Η «ελληνική εκκλησία του 5ου αιώνα» στην Αμερική

In Hoax by Θοδωρής Δανιηλίδης3 Comments

Μας το έστειλαν με το ερώτημα αν γνωρίζουμε κάτι. Μόλις το είδα κάτι μου θύμισε, και δεν άργησα να το βρω.
Πρώτα όμως να δούμε τη γράφει η ανάρτηση.

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗ ! 

Είχαν φθάσει εκεί, 1.000 χρόνια πριν από τον Χριστόφορο Κολόμβο ! 

Οι Διάφορες σκέψεις για το μυστηριώδες ταξίδι τους… 

Μέσα στην σιγή τού δάσους Cockaponset State Forest στό Νότιο Connecticut, κοντά στο χωριό Guilford, βρίσκεται ή αρχαιότερη Χριστιανική Εκκλησία τής Νοτίου Αμερικής, αριστοτεχνικά σκαλισμένη από πέτρα. Οι επιγραφικές αποδείξεις τήν σημειώνουν νά έχει κτισθεί στά 1500 χρόνια από σήμερα, από Ορθόδοξους Χριστιανούς μοναχούς προερχομένους από το ελληνικό Βυζάντιο, πού διέφυγαν μέ πλοία από τήν Βόρειο Αφρική κατά τις επιδρομές των Βανδάλων. Υπάρχουν πολλά Ελληνικά κύπελλα ( σέ σχήμα μικρής κούπας ) πλαισιωμένα με καθαρά χριστιανικά σύμβολα ή μονογράμματα τού Χριστού, με βαπτιστήρια, κηροπήγια, Δεσποτικός θρόνος ή καθέδρα επισκοπική, και ένα Ιερό Βήμα. 

Ένα πρώτο συμπέρασμα είναι, ότι δέν έχουμε νά κάνουμε μόνο μέ κάποιες επιγραφές, αλλά μέ έναν συγκεκριμένο τόπο Ορθόδοξης Χριστιανικής λατρείας στήν αρχαία Αμερική, εκατοντάδες χρόνια πριν βρεθεί αυτή, στά 1504 από τόν Χριστόφορο Κολόμβο !! Τά κομψοτεχνήματα αυτά, παραλληλίζονται και με άλλα ευρήματα πού εντοπίσθηκαν τό 1926 σέ μιά Όαση τού Μαρόκο, στήν Βόρεια Αφρική. 

Ένας ειδικός ερευνητής, ό Frederick J. Pohl μελετώντας τίς επιγραφές τοποθέτησε τήν άφιξη τών μοναχών στήν Βόρειο Αμερική, γύρω στά 480 μ.χ. , σέ μιά εποχή μεγάλων ανακατατάξεων στήν Βορειο-Αφρικανική Ήπειρο. Είναι ιστορικώς γνωστό ότι μέχρι τό 430 μ.χ. πολλοί Επίσκοποι λειτουργούσαν στήν Βόρειο Αφρική, καί πιό πολύ στήν Τυνησία καί στήν Καρχηδόνα όπου καί μέχρι σήμερα διασώζονται ερείπια. Ήταν περίοδος διωγμών από Βανδάλους αιρετικούς – Αρειανιστές πού καί οί ίδιοι κυνηγημένοι από τούς βαρβάρους λαούς τής Βόρειας Ευρώπης είχαν καταφύγει στήν Αφρική. 

Από τήν άλλη πλευρά, υπήρχε ό μοναχισμός στην Βόρεια Αφρική από τήν εποχή τού Αγίου Αυγουστίνου, Επισκόπου Ιππώνος στήν Καρχηδόνα, γύρω στά 388 μ. χ. Οί μοναχοί ερχόμενοι σέ σύγκρουση πίστεως μέ τούς τότε έξη Βανδάλους μονάρχες πού κυβερνούσαν τήν περιοχή, καταδιώχθηκαν απηνώς απ΄ αυτούς μέ αποτέλεσμα νά σκορπιστούν στήν έρημο καί τά βουνά τής Ανατολικής Λιβύης καί από εκεί νά διαφύγουν μέ πλοία ” στήν γή πού δύει ό ήλιος…” , δηλαδή τήν σημερινή Βόρειο Αμερική. 

ΕΝΑ ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΕΣ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟ… 

Ένα χειρόγραφο ενός μοναχού πού επέστρεψε στην πατρίδα του μετά την ήττα των Βανδάλων τό 534 μ.χ. επί Ιουστινιανού, εξηγεί τό ταξίδι των συνασκητών του στην Βόρειο Αμερική. Ειδικότερα αναφέρεται στην καταστροφή από φωτιά, την λεηλασία, καί τήν τελική διαφυγή τής χριστιανικής κοινότητας πρός ” τήν γή πού δύει ό ήλιος ” στό Asq Sammal ή στήν γή τού Βορρά, μέ πολλά καράβια. Στό χειρόγραφο γίνεται λόγος γιά μιά ” βορειοδυτική πορεία από τό Μαρόκο…”. 

Στά ευρήματα τού Κονέκτικατ βρέθηκαν καί τά ακόλουθα, 

1) Ένα σύνολο από 96 τρύπες ή σκαλίσματα μέ Χριστιανικά σύμβολα ή μονογράμματα τού Χριστού καί τής Παρθένου Θεομήτορος. μερικά έχουν σχήμα ψαριού μέ γράμματα ΙΧΘΥΣ ( από τά αρχαία χριστιανικά Ιησούς Χριστός Θεού Υιός Σωτήρ ). 

2) Ένα κηροπήγιο από 14 τρύπες γιά τοποθέτηση κεριών καί λαμπάδων μέ χαραγμένα επάνω του Βυζαντινά γράμματα IC , καί μέ ενδιάμεσο σύνδεσμο μεταξύ τού I καί τού C ώστε νά σχηματίζουν τό όνομα “Ιησούς”, καί μέ ένα βυζαντινό σύμπλεγμα επάνω τους. Ή βάση τού κηροπήγιου είναι σέ Ελληνικό Δωρικό ρυθμό ! 

3) Ένα άλλο σχέδιο από κύπελλο φέρει τά Βυζαντινά γράμματα ” ΜΡ” γιά τό “Μήτηρ” πού αναφέρεται στήν λέξη “Μητέρα”, γιά τήν Θεοτόκο Μαρία. 

4) Βρέθηκαν ακόμη 2 εξαιρετικά εντυπωσιακά βαπτιστήρια, ένα ορθογώνιο καί ένα σέ σχήμα φλόγας( σύμβολο τού Αγίου Πνεύματος πού λαμβάνεται στό βάπτισμα),καί μέ 9 τρύπες γιά κεριά. Οκτώ, γιά την 8η μέρα μετά τήν Σταύρωση, πού έχουμε τήν Ανάσταση, καί ή 9η για την πασχαλινή λαμπάδα, συμβολική τού Χριστού. 

5) Υπάρχουν επίσης αναπαραστάσεις μέ νερά καί ψάρια πού ξεχύνονται στόν Ωκεανό, συμβολικό τών νέο-βαπτισθέντων Χριστιανών γνωστών ώς “μικρών ψαριών” πού αναδύονται από τά νερά τής αιωνίου ζωής, μετά τό βάπτισμα. 

5) Ένας σκαλιστός θρόνος, δίπλα στό βαπτιστήριο, είναι καί ό επισκοπικός θρόνος επιβλέποντος τού επισκόπου στά τού βαπτίσματος. 

Όλα αυτά, ή Εκκλησία καί τά ευρήματα, αποτελούν μιά ισχυρή μαρτυρία γιά τήν εμφάνιση τής Ορθοδόξου Χριστιανικής πίστης στήν Αμερική, πρίν ακόμη καί από τήν επίσημη εύρεσή της , στά 1492 , από τόν Χριστόφορο Κολόμβο.

( Τό άρθρο αυτό είναι παρμένο από τό περιοδικό “ Orthodox Heritage” ( Ορθόδοξη Κληρονομιά) , τόμος 2, τεύχος 6, σελ.8-9)
——————————————–
Όπως έγραψα στην αρχή, μόλις το είδα κάτι μου θύμισε. Έρευνα για το αν ισχύει το παραπάνω έχει κάνει το πολύ καλό blog, hoax unveiled και έχει καταρρίψει τη μπούρδα.
Ας δούμε τα στοιχεία. 

Κυκλοφορεί αρκετά τα τελευταία χρόνια η συγκεκριμένη ιστορία στους ιστοτόπους του ορθοδοξο-πατριωτικού χώρου. Μα τι ωραία ιστορία! Οι Έλληνες είχαν φτάσει λέει στην Αμερική 1.000 χρόνια πριν τον Κολόμβο και είχαν χτίσει και εκκλησία! Ό,τι πρέπει για να τονώσει την «εθνική υπερηφάνια».

πηγή
πηγή

Φυσικά, όπως συμβαίνει τις περισσότερες φορές με τους ιστοτόπους του συγκεκριμένου χώρου, οι αναρτήσεις είναι πανομοιότυπες (copy/paste), γεμάτες σάλτσες και υπερβολές, χωρίς να αναφέρουν πουθενά πηγές.

Εξαίρεση αποτελεί η ανάρτηση στο ιστολόγιο eleftheri-epistimi από το 2009, η οποία αναδημοσιεύει κείμενο από το περιοδικό «Orthodox Heritage» της ελληνορθόδοξης αδελφότητας «Ὅσιος Ποιμὴν» της Arizona (τόμος 2,τεύχος 6), το οποίο αναδημοσιεύτηκε στην Ελλάδα από το περιοδικό «Τρίτο Μάτι».
Ψάχνοντας στο αγγλόγλωσσο διαδίκτυο λοιπόν για την αρχή της συγκεκριμένης ιστορίας, βρίσκουμε εύκολα ότι πρόκειται για ένα τετρασέλιδο άρθρο κάποιου John Gallager στο τεύχος 54 του αμερικάνικου περιοδικού «Ancient American».:

Δείτε ολόκληρο το άρθρο ΕΔΩ σε μορφή pdf

H ιστορία έχει μέσες άκρες ως εξής: To 1926 ανακαλύφθηκαν στο Figuig του Μαρόκου αραβικά χειρόγραφα που ανέφεραν κάποιο ταξίδι χριστιανών μοναχών «προς τη Δύση του Ηλίου» με προορισμό τη «Βόρεια Γη». Ο ερευνητής Frederick J.Pohl μελετώντας τις επιγραφές τη δεκαετία του ’60 τοποθέτησε την άφιξη των μοναχών στη βόρεια Αμερική γύρω στα 480 μ.Χ. Οι μοναχοί αυτοί έχτισαν έναν λατρευτικό χώρο στο νότιο Connecticut, τα ερείπια του οποίου βρίσκονται σήμερα στο δάσος Cockaponset. Ο Pohl επισκέφτηκε την τοποθεσία, και αργότερα, το 1976, σε μια συνάντησή του με τον Gallager, παρότρυνε τον τελευταίο να κάνει μια έρευνα στη συγκεκριμένη τοποθεσία, η οποία ολοκληρώθηκε δυόμισι χρόνια αργότερα, «αποδεικνύοντας» ότι τα συγκεκριμένα ερείπια ήταν τα ερείπια του παλαιότερου χριστιανικού ναού στην αμερικανική ήπειρο.Το ιστορικό υπόβαθρο της ιστορίας (ορθοδοξοι μοναχοί, διωγμένοι από τους αρειανιστές τον καιρό της επιδρομής των Βανδάλων) δείχνει σχετικά ακριβές, υπό την προϋπόθεση ότι τα συγκεκριμένα έγγραφα του Figuig όντως υπάρχουν. Η μόνη ένσταση θα μπορούσε να είναι το κατά πόσο εκείνη την εποχή είχε διαδοθεί ο μοναχισμός στην βορειοδυτική Αφρική και είχε πάρει και ελληνρθόδοξο χαρακτήρα, αλλά αυτό είναι ελάχιστης σημασίας στην ιστορία μας.

Πρώτα απ’όλα, το περιοδικό στο οποίο δημοσιεύτηκε το άρθρο, είναι ένα παρα-ιστορικό περιοδικό που «ειδικεύεται» στις θεωρίες της ευρωπαϊκής/ασιατικής παρουσίας στην Αμερικήπριν τον Κολόμβο.

O συγγραφέας του άρθρου John Gallager (αγνώστων λοιπών στοιχείων, δεν υπάρχει καμία άλλη πληροφορία γι αυτόν στο διαδίκτυο) υποτίθεται πως εργαζόταν για το «American Institute of Archaeological Research» (επίσης αγνώστων λοιπών στοιχείων, δεν υπάρχει καμία άλλη πληροφορία για αυτό το ινστιτούτο στο διαδίκτυο).

Ο ερευνητής Frederick Julius Pohl (1889–1991) που ερεύνησε τα χειρόγραφα του Μαρόκου (επίσης δεν βρίσκονται άλλες πληροφορίες για τα συγκεκριμένα ευρήματα στο αγγλόγλωσσο διαδίκτυο) τη δεκαετία του ’60, είναι το μόνο πρόσωπο στην ιστορία για το οποίο υπάρχουν πληροφορίες, ήταν γνωστός στις Η.Π.Α. για τις αμφιλεγόμενες θεωρίες του περί επαφής της προκολομβιανής Αμερικής με τους Ευρωπαίους. Tα πρώτα στοιχεία της έρευνας δεν αφήνουν περιθώρια αξιοπιστίας, ενώ όταν ο Matthew Namee του orthodoxhistory.org επικοινώνησε με τις αρχές του Cockaponset State Forest τον Αύγουστο του 2012, δεν είχαν ιδέα περί του «ευρήματος» και το θεώρησαν μάλλον αστείο.Ποιός ο λόγος λοιπόν που τόσα χρόνια δεν έχει γίνει κάποια σοβαρή επιστημονική έρευνα πάνω σε ένα εύρημα που θα μπορούσε να αλλάξει την Ιστορία όπως την ξέρουμε; Γιατί πολύ απλά, η θεωρία του Gallager στερείται οποιασδήποτε επιστημονικής βάσης και είναι τραβηγμένη από τα μαλλιά.

πηγή

Στο journal που ανέρτησε μετά από μια περιήγησή του στην περιοχή ο David K. Leff το Δεκέμβριο του 2010, τα πράγματα είναι πολύ πιο ξεκάθαρα από τις θολές ασπρόμαυρες φωτογραφίες που συνόδευαν το άρθρο του Gallager. Τα ερείπια δεν είναι τόσο εντυπωσιακά όσο μπορεί να έδειχναν αρχικά, και ο Leff συμπεραίνει με γυμνό μάτι, αυτό που κάθε λογικός άνθρωπος θα συμπέραινε: ότι ο «ναός» μάλλον αποτελούσε ένα ξέφωτο όπου έκαναν το διάλειμμά τους οι τεχνίτες που εργάζονταν στην κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής της περιοχής στα τέλη του 19ου αιώνα.

Οι διάφοροι «επισκοπικοί θρόνοι» και «ιερά βήματα» ήταν μάλλον στασίδια για να ξεκουράζονται οι εργάτες, τα «βαπτιστήρια» πρόχειρες κατασκευές για να πλένουν τα χέρια τους ή οτιδήποτε τέτοιο, ενώ η «μικροκολώνα με βάση σε ελληνικό δωρικό ρυθμό» μόνο γέλιο μπορεί να προκαλέσει σε όποιον ξέρει πόσο εχθρικά αντιμετώπιζαν οι πρώτοι χριστιανοί την αρχαία ελληνική τέχνη (άσχετα που έτσι κι αλλιώς ο δωρικός ρυθμός δεν χρησιμοποιούσε σπύρα ως βάση για την κολώνα, αυτός ήταν ο ιωνικός).

Πάμε τώρα στα πιο «ατράνταχτα» στοιχεία, δηλαδή τις «ελληνικές» επιγραφές που βρέθηκαν στα ερείπια. Πρώτα απ’όλα, δεν υπάρχει καμία φωτογραφία των «επιγραφών», παρά μόνο χειρόγραφα σχέδια του Gallager, οπότε βασιζόμαστε στην εμπιστοσύνη ότι ο συγγραφέας μάς λέει την αλήθεια. Το γιατί δεν υπάρχουν φωτογραφίες, μας το εξηγεί ουσιαστικά ο ίδιος, μιλώντας ξεκάθαρα για «cupule patterns». Τι σημαίνει αυτό; Δε μιλάμε για «γράμματα», αλλά για μικρές τρύπες πάνω στην πέτρα, τις οποίες ο ίδιος ένωσε νοερά, για να σχηματίσει τα «γράμματα». Κάτι τέτοιο δηλαδή:

Η ιστορία ήδη μπάζει αφάνταστα, αλλά η συνέχεια είναι ακόμα καλύτερη. To να τραβήξεις γραμμές από ένα πλέγμα ατάκτων σημείων είναι πραγματικά εύκολο και μπορείς να σχηματίσεις γράμματα ή και μικρές λέξεις σε οποιαδήποτε γλώσσα. Θα μπορούσε δηλαδή ο οποιοσδήποτε να σχηματίσει τέσσερα-πέντε «γράμματα» στα αγγλικά, στα ρουμάνικα, στα κινέζικα κλπ. Οι «ελληνικές επιγραφές» δηλαδή, ήταν στην πραγματικότητα ένα σχήμα σαν αυτό:

…από το οποίο ο Gallager κατέληξε εδώ:

Μπορεί για έναν αμερικανό, τα ελληνικά να είναι μια δύσκολη και «εξωτική» γλώσσα, αλλά όλοι οι ελληνόφωνοι που είχαν έστω και μικρή επαφή με το ελληνορθόδοξο δόγμα, μπορούν να καταλάβουν ότι λέξη «ICXCΦΥC», «ICXCΟΥC» ή «ICXCΘΥC» δεν υπήρξε ποτέ στην ιστορία της ορθοδοξίας και γνωρίζουν ότι η σωστή λέξη είναι «ΙΧΘΥC». Και μην ακούσω σαχλαμάρες «ε μικρή η διαφορά», μιλάμε για το σημαντικότερο ακρώνυμο στην ιστορία του χριστιανισμού και υποτίθεται ότι εξετάζουμε έναν ναό και μοναχούς, όχι τίποτα αμόρφωτους αγρότες.

ΜΠΟΥΡΔΕC

Συνεχίζοντας τα όσα τραγελαφικά ισχυρίζεται ο Gallager, σε άλλο σημείο βρίσκουμε να αναφέρεται η επιγραφή «FPBC», δήθεν λατινικά του «Fons Pro Baptismus Catechumen». Η ερώτηση για τα μεγάλα δώρα είναι «ελληνική χριστιανική εκκλησία του 5ου μ.Χ. αιώνα με επιγραφές στα λατινικά;»
Εντάξει ένας αμερικανός να μην ξέρει καλά ελληνικά, αλλά να τα μπλέκει και με τα λατινικά;

Τι να πεις…

Καμία δικαιολογία φυσικά για τα εγχώρια «τζιμάνια» που έσπευσαν να αναμεταδώσουν τη συγκεκριμένη ανεκδιήγητη ιστορία, απλά επειδή τους άρεσε/βόλευε το συμπέρασμά της.
ΠΗΓΗ: http://hoaxunveiled.blogspot.gr/2013/08/5.html

  • John Smith

    Καταντά κουραστικό πια…

    Κάθε τρεις και λίγο πρέπει να εμφανίζεται και από μια τέτοια σαχλαμάρα. Και τρέχουν όλα τα blogs να την αναπαράγουν και να τονίσουν το πόσο ξεχωριστοί είμαστε, χωρίς να βλέπουν ότι έτσι κάνουν κακό και στο έθνος και στην Εκκλησία.

    Έχουμε τόσο πνευματικό πλούτο ως Ορθόδοξοι και ως Έλληνες που μπορούμε να μελετάμε όλη μας τη ζωή και πάλι να μην είναι αρκετό, και αντί να τον αξιοποιήσουμε καθόμαστε και αναπαράγουμε οτιδήποτε θα μας κάνει να «νιώσουμε περίφανοι» για τα δέκα λεπτά που θα μας πάρει να το διαβάσουμε.

  • Κατερίνα Τ.

    Ναι! Επιτέλους! Πραγματικά έχουν λυσσάξει με αυτό τελευταία!!

  • leon06010

    Εκεί με το μπούρδες μού’φυγε το νερό που έπινα απ’τα γέλια κ πετάχτηκε στην οθόνη.
    Κ κάτι μικρό κ επουσιώδες: Αμερικανός υποτίθεται ότι τα βρήκε αυτά; Τότε δεν θα έπρεπε να γράφει …Savior; αντί για Saviour;