Ξυράφι του Όκαμ: Είναι η απλούστερη θεωρία, η πιθανότερη να ισχύει ?

In Επιστήμη by Γιώργος Γιώτης15 Comments

razor

Μια πολύ ενδιαφέρουσα θεωρία που πρέπει όλοι να την γνωρίζουμε στους χαλεπούς καιρούς της εποχής του διαδικτύου. Ένα φίλτρο ενάντια στην παραπληροφόρηση. Μια πυξίδα στο δρόμο για την αλήθεια

Το Ξυράφι του Όκαμ  είναι επιστημονική αρχή, η οποία αποδίδεται στον Άγγλο φιλόσοφο λογικής και φραγκισκανό μοναχό του 14ου αιώνα Γουλιέλμο του Όκαμ. Η αρχή αυτή αποτελεί την βάση της μεθοδολογικής απαγωγής και αποκαλείται επίσης αρχή της οικονομίας.

occams-razor-1

Στην απλούστερη διατύπωσή του, το Ξυράφι του Όκαμ εκφράζεται ως εξής: «Κανείς δεν θα πρέπει να προβαίνει σε περισσότερες εικασίες από όσες είναι απαραίτητες».

Στα λατινικά διατυπώνεται ως: Pluralitas non est ponenda sine necessitate

Η φράση αυτή θα μπορούσε να αποδοθεί πολύ ελεύθερα ως εξής: Όταν δύο θεωρίες παρέχουν εξίσου ακριβείς προβλέψεις, πάντα επιλέγουμε την απλούστερη.

Παράδειγμα: Παρατηρούμε ότι ένα δέντρο έχει πέσει μετά από μια θύελλα. Βάσει του δεδομένου της θύελλας συνδυασμένου με αυτό του πεσμένου δέντρου, μία λογική εικασία θα ήταν να υποθέσουμε ότι η ισχύς της θύελλας ξερίζωσε και έριξε κάτω το δέντρο. Αυτή η υπόθεση δεν προσβάλλει την κριτική μας σκέψη, καθότι υπάρχουν ισχυροί λογικοί δεσμοί μεταξύ αυτού που ήδη γνωρίζουμε και αυτού που υποθέτουμε ότι έγινε (δηλ. το ότι βλέπουμε και ακούμε τις θύελλες αποτελεί ισχυρή απόδειξη για την ύπαρξή τους και για το ότι είναι ικανές να ξεριζώσουν και να ρίξουν κάτω δέντρα). Μία εναλλακτική υπόθεση θα ήταν ότι ένας γιγάντιος εξωγήινος ξερίζωσε το δέντρο. Αυτή η υπόθεση, ωστόσο, προϋποθέτει αρκετές περαιτέρω εικασίες, οι οποίες χαρακτηρίζονται από διάφορες λογικές αδυναμίες που προκύπτουν από ασυνέπειες με τα όσα ήδη γνωρίζουμε (αναφορικά με την ύπαρξη των εξωγήινων, την ικανότητα και την πρόθεσή τους να εκτελούν διαστρικά ταξίδια, την ικανότητα και την πρόθεσή τους να ξεριζώνουν δέντρα—είτε επίτηδες είτε όχι—καθώς και την ύπαρξη εξωγήινης βιολογίας που τους επιτρέπει να έχουν 200 μέτρα ύψος παρά την βαρύτητα της γης), πράγμα που την καθιστά απορριπτέα.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι όταν ένας ασθενής χειρουργείται και πριν την εγχείριση ο γιατρός έχει αποφανθεί ότι οι πιθανότητες επιβίωσης του είναι μηδαμινές. Εάν τελικά ο ασθενής επιβιώσει η λογική με τις λιγότερες εικασίες είναι ότι ο γιατρός έκανε λάθος διάγνωση. Συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις επικρατεί η λογική του θαύματος, η οποία προϋποθέτει αρκετές περαιτέρω εικασίες. Στην αντίθετη περίπτωση που ο γιατρός έχει αποφανθεί ότι πρόκειται για μια απλή εγχείριση και τελικά ο ασθενής πεθαίνει, η απλή εικασία του ιατρικού λάθους όμως υπερισχύει.

Αυτά έπρεπε να ξέρεις, μπορείς να σταματήσεις εδώ

***********************

William_of_Ockham_-_Logica_1341

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΙΟ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΟΥΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Παραλλαγές

Το ξυράφι του Όκαμ συχνά διατυπώνεται ως Entia non sunt multiplicanda praeter necessitatem, ή, αλλιώς, «Οι οντότητες δεν θα πρέπει να πολλαπλασιάζονται πέραν του απολύτως απαραίτητου». Αυτή η διατύπωση, ωστόσο, είναι μεταγενέστερη και δεν βρίσκεται σε κανένα από τα συγγράμματα του Όκαμ. Το ίδιο ισχύει και για την διατύπωση non est ponenda pluralitas sine necessitate που κυριολεκτικά σημαίνει «δεν θα πρέπει να προϋποτίθενται επαυξήσεις χωρίς να είναι απαραίτητο».

Αυτό μπορεί να ερμηνευθεί με δύο ελάχιστα διαφορετικούς τρόπους. Σύμφωνα με τον πρώτο, από όλες τις θεωρίες που εξηγούν επαρκώς τα δεδομένα, προτιμάται η απλούστερη. Σύμφωνα με τον δεύτερο, προτιμάται το απλούστερο υποσύνολο μιας οποιασδήποτε θεωρίας η οποία εξηγεί επαρκώς τα δεδομένα. Η διαφορά έγκειται στο ότι είναι δυνατόν να υπάρχουν δύο διαφορετικές θεωρίες οι οποίες να εξηγούν τα δεδομένα επαρκώς και οι οποίες να μην έχουν καμία σχέση μεταξύ τους και κανένα κοινό στοιχείο. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι σε αυτήν την περίπτωση το Ξυράφι του Όκαμ δεν εισηγείται κάποιας προτίμησης και ότι ισχύει μόνον όταν σε μία αυτάρκη θεωρία προστίθεται κάτι τό οποίο δεν βελτιώνει τα όσα η θεωρία ήδη προβλέπει. Έτσι, το Ξυράφι του Όκαμ απλώς κόβει και αφαιρεί όλα αυτά τα επιπρόσθετα θεωρητικά στοιχεία.

Η αρχή του Ξυραφιού του Όκαμ έχει αποτελέσει την έμπνευση για πολλές άλλες διατυπώσεις, όπως: «Οικονομία των αιτημάτων», «αρχή της απλούστευσης» και την έκφραση (σε ορισμένες ιατρικές σχολές του εξωτερικού) «όταν ακούτε καλπασμό, να σκέφτεστε ‘άλογο’ και όχι ‘ζέβρα’».

Μία επαναδίατύπωση του Ξυραφιού του Όκαμ σε πιο επίσημη ορολογία υπάρχει διαθέσιμη από την Θεωρία της Πληροφορίας στα πλαίσια του μηνύματος ελαχίστου μεγέθους.

«Όταν πρέπει να επιλεγεί ένα από δύο μοντέλα με ταυτόσημες προβλέψεις, επιλέγεται το απλούστερο». Αυτή η διατύπωση θέλει να πει ότι ένα απλούστερο μοντέλο δεν μπορεί να συμπεριληφθεί μεταξύ των μοντέλων που πληρούν τα κριτήρια της διατύπωσης, εάν οι προβλέψεις του δεν είναι ταυτόσημες.

Ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, που έζησε μετά τον Όκαμ διατύπωσε μία παραλλαγή του Ξυραφιού του Όκαμ. Η παραλλαγή του βραχυκυκλώνει την ανάγκη για επιτήδευση, εξισώνοντας την τελευταία με την απλότητα:

Η απλότητα είναι η υπέρτατη επιτήδευση.

Το Ξυράφι του Όκαμ επίσης διατυπώνεται ως εξής:

Μεταξύ δύο θεωριών ή εξηγήσεων, όταν όλοι οι υπόλοιποι παράγοντες είναι ταυτόσημοι, προτιμάται η απλούστερη.

Εφόσον αυτή η διατύπωση είναι κάπως ασαφής, ίσως να είναι προτιμητέα αυτή του Νεύτωνα:

Δεν αποδεχόμαστε περισσότερες αιτίες για φυσικά φαινόμενα από όσες είναι ταυτόχρονα αληθείς και επαρκείς όσον αφορά την δικαιολόγηση της ύπαρξής τους.

Στο πνεύμα του ίδιου του «Ξυραφιού», πολλές φορές λέγεται ότι:

«Η απλούστερη εξήγηση είναι συνήθως η καλύτερη».

Αυτό αποτελεί υπεραπλούστευση και είναι τουλάχιστον παροδηγητικό. .

Άλλωστε, αυτή η επαναδιατύπωση ενέχει πολλά σφάλματα και το μεγαλύτερο όλων είναι ότι το Ξυράφι του Όκαμ χρησιμεύει μόνον για τον διαχωρισμό μεταξύ δύο επιστημονικών θεωριών οι οποίες κάνουν τις ίδιες προβλέψεις. Το δεύτερο σφάλμα είναι ότι το Ξυράφι του Όκαμ δεν διατείνεται ότι κάνει την επιλογή της «καλύτερης» θεωρίας, αλλά απλώς ότι η απλότητα είναι ο καθοριστικός παράγοντας για την επιλογή μεταξύ δύο κατά τα άλλα ίσων θεωριών. Είναι δυνατόν, με την πάροδο του χρόνου, να γίνουν γνωστές πληροφορίες οι οποίες να καταστήσουν την περιπλοκότερη θεωρία ορθότερη. Το Ξυράφι του Όκαμ δεν διατείνεται σαφώς ότι κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει αλλά μας προτρέπει να δεχόμαστε την απλούστερη θεωρία έως ότου έχουμε λόγους για να μην το κάνουμε.

Η αντιλογία του Chatton

Ο Walter του Chatton, ο οποίος ήταν σύγχρονος του Ουλιέλμου του Όκαμ (1287-1347), αντιτέθηκε στο Ξυράφι του Όκαμ και στις εφαρμογές του. Ως αντίλογο, επινόησε το αντι-ξυράφι του: «Εάν τρεις θέσεις δεν επαρκούν για να επιβεβαιώσουν μία καταφατική πρόταση για κάποιο ζήτημα, τότε πρέπει να προστεθεί και μια τέταρτη, και ούτω καθ’εξής». Αν και αρκετοί άλλοι φιλόσοφοι έχουν διατυπώσει παρόμοια «αντι-ξυράφια» μετά από τον Chatton, το αξίωμα του Chatton ποτέ δεν γνώρισε την επιτυχία του Ξυραφιού του Όκαμ.

***************

occam1

ΔΕΝ ΣΟΥ ΦΤΑΣΕ ; ΘΕΛΕΙΣ ΚΙ ΑΛΛΟ;

Το Ξυράφι του Όκαμ αποτελεί θεμελιώδη αρχή για όσους ακολουθούν την επιστημονική μεθοδολογία. Πρέπει βέβαια να σημειωθεί, ότι το Ξυράφι αποτελεί ευρετικό επιχείρημα και ότι δεν αποδίδει απαραιτήτως ορθά αποτελέσματα. Είναι, στην ουσία, μία πυξίδα που δείχνει προς την γενική κατεύθυνση η οποία πρέπει να ακολουθηθεί προκειμένου να επιλεγεί η επιστημονική υπόθεση που (επί του παρόντος) περιέχει τον μικρότερο αριθμό μη αποδεδειγμένων εικασιών. Συχνά, πολλές θεωρίες είναι εξίσου «απλές», με αποτέλεσμα το Ξυράφι του Όκαμ να μην παρέχει καμία διαφοροποίηση.

Από την άλλη μεριά, χωρίς το Ξυράφι του Όκαμ επιστήμη δεν υφίσταται. Η πρωταρχική πράξη της επιστήμης, αυτή της σύνθεσης θεωριών και της επιλογής της πλέον αξιόλογης θεωρίας με βάση την συλλογική ανάλυση των δεδομένων, θα ήταν αδύνατη δίχως κάποια μεθοδολογία επιλογής μεταξύ των θεωριών που εκφράζουν τα διαθέσιμα στοιχεία.

Αυτό οφείλεται στο ότι για κάθε σύνολο δεδομένων αντιστοιχεί άπειρος αριθμός θεωριών που είναι συνεπείς ως προς τα εν λόγω δεδομένα (αυτό είναι γνωστό ως τοΠρόβλημα του Υποπροσδιορισμού). Έστω, για παράδειγμα ότι κάποιος ερευνά την περίφημη θεωρία του Ισαάκ Νεύτωνα περί του ότι κάθε δράση έχει μία ίση αντίδραση. Είναι πολύ εύκολο να επινοηθούν εναλλακτικές θεωρίες οι οποίες εξηγούν τα δεδομένα εξίσου αποτελεσματικά. Μία τέτοια θεωρία θα μπορούσε να υποστηρίζει ότι για κάθε δράση υπάρχει μία αντίδραση κατά το ήμισυ της αρχικής, ενώ ταυτόχρονα καλοπροαίρετα αόρατα πλάσματα ενισχύουν την αντίδραση με δική τους ενέργεια, ώστε η αντίδραση να γίνεται ίση με την δράση. Όλα αυτά τα πλάσματα θα πεθάνουν το έτος 2055 και τότε η φύση του παρατηρήσιμου σύμπαντος θα αλλάξει. Αυτή η θεωρία περιγράφει εξίσου καλά τις παρατηρήσεις μας όσο και η θεωρία του Νεύτωνα. Επιπλέον, δεν μας είναι δυνατόν να επιλέξουμε μέσω άμεσων αποδείξεων οποιαδήποτε θεωρία μέχρι το 2055. Επειδή η δεύτερη θεωρία υποστηρίζει ότι τα εν λόγω πλάσματα είναι αόρατα και μη ανιχνεύσιμα, δεν μπορούμε να κάνουμε διαχωρισμό μεταξύ των δύο θεωριών μέχρι το 2055. Από την άλλη μεριά, κάθε θεωρία έχει εξαιρετικά μεγάλη επιρροή όσον αφορά το τι προσδοκούμε για το μέλλον (για παράδειγμα, ίσως επιλέξουμε να ζήσουμε διαφορετικά τις ζωές μας, εάν γνωρίζουμε ότι ο κόσμος όπως τον ξέρουμε θα πάψει να υπάρχει το 2055). Τελικά, διαφαίνεται επίσης ότι δημιουργείται άπειρος αριθμός παρόμοιων θεωριών, απλώς και μόνον αλλάζοντας το έτος. Με το έτος 2056 δημιουργείται νέα θεωρία. Το 2057 ορίζει άλλη μία, και ούτω καθεξής. Επειδή υπάρχει ένας άπειρος αριθμός θεωριών οι οποίες αντιστοιχούν σε κάθε σύνολο παρατηρήσεων εξίσου καλά και οι προβλέψεις της καθεμίας είναι εξίσου πρωτότυπες, εάν η επιστήμη είναι ανίκανη να επιλέξει μεταξύ τους, τότε ποτέ δεν θα κατορθώσει να καθορίσει την χρήσιμη θεωρία. Μέχρι τώρα, ο μόνος γνωστός τρόπος για να επιλέγεται η χρήσιμη θεωρία μεταξύ των απείρων θεωριών που αντιστοιχούν σε ένα σύνολο παρατηρήσεων είναι το Ξυράφι του Όκαμ. Για αυτόν τον λόγο, το Ξυράφι του Όκαμ αποτελεί απαραίτητο στοιχείο της επιστήμης, χωρίς το οποίο η επιστήμη παύει να λειτουργεί.

Το Ξυράφι του Όκαμ δεν σημαίνει «απλότητα ίσον τελειότητα». Ο Albert Einstein πιθανότατα αναφερόταν σε αυτό όταν έγραψε το 1933 ότι «ο υπέρτατος σκοπός κάθε θεωρίας είναι να καταστήσει τα ανεπίδεκτα μείωσης στοιχεία όσο απλά και λιγότερα είναι δυνατόν χωρίς να εγκαταλείπει την επαρκή παράσταση έστω και ενός εμπειρικού δεδομένου». Αυτό το σχόλιο συχνά παραφράζεται ως «Μία θεωρία πρέπει να είναι όσο απλή είναι δυνατόν, αλλά όχι απλούστερη». Συχνά, η πιο ενδεδειγμένη εξήγηση είναι πιο απλή από την απλούστερη δυνατή εξήγηση επειδή απαιτεί λιγότερες εικασίες. Το να διατυπώσει κανείς το Ξυράφι του Όκαμ ως «Η απλούστερη εξήγηση είναι και η καλύτερη (ή η αληθέστερη)» αποτελεί υπεραπλούστευση καθ’ αυτό.

Στην ιστορία της επιστήμης, το Ξυράφι του Όκαμ χρησίμευσε με δύο τρόπους. Ο ένας ήταν η οντολογική παραγωγή δι’ απαλοιφής και ο άλλος ο διαρητορικός συναγωνισμός. Ορισμένα παραδείγματα της πρώτης περίπτωσης: Η ορμή της αριστοτέλειας φυσικής, οι «αγγελικές» μηχανές της μεσαιωνικής επουράνιας μηχανικής, τα τέσσερα πνεύματα της αρχαίας και μεσαιωνικής ιατρικής, ο δαιμονισμός ως εξήγηση των διανοητικών παθήσεων, το «Φλογιστόν» της μεταμεσαιωνικής χημείας και τα ζωτικά πνεύματα της μεταμεσαιωνικής βιολογίας.

Στην δεύτερη περίπτωση, έχουμε τρία παραδείγματα από την ιστορία της επιστήμης, όπου επιλέχθηκε η απλούστερη των δύο συναγωνιζόμενων θεωριών και όχι η οντολογική αντίπαλός της, παρά το ότι και οι δύο θεωρίες εξηγούσαν πλήρως τα φαινόμενα. Το πρώτο παράδειγμα είναι το ηλιοκεντρικό μοντέλο του Κοπέρνικουέναντι του γεωκεντρικού μοντέλου του Πτολεμαίου. Το δεύτερο είναι η μηχανική θεωρία της θερμότητας έναντι της Καλορικής θεωρίας. Τέλος, τρίτο είναι η θεωρία του Αινστάιν περί ηλεκτρομαγνητισμού έναντι της θεωρίας του φωσφόρου αιθέρα. Στην πρώτη περίπτωση, το μοντέλο του Κοπέρνικου επελέγη έναντι αυτού του Πτολεμαίου χάριν της απλότητάς του. Το μοντέλο του Πτολεμαίου, προκειμένου να εξηγήσει την φαινομενική οπισθοδρομική κίνηση του Ερμή σε σχέση με τηνΑφροδίτη, αιτούσε την ύπαρξη επικυκλίων στην τροχιά του Ερμή. Το μοντέλο του Κοπέρνικου (όπως διαμορφώθηκε από τον Κέπλερ) μπόρεσε να εξηγήσει αυτήν την κίνηση μεταθέτοντας την Γη από το κέντρο του ηλιακού συστήματος και αντικαθιστώντας την με τον Ήλιο ως κέντρο όλων των τροχιακών κινήσεων, ενώ ταυτόχρονα αντικατέστησε τις κυκλικές τροχιές του μοντέλου του Πτολεμαίου με ελλειπτικές. Επιπλέον, το μοντέλο του Κοπέρνικου δεν έκανε καμία αναφορά στις κρυστάλλινες σφαίρες στις οποίες υποτίθεται ότι περιέχονταν οι πλανήτες, σύμφωνα με το μοντέλο του Πτολεμαίου. Με μία κίνηση το μοντέλο του Κοπέρνικου μείωσε κατά δύο τα οντολογικά στοιχεία της Αστρονομίας. Σύμφωνα με την Καλορική θεωρία περί θερμότητας, η θερμότητα είναι μία αβαρής ουσία, η οποία μετακινείται από το ένα αντικείμενο στο άλλο. Αυτή η θεωρία προήλθε από την μελέτη των κανονιών και την ανακάλυψη της ατμομηχανής. Όταν ο Λόρδος Ράμφορντ μελετούσε την κατασκευή κανονιών, διαπίστωσε ότι οι παρατηρήσεις του αντιέβαιναν της Καλορικής θεωρίας. Έτσι διετύπωσε την δική του μηχανική θεωρία προς αντικατάσταση της προηγούμενης, η οποία εκτόπισε την Καλορική και ήταν οντολογικά απλούστερη από όλες τις προηγούμενες. Επίσης, κατά την διάρκεια του 19ου αιώνα, οι φυσικοί πίστευαν ότι για να ταξιδέψει το φως απαιτείται κάποιο μέσο, όπως συμβαίνει και με τα ηχητικά κύματα. Προϋποτέθηκε ότι αυτό το μέσο ήταν ο αιθέρας και συντελέστηκαν πολλά πειράματα προκείμενου να ανιχνευτεί. Ένα από τα γνωστότερα πειράματα με αρνητικό αποτέλεσμα στην ιστορία της επιστήμης, το πείραμα των Μίκελσον-Μόρλεϊ δεν κατόρθωσε να αποδείξει την ύπαρξη του αιθέρα. Ο Αινστάιν βασίστηκε σε αυτό το πόρισμα και σχημάτισε την θεωρία του χωρίς καμία αναφορά στον αιθέρα, παρέχοντας, έτσι, ακόμα ένα παράδειγμα μιας θεωρίας που προσφέρει μεγαλύτερη οντολογική απλότητα.

Οκ τώρα νομίζω είσαι πλήρης, καλό βόλι στο κυνήγι της ανοησίας!

Πληροφορίες/πηγή : wikipedia

by antichainletter

Γιώργος Γιώτης

Γιώργος Γιώτης

Αρθρογράφος - Ερευνητής
Γιώργος Γιώτης
  • Alexander Kapsiotis

    Hoax του άρθρου: «Από την άλλη μεριά, χωρίς το Ξυράφι του Όκαμ επιστήμη δεν υφίσταται.»

    Λάθος! Χωρίς την επινόηση της επαγωγικής μέθοδου (επακτικούς λόγους) του Σωκράτη δεν υφίσταται επιστήμη. Ο Σωκράτης, επίσης, δίδαξε την έννοια του ορισμού των εννοιών(ορίζεσθαι καθόλου): «Για να ορίζεις μία έννοια θα την περιγράψεις με τόσες και τέτοιες λέξεις, ωστε να μην μπορείς να προσθέσεις μία λέξη, ούτε να αφαιρέσεις αλλά, ούτε και να αλλάξεις μία λέξη. Κι αν καταφέρεις στο τέλος, να την ορίσεις την έννοια.»

    (Πηγή: Γκέμμα)
    Καλή συνέχεια.

  • John Smith

    Το θέμα είναι ότι πολλές θεωρίες που χρησιμοποιούν αυτή τη λογική διατυπώνονται για να καλύψουν ένα συγκεκριμένο θέμα αλλά ανοίγουν τρύπες σε άλλα θέματα.

    Κλασσικό παράδειγμα που ακούω συχνά: «ο κόσμος είναι γεμάτος αδικία. Τι είναι πιο πιθανό να υπάρχει Θεός που να το επιτρέπει για κάποιο λόγο ή να μην υπάρχει Θεός;» Με βάση το ξυράφι, η πιο απλή θεωρία -ήτοι το ότι δεν υπάρχει Θεός- πρέπει να κερδίσει. Και όντως, στο συγκεκριμένο ζήτημα ακούγεται πιο λογικό.

    Αυτό όμως αφήνει κενά σε άλλα ζητήματα. Πχ στην άποψη «το σύμπαν είναι φτιαγμένο με εξαιρετική ακρίβεια. Τι είναι πιο πιθανό, να το έφτιαξε ο Θεός ή να έγινε τυχαία;» Εδώ πιο λογικό είναι το να δεχτεί κανείς την ύπαρξη Θεού, διότι η άλλη θεωρία είναι σαφώς πιο πολύπλοκη και απαιτεί να δεχτούμε πολύ περισσότερα.

    Τελικά, νομίζω ότι όλα είναι θέμα άποψης.

  • Lampros Lambros

    Άσχετο αλλά ο Γουλιέλμος του Όκαμ έχει καμιά σχέση με τον πρωταγωνιστή στο «Όνομα του Ρόδου» του Ουμπέρτο Έκο;

  • ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

    Φιλόσοφος λογικής και ταυτόχρονα φραγκισκανός μοναχός(άρα θρησκευόμενος) δεν μπορεί να υφίσταται, διότι η θρησκεία δεν έχει καμία σχέση με τη λογική. Κάτι δεν μου πάει καλά σ’αυτόν τον τύπο.

    • επισκέπτης

      γιατί όχι; πες μου τι είναι λογική;

    • Lampros Lambros

      Γενικά δε συμβιβάζονται αλλά σκέψου στο πλαίσιο της εποχής (ύστερος μεσαίωνας). Οι μοναχοί είχαν πρόσβαση στα βιβλία, τα αντέγραφαν, τα μελετούσαν κλπ και κάποιοι από αυτούς διακρίθηκαν και στη φιλοσοφία. Διάβασε το «Όνομα του Ρόδου» που αναφέρω και στο άλλο σχόλιο και θα έχεις μια ξεκάθαρη εικόνα.

    • John Smith

      Και όμως μπορεί να ταυτιστούν μια χαρά. Άλλο θρησκεία και άλλο θρησκοληψία.

  • konstas

    Μια πολύ πρακτική θεωρία, που όλοι πάνω κάτω την εφαρμόζουμε, έστω και ασυνείδητα, όταν δεν είμαστε συναισθηματικά φορτισμένοι ή προκατειλημμένοι. Η αξία της θεωρίας νομίζω έγκειται στην προσπάθεια συνειδητής εφαρμογής της ασχέτως συναισθηματικής κατάστασης, δηλαδή να διαλέγουμε την ενδεδειγμένη λύση, ακόμα και αν οι άλλες λύσεις μας φαίνονται ελκυστικότερες ή υπόσχονται περισσότερα.

    Κλασσική περίπτωση «τύφλωσης» και αγνόησης του «ξυραφιού του Οκαμ» είμαστε εμείς οι άνδρες όταν έχουμε να κάνουμε με γυναίκες που μας αρέσουν: Ζητάω από μια κοπέλλα να βγούμε έξω. Μου λέει ότι δεν μπορεί σήμερα και ότι θα με πάρει αυτή τηλέφωνο. Έχει περάσει μια εβδομάδα και δεν έχει πάρει τηλέφωνο. Τι συμβαίνει ;

    Α) Απλά δεν ενδιαφέρεται και είπε ότι θα με πάρει αυτή τηλέφωνο για να με ξεφορτωθεί. Δεν έχει νόημα να την πάρω εγώ τηλέφωνο.

    Β) Ήταν πάρα πολύ απασχολημένη με τα επαγγελματικά της και περίμενε μια καλύτερη στιγμή για να με πάρει τηλέφωνο, όταν θα είναι πιο χαλαρή. Ίσως πρέπει να πάρω εγώ τηλέφωνο για να επισπεύσω τα πράγματα

    Γ) Την είχαν απαγάγει εξωγήινοι και διεξήγαγαν πάνω της φοβερά πειράματα. Πρέπει απαραιτήτως να την πάρω τηλέφωνο για να την στηρίξω.

    Από την άλλη πλευρά, έχουμε δει αρκετά παραδείγματα γυναικών όπου τις πολιορκούσαν άνδρες για τους οποίους αρχικά φαίνονταν να μην ενδιαφέρονται αλλά τελικά …υπέκυψαν.

    Τώρα που το ξανασκέφτομαι ίσως θα έπρεπε να τροποποιηθεί λίγο η θεωρία του ξυραφιού :

    «Κανείς δεν θα πρέπει να προβαίνει σε περισσότερες εικασίες από όσες είναι απαραίτητες. Η αρχή αυτή δεν ισχύει για τον τρόπο σκέψης των γυναικών».

    • Noucca Galaktotrofousa

      Μα καλά, πήγες να εφαρμόσεις το Ξυράφι στις γυναίκες; χα χα χα

      Στο μυαλό της γυναίκας:
      Μου ζήτησε ο konstas να βγούμε.
      – Αν πω αμέσως ναι, θα καταλάβει ότι μου αρέσει και δε θα έχω ποτέ το πάνω χέρι στη σχέση μας.
      – Αν πω όχι, θα τον χάσω.
      – Θα του πω ότι δε μπορώ σήμερα για να φανώ ότι έχω και ζωή και δεν περιμένω πότε θα μου ζητήσει να βγούμε και θα του πω ότι θα τον πάρω εγώ τηλέφωνο για να δείξω και δυναμική.

      Περνούν μερικές μέρες.
      – Αν τον πάρω εγώ τηλέφωνο θα φανώ ακόμα πιο πεινασμένη από ό,τι αν έλεγα ναι κατευθείαν.
      – Αν δεν τον πάρω εγώ τηλέφωνο κι αυτός περιμένει τηλεφώνημά μου, πώς θα μιλήσουμε;
      – Θα περιμένω μερικές μέρες ακόμα, αν με θέλει πραγματικά, θα μου τηλεφωνήσει. Μπορεί να είχα πολλές δουλειές ρε παιδί μου ή να με απήγαγαν εξωγήινοι. Να σηκώσει το κουλό του να πάρει να δει τι κάνω. Δεν ανησυχεί; Κατά τ’ άλλα ήθελε και ραντεβού. Ναι καλά, ξέρω τι είχε στο μυαλό του! Σιγά μη σου το δώσουμε κι από την πρώτη μέρα. ΒΡΕ ΓΙΑ ΞΕΚΑΒΑΛΑ! Ξέρεις πόσους μπορώ να βρω αν κουνήσω το δαχτυλάκι μου; [..]

      Μην την πάρεις τηλέφωνο. Τώρα πια θα είναι στο ψυχιατρείο. 😛

      ——-

      Αν είναι να εφαρμόσουμε τη θεωρία του Ξυραφιού στις γυναίκες, θα ήταν για να τους πούμε «πες αυτό που σκέφτεσαι».
      [Επιδεικτικά έβγαλα τον εαυτό μου έξω από το σύνολο «γυναίκες» γιατί βασάνισα για 2 χρόνια τον άντρα μου μέχρι που σταμάτησα να ακούω τις συμβουλές των φιλενάδων μου. Τώρα μου λένε ότι σκέφτομαι σαν άντρας. Δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό αυτό.]

  • VangelisD

    Υπάρχει και η πολύ ενδιαφέρουσα σκούπα του Όκαμ που πρόσφατα αναζωπυρώθηκε το ενδιαφέρον γι αυτήν μετά από ένα επεισόδιο του Hannibal που έκανε εκτενή αναφορά.

    http://simonknowz.com/tag/%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CF%80%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%8C%CE%BA%CE%B1%CE%BC/

  • Τα έλεγαν και οι μεγάλοι: «το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν».

    • πιπετας

      αυτο ειναι ασχετο ομως

  • επισκέπτης

    Βάζετε ως πηγή την wiki (όχι και η καλύτερη πηγή) η οποία δεν έχει καν πηγές.

    Υ.Γ. αν ήταν κάποιο άλλο site δεν θα έμπαινα στο κόπο καν να γράψω σχόλιο απλά επειδή θεωρώ το ellinikahoaxes σοβαρό site κάνω αυτήν την παρατήρηση