Εγώ λέω να συνεχίσω να πίνω μπύρα, εσείς;

In Διατροφή - υγεία, Θέματα για προβληματισμό by Γιώργος Γιώτης12 Comments

vani002

«Ε όχι και την μπύρα !!! Μέχρι εδώ και μη παρέκει!! »

Έτσι ακριβώς, φίλοι του site μας εξέπεμψαν SOS για το παρακάτω τρομολαγνικό άρθρο, που σκοπό έβαλε να μας κάνει να κόψουμε και την μπύρα. Πριν λοιπόν ξεκινήσουν κάποια πορεία οι φίλοι της μπύρας, και διαμαρτυρόμενοι ανοίξουν και χύσουν στο έδαφος μπουκάλια και κουτιά μπύρας, μπροστά από το προεδρικό μέγαρο, σπαράζοντάς μας την καρδιά , είπαμε να βοηθήσουμε:

 

ΟΤΑΝ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΘΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΠΟΛΥ ΑΝ ΘΑ ΞΑΝΑΠΙΕΙΤΕ ΜΠΥΡΑ

Οφείλω να ομολογήσω, οτι δεν είμαι πότης μπύρας, αλλά υπάρχει κάποιος στο σπίτι μου, που την αγαπά, έτσι έπρεπε να καταλάβω την αλήθεια. 

Η αθέατη γνώση βρήκε και μετέφρασε αυτο το άρθρο απο το foodbabe.com, όπου αφήνει ερωτηματικά για το αν η μπύρα ειναι πραγματικά αγνη; Γιατί τα συστατικά δεν αναφέρονται στην ετικέτα; Ποιες μάρκες μπορούμε να εμπιστευθούμε; Ποιες μάρκες προσπαθούν να μας δηλητηριάσουν σιγά-σιγά με φθηνά και επιβλαβή συστατικά; Όλες αυτές οι ερωτήσεις περνούν από το κεφάλι μου με ταχύτητα αστραπής. 
Έτσι, πριν από ένα χρόνο, άρχισα την έρευνα για το τι κρύβεται πραγματικά σε μπίρες και μετά από έρευνα σε αρκετές εταιρείες μπίρας, διαβάζοντας βιβλία για την επιστήμη των τροφίμων, και μιλώντας με τους ειδικούς, οι πληροφορίες που ανακάλυψα ήταν εντελώς σοκαριστικές.

ΜΟΛΙΣ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΘΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΠΟΛΥ ΑΝ ΘΑ ΞΑΝΑΠΙΕΙΤΕ ΜΠΥΡΑ
Διαβάστε αν θέλετε όλο το άρθρο ΕΔΩ

**************

Ο αρθρογράφος μπορεί να μην είναι λάτρης της μπύρας, αλλά εμείς είμαστε και πρέπει να διαπιστώσουμε αν έχουν κάποια βάση η ισχυρισμοί του ώστε να μην έχουμε τύψεις κατά την κατανάλωσή της (γιατί όπως και να χει μπύρα θα συνεχίσουμε να πίνουμε…)

Ας δούμε κατ αρχήν τι είναι αυτό το foodbabe από το οποίο μετέφρασαν το συγκεκριμένο άρθρο:

Tο «FoodBabe» είναι ένα από τα πιο γνωστά και συνάμα ισχυρά blog στις ΗΠΑ , που ανήκει σε μια κυρία που ονομάζεται Βάνι Χάρι . Την εν λόγω κυρία την είχε ξεσκονίσει κι ο greek skeptic τις προάλλες ΕΔΩ

Η ιστορία της έχει συνοπτικά ως εξής: η Χάρι για χρόνια εργαζόταν σαν σύμβουλος στον τραπεζικό κλάδο. Σε κάποια στιγμή της ζωής της άρχισε να ταλαιπωρείται από προβλήματα υγείας. Θεωρώντας υπεύθυνα, για το προβλημά της, τα συστατικά των τροφίμων που χρησιμοποιούν οι μεγάλες βιομηχανίες τροφίμων, ξεκίνησε να γράφει σχετικά μ αυτά που θεωρεί βλαβερά στο προσωπικό της blog (Όμως – όπως λέει κι ο greek skeptic: Το πρόβλημα ξεκινά όταν η πηγή πληροφοριών που έχουμε είναι …προβληματική. Γιατί συμβαίνει αυτό; Αρχικά διότι η Hari δεν είναι ούτε διαιτολόγος, ούτε διατροφολόγος, ούτε βιολόγος, ούτε χημικός. Δεν είναι αγρότισσα, δεν είναι κτηνίατρος, βοτανολόγος, ή οτιδήποτε άλλο θα μπορούσε να έχει σχέση με αυτά που γράφει στο blog της. Computer Science έχει σπουδάσει).

Η δημοφιλία της Βάνι πάντως είναι τόσο μεγάλη, που μπορεί κι ασκεί πίεση σε κορυφαίες βιομηχανίες. Δεν είναι εξάλλου λίγες οι φορές, που κολοσσοί – κυρίως από τον χώρο των τροφίμων- συμμορφώθηκαν προς στις υποδείξεις της

Όταν το 2011 έγραψε ένα άρθρο για τα 100 συστατικά που περιέχονται στα σάντουιτς της εταιρείας Chick-fil-A, το κείμενο είχε τέτοια ανταπόκριση που η εταιρεία την κάλεσε το 2012 να επισκεφθεί τα κεντρικά της στην Ατλάντα για να το συζητήσουν. Πέτυχε μια πολύ μεγάλη νίκη όταν, τελικά μετά από 2 χρόνια, η εταιρεία ανακοίνωσε ότι αφαιρεί από τα σάντουιτς το τεχνητό σιρόπι , τις χρωστικές κι άλλα συστατικά που εκείνη είχε υποδείξει καθώς κι ότι  από δω και πέρα θα χρησιμοποιεί μόνο κοτόπουλα που δεν θα τους δίνουν αντιβιοτικά. Η Χάρι εκτοξεύτηκε

Μεγάλη επίσης δημοσιότητα πήρε η αντιπαράθεσή της με την Kraft , την Pizza Hut , τα Sturbucks , την Subway (φαστ φουντ), την General Mills ή την Chipotle .

Το 2012 μάλιστα προκαλεί μεγάλη αίσθηση όταν εμφανίζεται στο συνέδριο των Δημοκρατικών ζητώντας από τον Μπαράκ Ομπάμα να υπάρχει σαφής σήμανση της χρήσης γενετικά μεταλλαγμένων οργανισμών (GMO’s) στα τρόφιμα.

article-2656597-1EB7826F00000578-584

Και φτάνουμε στο θέμα που μας ενδιαφέρει. Τελευταία ξεκίνησε μια αντιπαράθεση με 2 από τις μεγαλύτερες ζυθοποιίες του κόσμου, την InBev και τη SAB-Miller. Στις 11 Ιουνίου, 2014, η Χάρι δημοσίευσε μια αναφορά στην ιστοσελίδα της για να πιέσει μεγάλες ζυθοποιίες να δώσουν τη λίστα των συστατικών των προϊόντων τους . Η Χάρι κατάφερε μέσα με λίγες μόνο ώρες τις εν λόγω εταιρείες να δηλώσουν ότι θα δημοσιοποιούν απο δω και πέρα όλα τα συστατικά από τις μπίρες τους. Η InBen μάλιστα κάλεσε τη Χάρι μαζί με τον σύζυγό της -που κατά δήλωσή της λατρεύει την μπίρα- να επισκεφθούν τα κεντρικά και να δουν από κοντά την παρασκευή της μπίρας.

Budweiser-Ingredients

Μέχρι τώρα στον «πόλεμο της μπύρας» έχει μαζέψει πάνω από 60χιλ υπογραφές (δείτε εδώ).

Η αλήθεια είναι ότι η Χάρι έχει δεχτεί αρκετή κριτική. Κυρίως της καταλογίζουν ότι οι «καταγγελίες» της δεν είναι επιστημονικά τεκμηριωμένες.

Για παράδειγμα ο καθηγητής Joseph A. Schwarcz δήλωσε γι αυτή ότι «Δεν έχει καμία γνώση της χημείας και δεν κατανοεί την επιστήμη των τροφίμων.» Ένας άλλος, ο Δρ David Γκόρσκι , συνεργάτης του blog, Science-Based Medicine , δήλωσε ότι η Χάρι  «είναι μια κακοήθης δύναμη που προωθεί την άγνοια σχετικά με τα τρόφιμα». Άλλοι επιστήμονες λένε ότι διέσπειρε λανθασμένες πληροφορίες σε ένα άρθρο της τον Οκτώβριο του 2011 σχετικά με το πώς λειτουργούν τα εμβόλια και η εποχική γρίπη , και αμφισβήτησαν τον ισχυρισμό της ότι το εμβόλιο αυτό είναι επικίνδυνο (βλ.σχετικό άρθρο μας Η Αμφισβήτηση της Αποτελεσματικότητας και της Ασφάλειας των Εμβολίων) . Ένα άλλο ανυπόστατο άρθρο της ήταν για το φούρνο μικροκυμάτων  (δείτε εδώ σχετικό άρθρο μας) . Και τελευταία απομυθοποιήσαμε το άρθρο της για το ωμό γάλα (εδώ)

lolampira

Ας δούμε τώρα τι είναι η μπύρα.

Τα βασικά συστατικά της μπύρας είναι το νερό, η μαγιά, ο λυκίσκος και η βύνη κριθαριού ή κάποιου άλλου δημητριακού, όπως η σίκαλη και το ρύζι, ανάλογα με τη χώρα προέλευσής της. Συχνά οι μπύρες είναι αρωματισμένες με κάποιο μπαχαρικό ή φρούτο.Πρώτο στάδιο είναι η βυνοποίηση του κριθαριού και η ενεργοποίηση των ενζύμων. Στη συνέχεια, όλα αυτά αναμιγνύονται με νερό και τα ενεργοποιημένα ένζυμα διασπούν το άμυλο της βύνης προς σάκχαρα. Μετά προστίθεται ο λυκίσκος και τέλος η μαγιά, όπου με την αλκοολική ζύμωση θα παραχθεί αλκοόλη και διοξείδιο του άνθρακα.

Τι χρήσιμες ουσίες έχει η μπύρα; 

Βιταμίνες του συμπλέγματος Β ριβοφλαβίνη, νιασίνηπαντοθενικό οξύ , φυλλικό οξύ, χολίνη, υψηλά ποσοστά μαγνησίου, φωσφόρου, σεληνίου και καλίου (για τις ευεργετικές ιδιότητες των παραπάνω δείτε ΕΔΩ) . 

Ας δούμε όμως κι ένα από τα υποτιθέμενα προβληματικά συστατικά , το όξινο γλουταμινικό νάτριο (MSG) που όπως χαρακτηρίζει το άθλιο δημοσίευμα: «το  αλκοόλ είναι εθιστικό ήδη με κάποιους ανθρώπους, αλλά με MSG; Ιερός καπνός«

Είναι σχεδόν απίθανο να χρησιμοποιηθεί κάτι τέτοιο την μπύρα. Δεν ακούστηκε ποτέ, αλλά ας το παραβλέψουμε κι αυτό κι ας δούμε τι είναι.

To MSG είναι γλουταμινικό μονονάτριο, ένα παράγωγο του γλουταμινικού οξέως, που είναι ένα από τα κοινά αμινοξέα από τα οποία δημιουργούνται οι πρωτεΐνες. To MSG έχει το ιδιαίτερο ταλέντο να ενισχύει τις αλμυρές και πικρές γεύσεις.  Είναι ένας βελτιωτής γεύσης λοιπόν.

Τα «βελτιωτικά γεύσης» δε βελτιώνουν τη γεύση των τροφών με την πραγματική έννοια της βελτίωσης, δηλαδή δεν κάνουν καμία τροφή να έχει καλύτερη γεύση. Αυτό που κάνουν είναι να επιτείνουν, ή να αυξήσουν, τις ήδη υπάρχουσες γεύσεις — ανεξάρτητα από το αν αυτές είναι πεντανόστιμες, αδιάφορες, ή εντελώς αηδιαστικές. Η βιομηχανία τροφίμων προτιμά την ονομασία «ισχυροποιητές». Εμείς θα τα λέμε ενισχυτές γεύσης.

Δεν είναι, όμως, ο μόνος ενισχυτής γεύσης. Δύο ακόμη χημικά που λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο είναι γνωστά στο εμπόριο ως 5′-IMP και 5′-GMP (οι χημικοί τα ονομάζουν disodium 5′- inosinate και disodium 5′-guanylate). Και τα τρία είναι παράγωγα φυσικών αμινοξέων, τα οποία υπάρχουν σε φυτά όπως τα μανιτάρια και τα φύκια.

Η ικανότητα αυτών των φυτών να κάνουν πιο έντονες τις γεύσεις είναι γνωστές εδώ και χιλιάδες χρόνια. Οι Ιάπωνες, για παράδειγμα, χρησιμοποιούν παραδοσιακά τα φύκια για να νοστιμέψουν σούπες με λεπτή, απαλή γεύση που γίνονται πιο γευστικές με αυτή την προσθήκη. Η Ιαπωνία είναι ο σημαντικότερος παραγωγός καθαρού MSG παγκοσμίους. Πρόκειται για μια λευκή κρυσταλλοειδή σκόνη, τόνοι της οποίας έχουν πωληθεί εδώ και δεκάδες χρόνια. Η κύρια χρήση του είναι στη βιομηχανία έτοιμων φαγητών, αν και στα κινεζικά εστιατόρια χρησιμοποιείται συχνά ως έτοιμο υλικό για το μαγείρεμα.

Πρόσφατα, το MSG απόκτησε σχετικά κακό όνομα, επειδή μερικοί άνθρωποι παρουσίασαν αλλεργικές αντιδράσεις σε αυτό. Όλα τα στοιχεία φαίνεται πως αποδεικνύουν πως το πρόβλημα, αν μπορεί να χαρακτηριστεί έτσι, είναι ότι ορισμένοι άνθρωποι είναι υπερβολικά ευαίσθητοι στο MSG, όχι ότι το MSG είναι εκ φύσεως βλαβερό από μόνο του, εκτός αν καταναλώνεται σε τεράστιες δόσεις. Σχεδόν τα πάντα, όμως, είναι βλαβερά σε τεράστιες δόσεις.

Ο οργανισμός ελέγχου τροφίμων και φαρμάκων των ΗΠΑ δεν έχει κάνει ακόμη υποχρεωτική την ξεχωριστή αναγραφή του περιεχομένου του MSG στις ετικέτες των τροφίμων. Αλλά μπορείς να το βρεις, ή τους κοντινούς χημικούς συγγενείς του, να αναγράφεται σε διάφορες σούπες και άλλα έτοιμα φαγητά και να κρύβεται πίσω από διαφορετικά ονόματα, όπως εκχύλισμα Kombu, Glutavene, Aji-no-moto (σε ιαπωνικά προϊόντα) , και υδρολυμένη φυτική πρωτεΐνη, η οποία είναι μια φυτική πρωτεΐνη που έχει διασπαστεί στα αμινοξέα που την αποτελούν, συμπεριλαμβανομένου του γλουταμινικού οξέως.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και για τα υπόλοιπα προβληματικά συστατικά, αλλά θα χρειαζόταν πολλές σελίδες ακόμη.

Οι καλοί μαθητές ας πάρουν δουλειά για το σπίτι , σας έχουμε πρόσθετο υλικό για διάβασμα:

http://maureenogle.com/

http://www.sciencebasedmedicine.org

http://blog.timesunion.com

http://www.sciencebasedmedicine.org

http://en.wikipedia.org

by antichainletter

Γιώργος Γιώτης

Γιώργος Γιώτης

Αρθρογράφος - Ερευνητής
Γιώργος Γιώτης
  • Giorgos Zoulis

    Σε ταξίδι μου στη Βαυαρία είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω πολλές μπύρες τοπικής παραγωγής που περιείχαν 4 συστατικά που αναγράφονταν στη συσκευασία: νερό, μαγιά, βύνη κριθαριού και λυκίσκος. Ούτε ενισχυτικά γεύσης ούτε τίποτα και μια χαρά γευστικότατες οι μπύρες.

    Στην Ευρώπη πάντως αναγράφονται τα συστατικά και αυτό δε νομίζω ότι είναι αρνητικό. Αν πχ κάποιος είναι αλλεργικός στα MSG και το γνωρίζει είναι καλό να ξέρει ποιά προϊόντα τα έχουν.

  • Alexander Nikolaidis

    Μια πικρή αλήθεια είναι πάντως πως ο λυκίσκος είναι πλούσιος σε φυτοοιστρογόνα με αποδεδηγμένη αντιανδρογόνο δράση-τουτέστιν η υπερκατανάλοση κάνει κακό στο κούκου. Επίσης περιέχει μη αμελητέα ποσότητα από υδατάνθρακες, αν και αυτό παίζει από μπύρα σε μπύρα.

  • lord

    πώς γίνεται να την λαμβάνουν υπόψιν όμως τεράστιες βιομηχανίες την κυρία και ασχολούνται μαζί της..?!απλά επειδή απέκτησε δυναμική?λίγο κουλό μου ακούγεται,και ειδικά για εταιρίες που δεν ιδρώνει το αυτί τους αν υπάρχει κάποιος που γράφει μαλακίες όντας ανειδίκευτος στο αντικείμενο..

    • Akis

      Δεν λαμβάνουν υπόψιν αυτήν προσωπικά και ούτε ασχολούντε μαζί της συγκεκριμένα.

      Απλά…
      επειδή οι περισσότεροι είναι άσπρα παχιά προβατάκια και το παραμικρό
      που θα διαβάσουν, το καταπίνουν αμάσητο και το μηρυκάζουν, σε κάθε
      πιθανό social media, η «μεγάλη εταιρεία» λαμβάνει υπόψη το «σούσουρο»
      που γίνεται, όχι την επιστημονικότητα της ανακοίνωσης.

      Βλέποντας πως η κυρία έχει κουστωδία, δηλαδή πιθανώς θα υπάρξει απώλεια σε
      πελάτες, απαντάει με τρόπο που να είναι κατανοητός και δήθεν
      αντιμετωπίζει το όποιο πρόβλημα «υπάρχει».

      Το αυτί τους ιδρώνει αν θα χάσουν πελάτες με κάθε μ….α που ανεβαίνει στο δίκτυο.

      Μια μπυρίτσα και δύο ίσως, δεν έβλαψαν ποτέ κανένα.

      • Alexander Nikolaidis

        Στο κάτω κάτω οι τύποι που δουλεύουν στα Public Relations γι αυτό τον λόγο πληρώνονται.

      • lord

        καταλαβαίνω τον λόγο απλά μου φαίνεται κουλό..όσο για την μπυρίτσα δεν ήμουν ποτέ φίλος όσο με το τσίπουράκι..
        αλλα όπως λες 1-2 δεν βλάπτουν..ούτε και 9-10 βλάπτουν μια φορά..

    • Konstas

      Δεν είναι καθόλου απίστευτο. Από την στιγμή που κάποιο πρόσωπο ή κάποιος οργανισμός αποκτάει μεγάλη πολιτική ή κοινωνική επιρροή, ένα μεγάλο μέρος των οικονομικών/πολιτικών/κοινωνικών παραγόντων «υποχρεώνεται» να συμμορφωθεί με όσα πρσεβεύει, ακόμα και αν αυτά είναι παράλογα, εάν δεν θέλει να στιγματιστεί.

      Το έχουμε δει στο μακρινό παρελθόν, στο κυνήγι των μαγισσών όπου ο ένας κατέδιδε τον άλλον για μαγεία ώστε να φανεί ο ίδιος ευσεβής, στο πιο κοντινό παρελθόν, σε ολοκληρωτικά καθεστώτα όπου γινόταν διαγωνισμός νομιμοφροσύνης, το βλέπουμε και σήμερα, κυρίως στην Αμερική, με την σιωπηλή (ή ακόμα και ρητή) υποστήριξη πολιτικών φορέων της μπούρδας που λέγεται creationism, το βλέπουμε ακόμα και στις διεθνείς σχέσεις τις χώρας μας, με την ανιστόρητη αποδοχή του ονόματος «Μακεδονία» για το κράτος των Σκοπίων, όπου οι λόγοι αποδοχής είναι καθαρά πολιτικοί/ιδεολογικοί (δικαίωμα αυτοδιάθεσης των λαών) και όχι επιστημονικοί/ιστορικοί.

      Οι ιδιωτικοί οργανισμοί/εταιρείες δεν αποτελούν εξαίρεση στον κανόνα αυτόν. Έχουν την πελατεία τους και αν βρεθεί κάποιος να φοβίσει την πελατεία τους, έχουν δυο δρόμους για να μην την χάσουν. Είτε να την καθησυχάσουν παραθέτοντας τα επιστημονικά δεδομένα, είτε να πάνε με τα νερά αυτού που επηρεάζει την πελατεία τους. Ο δρόμος που θα ακολουθήσουν εξαρτάται από τρεις παράγοντες :
      1) Το πόσο εύκολο είναι να καθησυχάσουν την πελατεία τους με την παράθεση των επιστημονικών δεδομένων
      2) Το τι τους στοιχίζει να συμμορφωθούν με όσα πρεσβεύει αυτός που τους κατηγορεί
      3) Το πως θα τους επηρεάσει τυχόν συμμόρφωση ή όχι.

      Η πρώτη επιλογή είναι η καλύτερη για μια εταιρεία όταν είναι εύκολο να καθησυχάσει την πελατεία της. Στην περίπτωσή μας όμως δεν νομίζω ότι είναι καθόλου εύκολο. Διάβασα το μεταφρασμένο άρθρο της foodbabe και δεν κατάλαβα «Χριστό». Δεν έχω τις γνώσεις να κρίνω, όμως τα πράγματα μου φαίνονται επικίνδυνα !

      Και πάμε στην δεύτερη επιλογή. Αν αμφιβάλλω εγώ, τακτικός θαμώνας των ellinika hoaxes, πόσο θα αμφιβάλλει ένας από τους πολλούς τακτικού αναγνώστες της foodbabe; Συμφέρει την εταιρεία που φτιάχνει σάντουιτς να προσπαθήσει να με πείσει με επιστημονικά δεδομένα, ή την συμφέρει να πει «ορίστε, εγώ θα φτιάχνω την σάντουιτς μου πιο υγιεινά;». Συμφέρει την εταιρεία μπύρας να πει «εγώ θα κρατάω τα συστατικά κρυφά, όπως έχω δικαίωμα από τον νόμο» ή την συμφέρει να πει «ορίστε τα συστατικά, δεν έχω να κρύψω τίποτε»;

      Ας μην ξεχνάμε δε ότι όσο περισσότερο παρατείνεται η διαμάχη τόσο χειρότερο είναι για την εταιρεία και τόσο το καλύτερο για την foodbabe. Η εταιρεία χάνει σιγά σιγά πελάτες που θορυβούνται από όσα ακούγονται και πάνε αλλού «για καλό και για κακό» η δε foodbabe κερδίζει αναγνώστες. Ο μόνος που έχει συμφέρον να λήξει στα γρήγορα η διαμάχη είναι η εταιρεία και αν πρέπει να κάνει κάποιες θυσίες (είτε αυτές δικαιολογούνται επιστημονικά, είτε όχι) για να το πετύχει, θα το κάνει, τουλάχιστον για να περιορίσει την ζημιά, ή ακόμα και για να αυξήσει τις πωλήσεις της («είδατε, εγώ συμμορφώθηκα, οι άλλοι όχι, άρα προτιμήστε εμένα !»

      • Noucca Galaktotrofousa

        Και για να συμπληρώσω, στην περίπτωση της Subway, η ουσία που δέχτηκε την επίθεση ήταν ένα διογκωτικό στο ψωμί (azodicarbonamide). Αν και η Αμερικάνικη Νομοθεσία το επιτρέπει, στην Ευρώπη απαγορεύεται. Στην Ιαπωνία πάλι, παρόλο που δεν υπάρχει σχετική νομοθεσία, συμφώνησαν οι παραγωγοί από κοινού να μην το ξαναχρησιμοποιήσουν. Υπάρχουν ενδείξεις ότι συνδέεται με το άσθμα.

        Όσα επιστημονικά δεδομένα και να δείξεις στον κόσμο, το γεγονός ότι αλλού απαγορεύεται είναι λόγος για να συνεχίσουν να ανησυχούν. Οπότε η εταιρία προτίμησε να αλλάξει το διογκωτικό, παρά να μπει σε αυτή την αέναη μάχη ποιος έχει δίκιο και γιατί. Δείχνει και καλό πρόσωπο. «Σεβόμενοι τις επιθυμίες των πελατών μας, αν και ο νόμος ήταν με το μέρος μας, διακόψαμε τη χρήση του».

        • Konstas

          Ωραίο παράδειγμα ! Δεν το είχα ακούσει.

    • Konstas

      Συγγνώμη για το διπλό post, αλλά βρήκα και μια ανάλογη περίπτωση, γνωστής εταιρείας, που αντικατοπτρίζει την λογική των εταιρειών, όπως την εξήγησα προηγουμένως. Αφορά στο θέμα των ανακλήσεων TOYOTA στην βόρεια Αμερική, ένα θέμα που υπολογίζεται ότι κόστισε στην TOYOTA περί τα 5,5 δισ. δολλάρια !

      http://www.businesspundit.com/5-corporations-damaged-by-false-accusations/

      Κατά δεν την Wall Street Journal «Even when dealers and auto makers suspect driver error, it is difficult for them to outright blame their customers for fear of alienating them or appearing insensitive»,[20] which USA Today also suggested».

      http://en.wikipedia.org/wiki/2009%E2%80%9311_Toyota_vehicle_recalls

      Ακριβώς δηλαδή ο φόβος στιγματισμού και το ότι εάν απλώς αρνηθείς τα πάντα υπάρχει κίνδυνος να έχεις πολύ μεγαλύτερη ζημιά.

  • Εεεεεε! Όχι την μπύρα! Αφήστε το μπυρόνι μου ήσυχο. 🙁