Καταρρίπτεται – ΣΟΚ! Δείτε τι γράμμα έγραψε στους γείτονες του

In Fake news, True stories, Την πάτησα, Φάρσες by Θοδωρής Δανιηλίδης5 Comments

ΣΟΚ! Δείτε τι γράμμα έγραψε στους γείτονες του

Σαββατόβραδο και δεν θα πιάσουμε κάποιο βαρύ θέμα αλλά μια αστεία ιστορία που κυκλοφόρησε πριν μερικές μέρες στο facebook και σε διάφορα blogs σαν πραγματική.

Ας διαβάσουμε τι περιγράφει το κείμενο της ανάρτησης.
ΣΟΚ! Δείτε τι γράμμα έγραψε στους γείτονες του


Σάλο έχει προκαλέσει σε μια γειτονιά της Ν. Σμύρνης, το γράμμα που έγραψε ένας ένοικος πολυκατοικίας και το έριξε κάτω από τις πόρτες των γειτόνων του.

Προς όλους τους ενοίκους της πολυκατοικίας

Καλησπέρα σας. Το πιο πιθανό είναι ότι δεν με ξέρετε. Είμαι ο τύπος που μένει στον τέταρτο όροφο στο τελευταίο διαμέρισμα δεξιά. Μετακόμισα εδώ πριν από ένα χρόνο.

Δεν με ξέρετε γιατί δεν σας έχω χτυπήσει την πόρτα ποτέ για να ζητήσω κάτι και σπάνια συναντάω κάποιον από εσάς στο διάδρομο. Δεν είναι ότι δεν είμαι κοινωνικός, απλά δεν με ενδιαφέρει να σας γνωρίσω, αν και δεν αποκλείεται ανάμεσά σας να υπάρχουν ενδιαφέρουσες προσωπικότητες. Χέστηκα.

Με λίγα λόγια, θέλω την ησυχία μου. Δεν με βοηθάτε όμως.

Από πού να πρωτοξεκινήσω. Από την κοπελίτσα στον τρίτο που μαθαίνει πιάνο; Μη ρωτάτε πως ξέρω ότι είναι κοπελίτσα, αποκλείεται να είναι αγόρι και να παίζει τη μελωδία της μοναξιάς της Βανδή. Αν παρόλα αυτά είσαι αγόρι, εγώ θα σε φωνάζω κοπελίτσα και θα σου φορέσω και ένα ροζ φιόγκο. Και δεν είναι ότι με ενοχλεί η μουσική σου ενασχόληση. Με ενοχλεί όταν γίνεται το μεσημέρι του Σαββάτου. Είναι το μοναδικό μεσημέρι της εβδομάδας που κοιμάμαι. Και με ξυπνάει. Γι αυτό να ξέρεις ότι αν συνεχίσεις να παίζεις αυτές τις ώρες η συνάντηση που θα έχουμε θα είναι ξαφνική. Και δεν θα βγει σε καλό. Αν είσαι ο γονιός και διαβάζεις αυτό το γράμμα, μην ανησυχείς. Θα ξεκινήσω από σένα.

Θα ήθελα να σας παρακαλέσω να μη λάβετε όλα αυτά που έγραψα και θα γράψω στη συνέχεια ως απειλή. Αλλά ως υπόσχεση. Θα έρθω και θα τα κάνω.

Φίλε στον πρώτο. Σ’ αρέσει να ακούς ραδιοφωνικούς σταθμούς που παίζουν ελληνικές επιτυχίες; Κάντο με κλειστή την πόρτα. Το ξέρω άτι την ανοίγεις. Έχω κρυφοκοιτάξει. Και ξέρω και γιατί το κάνεις. Ελπίζεις σε επικοινωνία με γείτονα η γειτόνισσα. Το μόνο που θα καταφέρεις είναι δεχτείς έναν επισκέπτη που μόνο στόχο θα έχει να καταστρέψει τις ηλεκτρικές σου συσκευές, τον υπολογιστή σου και οτιδήποτε άλλο χρησιμοποιείς για να ακούσεις ραδιόφωνο, θα σε δέσει σε μία καρέκλα, θα σε αλείψει με μέλι και θα αδειάσει πάνω σου ένα σακουλάκι με μυρμήγκια που τυχαία βρέθηκαν στην τσέπη του.

Δεν θες τέτοιον επισκέπτη πίστεψε με.

Και πάμε τώρα σε σένα. Ξέρεις καλά ποια είσαι. Εσύ που βογκάς. Μία φορά τη εβδομάδα, κάθε Τετάρτη, από τις 12 το βράδυ μέχρι τις 3 το πρωί, εδώ και δύο μήνες. Στην αρχή είχε πλάκα το παραδέχομαι. Αλλά το στάνταρ του πράγματος μου δείχνει ότι δεν είναι και τόσο διασκεδαστικό όσο φαίνεται. Είσαι προγραμματισμένη; Τα έχεις με παντρεμένο που έρχεται εκείνες τις ώρες μόνο; Δεν με ενδιαφέρει πλέον. Μου χαλάς την αγωνία του να ξεχάσω τι μέρα είναι και τι ώρα.

Εκεί που κάθομαι ήσυχος ήσυχός απολαμβάνοντας τη χαρά του να κοιτάς το ταβάνι, σε ακούω. Πάλι γαμιέται αυτή, Τετάρτη θα ναι.

Και δεν στο χω πει; Σιχαίνομαι τις Τετάρτες.

Θα μπορούσα να γράφω για μέρες, αλλά μην ανησυχείτε θα επανέλθω. Κλείνω με τα πιτσιρίκια του πέμπτου. Την επόμενη φορά που θα τρέξετε στο διάδρομο μεσημέρι, μία μεγάλη απόχη θα σας μαζέψει ένα ένα, θα σας κλείσει σε μία ντουλάπα για ένα χρόνο (με τροφή παρόλα αυτά) μέχρι να βάλετε μυαλό και να μάθετε ότι φωνάζουμε μόνο όταν υπάρχει λόγος. Το ότι παίζω κυνηγητό και κάποιος ακούμπησε την πλάτη μου δεν είναι λόγος.

Αυτό το γράμμα θέλω να το κρατήσετε. Θέλω να ξέρετε ότι από εδώ και πέρα τίποτα δεν θα μένει ατιμώρητο. Υπάρχει καινούργιος σερίφης στην πολυκατοικία και το όνομα του είναι «διαμελιστής».

Ωραίο όνομα δεν συμφωνείτε;

Μέχρι την επόμενη φορά, που ελπίζω να μην υπάρξει, χαμηλώστε τον τόνο της φωνής σας, κλείστε τις πόρτες των σπιτιών σας, πηδηχτείτε χωρίς υπερβολές που δεν πείθουν κανέναν, και όλα θα πάνε καλά.

Yours truly,

Διαμελιστής


Όπως έχω πει πολλές φορές όλες αυτές οι ιστορίες είναι προϊόν φαντασίας. Πολλές φορές ξεκινούν σαν ένα αστείο ή σατιρικό κείμενο αλλά από πολλές αναπαραγωγές χάνεται η αρχική πηγή του κειμένου και μένει η ιστορία να αναπαράγεται σαν πραγματική.

Δεν θα γράψω για τα λογικά σφάλματα του κειμένου, τι θα επακολουθούσε αν κάτι τέτοιο γινόταν στην πραγματικότητα και ποιος θα τολμούσε να κάνει κάτι τέτοιο αλλά θα πάω κατευθείαν στο ζουμί της υπόθεσης.

Το παραπάνω κείμενο που αρκετές σελίδες και χρήστες του facebook, αν κρίνω από τα σχόλια, το πήραν σαν πραγματικό, είναι μια φανταστική ιστορία από το blog rallisobviously που συνηθίζει να ανεβάζει φανταστικές ιστορίες.

Ελπίζω να σας διασκέδασε λίγο η παραπάνω φανταστική ιστορία, και να έχετε ένα καλό Σαββατόβραδο.

  • Noucca Galaktotrofousa

    Δε με νοιάζει τι λέτε, εγώ θα το έστελνα αυτό το γράμμα, απλά χωρίς τις απειλές.

    • Finix

      Δεν θα πάθαινες και κάτι να πεις τα παράπονα σου κατ ιδίαν και με ανθρώπινο τρόπο (τουλάχιστον την πρώτη φορά) σε όποιον σου δημιουργεί πρόβλημα…

      • Noucca Galaktotrofousa

        Πέρα από την πλάκα, η φασαρία στις γειτονιές είναι μεγάλο πρόβλημα και δείχνει τη γενικότερη παιδεία μας. Θυμάμαι όταν ήμουν μικρή και γυρίζαμε αργά από επίσκεψη, πριν κατεβούμε από το αυτοκίνητο, η μητέρα μου μας έλεγε «και τώρα απόλυτη ησυχία μέχρι να ανεβούμε πάνω γιατί η υπόλοιπη γειτονιά κοιμάται». Ο πατέρας μου δε μας άφηνε να παίξουμε με μπάλες και άλλα θορυβώδη παιχνίδια μέσα στο σπίτι γιατί στον από κάτω όροφο ήταν γραφείο.

        Τώρα κανείς δεν σέβεται κανέναν. Περνούν όλη τη μέρα αυτοκίνητα με τη μουσική τέρμα, όταν σχολούν τα παιδιά από το σχολείο γκαρίζουν στους δρόμους, όταν πάνε 8 το βράδυ για προπόνηση στο γήπεδο πιο πάνω χτυπούν σε όλο το δρόμο τη μπάλα, όταν γυρνούν αργά το βράδυ από ξενύχτι συνεχίζουν να φωνάζουν και να γελούν στο πεζοδρόμιο, έχουν όλοι σκυλιά παρατημένα στις αυλές και τις ταράτσες που γαυγίζουν όλη τη μέρα από ανία.

        Οι ώρες κοινής ησυχίας έχουν μικρή σημασία πια. Ποιος έχει γυρίσει από τη δουλειά τόσο νωρίς ώστε μέχρι τις 3 να έχει φάει και να πέσει για ύπνο; Εμείς κοιμόμαστε για μεσημέρι μετά τις 6 γιατί φεύγει στις 5 από το γραφείο ο άντρας. Να βγω να κάνω παρατήρηση σε ποιον; Θα μου πει «Δεν είναι ώρες κοινής ησυχίας». Μπορεί να φαίνομαι υπερβολική και γεροντοκόρη, αλλά όλη τη μέρα, κάθε ώρα, κάποιος θα κάνει φασαρία.

        Πάντως παρατηρήσεις έχω κάνει. Και στον γείτονα που 12 το βράδυ έβγαζε την τηλεόραση έξω και γκάριζε σχολιάζοντας την ταινία και στον σπιτονοικοκύρη που έκανε πάρτυ στην ταράτσα και τα πιτσιρίκια πέταγαν πετραδάκια στο πλακάκι. Τι κέρδισα; Βρισίδι από τον διπλανό και μούτρα από τον σπιτονοικοκύρη.
        Φταις μετά να φαντασιώνεσαι ότι παίρνεις το πιτσιρίκι της απέναντι (που γκρινιάζει αδιάκοπα) και το χώνεις στο υπόγειο;

        • lord

          αν μένεις επαρχία και ησυχία έχεις και οι ώρες κοινής ησυχίας λειτουργούν..αν μένεις σε μεγαλουπόλεις δύσκολα…

          • Noucca Galaktotrofousa

            Μάλλον είμαι γεροντοκόρη τότε ή πολύ άτυχη.
            Οι παρατηρήσεις που ανέφερα παραπάνω, έγιναν στην επαρχία. Σε «εξοχικό» προάστιο του Ηρακλείου. Βασικά ο περισσότερος κόσμος είχε σπίτια εκεί και πήγαινε τα ΣΚ ή τα καλοκαίρια και ήμουν από τους λίγους στην περιοχή που την ίδια ακριβώς περίοδο (καλοκαίρι) δούλευα. Όλοι γυρνούσαν από τη θάλασσα το μεσημέρι κάνοντας φασαρία, έβγαζαν τα παιδιά στις αυλές ως τις 11 το βράδυ κι εγώ η δύστυχη είχα να σηκωθώ 6 το πρωί να πάω να ανοίξω το μαγαζί. Γυρνούσα 6 το απόγευμα, κομμάτια, να φάω και να αποκοιμηθώ όρθια από την κούραση. Και με κρατούσαν ξύπνια ως τη 1 με τις τηλεοράσεις και τις συγκεντρώσεις τους.