Ομοιοπαθητική: πιο αποτελεσματική κι απ’το ξεμάτιασμα?

In Διατροφή - υγεία, Εναλλακτικές θεραπείες by Γιώργος Γιώτης34 Comments

locks

Σήμερα θα σου μιλήσω γι’αυτή την ανοησία που λέγεται Ομοιοπαθητική. Ξέρω, ένας φίλος σου δεν μπορούσε με τίποτα να γίνει καλά με τη “δυτική” ιατρική και τελικά δοκίμασε την ομοιοπαθητική κι έγινε περδίκι. Μπράβο του, όμως δεν αλλάζει τίποτα. Έτσι απλά, δεν έχει σχέση. Σωστά, ούτε έχει σχέση η αλλεργία της θειας-Κούλας, που δεν πέρασε, αλλά αισθάνεται καλύτερα, ούτε η ιστορία του ανιψιού σου που είχε κάποτε αϋπνίες, αλλά από τότε που παίρνει εκείνα τα ομοιοπαθητικά κοιμάται τόσο εύκολα σαν ομότιμος καθηγητής σε υποστήριξη διδακτορικής διατριβής.

Να στο πω απλά, δεν αλλάζει τίποτα αν εσύ πιστεύεις ότι η ομοιοπαθητική δουλεύει ή αν κάποιος άλλος σου ορκίζεται ότι θεραπεύτηκε μ’αυτήν, όποιος κι αν είναι. Σε τούτο το κειμενάκι θα σου εξηγήσω σχετικά αναλυτικά για ποιους λόγους ΔΕΝ δουλεύει κι από κει και πέρα πίστεψε ό,τι θέλεις. Ο κόσμος έτσι κι αλλιώς είναι γεμάτος από τύπους που πιστεύουν τα πιο ασυνάρτητα πράγματα, δεν θα’σαι ο πρώτος ούτε ο τελευταίος. Με μεγάλη πίκρα το λέω αυτό, αλλά έτσι πάει και θα’μουν ψεύτης αν έκανα πως δεν το έβλεπα. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι γύρω μας ψάχνουν την ευτυχία σε κρυστάλλους, σε κάποια “ενεργειακή” διάταξη των επίπλων τους, στα μέντιουμ, στο τάμα σε μια εικόνα, στην “επαφή με το σύμπαν”, στα τσάκρα. Ο παραλογισμός και η παρακμή του συστήματος που ζούμε μπαίνει μέσα στα κεφάλια μας και μορφοποιείται σε θεωρίες εξίσου παλαβές και παρακμιακές. Στην πραγματικότητα δεν είμαι καθόλου σίγουρος αν όλοι αυτοί οι συνάνθρωποί μας είναι έστω και ελάχιστα σε καλύτερη θέση απ’όσους γοητευόταν απ’το Ρασπούτιν κατά την παρακμή της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

Πριν αρχίσουμε, ας ξεκαθαρίσουμε κάπως ένα αρχικό θέμα. Είναι η ομοιοπαθητική μια εναλλακτική απέναντι στη “δυτική” ιατρική? (ακόμη προσπαθώ να καταλάβω τι στο καλό σημαίνει “δυτική” ιατρική. Η Ιατρική έχει εξελιχθεί σαν πρακτική με έναν συγκεκριμένο τρόπο μας αρέσει ή όχι. Άρα ή έχουμε Ιατρική ή δεν έχουμε και οι γεωγραφικοί προσδιορισμοί κάποια βρωμιά κρύβουν). Η ομοιοπαθητική σαν πρακτική υπάρχει από τα τέλη του 18ου αιώνα. Επινοήθηκε από τον κύριο Hahnemann (όχι το μακαρίτη κιθαρίστα των Slayer), ο οποίος ήταν γιατρός και θεωρούσε τη δουλειά του 100% επιστημονική και “δυτική” παρ’ότι στη δική μας εποχή ξεβράζεται απ’το new age βόθρο ως “εναλλακτική”. Όσο λοιπόν κι αν οι σημερινοί θεράποντες αυτού του τίποτα εξαπολύουν επιθέσεις ενάντια στη “δυτική” ιατρική παρουσιάζοντάς το σαν κάτι “εναλλακτικό” (μαζί με διάφορα άλλα πράγματα, από ινδιάνικα μέχρι κινέζικα, αρκεί να μην είναι “δυτικά”), ο θεμελιωτής του ήταν απόλυτα πεισμένος ότι η μέθοδός του είναι κομμάτι της “δυτικής” επιστήμης, που εκείνη την εποχή αναδυόταν. Η ομοιοπαθητική λοιπόν δεν ήταν κάποια διαμαρτυρία ενάντια στη νεαρή τότε “δυτική” επιστήμη, αλλά κομμάτι της. Κομμάτι όμως που αποδείχθηκε σάπιο και ξεράθηκε, όπως πολλές ακόμη θεωρίες (μάλιστα και κάποιες που έμοιαζαν να έχουν πολύ περισσότερες πιθανότητες ν’αντέξουν ή που φαινόταν και μεγαλοφυείς). Καθαρές κουβέντες λοιπόν: όποιος ασκεί την ομοιοπαθητική, δεν ασκεί μια εναλλακτική θεραπευτική πρακτική, ασκεί μια πρακτική που επινοήθηκε κάποτε σαν “επιστημονική” αλλά απέτυχε.

homeopathy-cartoon

Λοιπόν, όπως σου είπα πριν, δεν θέλω να συζητήσουμε για το αν πιστεύεις ότι η ομοιοπαθητική δουλεύει. Το να αποδείξουμε ότι μια ουσία ή μια πρακτική “κάνει τη δουλειά” που θέλουμε είναι μια διαδικασία επίπονη και σοβαρή, που ξεπερνάει το επιχείρημα “το πήρε ένας φίλος κι έγινε καλά”. Δεν είναι αυτό όμως που θέλω να σου εξηγήσω τώρα. Παρ’ότι αυτή η διαδικασία είναι μέχρι ενός σημείου μέρος και της δικής μου ερευνητικής δουλειάς (που σταματάει στα ποντικάκια όμως) δεν θέλω να στην εξηγήσω. Οι περισσότεροι ομοιοπαθητικοί θα παρουσιάσουν κατασκευασμένες ή ανύπαρκτες έρευνες και τελικά θα μιλήσουν για τη μεγάλη συνωμοσία των “δυτικών” γιατρών και των φαρμακευτικών εταιριών εναντίων τους (λες και δεν χορεύουν απίστευτα χρηματικά ποσά πίσω απ’την ομοιοπαθητική τρέλα…). Δεν έχει νόημα. Πάμε κατευθείαν στο ψητό.

Πριν από 200+ χρόνια λοιπόν, σε μια εποχή που η Ιατρική αποτελούσε ακόμη ένα συνονθύλευμα από τσαραλατανισμούς, περίεργες πρακτικές, εμπειρισμούς και κάπου στο βάθος “επιστήμη”, ο γιατρός και ερευνητής Samuel Hahnemann είχε μια περίεργη ιδέα: Αν μια ουσία προκαλεί σε έναν οργανισμό συμπτώματα αντίστοιχα με κείνα κάποιας ασθένειας, ίσως μπορεί σε μικρές δόσεις (σε πολύ μεγάλη αραίωση, ώστε να μην βλάπτει) να θεραπεύει την ασθένεια αυτή. Για παράδειγμα, εάν κάποιος υποφέρει από ιλίγγους, μπορεί να θεραπευτεί από ένα πολύ αραιό διάλυμα μια ουσίας που επίσης προκαλεί ιλίγγους ακόμη κι αν δεν είναι αυτή που του προκαλούσε το αρχικό πρόβλημα. Η ιδέα αυτή σήμερα μπορεί να φαίνεται βλακώδης (παρακαλώ μην επιχειρήσεις την αντιστοίχιση με τον εμβολιασμό, γιατί πραγματικά θα ακουστείς ανόητος και αμόρφωτος), όμως για το πλαίσιο της εποχής της δεν ήταν και η χειρότερη που κυκλοφόρησε (παραδέξου το, η ευρέως διαδεδομένη τότε πρακτική της αφαίμαξης δεν ήταν πολύ πιο έξυπνη…). Τις πρακτικές του αυτές, ο Hahnemann τις συστηματοποίησε σ’αυτό που ονόμασε “ομοιοπαθητική”. Όμως πήγε ακόμη παραπέρα. Επειδή -πώς να το κάνουμε!- το να δώσεις σε κάποιον μια ουσία που του προκαλεί πονοκέφαλο δεν τον θεραπεύει απ’τους πονοκεφάλους, ο Hahnemann σκέφτηκε κάτι μεγαλειώδες για να παρακάμψει αυτό το μικρό πρόβλημα. Τα ομοιοπαθητικά σκευάσματα να περιέχουν τη δραστική ουσία σε τέτοια αραίωση, που πρακτικά να μην την περιέχουν!!! Το ομοιοπαθητικό σκεύασμα δηλαδή αποτελείται μόνο από τα έκδοχα και δεν περιέχει ούτε ένα μόριο της δραστικής ουσίας. Δεν με πιστεύεις? Ας στο εξηγήσω, ελπίζοντας ότι δεν θα ζαλιστούμε από την αριθμητική…

hpdilutions

Διαβάζοντας στα κουτάκια των φαρμάκων (δεν ξέρω αν έχεις αυτή τη συνήθεια του μπάνιου, όμως υπάρχουν άνθρωποι που αγάπησαν τη Χημεία στην τουαλέτα…) θα δεις ότι η ποσότητα της δραστικής ουσίας σε ένα σκεύασμα αναφέρεται ή σαν μάζα της ανά χάπι (λέει ας πούμε “κάθε δισκίο περιέχει 500mg …”) ή με κάποια έκφραση περιεκτικότητας εάν πρόκειται για διάλυμα/αιώρημα (…g δραστικής ουσίας ανά …ml διαλύματος/αιωρήματος). Τα ομοιοπαθητικά σκευάσματα περιγράφονται όχι με την περιεκτικότητά τους, αλλά με το βαθμό αραίωσης, που εκφράζεται από έναν αριθμό ακολουθούμενο από ένα ρωμαϊκό αριθμητικό σημείο. Τι? Για να το εξηγήσουμε λίγο αυτό. Το ρωμαϊκό αριθμητικό υποδηλώνει τον τύπο της αραίωσης (1/10 αν είναι X, 1/100 αν είναι C, 1/1000 αν είναι Μ κ.ο.κ.) ενώ ο αριθμός που πάει μαζί του μας δείχνει πόσες φορές επαναλάβαμε την αραίωση αυτή μέχρι να φτάσουμε στο σκεύασμα. Για παράδειγμα, ένα σκεύασμα 10C παρασκευάζεται εάν πάρουμε αρχικά ένα μέρος της ουσίας σε 99 μέρη νερού, μετά πάρουμε 1 μέρος απ’το νέο διάλυμα και το αναμίξουμε με άλλα 99 μέρη νερού και πάει λέγοντας, μέχρι η διαδικασία να γίνει 10 φορές. Πρακτικά, για να μην τα πολυλογούμε, ένα σκεύασμα 10C περιέχει ένα μέρος δραστικής ουσίας σε 100.000.000.000.000.000.000 μέρη διαλύματος! Εάν δηλαδή υποθέσουμε ότι αγοράσαμε ένα μπουκαλάκι 100g του σκευάσματος αυτού, τότε η μάζα της δραστικής ουσίας μέσα του θα είναι 0,000000000000000001g. Χμμμ…

homeopathy

Ας εξετάσουμε ένα πραγματικό παράδειγμα. Μπορείς να φανταστείς ποιο μπορεί να είναι το ομοιοπαθητικό “φάρμακο” για την αϋπνία? Μα φυσικά κάτι που προκαλεί αϋπνία! (θυμάσαι τη “λογική” πίσω απ’αυτό πιστεύω). Βρήκα λοιπόν σε κάποιο ιντερνετικό μαγαζί ένα τέτοιο σκεύασμα ΚΑΦΕΪΝΗΣ(!!!) 30C (διάλυμα). Αν κάνουμε τις πράξεις, βλέπουμε ότι σε 100g αυτού του διαλύματος περιέχονται 0,000000000000000000000000000000000000000000000000000000000001g καφεΐνης. Με δεδομένο ότι η μάζα ενός μορίου καφεΐνης είναι περίπου 0,0000000000000000000003g, συμπεραίνουμε ότι θα βρούμε ΕΝΑ μόριο καφεΐνης σε περίπου κάθε 100.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000 μπουκάλια του σκευάσματος αυτού!!! Συμπάθα με που δεν γράφω τα νούμερα σαν δυνάμεις του 10 και βάζω όλα αυτά τα μηδενικά, αλλά θέλω να χωνέψεις πόσο μεγάλα είναι (και τα νούμερα και ο εκνευρισμός μου κάθε φορά που ακούω σαχλαμάρες). Άκου και κάτι άλλο τώρα. Αν υποθέσουμε ότι ένας άνθρωπος χρειάζεται 10 δευτερόλεπτα για να ανοίξει ένα τέτοιο μπουκάλι και να το κατεβάσει ολόκληρο, θα χρειαζόταν (κατά μέσο όρο) περίπου 15.000.000.000.000.000.000.000.000.000 αιώνες για να καταπιεί ΕΝΑ μόριο καφεΐνης!!!

Το παράδειγμα του σκευάσματος καφεΐνης, όσο κι αν σου φαίνεται υπερβολικό, στην πραγματικότητα είναι από τα πιο συγκρατημένα. Εάν η αραίωση του ομοιοπαθητικού σκευάσματος καφεΐνης είναι 30C και δίνει αυτά τα νούμερα, σκέψου τι συμβαίνει με το ευρέως διαδεδομένο ομοιοπαθητικό σκεύασμα για τη γρίπη του οποίου η αραίωση είναι 200C, δηλαδή 1g δραστικής ουσίας ανά 10400g! Αν σκεφτείς ότι η μάζα του γνωστού μας μέρους του σύμπαντος υπολογίζεται (μόνο!!!) στην τάξη του 1056 (σε g), καταλαβαίνεις πόσα “σύμπαντα” πρέπει να ψάξουμε για να βρούμε 1g φαρμάκου…

Γιατί σε πρήζω τόση ώρα με τους αριθμούς? Προσπαθώ να σου δείξω με τρόπο που δεν χωράει αμφιβολία ότι σ’αυτό το πράγμα που σου πουλάνε σαν φαρμακευτικό σκεύασμα όχι μόνο δεν υπάρχει ίχνος, άλλα ούτε ένα τόσο δα μόριο δραστικής ουσίας!

wate-pleeze-i-iz-preparing-homeopathic-remedy-lol

Νομίζεις ότι αυτό βάζει τα πράγματα στη θέση τους? Φυσικά και όχι! Εδώ ακριβώς είναι η στιγμή που οι ομοιοπαθητικοί βγάζουν το μεγάλο λαγό απ’το φανταχτερό καπέλο τους! Στην πραγματικότητα, λένε, δεν είναι απαραίτητο το σκεύασμα να περιέχει τη δραστική ουσία, γιατί πολύ απλά το νερό θυμάται ότι κάποτε την περιείχε και λειτουργεί ανάλογα! Πραγματικά μου είναι πάρα πολύ δύσκολο να συζητήσω αυτή την ιδέα χωρίς να γίνω απίστευτα είρωνας, αλλά ας το επιχειρήσουμε. Θυμάσαι το “φάρμακο” για τη γρίπη που σου έλεγα πριν? Αυτό έχει αραίωση 200C. Αν πρόσεχες πριν που εξηγούσα τη διαδικασία, θα θυμάσαι ότι αυτή η αραίωση σημαίνει να πάρω ένα μέρος δραστικής ουσίας σε 100 μέρη διαλύματος, απ’αυτά να πάρω ένα μέρος και να το αραιώσω ώστε το νέο διάλυμα να περιέχει ένα μέρος του παλιού διαλύματος στα 100 μέρη του και πάει λέγοντας μέχρι αυτή η διαδικασία να έχει γίνει 200 φορές. Η ομοιοπαθητική θεωρία λοιπόν μας “διδάσκει” ότι σε κάθε μια απ’αυτές τις 200 διαδοχικές αραιώσεις το νερό συγκρατεί την ανάμνηση της ουσίας που περιείχε. Προφανώς εδώ πρέπει να εξηγήσουμε τι στο διάολο σημαίνει “ανάμνηση” για το νερό. Η απλή απάντηση είναι “τίποτα”, αλλά ας προσπαθήσουμε να πάμε… με τα νερά τους! (δεν ξέρω αν το έπιασες αυτό με τα νερά. Τέτοιες εξυπνάδες λέω στην τάξη και δεν ξέρω γιατί δεν γελάει κανείς…)

Το νερό λοιπόν θα μπορούσε να έχει ένα και μοναδικό τρόπο να “θυμάται” κάποιο μόριο που πέρασε από μέσα του. Ο τρόπος αυτός είναι να διατηρεί μόνιμες δομές, ακριβώς όπως ο πηλός θα “αποκτούσε την ανάμνηση” του χεριού μας αν το πιέζαμε πάνω του. Το πρώτο που θα έπρεπε να σκεφτεί κάθε σώφρων άνθρωπος είναι ότι και το αποτύπωμα αυτό -η “ανάμνηση”- έχει πάνω-κάτω τις ίδιες πιθανότητες με τη δραστική ουσία να βρεθεί στο τελικό δοχείο μετά απ’όλες αυτές τις αραιώσεις, άρα η ίδια η ιδέα της “μνήμης του νερού” είναι γελοία σαν τεκμηρίωση της ομοιοπαθητικής “δράσης”.

Μπορεί όμως το νερό να διατηρήσει τέτοιες μόνιμες δομές όσο είναι στην υγρή κατάσταση? Η απάντηση (που είναι κι ένα από τα πιο συναρπαστικά προβλήματα της σύγχρονης ΦυσικοΧημείας) είναι πως το υγρό νερό μπορεί να παρουσιάσει σχηματισμό δομών, που όμως δεν είναι ούτε “μόνιμες”, ούτε “τέτοιες”. Τα μόρια νερού συνδέονται με κάποιο τρόπο μεταξύ τους μέσω διαμοριακών δεσμών ειδικού τύπου που λέγονται “δεσμοί υδρογόνου” (σου υπόσχομαι ειδικό κείμενο μόνο για δαύτους κάποτε γιατί πολύ τους αγαπώ). Η ύπαρξη αυτών των δεσμών εξηγεί πολλές από τις ιδιότητες του νερού, όπως πχ το ασυνήθιστα “για τα κυβικά του” υψηλό σημείο βρασμού. Αυτοί οι δεσμοί είναι σε θέση να οδηγήσουν στο σχηματισμό δομών μέσα στο υγρό νερό. Το πρόβλημα σε σχέση με την υπόθεση της “μνήμης” είναι πως όλα μας τα μοντέλα δείχνουν ότι οι δεσμοί αυτοί σπάνε και ξανασυγκροτούνται αλλιώς σε χρόνους που μετρούνται σε 1/1000000000000000 του δευτερολέπτου, πράγμα που φυσικά σημαίνει ότι οι δομές αυτές δεν είναι “μόνιμες”. Όμως δεν είναι ούτε “τέτοιες”. Η γεωμετρία των δομών αυτών δεν καθορίζεται από την ουσία που ήταν διαλυμένη πριν στο νερό αυτό, αλλά από τη θερμοδυναμική του ίδιου του νερού (δεν θα βρούμε διαφορετικές δομές σε νερό που πριν περιείχε ζάχαρη και σε νερό που πριν περιείχε καφεΐνη, εάν τα παρατηρήσουμε σε ίδιες συνθήκες). Προφανώς, όσο η διαλυμένη ουσία βρίσκεται μέσα στο νερό, επάγει τις αντίστοιχες δομές στο νερό καθώς τα μόριά του την περιτριγυρίζουν για να την επιδιαλυτώσουν και το “τριγύρισμα” αυτό καθορίζεται από τη γεωμετρία της διαλυμένης ουσίας, όμως αυτή η διευθέτηση δεν τραβάει πολύ μακριά ώστε να υποθέσουμε ότι το “καινούργιο” νερό που έρχεται από τις επόμενες 20 ή 150 αραιώσεις καθορίζει κι αυτό ανάλογα τη δομή του. Σε κάθε περίπτωση, είναι προφανές ότι σε κάποια από τις διαδοχικές αραιώσεις η διαλυμένη ουσία παύει να βρίσκεται στο δοχείο μας, οπότε είναι αποκλειστικά οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των μορίων του νερού που καθορίζουν τις δομές του (που ξαναλέω, είναι εξαιρετικά βραχύβιες οπότε δεν τίθεται θέμα “μνήμης”).

Ας το ξεπεράσουμε όμως αυτό. Ας υποθέσουμε ότι η Χημεία μας είναι ακόμη πολύ μικρή και αθώα για να υποψιαστεί αυτά τα μεγαλεία της Φύσης. Ας υποθέσουμε ότι -ακόμη κι αν δεν την παρατηρούμε ή προβλέπουμε σήμερα- η “μνήμη του νερού” υπάρχει (και μόνο που το λέω, συγχύζομαι). Αυτό θα μας προκαλούσε δυο σοβαρότατα ερωτήματα:

Ερώτημα 1ο: Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι υπάρχει η “μνήμη του νερού”, τι στο καλό γίνεται όταν με το νερό αυτό εμποτίζεις στερεά για να φτιάξεις ένα χάπι ή το εξατμίζεις για τον ίδιο λόγο? Εκτός από τη “μνήμη του νερού”, μήπως υπάρχει και η “μνήμη της σκόνης”? Μήπως υπάρχει και η μεταφορά των “αναμνήσεων” του νερού στη “μνήμη” της σκόνης? Αντιλαμβάνεσαι ότι το πράγμα ξεφεύγει, αλλά προσωπικά έχω εμπιστοσύνη στους ομοιοπαθητικούς “ερευνητές” πως θα βρουν μια απάντηση και γι’αυτό. Στο κάτω-κάτω η καλή εξαπάτηση δεν βασίζεται τόσο στη δύναμη του επιχειρήματος, αλλά στην ειδική σχέση που θεμελιώνει ο απατεώνας με το θύμα του.

Ερώτημα 2ο: Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι υπάρχει η “μνήμη του νερού”, τι εμποδίζει το νερό να θυμάται και τις υπόλοιπες ουσίες με τις οποίες ήρθε πριν σε επαφή? Γιατί να “θυμάται” μόνο τη δραστική ουσία και όχι πχ τα άλατα που υπήρχαν στην πηγή του? Το νερό δεν δημιουργείται απ’το μηδέν στη φύση, αλλά ανακυκλώνεται διαρκώς. Σ’αυτή την ανακύκλωση έρχεται σε επαφή με κάθε λογής υλικό. Τη μία είναι σε ένα φυτό, την άλλη στο υπέδαφος, κάποια στιγμή το πίνεις σε μια πορτοκαλάδα και το κατουράς. Ακόμη χειρότερα, το κάθε ένα από τα μόρια του νερού που βρίσκονται σε ένα ποτήρι έχει τη δική του ξεχωριστή διαδρομή στη φύση. Στην πραγματικότητα, αν ακολουθήσουμε τη συλλογιστική των ομοιοπαθητικών, δεν μπορούμε παρά να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι κάθε ποτήρι νερού (όχι μεγάλο, αρκεί ένα του τσίπουρου) πρέπει να “θυμάται” συλλογικά τα πάντα, ακόμη και τον ίδιο το σχηματισμό του πλανήτη πριν από τεσσεράμισι δισεκατομμύρια χρόνια!

Σου λέω ψέμματα. Η αλήθεια είναι ότι γι’αυτό το δεύτερο ερώτημα οι ομοιοπαθητικοί έχουν απάντηση, και είναι και ΚΑΛΗ μάλιστα. Το νερό δεν αποκτά οποιαδήποτε “ανάμνηση” λένε, παρά μόνο αυτή του υλικού που τη στιγμή που διαλύεται μέσα του, το χτυπάμε απότομα κάποιες φορές (καθορισμένος ο αριθμός, όχι αστεία) σε μια ελαστική επιφάνεια (για να μην μας σπάσει το δοχείο στα χέρια. Ο Hahnemann χρησιμοποιούσε ένα δερμάτινο μαξιλάρι γεμισμένο με τρίχες αλόγου). Αν δεν γίνει αυτό και μας ξεφύγει και χτυπήσουμε το διάλυμα εννιά φορές αντί για δέκα ή το χτύπημα δεν είναι αρκετά δυνατό, πάπαλα η μνήμη. Την πρώτη φορά που άκουσα αυτή την απάντηση θεώρησα ότι μου κάνουν πλάκα. Και τη δεύτερη. Και την τρίτη…

Δυστυχώς δεν κάνουν πλάκα. Ακόμα χειρότερα, υπάρχουν μηχανικοί που έχουν δουλέψει πολύ σκληρά για να φτιάξουν μηχανήματα που να χτυπούν το διάλυμα σαν να χτυπάει ελαφρά σε δερμάτινο μαξιλάρι γεμισμένο με τρίχες αλόγου. Κάπως πρέπει να παρασκευαστούν τα “φάρμακα” σε βιομηχανική κλίμακα, κρίμα να μην φτάνουν για όλους!

HN09poster1A

Αυτή η ιστορία με τη “μνήμη του νερού” αναδεικνύει με πολύ όμορφο τρόπο τα όρια του τσαρλατανισμού που λέγεται “εναλλακτικός”. Εάν κανείς πουλάει δηλητήριο του μπλε σκορπιού σαν θεραπεία “του καρκίνου”, τότε αυτό μπορεί να το κάνει σε μικρή κλίμακα, πρέπει να πας στο χωριουδάκι της Κούβας να το πάρεις. Εάν κάποιος έχει ένα θαυματουργό άγιο, πρέπει ν’ανέβεις 500 σκαλιά για να φτάσεις στη σπηλιά του να πάρεις το κομματάκι του ράσου του. Εάν όμως είσαι φαρμακοβιομηχανία και θες να γεμίσεις την αγορά ομοιοπαθητικά σκευάσματα, τότε ο μόνος τρόπος στη βιομηχανική εποχή μας -ακόμη και στις μέρες μας, που είναι οι τελευταίες ετούτου του άθλιου συστήματος- είναι να φορέσεις το ρούχο της επιστημοσύνης. Όλες οι μαζικής κατανάλωσης new age μπούρδες κυκλοφορούν πια ντυμένες με τις λευκές ποδιές που έκλεψαν από το εργαστήριό μας. Εάν το “ζεν” και τα “τσάκρα” έχουν ανάγκη κάποια “ελεύθερη ενέργεια” (σε άλλο κείμενο θα ασχοληθούμε και με δαύτη…) ή μια αναφορά στο “κβαντικό”, τότε η ομοιοπαθητική σίγουρα χρειάζεται λίγη Χημεία.

Η υπόθεση της “μνήμης του νερού” μας έρχεται από “κανονικούς” επιστήμονες. Αυτό στα μάτια των περισσότερων ανθρώπων είναι ήδη μια απόδειξη ότι είναι σωστή, όμως πρακτικά δεν σημαίνει τίποτα. Όπως σου έχω εξηγήσει σε παλιότερο κείμενο, η δουλειά του επιστήμονα δεν γίνεται σε ιστορικό και κοινωνικό κενό, ο ίδιος ο επιστήμονας είναι φορέας των αντιφάσεων της εποχής του και ο τρόπος που “κάνει επιστήμη” αντανακλά το γεγονός αυτό. Η περίπτωση της “μνήμης του νερού” είναι χαρακτηριστική. Κατ’αρχάς, πρέπει να πούμε ότι πρόκειται για ένα εξόφθαλμα κυκλικό συλλογισμό, που είναι εξ’ορισμού απορριπτέος: “Η ομοιοπαθητική δουλεύει αλλά δεν ξέρω γιατί και όλες οι πιθανές εξηγήσεις μου δείχνουν ότι δεν θα έπρεπε να δουλεύει > σκαρώνω μια νέα εξήγηση, αυτή της “μνήμης” > η υπόθεση της “μνήμης” επαληθεύεται από το γεγονός ότι η ομοιοπαθητική δουλεύει”.

Μη γελάς καθόλου. Το 1988 δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature μια εργασία που αποδείκνυε ότι υπάρχει η “μνήμη του νερού” επαληθεύοντας τη δράση ενός ομοιοπαθητικού σκευάσματος. Η υπόθεση αυτή έχει καταχωρηθεί στις μεγάλες γκάφες του Nature, καθώς οι ομάδες των ερευνητών που επιχείρησαν να επαναλάβουν το πείραμα (μέσα σ’αυτές και η ομάδα του ίδιου του εκδότη του περιοδικού), δεν μπόρεσαν να πάρουν κανένα θετικό αποτέλεσμα. Ο λόγος? Πολύ απλά, οι ομοιοπαθητικοί ερευνητές δεν διέθεταν την πιο σημαντική αξία για έναν επιστήμονα, την επιστημονική ακεραιότητα. Όταν τα πειράματα επαναλήφθηκαν με αποκλεισμένες όλες τις παραμέτρους που εισάγουν στο πείραμα τις προσωπικές απόψεις/προσδοκίες του ερευνητή ή των υποκειμένων (ένα τέτοιο πείραμα αναφέρεται ως “διπλά τυφλό”), τότε η “μνήμη του νερού” πήγε περίπατο…

dilutionΑπ’όσα σου έγραψα παραπάνω, νομίζω πως ήδη θα κατάλαβες ότι ουσιαστικά η ομοιοπαθητική δεν είναι σοβαρότερη από το “τρίψε το δέρμα σου στα κάγκελα του νεκροταφείου σε πανσέληνο και θα απαλλαγείς απ’την ακμή”. Κι όμως, υπάρχουν -όπως είδαμε στην αρχή- άνθρωποι που θεραπεύονται, άνθρωποι που προτείνουν αυτή την αντιμετώπιση σε άλλους ανθρώπους, άνθρωποι που πλουτίζουν απ’αυτή και -ακόμη πιο ντροπιαστικά- άνθρωποι που ρισκάρουν άμεσα ή μακροπρόθεσμα την υγεία των παιδιών τους με τέτοιου είδους “θεραπείες”. Θέλω πριν κλείσω να κάνω μερικές παρατηρήσεις που αναπόφευκτα προκύπτουν σε κάθε κουβέντα περί του θέματος.

1. Ζούμε στον καπιταλισμό και προφανώς η Υγεία είναι ένα χρυσωρυχείο για τις μεγάλες φαρμακευτικές εταιρίες, όσο κι αν εμείς χτυπιόμαστε ότι είναι ένα δημόσιο αγαθό. Η μεγιστοποίηση του κέρδους γι’αυτές τις πολυεθνικές εταιρίες δεν προέρχεται μόνο από την κυριαρχία στην αγορά, αλλά κι από τον έλεγχο πάνω στον κοινωνικό ορισμό της “ασθένειας” και της “θεραπείας”, ο οποίος κυριαρχεί και ιδεολογικά (πολλοί γιατροί εκπαιδεύονται με συγκεκριμένες ιδεολογικές τοποθετήσεις απέναντι στο θέμα “ασθένεια/θεραπεία”. Υπάρχουν εξαιρετικές αναλύσεις για το θέμα αυτό) και υλικά (πολλοί μεμονωμένοι γιατροί ή ακόμη και ολόκληρα υπουργεία ή χώρες, απλά εξαγοράζονται). Δεν θέλει μεγάλη σκέψη, εάν η Υγεία δεν έφερνε κέρδη, οι μεγάλες εταιρίες θα την είχαν παρατήσει. Η κατάσταση αυτή όμως σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι άλλοθι για τη στροφή προς τα φυλαχτά και τα μαντζούνια της ομοιοπαθητικής. Πολύ περισσότερο που, όπως σου είπα και πριν, πλέον η παρασκευή και διακίνηση των ομοιοπαθητικών σκευασμάτων γίνεται από το ίδιο το σύστημα των μεγάλων φαρμακοβιομηχανιών.

2. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν εκπαιδευτεί και ειδικευτεί σαν γιατροί και ασκούν την ομοιοπαθητική. Στο μυαλό πολλών γύρω μας, αυτό είναι από μόνο του απόδειξη ότι η ομοιοπαθητική είναι μια επιστημονικά αποδεκτή πρακτική. Λάθος. Ο γιατρός που ασκεί την ομοιοπαθητική, την ώρα που την ασκεί δεν ενεργεί σαν γιατρός, αλλά σαν ομοιοπαθητικός θεραπευτής, κάνει δηλαδή κάτι παράλληλο. Είναι σα να λέμε ότι εκτός απ’το επάγγελμα του γιατρού, τα πρωινά πουλάει και λαχανικά στη λαϊκή αγορά. Αφήνω απ’έξω κάτι εντελώς πονηρούς, που σε φλομώνουν στα ομοιοπαθητικά και ταυτόχρονα σου γράφουν και καμιά αντιβίωση…

3. Στις περισσότερες περιπτώσεις μια ομοιοπαθητική προσέγγιση συνοδεύεται από μια συνολική και καθοδηγούμενη από το θεραπευτή, αλλαγή του τρόπου ζωής. Αυτό από μόνο του είναι κάτι εξαιρετικά σημαντικό. Καταλαβαίνεις ότι είναι άλλο πράγμα να έχεις πόνους στη μέση και να σου δώσουν ένα χάπι, και άλλο το μαζί με το χάπι να χάσεις μερικά κιλά, να αρχίσεις λίγη ειδική γυμναστική και περπάτημα, να ξεσκουριάσεις γενικά. Στην πραγματικότητα, οι περισσότερες επιτυχίες της ομοιοπαθητικής θεραπείας προέρχονται ακριβώς από το γεγονός αυτό (αφήνω απ’έξω το placebo, βλέπεις ότι είχα τη διακριτικότητα να μην το θίξω καθόλου σε όλο το κείμενο), με τη μεγάλη διαφορά ότι αυτό πολύ απλά δεν είναι ομοιοπαθητική!!! Αντιλαμβάνομαι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι γύρω μας δεν μπορούν να αλλάξουν τον τρόπο ζωής τους κυρίως επειδή ο τρόπος ζωής μας, σπάνια καθορίζεται μόνο από μας. Είναι κάτι που απαιτεί μεγάλη δύναμη (προσωπικά, πρέπει να έχω προσπαθήσει γύρω στις 138 φορές μέχρι τώρα να βελτιώσω τον τρόπο ζωής μου). Αν κάποιος βρίσκει αυτή τη δύναμη αντλώντας την από κάποιον, χαρισματικό σαν χαρακτήρα, ομοιοπαθητικό θεραπευτή που τον “κουράρει”, είναι κάτι που δεν μπορεί να πιστώνεται στην ομοιοπαθητική.

Επιλέγω να δημοσιεύσω αυτό το κείμενο, παρ’ότι γνωρίζω πως αρκετοί απ’όσους θα το διαβάσουν θα το απορρίψουν. Δεν μου φαίνεται περίεργο. Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν απόψεις απλά επειδή άκουσαν μια καλύτερη ιδέα ή διάβασαν ένα κείμενο. Η δημόσια συζήτηση είναι περίεργη διαδικασία γεμάτη παγίδες. Εάν κάνω ακόμη τη δουλειά που κάνω (εκτός από το βιοπορισμό) είναι γιατί θέλω να εξοπλίσω νέους ανθρώπους με τη δυνατότητα να συμμετέχουν και να καθορίζουν με τη δράση και τις απόψεις τους αυτή τη δημόσια συζήτηση. Ο άνθρωπος που δεν μπορεί να έχει πρόσβαση στην πληροφορία, να την κρίνει και να την αξιοποιήσει, ο άνθρωπος που δεν μπορεί να καταλάβει τους σκοπούς και την τοποθέτηση όσων παίρνουν μέρος στη δημόσια συζήτηση, είναι άνθρωπος εύκολα χειραγωγήσιμος. Η καθημερινή μάχη για τη μόρφωση (και την κοινωνική αλλαγή) είναι η πραγματική μάχη ενάντια στον ελιτισμό. Οι ιστορίες των επιστημών και των κοινωνικών κινημάτων είναι ιστορίες γεμάτες πλάνες και αποτυχίες. Είναι γοητευτικές ιστορίες όμως, πλεγμένες με την κλωστή της Ελπίδας και της Απελευθέρωσης. Αλίμονο σε κείνον που λόγω νωθρότητας, απάθειας ή συμφέροντος επιλέξει το ζυγό της αμορφωσιάς και της πνευματικής αποχαύνωσης. Ζούμε την εποχή της παρακμής. Ζούμε τις τελευταίες μέρες της προϊστορίας. Με αίμα και πόνο, με προόδους και πισωγυρίσματα η ανθρωπότητα έχει καταφέρει πια να διαμορφώσει εκείνους τους όρους που θα της ανοίξουν το δρόμο προς το βασίλειο της Ελευθερίας, τον Κομμουνισμό. Σ’αυτόν το δρόμο θα χρειαστούμε θάρρος, αλληλεγγύη, μόρφωση, μα σίγουρα δεν θα χρειαστούμε ούτε τσαρλατάνους, ούτε προφήτες. Δεν θα χρειαστούμε ούτε σταυροκοπήματα, ούτε μαντζούνια…

Πηγή:  lefterisp.wordpress.com

Σχετικά άρθρα μας:

Τεράστια έκπληξη! Η ομοιοπαθητική δεν κάνει τίποτα!

Ομοιοπαθητική: Απάτη ή Θαύμα;

Η μνήμη του νερού στην ομοιοπαθητική

Ομοιοπαθητικά αντισυλληπτικά

Γιώργος Γ – antichainletter

 

  • spyrosm

    Διαβάζοντας τα σχόλια σε αυτό το θέμα βλέπω ότι κόλλησαν όλοι στον επίλογο και στην αναφορά του στον κομμουνισμό. Κατ αρχήν, το κείμενο αυτό είναι αναδημοσίευση. Με μια γρήγορη επίσκεψη στον ιστότοπο του συγγραφέα μπορεί να δει κανείς συχνές αναφορές στον κομμουνισμό. Μπορεί στο σύνολο του ellinikahoaxes.gr να προκαλεί έκπληξη αυτή η αναφορά αλλά ο συγγραφέας δεν το έγραψε για ταιριάζει εδώ αλλά στην δικιά του ιστοσελίδα.

    Επίσης πριν συνεχίσω να πω ότι η συνέχεια της απάντησης είναι πολιτικού χαρακτήρα αλλά και αυτό που ο Kapadritis Protagoras θα ονόμαζε αθεϊστική κομμουνιστική προπαγάνδα. Μιας και όμως αφήσατε τα σχόλια του, νομίζω ότι δικαιούμαι μιας απάντησης στον αντικομουνιστικό οχετό που έβγαλε.

    Αυτό που ξένισε πολλούς είναι η αναφορά στον Κομουνισμό. Με δυο λόγια, γιατί δεν γίνετε σε ένα κειμενάκι να αναλυθεί ολόκληρη η μαρξιστική αντίληψη, Κομμουνισμός είναι η αταξική κοινωνία όπου θα έχει καταργηθεί η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Μια κοινωνία όπου τα μέσα παραγωγής δεν θα είναι ατομική ιδιοκτησία, κάτι που προκαλεί τις ανισότητες αλλά κοινωνική και που τα αγαθά που είναι αποτέλεσμα της εργασίας θα μοιράζονται δίκαια. Μια κοινωνία που δεν θα αφήνει να πεθαίνουν από την πείνα εκατομμύρια συνάνθρωποι μας στην Αφρική ενώ την ίδια ώρα μια χούφτα μεγαλοκτηματίες εκμεταλλεύονται τα πιο εύφορα εδάφη για να παράγουν καφέ που πουλάνε ακριβά στην «δημοκρατική» Ευρώπη και ΗΠΑ. Μια κοινωνία όπου δεν θα πεθαίνουν οι εργάτες σε εργατικά ατυχήματα λόγω έλλειψης μέτρων ασφάλειας επειδή είναι ακριβά, όπως έγινε προχτές στην Χαλυβουργία στον Βόλο. Και πολλές χιλιάδες άλλα παραδείγματα.

    Αυτή η κοινωνία δεν έχει γίνει ακόμα πραγματικότητα. Αυτό που εφαρμόστηκε στην ΕΣΣΔ τον περασμένο αιώνα και σε μια σειρά από χώρες στην Ανατολική Ευρώπη και αλλού είναι ο Σοσιαλισμός ή πιο επιστημονικά η κατώτερη βαθμίδα του Κομμουνισμού. Σε αντίθεση με τον Κομουνισμό, στον Σοσιαλισμό συνεχίζουν να υπάρχουν τάξεις όπου ανάλογα με τα προγενέστερα κοινωνικά συστήματα η μια τάξη επιβάλλει την εξουσία της πάνω στην άλλη. Όμως στον σοσιαλισμό η κυρίαρχη τάξη είναι η εργατική που αποτελεί το 95% του πληθυσμού και όχι μια μικρή μειοψηφία όπως είναι η κυρίαρχη αστική τάξη στον Καπιταλισμό.

    Παρά τα λάθη και τις παραλείψεις που οδήγησαν στην ανατροπή των καθεστώτων αυτών, δεν μπορούμε να μην σταθούμε στα επιτεύγματα που ακόμα και σήμερα είναι αδιανόητα στον Καπιταλιστικό κόσμο. Δωρεάν πρόσβαση σε βασικούς τομείς όπως Παιδεία και Υγεία. Δωρεάν μεταφορές, θέρμανση, ρεύμα, νερό και άλλες κοινωνικές παροχές. 6 ώρες δουλειά (5 ώρες για τα βαρέα) φυσικά με πλήρη δικαιώματα. Θεσμοθετημένες διακοπές έναν μήνα τον χρόνο σε θέρετρα που πρόσφερε το σοσιαλιστικό κράτος δωρεάν σε όλους τους πολίτες.

    Κυρίως όμως, παρά την λάσπη που έχει ριχτεί, το αποκορύφωμα της δημοκρατίας. Βάση του συστήματος ήταν οι Λαϊκές Συνελεύσεις (Σοβιέτ) σε κάθε γειτονιά και εργασιακό κλάδο που οι αποφάσεις τους είχαν ισχύ νόμου. Σε ανώτερα κλιμάκια οι αντιπρόσωποι όχι μόνο ήταν αιρετοί αλλά και ανακλητοί. Στις εκλογές, δεν έβγαινε ο κάθε υποψήφιος δίνοντας κούφιες υποσχέσεις αλλά μέσω των Σοβιέτ ο Λαός έδινε εντολές που έπρεπε να εκτελεστούν. Εάν ο εκλεγμένος δεν τηρούσε αυτές τις εντολές τότε υπήρχε πρόβλεψη καθαίρεσης του από το σώμα που τον εξέλεξε. Πλήρη αντίθεση με το σήμερα που μας λένε να «περιμένουμε το τέλος της 4ετίας».

    Όσο για τα περιβόητα εγκλήματα του Κομουνισμού, τα περισσότερα από αυτά είναι βγαλμένα από την προπαγάνδα του Γκέμπελς παραμονές της επίθεσης στην ΕΣΣΔ. Τα μεγαλύτερα hoaxes είναι αυτά που αναφέρονται στην Σοσιαλιστική Οικοδόμηση σαν μια πορεία δολοφονιών, εκτελέσεων και διώξεων. Φυσικό είναι αυτό, μιας και η πορεία αυτή θα καταργήσει την εξουσία των λεφτάδων και από την πλευρά της η αστική τάξη προσπαθεί με κάθε μέσο να την ανακόψει. Ένα καλό άρθρο, που είχα αναδημοσιεύσει, μπορείτε να δείτε στο http://www.webinthecity.gr/?p=21373.

    Πάνω στις αποδείξεις που επικαλείται ο Kapadritis Protagoras.
    1. Στην Κίνα σήμερα δεν υπάρχει Σοσιαλισμός. Υπάρχει Καπιταλισμός στην πιο σκληρή και αδίστακτη μορφή που δυστυχώς διαχειρίζεται από ένα μόρφωμα που ονομάζετε Κομουνιστικό Κόμμα. Οι σκληρές αδικίες που γίνονται οφείλονται στο ότι η Κίνα εδώ και καιρό ακολούθησε τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης.

    2. Η Κούβα, παρά τις όποιες αδυναμίες, καμία σχέση με την Κίνα. Μιας και το 2009 την επισκέφτηκα ας μοιραστώ μερικές εμπειρίες. Κατ’ αρχήν η Κούβα είναι μια χώρα του τρίτου κόσμου στο μέγεθος της Ελλάδος. Επί Μπατίστα όλη την ήξεραν σαν το «μπουρδέλο των ΗΠΑ». Σήμερα, παρά τον σκληρό και άδικο αποκλεισμό, έχει καταφέρει να μην έχει κανέναν πεινασμένο. Όλοι δικαιούνται δωρεάν μόρφωση και ιατρική περίθαλψή. Δεν μπορεί να μην έχει κανείς ακουστά τους γιατρούς της Κούβας. Πέρα από τα στοιχειώδη, το κράτος προσφέρει στους πολίτες και άλλες παροχές όπως δωρεάν μαθήματα γιόγκα για ενήλικες και λατινικών χωρών. Είναι φτωχοί άνθρωποι αλλά περήφανοι και έτοιμοι να πολεμήσουν για την πατρίδα τους. Αντίθετα οι εξόριστοι στο Μαϊάμι, απόγονοι γκάνγκστερ επί Μπατίστα, θεωρούνται ακόμα και στις ΗΠΑ ότι χειρότερο υπάρχει.

    Όσο για την Δημοκρατία και τον πλουραλισμό, παντού στην Κούβα μπορούν να δουν το ισπανόφωνο CNN. Σε αντίθεση με την φημολογία, υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση στο Ιντερνέτ και κινητά τηλέφωνα. Στην Κούβα γίνονται εκλογές με καθολική ψηφοφορία όλων από 16 ετών και πάνω.

    3. Για την Βόρειο Κορέα δεν έχω προσωπική αντίληψη. Φαίνεται ότι για τον Kapadritis Protagoras η μόνη Ελευθερία που επιτρέπετε είναι να πιστεύεις σε κάποιον θεό. Το να λες όμως ότι είναι το μόνο ανελεύθερο καθεστώς είναι απλά ένα μεγάλο ψέμα. Δεν ξεχνάμε καθεστώτα όπως του Πινοσέτ στην Χιλή, του Φράνκο στην Ισπανία, Μεταξά και Παπαδόπουλου στην Ελλάδα και πολλά άλλα που δεν ήταν καθόλου Κομουνιστικά. Δεν ξεχνάμε την αποικιοκρατία που σκλάβωσε εκατομμύρια σε Αφρική, Αμερική και Ωκεανία στο όνομα του ενός θεού.

    4. Για την δημοκρατία έγραψα παραπάνω. Για τον Καπιταλισμό, Δημοκρατία είναι η ψήφος ανά 4 χρόνια και μετά καναπές. Άσε που μέσω lifestyle προσπαθεί να εξευτελίσει και αυτή την διαδικασία. Φυσικά αυτό γίνετε σε ομαλές συνθήκες γιατί αλλιώς δεν έχει πρόβλημα να αλλάξει μανδύα και να επιβάλει δικτατορίες. Στον Σοσιαλισμό, Δημοκρατία είναι ο συνεχής και εντατικός Εργατικός – Λαϊκός έλεγχος της εξουσίας. Όταν αυτός αποδυναμώθηκε, μόνο τότε εμφανίστηκαν και δυνάμωσαν αυτοί που τελικά επέβαλαν τις ανατροπές.

    5. Για τα νούμερα δολοφονιών που αναφέρεις έχω ακούσει ειδικά για τον Στάλιν ένα σωρό. Η ΕΣΣΔ είχε στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο 25 εκατομμύρια νεκρούς. Εάν βάλουμε και τα 40 εκατομμύρια που λες τότε έχουμε 65 εκατομμύρια νεκρούς από μη φυσικά αίτια. Δεν έχω τα πληθυσμιακά στοιχεία της περιόδου 1923-1952 αλλά κοιτώντας τον πληθυσμό το 1991 υπολογίζω ότι εάν ισχύει ότι λες τότε ο Στάλιν «έφαγε» έναν στους τέσσερις πολίτες. Μα πόσο φοβισμένος ήταν αυτός ο λαός που ενώ ένας «τρελός δικτάτορας» εξαφάνισε το 25% της χώρας τον αποκαλούσαν «πατερούλη»; Αυτός ο φοβισμένος λαός πως σήκωσε το βάρος του Β Παγκοσμίου πολέμου με απαράμιλλο ηρωισμό; Και πως ύστερα από την λήξη του πολέμου έχοντας αυτά τα παράσημα ανδρείας ανέχτηκε τον ίδιο τρελό δικτάτορα για άλλα επτά χρόνια;

    Όσο για πραγματικά και όχι φανταστικά εγκλήματα που έκανε η κυρίαρχη τάξη ας σκεφτούμε τους ιθαγενείς της Βόρειας και Νότιας Αμερικής, τους Αφρικανούς που έγιναν σκλάβοι, τους Παλαιστίνιους, τους Αφγανούς και Ιρακινούς που σκοτώθηκαν στο όνομα της Δημοκρατίας και πολλά άλλα. Κοινώς «είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα».

    Πάντως να είσαι καλά που με έκανες και γέλασα. Άκου Κομουνιστικό το Lifo. To άλλο με τον Τοτό το ξέρεις.

    Τελειώνοντας, και αφού ζητήσω συγγνώμη για το υπερβολικά μακροσκελές σχόλιο. Ούτε εγώ ούτε οποιοσδήποτε Κομμουνιστής δηλώνει κάτοχος της μοναδικής αλήθειας, που είδα σε άλλο σχόλιο. Ψάξτε, ενημερωθείτε, ρωτήστε και πάρτε την απόφαση σας. Γνώμη μου όμως είναι ότι όποιος δεν συμφωνεί με την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο δεν έχει άλλο δρόμο. Ραντεβού στους δρόμους του Αγώνα.

    ΥΓ

    Για το κυρίως θέμα, την ομοιοπαθητική δεν λέω τίποτα, μιας και από ότι βλέπω από τα σχόλια όλοι συμφωνούν για την απάτη. Πάντως στην ΕΣΣΔ δεν θα πουλούσαν ποτέ σκέτο νερό για φάρμακο σε αντίθεση με την «δημοκρατική» ΕΕ που το επιτρέπει στον βωμό του Καπιταλιστικού κέρδους. Τα συμπεράσματα δικά σας.

  • Kapadritis Protagoras

    Μα τι λέμε; εδώ δίνετε συνεντεύξεις στην κομμουνιστική ιστοσελίδα του Lifo, εδώ θα κολλούσατε; στο κείμενο αυτό με την κομμουνιστική προπαγάνδα; !
    Κατά τα άλλα δεν είσαστε κομμουνιστές στην ιστοσελίδα σας!
    http://www.lifo.gr/team/gnomes/46009
    Αλλά θα μας πείτε ότι έτυχε και μας «ζητήσανε» γιά συνέντευξη και τις γνωστές ψευτοδικαιολογίες! Τι άλλο;!
    Και αν δεν σας φτάνει το παρακάτω πολύ μικρό κείμενο με τα μεγαλοεγκλήματα του κομμουνισμού. Μπορώ να σας στείλω πολλά περισσότερα ντοκουμέντα με τις εγκληματικές κομμουνιστικές δραστηριότητες στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο! Σωστά «σύντροφοι»;;!

    • chriss

      Τα ψυχολογικά σου παρακαλώ να τα ξεσπάς στο defencenet στο pentapostagma και γενικά μακρυά από εκεί που συχνάζει φυσιολογικός κόσμος. Όπως κατάαλαβες όλοι σχολιάσανε πόσο άκυρο ήταν το τελείωμα. Το κείμενο όμως παρατέθηκε για την περιεκτικότητα του και την σαφήνεια του πάνω στην ομοιοπαθητική . Κανένας δεν νοιάζεται αν το έγραψε κουμουνιστής, χρυσαυγίτης ή δεν ξέρω και εγώ τι…. Η ανάλυση σου λοιπόν για τα κακά του κουμουνισμού είναι τελείως άκυρη σε μια σελίδα που αναλύει κάτι άσχετο…. Γίνεσαι χειρότερος του κουμουνιστή συγγραφέα γιατί αυτός πριν πετάξει την άσχετη ατάκα, εγραψε ένα εκπλεικτικό κείμενο. Εσύ απλά μας έπεισες οως αν βρεθεί το εμβόλιο κατά του καρκίνου δεν θα το πάρεις εάν στην ερευνητική ομάδα βρίσκεται κάποιος κουμουμιστής.

    • Konstas

      Lifo, κάτι σαν Ριζοσπάστης !

  • Kapadritis Protagoras

    Αν και συμφωνούμε με αυτά που γράφει εναντίον της μεγαλοαπάτης της ομοιοπαθητικής!
    Τι θέλει και ανακατεύει την ομοιοπαθητική με κάποιον που πιστέυει στον Θεό. Είναι τελείως διαφορετικά και αντίθετα πράγματα. Όμως το κείμενο δεν παύει να είναι μία προπαγάνδα του κομμουνισμού και των κομμουνιστών και η ιστοσελίδα σας δίνει και το σύνδεσμο του κειμένου σε κομμουνιστική σελίδα! και γι’ αυτό και θεωρείται κατάπτηστο! Εκτός και αν στην ιστοσελίδα αυτή θεωρείστε υποστηρικτές του εγκληματικού κομμουνισμού. Ντροπή σας! Τελικά κατάλαβα τι προπαγανδιστικό ρόλο τραβάτε σε αυτήν την ιστοσελίδα και παρόλο που λανθασμένα σας υποστήριζα και έβλεπα τις ιστοσελίδες σας, τώρα νοιώθω ακριβώς το αντίθετο και με τον τρόπο σας με κάνατε να φύγω, όπως και σε άλλους, που διάβασαν τα κείμενα σας.

    Επειδη μας το παίζουν αθώοι οι άθλιοι κομμουνιστές να σας υπενθυμήσω τα εξής:

    Ξέρουμε όλοι ότι σε αθεϊστικα κομμουνιστικά καθεστώτα έχουνε γίνει τα μεγαλύτερα εγκληματικά αίσχη :
    Δείτε πόσα εκατομμύρια δολοφονίες κάνανε οι άθεοι με τα αθεϊστικά καθεστώτα τους σε όλο τον κόσμο.

    Οι άθεοι είναι οι μεγαλύτεροι δολοφόνοι στην ιστορία της ανθρωπότητας!

    Αποδείξεις : Ο χειρότερος όλων των εποχών δολοφόνος ο Μάο Τσε Τούνγκ (Κίνα) σκότωσε 60 εκατομμύρια ανθρώπους, ο δεύτερος χειρότερος όλων των εποχών δολοφόνος ο Στάλιν (πρώην σοβιετική ένωση) σκότωσε 40 εκατομμύρια ανθρώπους, ο χίτλερ 30 εκατ., Πολ Πότ (καμπότζη) 1,7
    εκατομύρια, Kim Il Sung (βόρειο κορέα) 1,6 εκατομμύρια, Μενγκίστου Χαϊλέ Μαριάμ
    (αιθιοπία) 1,6 εκατομμύρια, Γιόσιπ Μπροζ Τίτο (γιουγκοσλαβία) σκότωσε 550.000 ανθρώπους,
    Χο Τσι Μινχ (βόρειο βιετναμ) σκότωσε 200.000, κτλ. κτλ. κτλ.

    ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΑΟ ΤΣΕ ΤΟΥΝΓΚ, ΤΟΝ ΧΙΤΛΕΡ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΤΑΛΙΝ ΤΑ ΠΙΟ ΦΟΝΙΚΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
    http://translate.google.gr/translate?hl=el&ie=UTF8&prev=_t&sl=en&tl=el&u=http://www.dailymail.co.uk/home/moslive/article-2091670/Hitler-Stalin-The-murderous-regimes-world.html#submit

    Δικαίως είχε πεί και ο Ντοστογιέφσκι «ότι χωρίς Θεό, όλα επιτρέπονται» ! (ακόμα και οι δολοφονίες, εγκλήματα κ.α.)

    Σαφέστατα βδέλυγμα είναι μόνο η ιστορία των αθέων με τα αθεϊστικά καθεστώτα
    ορισμένων κομμουνιστών, που όχι μόνο είναι γελοία, αλλά και απολύτως εγκληματική.

    ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ :
    1) ΠΟΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΛΟΓΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΑ ΟΠΟΥ Η
    ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΛΟΓΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ (ΟΧΙ ΑΠΛΑ Η ΣΑΤΥΡΑ!)
    ΚΑΤΑΔΙΩΚΕΤΑΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΤΑΙ; ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΠΟΥΝΕ ΕΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟΥ ΕΙΔΟΥΣ
    ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ;

    2) ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΚΟΥΒΑ

    3) ΣΤΗΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΒΟΡΕΙΟ ΚΟΡΕΑ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΧΩΡΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΟΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΙΩΚΕΤΑΙ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ Η ΠΙΣΤΗ ΣΕ ΘΕΟ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ.

    4) ΜΠΟΡΟΥΝΕ ΝΑ ΜΑΣ ΠΟΥΝΕ ΤΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΛΟΓΟΥ ΥΠΗΡΧΕ ΣΤΑ ΑΘΕΑ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ ΛΕΝΙΝ, ΣΤΑΛΙΝ, ΧΡΟΥΤΣΩΦ, ΤΣΑΟΥΣΕΣΚΟΥ, ΧΟΤΖΑ, ΜΑΟ ΤΣΕ ΤΣΟΥΝΓΚ, ΚΤΛ. ΚΤΛ. ΚΤΛ. ΚΑΙ ΑΝ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΠΟΙΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ; ΚΑΜΙΑ!

    ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΥΝΕΒΑΙΝΕ ΣΤΑ ΑΘΕΪΣΤΙΚΑ ΑΥΤΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ, ΚΑΙ ΠΩΣ ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΑΝ
    ΒΙΑΙΩΣ ΟΙ ΛΑΟΙ ΣΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΥΤΑ ΚΡΑΤΗ ΩΣΤΕ ΝΑ ΡΙΞΟΥΝ ΤΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ, ΟΠΟΥ ΚΑΤΑΣΤΡΑΤΗΓΟΥΣΑΝ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥΣ.

    Τα αθεϊστικά καθεστώτα τύπου Λένιν, Στάλιν, Τσαουσέσκου, μαό τσε Τούνγκ
    κ.α., «αδιαφορούσαν»; ή πολεμούσανε εναντίων όσων πίστευαν σε οποιαδήποτε πίστη και θρησκεία!

    Ακόμα και σήμερα στην αθεϊστική βόρεια κορέα, είναι η μόνη χώρα στον κόσμο όπου δεν έχει ανθρώπινα δικαιώματα, και καταδιώκεται μέχρι θανάτου η πίστη σε Θεό και θρησκεία.

    ΑΘΕΟΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ – ΛΕΝΙΝ
    http://www.youtube.com/watch?v=8qhehgrz8LU&feature=plcp

    ΑΘΕΟΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ – ΤΣΑΟΥΣΕΣΚΟΥ
    http://www.youtube.com/watch?v=B6-7Ww984WY&feature=plcp

    ΑΘΕΟΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ – ΜΑΟ ΤΣΕ ΤΟΥΝΓΚ
    http://www.youtube.com/watch?v=Zv3ncodjfAw
    κτλ.

    Δείτε πόσα εκατομμύρια δολοφονίες κάνανε οι κομμουνιστές με
    τα εγκληματικά καθεστώτα τους σε όλο τον κόσμο.

    • Μάνος

      Ικανό σε έχω να γράψεις για τα εγκλήματα του κομμουνισμού σε συνταγή για παστιτσάδα

  • Ίδρυμα Ιζηματολογικών Ερευνων

    Γιώργο, φάε κάνα σκόρδο, να σου πέσει η πίεση και μετά γράφε άρθρα.

    Κατά τ’ άλλα σωστή η τοποθέτησή σου.

  • Ναταλία

    Ημουν επιφυλακτική με την ομοιοπαθητική, καθώς στην οικογένειά αλλά και στον κύκλο μου υπάρχουν πολλοί γιατροί. Ο μικρός μου πάθαινε πολλές ωτίτιδες και από τις πολλές αντιβιώσεις που αναγκαστικά μας έδινε ο παιδίατρός μας κόντεψαν να πάθουν τα έντερά του. Ετσι οδηγήθηκα στην ομοιπαθητικη. Και τα αποτελέσματα ήταν εκπληκτικά. 2 χαπάκια και ωτίτιδα τέλος. Sorry αλλά ούτε placebo μπορεί να λειτουργήσει σε 2 χρονο, αλλά ούτε και οξεία ωτίτιδα να περάσει απλά με νεράκι όπως περιγράφετε. Επίσης παρατηρώ ότι όλο και περισσότεροι γιατροί της κλασσικής ιατρικής – όπως λέγονται και όχι δυτικής (την αποκαλούσαν έτσι παλιά, τα κράτη του ανατολικού / σοβιετικού μπλοκ) – παραδέχονται την ομοιπαθητική σε κάποιες ασθένειες. Η εποχή που καταδικάζαμε ότι δεν καταλαβαίναμε ήταν στον Μεσαίωνα. Σας διαβάσω συχνά και μάλιστα κοινοποιώ και πολλές δημοσιέυσεις σας. Με το σημερινό άρθρο και ειδικά με τον επίλογό του, βάζω ένα ερωτηματικό. Ειδικά για τον επίλογο ελπίζω να κάνετε χιούμορ.

    • chriss

      http://www.wired.co.uk/news/archive/2014-03/25/homeopathy-contains-medicine
      Και φαντάσου αν το κάνουν αυτό σε μια χώρα που ελέγχονται τί μπορεί να κάνουν στην Ελλάδα που κυκλοφορούν χωρίς κανένα έλεγχο. Κατά την γνώμη μου κακώς έκανες το παιδί σου πειραματόζωο για να δεις αν πιάνει κάτι που δεν είναι ελεγμένο και δεν υπάρχει καμιά δικλείδα ασφαλείας.

    • «Η εποχή που καταδικάζαμε ότι δεν καταλαβαίναμε ήταν στον Μεσαίωνα.»
      _______________________
      Α) Μήπως μπερδεύετε την επιστήμη με την πίστη, τις θρησκείες, τις δεισιδαιμονίες και το wishful thinking?
      B) Η επιστήμη δεν καταδικάζει ό,τι δεν καταλαβαίνει. (Και είναι πολλά που γνωρίζουμε ακόμα.) Τουναντίον, από μόνη της παραδέχεται όταν κάτι δεν το γνωρίζει. Αυτή είναι μια θεμελιώδης διαφορά της από μάγους, τσαρλατάνους, ιεροκήρυκες και κομπογιαννίτες.
      Από κει και πέρα κάθε φαινόμενο η επιστήμη το ερευνά, προσπαθεί να το ερμηνεύσει, διατυπώνει υποθέσεις (επιστημονικές θεωρίες), πειραματίζεται, τις επαληθεύει ή διαψεύδει με αποδείξεις -τις οποίες ύστερα υποβάλλει και σε peer review- και παρακολουθεί την εξέλιξη σε σχέση με τα ευρήματά της. Και για την ομοιοπαθητική, το ξεμάτιασμα, το Feng-Sui και τα βιομανγητικά μασαζοκαλσόν και γιλεκάκια, τα νέα δεν είναι καλά δυστυχώς. Με αποδείξεις.

      Η λήψη νερού κοπανιστού για την ωτίτιδα, που με με κάποιο μαγικό τρόπο λειτουργεί (ή δεν λειτουργεί) και κυρίως η βεβαιότητα σας για την αποτελεσματικότητά του σκευάσματος που δώσατε στο γιο σας, σε ποια από τις δύο κατηγορίες (Α ή Β) νομίζετε ότι σας κατατάσσει;

      Α! και δείτε αυτό το απολαυστικό (μικρό βιντεάκι) ενός σπουδαίου επιστήμονα που μιλάει ακριβώς για αυτό:
      http://www.youtube.com/watch?v=94Cfmk4JHBo

    • Μάνος

      To ευχάριστο είναι πως το παιδάκι σας δεν παθαίνει πια ωτίτιδες, όμως θα πρέπει να μας αναφέρετε αν ο «θεραπευτής» σας εκτός από το «θαυματουργό» φάρμακο που σας χορήγησε, σας προέτρεψε να καθαρίζετε παράλληλα και την μυτούλα του με φυσιολογικό ορό δυό-τρεις ή και περισσότερες φορές την ημέρα.

      • Ναταλία

        Το παιδάκι μου μέσα σε ένα χρόνο – πριν κάνει ομοιοπαθητική – επαθε 6 φορές ωτίτιδα. Τη μύτη την καθαρίζαμε συνέχεια με φυσιολογικό ορό – τραβούσαμε τις μυξούλες κτλ.κτλ. – ο παιδίατρός μας, μας έστειλε σε ωτορινολαρυγγολόγο κτλ.κτλ.. Σε αυτόν το χρόνο πήραμε 8 αντιβιώσεις. Και μετά πήγαμε σε ομοιοπαθητικό. Το παιδάκι μας συνέχισε να παθαίνει ωτίτιδες, καθαρίζαμε πάντα τη μυτούλα μας, και απλά το παιδί γιατρευόταν με το ομοιοπαθητικό χαπάκι χωρίς αντιβίωση. Και για να είμαι σίιγουρη, τη διάγνωση την έκανε ο παιδίατρός μας, μας χορηγούσε αντιβίωση, αγόραζα την αντιβίωση καθώς δυσπιστη, έδινα το ομοιοπαθητικό, περνούσε και πηγαίναμε ξανά στο παιδίατρο να σιγουρευτούμε ότι έφυγε το μολυσμένο υγρό από το αυτάκι του. Οταν ήρθε το καλοκαίρι κάναμε μια 15μερη θεραπεία προληπτική, και δεν ξαναέπαθε. Πέρα από τις ωτίτιδες αντιμετωπίζουμε και πολλά άλλα. Και προληπτικά αλλά και αφού νοσήσει. Δεν ξέρω αγαπητέ μου, αλλά σίγουρα ούτε ζαχαρόνερο, ούτε ξεμάτιασμα βοήθησε σε αυτό. Μήπως πριν αφορίζουμε τα πάντα να το ψάχνουμε λίγο καλύτερα? Βέβαια τον παιδιατρό μας δεν τον ξεχνάμε. βάζουμε όλα τα εμβόλιά μας και φυσικά όταν κάτι δεν περνάει σε εύλογο διάστημα τον επισκεπτόμαστε και κάνουμε την κλασσική θεραπεία. Όλα τα κάνουμε συνδυαστικά και νομίζω ότι έτσι λειτουργούν και οι περισσότεροι.

  • Marinos Pdk

    …και εκει που διαβαζεις ωραια και καλα την αρθράρα σου για τα ομοιοπαθητικα…ΤΣΟΥΠ!!!! η Παπαριγα!!!!!!!

  • Antonis Armageddon

    Το αρθρο ειναι πολύ ωραία γραμμένο αλλα το τελευταίο σχολιο φοβαμαι οτι με αποτρεπει απο το να το μοιραστώ με αλλους διοτι ξερω πως η τελευταία παραγραφος θα γινει πρόφαση για δυσφήμηση ολου του αρθρου. Γιατι βλεπεις, ενα επιχείρημα κρινεται απο το ποιόν εκεινου που το διατυπώνει. Το είδαμε εμπρακτα φιλτατε Γιωργο με το αρθρο σου περι ελληνοιταλικού πολέμου.

  • Σούπερ άρθρο από την αρχή ως το τέλος!

  • snowman_17

    ……ελάτε ρε παιδιά, ας σοβαρευτούμε λιγάκι….τι σχέση έχει η ιατρική με την ομοιοπαθητική??!!! αν πάθεις δλδ περιτονίτιδα ή έμφραγμα θα πας σε ομοιοπαθητικό ή θα μπεις κατευθείαν σε χειρουργείο και μετά στη ΜΕΘ???!! ποιος ομοιοπαθητικός θα σε αναλάβει αν τσακιστείς με το μηχανάκι και είσαι για λάμες??!! αν δε βλέπεις καλά θα πας σε ομοιοπαθητικό ή σε οφθαλμίατρο??! νομίζω ότι κάθε σύγκριση είναι περιττή γιατί συγκρίνει ανόμοια πράγματα…..οι γιατροί είναι επιστήμονες και οι ομοιπαθητικοί θεραπευτές (αν είναι)…….οπότε για εμένα είναι άκυρο όλο το άρθρο που δεν το βρίσκω και αδιάφορο….

  • Markos Foteinos

    Κάποιος αν θυμάμαι καλά μου είχε πει πως αν θες να πουλήσεις κάτι στις μέρες μας φρόντισε να το ντύσεις με έναν μύθο. Σε μια εποχή που χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί την μάνα τον πατέρα και τ αυγά και τα πασχάλια, έχει δημιουργηθεί μια τάση στον κόσμο για εύρεση εναλλακτικών δρόμων, εναλλακτική ιατρική, εναλλακτική καλλιέργεια και ότι άλλο εναλλακτικό μπορεί να φανταστεί κανένας. Αποτέλεσμα όλης αυτής της εναλλακτικότητας είναι η δημιουργία μιας καινούργιας αγοράς που ψωνίζουν σαν τρελή ότι π@π@ρι@ τους μοστράρουν ως εναλλακτικό και έχοντας απολέσει την ικανότητα τους ως άνθρωποι να μπορούν να ξεχωρίσουν το λογικό και το καλό από το παράλογο και καμιά φορά το κακό.

    • Τις προάλλες διάβαζα ακριβώς αυτό στη σελίδα του φου-μπου (στο ΜΠΕΕ ή στο ελληνικά χόαξες, δε θυμάμαι):
      Ένα παλικάρι που δούλευε που δούλευε παλιά σε εταιρία, περιέγραφε πως λίγους μήνες πριν ρίξουν στην αγορά το -κατά τα άλλα μια χαρά και επώνυμο- προϊόν μιας εταιρίας (σαμπουάν), φρόντιζαν να προετοιμάσουν το έδαφος με πληρωμένα άρθα στα ΜΜΕ σχετικά με τις θαυματουργές ιδιότητες του ξέρω γω ματζουνιού που περιέχεται ως συστατικό στο προϊόν που θέλαν να πλασάρουν στην αγορά.

      Αφού οι κοινή γνώμη μάθαινε και διάβαζε για τις σούπερ-ντούπερ ιδιότητες του ματζουνιού, μετά από λίγο καιρό τσουπ! ω του θαύματος, κυκλοφορούσε στα ράφια και το σαμπουάν με το συγκεκριμένο ματζούνι!

      (Άσχετο: Το παλικάρι, πάντως, που τα έγραφε αυτά, αν και ισχυριζόταν ότι το προϊόν το χρησιμοποιούσε και ο ίδιος και ήταν και πολύ καλό, ήταν πιο φαλακρός κι από μένα 🙂

  • Konstas

    Πολύ απολαυστικό το άρθρο,
    ειδικά με τα μηδενικά πήραμε επιτέλους μια τάξη μεγέθους. Ένα πράγμα ρε παιδί
    μου… τι το θέλει στο τέλος το ιδεολογικό «το βασίλειο της ελευθερίας,
    τον Κομμουνισμό»; (μιλάω για τον συντάκτη)

    Φτιάχνει ένα ωραίο επιστημονικό αλλά και
    ταυτόχρονα κατανοητό άρθρο και έρχεται και μας κολλάει στο τέλος τον
    κομμουνισμό; Μήπως έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι ο κομμουνισμός είναι το
    καλύτερο σύστημα και δεν το ξέρω; Σκέφτηκε ο συντάκτης ότι κάποιοι μπορεί να
    απορρίψουν τα λεγόμενά του μόνο και μόνο από απέχθεια για τον κομμουνισμό και
    επομένως θα αναιρεθεί ο κατεξοχήν σκοπός της δημιουργίας του άρθρου, δηλαδή η
    επιμόρφωση του κοινού, χωρίς κανέναν ουσιαστικό λόγο για αυτό;

    Και μια προσωπική εμπειρία, την οποία δεν
    καταλαβαίνω πάντως. Αν κάποιος έχει μια εξήγηση ας πει :

    Έχω μια πάθηση (αυρτοάνοσο)… δοκίμασα και εγώ
    την ομοιοπαθητική (ξέρω ξέρω, μην κράξετε). Καταλαβαίνω τους λόγους που
    αναφέρει το άρθρο, χάρη στους οποίους κάποιος μπορεί να έχει συμπτωματικά
    θετικά αποτελέσματα (αλλαγή τρόπου ζωής ή placebo).

    Το ζήτημα με την περίπτωσή μου είναι όμως ότι
    ενώ δεν είχα θετικά αποτελέσματα, είχα ΑΡΝΗΤΙΚΑ αποτελέσματα, όχι στην ασθένειά
    μου αλλά σε ένα μικρής σημασίας ζήτημα. Ξεφλούδιζαν οι λοβοί των αυτιών μου
    (καμία σχέση φυσικά με την πάθησή μου) !!!

    Μην γελάσετε, δεν το λέω αστεία…. πραγματικά
    ξεφλούδιζαν οι λοβοί μου. Βρε τι είναι, βρε γιατί γίνεται…. δεν με ενοχλούσε
    ιδιαίτερα, δεν είχα πόνους ή φαγούρα, μόνο ξεφλούδισμα και μόνο στους λοβούς !
    Δεν το είχα ξαναπάθει ποτέ στην ζωή μου φυσικά

    Μόλις σταμάτησα το ομοιοπαθητικό, αμέσως
    εξαφανίστηκε και το ξεφλούδισμα και δεν επανήλθε από τότε (πάνω από δυο
    χρόνια). Δεν μπορεί να είναι «placebo», δεν είχε σχέση με την αλλαγή
    τρόπου ζωής . Ό,τι τρόπο ζωής είχα τότε έχω και τώρα με μόνη εξαίρεση ότι τώρα
    πίνω κόκα κόλα πότε πότε και πινω καφε καθημερινά, ενώ δεν πίνω τσαι (πράσινο),
    όπως έπινα τότε. Δεν νομίζω να μου το προκάλεσε η έλλειψη καφείνης. Να μου το
    προκάλεσε το τσαι; Δεν είχα ποτέ συμπτώματα αλλεργίας στο τσαι.

    Τι μπορεί να προκάλεσε τελικά την αρνητική
    παρενέργεια αν το «φάρμακο» ήταν νερό; Μήπως αλλεργία σε κάποια άλλη
    ουσία στο «φάρμακο»; Έχουν άλλες ουσίες μέσα και αν ναι για ποιον
    λόγο αν δεν είναι «δραστικές ουσίες»;

    • Guest

      Στην Ελλάδα ο ΕΟΦ δεν ελέγχει τα ομοιοπαθητικά επειδή δεν περιέχουν κα

    • chriss

      Ο ΕΟΦ στην Ελλάδα δεν ελέγχει τα ομοιοπαθητικά γιατί δεν έχουν δραςτική ουσία. Στις ΗΠΑ ο αντίστοιχος οργανισμός απέσυρε 20 εκατομμύρια ομοιοπαθητικά χαπάκια διότι βρέθηκε ότι περιείχαν πενικιλίνη. Ο συνδυασμός αυτών των δύο δεδομένων Μπορεί να εξηγήσει κάποιες από τις θαυματουργές θεραπείες καθώς και τις δικές σου ανεπιθύμητες ενέργειες (όχι απαραίτητα πενικιλίνη). Παραθέτω και μια πηγή. http://www.wired.co.uk/news/archive/2014-03/25/homeopathy-contains-medicine
      Προφανώς η ομοιοπαθητική είναι πιο επικίνδυνη απάτη από ό,τι νομίζουμε.

      • Konstas

        Μου έκανε εντύπωση αυτό που μου είπες για τον ΕΟΦ και έψαξα λίγο (πρόχειρα). Βρήκα αυτό… http://www.homeopathy.gr/homeopathy/national_drug_organization.html

        Το πιο ενδιαφέρον σημείο είναι αυτό :

        «5. Η απόδειξη του θεραπευτικού αποτελέσματος δεν απαιτείται εφόσον για το προϊόν συντρέχουν οι πιο κάτω προϋποθέσεις:

        – χορηγείται από το στόμα ή προορίζεται για εξωτερική χρήση.

        – στην επισήμανση ή σε οποιαδήποτε πληροφόρηση σχετικά με το φαρμακευτικό προϊόν δεν δηλώνεται θεραπευτική ένδειξη.

        – η περιεχόμενη φαρ/κή ουσία εκτός εκδόχων έχει βαθμό αραίωσης που εγγυάται το αβλαβές του προϊόντος.

        Ειδικότερα, το παρασκεύασμα πρέπει να περιέχει λιγότερο από ένα μέρος ανά 10.000 του μητρικού βάμματος ή λιγότερο άπό το 1 /100 της μικρότερης δόσης που χρησιμοποιείται ενδεχομένως στην αλλοπαθητική, των ενεργών φαρ/κών ουσιών των οποίων η παρουσία σε ένα αλλοπαθητικό φαρμακευτικό προϊόν συνεπάγεται την υποχρέωση προσκόμισης ιατρικής συνταγής.»

        Το διάβασα αλλά μου φαίνεται απίστευτο σε νομικό κείμενο. Δεν απαιτείται απόδειξη θεραπευτικού αποτελέσματος αν το παίρνεις από το στόμα (το φάρμακο ε;), δεν δηλώνεται πάνω στο φάρμακο κάτι για θεραπεία και έχει μεγάλη αραίωση !

        Τότε τι κάνουμε ρε παιδιά; Να βγάλω και εγώ κανένα ομοιοπαθητικό !!!

    • Ναρκος

      Η αλήθεια είναι ότι έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι ο κομμουνισμος είναι ανώτερο σύστημα. Αυτό έκανε ο Μαρξ. Επίσης αποδείχθηκε και στην πράξη.

  • Antonis Armageddon

    ΕΠΙΣΗΣ ΠΡΙΝ
    ΑΡΧΙΣΕΤΕ ΝΑ ΚΡΑΖΕΤΕ ΤΟΝ ANTICHAINLETTER ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΟΥΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ ΑΝΟΙΞΤΕ
    ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΔΕΙΤΕ ΟΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΠΕΡΙ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ

    • Alexander Nikolaidis

      Μπα το είδα γι αυτό και δεν τον έκραξα. Το κείμενο κριτικάρουμε και όχι τον αναδημοσιευτη.

  • Antonis Armageddon

    Ετοιμασου να τ’ ακούσεις…. οι υδατοδιαλυμμενοι ερχονται….

  • Citizen Harris

    Τα άτομα που γνωρίζω που παίρνουν φάρμακα ομοιοπαθητικής, δεν τα πείθεις με επιχειρήματα. Ο ομοιοπαθητικός τους είναι ο Θεός τους και αφού θεωρούν ότι τους βοηθάει αυτό που κάνουν, δεν το σταματάνε για κανένα λόγο.

    Είναι τα ίδια άτομα (έχω αρκετά άτομα στο μυαλό μου, δεν μιλάω εντελώς αόριστα) που βάζουν το χέρι τους στη φωτιά ότι μας ψεκάζουν και γενικά υποστηρίζουν τις πιο γελοίες συνωμοσίες, που πηγαίνουν σε μέντιουμ και χαρτορίχτρες, που καλύπτουν την κάμερα του λάπτοπ με τσιρότο, που κοινοποίησαν εκείνο το chain letter με το 4χρονο που πυροβολήθηκε 9 φορές από τον πατέρα προσπαθώντας να σώσει την 2χρονη αδερφή του από βιασμό, που βάζουν το ρούτερ στο μπαλκόνι γιατί βλάπτει σοβαρά την υγεία, πιστεύουν στο Θεό αλλά τον θυμούνται μόνο όταν αρρωσταίνει κάποιος κοντινός και τον βρίζουν ασυναίσθητα όταν έχουν νεύρα, που δεν είναι ρατσιστές αλλά με την πρώτη ευκαιρία εκδηλώνουν την απαιδευσία τους ή κάνουν χλευαστικό χιουμοράκι με τους αλλοδαπούς τύπου «που είσαι ρε Αλβανέ; Αχαχα», που δεν έχουν πρόβλημα με τους gay αλλά όταν δουν έναν στο δρόμο σπρώχνονται κρυφά και ξεραίνονται στο γέλιο.

    Είναι και αυτοί ένα τούβλο στον τοίχο της καθυστερημένης ανθρωπότητας. Μακάρι τα άρθρα σου να βάζουν μυαλό έστω στο 1% από αυτούς που τα διαβάζουν. Πάντως αν θέλεις να μετρήσεις την βλακεία του κόσμου, βάλε ένα poll σε κάθε άρθρο. Απευθυνόμενος σε αυτούς που πιστεύουν αυτά που καταρρίπτεις, ρώτα αν τους έπεισες και αν όχι, δώσε μερικές επιλογές που θα σου επιτρέπουν να μετρήσεις την βλακεία τους. Νομίζω ότι θα ‘χει ενδιαφέρον 😛

    • Ωραίος. Προσυπογράφω την πρόταση για το poll. Το μπλογκ έχει πλέον αρκετό κοινό (ένθεν και ένθεν)

      για τέτοια interactive happenings 😛

      • Antonis Armageddon

        seconded

    • Εξαιρετική ιδέα το poll !!

  • Bernard Wrangle

    Έγραψες ένα πραγματικά έξοχο κείμενο μέχρι την τελευταία παράγραφο. Το γιατί η ομοιοπαθητική δεν είναι επιστήμη μπορεί να αποδειχθεί με επιστημονικά κι αδιάσειστα στοιχεία. Το ποιός, όμως, είναι ο δρόμος προς την ελευθερία και πώς ο κάθε άνθρωπος και η κοινωνία στο σύνολό της θα φτάσει σε αυτήν, είναι υποκειμενικό. Και να με συγχωρείς, Γιώργο, έχω κουραστεί από αυτόκλητους καθοδηγητές της ανθρωπότητας, είτε αυτοί λέγονται Αμερικανοί, που θέλουν να φέρουν τη δημοκρατία και την ελευθερία στον κόσμο, είτε λέγονται μουλάδες, που με το έτσι θέλω θα σου επιβάλλουν την άποψή τους για το σωστό ή θα σε αποκεφαλίσουν, είτε λέγονται wanna-be κομμουνιστές που θέλουν να πλάσουν τον κόσμο στο μπόι του ανθρώπου. Σόρι, μα εγώ πια βαρέθηκα τους τιμητές της μιας και μοναδικής αλήθειας τους.

  • Kleomenis Kakkalos

    Βλέπω αρκετό James Randi μέσα κι αυτό είναι καλό 🙂

  • Onslaught

    Τι να πω για αυτό το άρθρο. Από την αρχή μέχρι το τέλος είναι ένα ντελίριο ορθολογισμού, σκεπτικισμού και λογικής συνοχής. Απίστευτος!

  • Alexander Nikolaidis

    Εξαιρετικό κείμενο απο όλες τις αποψεις-αυτό το κομμάτι με τον κομμουνισμό να έλλειπε.