Ελληνική τεχνοφοβία

In Critical Thinking, Άλλα θέματα by Θοδωρής Μαγουλάς21 Comments

Πριν καιρό είχα δει ένα meme που κυκλοφορεί στο Facebook που έλεγε να αφήσουμε τα κινητά, να αποσυνδεθούμε από το wifi και να μιλήσουμε ό ένας με τον άλλο, ή να καλέσουμε τη μητέρα μας.

wifi2

Κάθε επίκληση στη μητέρα μας είναι έντονα συναισθηματικά φορτισμένη και αγγίζει τις κατάλληλες χορδές.

Αλλά το meme δεν έχει να κάνει με μια επίσκεψη ή ένα τηλέφωνο στη μητέρα μας. Μας προτρέπει να γυρίσουμε πίσω στο χρόνο, τουλάχιστον με το μυαλό μας, και να προσποιηθούμε πως είναι το 1993 οπότε δεν υπήρχαν κινητά, wifi και άλλες τεχνολογικές ευκολίες.

Προσωπικά με ενοχλούν όλες οι ωραιοποιήσεις καταστάσεων οι οποίες δεν ήταν και πολύ ωραίες.

Η ηλικία μου μου επιτρέπει να θυμάμαι το 1994 που ήμουν στρατό, να κάθομαι πάνω από 30 λεπτά στην ουρά στο καρτοτηλέφωνο για να πάρω τη μητέρα μου για να της μιλήσω 5 λεπτά.

Αλλά το θέμα δεν είναι οι προσπάθειές μου να μιλήσω με τη μητέρα μου. Στη τελική, η επιλογή του 1993 στο meme έγινε επειδή πριν από αυτή την ημερομηνία δεν υπήρχαν κινητά, στην Ευρώπη, γιατί στην Αμερική υπήρχαν.

Νομίζω πως αυτό που κρύβεται πίσω από το meme είναι μια τεχνοφοβία. Οι Έλληνες είμαστε τεχνοφοβικοί και αυτό φαίνεται σε διάφορες εκφάνσεις της ζωής μας. Από τις αντιδράσεις στο λεωφορείο χωρίς οδηγό στα Τρίκαλα (όπου πολιτικές σκοπιμότητες χρησιμοποιούν τη τεχνοφοβία για να μη χαθούν θέσεις εργασίας), μέχρι την έρευνα της VPRC για λογαριασμό του Εθνικού Δικτύου Έρευνας και Τεχνολογίας, σε 2.741 ενήλικα άτομα η οποία δείχνει έντονη τεχνοφοβία.

Αν η τεχνοφοβία μας προκαλείται από τη διάθεσή μας να διατηρήσουμε κάποιες θέσεις εργασίας τότε είναι βασισμένη σε σαθρά θεμέλια μιας και η ανάπτυξη της τεχνολογίας πάντα «σκότωνε» κάποια επαγγέλματα.

Αν πράγματι ο στόχος μας είναι να διατηρήσουμε κάποια επαγγέλματα τότε αποτύχαμε παταγωδώς με τον αμαξά, τον αγγειοπλάστη, τον πεταλωτή, τον καλαθοποιό, τον γανωτή, τον αγωγιάτη, τον καρεκλά, τον μυλωνά, τον παγοποιό και πολλά, πολλά άλλα επαγγέλματα.

Αυτά τα επαγγέλματα δεν εξαφανίστηκαν γιατί η τεχνολογία είναι κακιά αλλά γιατί η ζωή προχωρά και όποιος μένει πίσω ξεπερνιέται και εξαφανίζεται.

Αν η τεχνοφοβία μας είναι βασισμένη στη ρομαντική ιδέα που λέει «κάθε πέρσι και καλύτερα», έχουμε ήδη δείξει πως αυτό είναι λάθος.

Στη τελική γιατί να πάμε στο 1993 και να μην πάμε στο 1890 όπου δεν υπήρχαν τηλέφωνα και ή θα μιλούσαμε πρόσωπο με πρόσωπο με τη μητέρα μας, ή θα γράφαμε ένα γράμμα. Μήπως θα ήταν καλύτερα το 10.000πχ όπου η γραφή δεν υπήρχε και θα έπρεπε να πετάξουμε μια πέτρα στη μητέρα μας για να κερδίσουμε τη προσοχή της;

Πάω στοίχημα πως αν γυρνούσαμε πίσω στο χρόνο και λέγαμε στους προγόνους μας πως έχουμε τη δυνατότητα να είμαστε συνδεδεμένοι με τους φίλους και την οικογένεια 24 ώρες το 24ωρο και να επικοινωνούμε με άμεσους τρόπους, θα μας θαύμαζαν. Αντιθέτως εμείς αναπολούμε τις «παλιές καλές ημέρες» και αφήνουμε τη τεχνοφοβία μας να αλωνίζει.

Αντί οι Έλληνες να είμαστε πνεύμα αντιλογίας, ίσως να μας βοηθούσε αν δεχόμασταν τις αλλαγές γύρω μας, ξεπερνούσαμε τον απίστευτο συντηρητισμό μας και καβαλούσαμε το άλογο της προόδου (είδατε τι έκανα; Μια παραδοσιακή εικόνα, του αλόγου, συνδυάζεται με προτροπή για εκμοντερνισμό) και να βγαίναμε μπροστά από τις εξελίξεις.

Ειλικρινά πιστεύω πως οι Έλληνες δεν είμαστε ηλίθιοι. Απλώς επιλέγουμε να αντισταθούμε χωρίς λόγο και αιτία ενώ έχουμε τη δυνατότητα, όπως δείχνουν οι Έλληνες μετανάστες, να κάνουμε το κάτι παραπάνω.

Από εμάς εξαρτάται. Μη περιμένετε βοήθεια από αλλού.

 

Greek Skeptic

Θοδωρής Μαγουλάς

Θοδωρής Μαγουλάς

Αρθρογράφος - Ερευνητής
Θοδωρής Μαγουλάς

Latest posts by Θοδωρής Μαγουλάς (see all)

  • Giorgos Zoulis

    Μια μικρή διόρθωση, οι Έλληνες είναι ηλίθιοι. Μάλιστα όσο ηλίθιοι είναι ο μέσος όρος πολιτών σε άλλους δυτικούς πολιτισμούς. Απλά δεν έχου επίγνωση της ηλιθιότητας τους που τους κάνει από τον πιο ενοχλητικούς τύπους ηλιθίων.

    • kosmos TX

      Μία μικρή διόρθωση, οι Έλληνες είμαστε ηλίθιοι. Μάλιστα όσο ηλίθιοι είναι ο μέσος όρος πολιτών σε άλλους δυτικούς πολιτισμούς. Απλά δεν έχουμε επίγνωση της ηλιθιότητας μας που μας κάνει τους πιο ενοχλητικούς τύπους ηλιθίων.

      Μπορεί να μην είσαι Έλληνας ή ακόμα να μην ανήκεις στον Δυτικό πολιτισμό..Μπορεί ακόμα να μην ανήκεις στον μέσο όρο…Τότε η διόρθωση μου είναι άκυρη…Αλλά η τακτική του τσουβαλιάσματος χωρίς τον εαυτό μας μέσα στο τσουβάλι είναι παράλογη!

      Παντού υπάρχουν »ηλίθιοι» ανεξαρτήτου χώρας και εθνικότητας…

      • Giorgos Zoulis

        Αυτή όμως δεν είναι η ουσία του τσουβαλιάσματος; Αν βάζαμε τον εαυτό μας στο τσουβάλι τότε ποιό το νόημα; Αν ήταν διαγράμματα Βεν απλά τα δύο σύνολα δεν θα είχαν επικάλυψη :).

      • Giorgos Zoulis

        Για να απαντήσω όμως σοβαρά και όχι με εξυπνάδες, βλέποντας το σχόλιο μου, πόσο κακογραμμένο είναι και άσχημα διατυπωμένο μπορώ να κατανοήσω το πόση έπαρση βγάζει. Η αλήθεια είναι ότι ήθελα να επικεντρώσω σε μια συγκεκριμένη μερίδα Ελλήνων, αυτών που με μηδαμινές ή ελειπείς γνώσεις εμφανίζονται ως φωτεινοί παντογνώστες αλλαλάζοντας σημεία και τέρατα ως αντικειμενικές αλήθειες. Οι ίδιοι που βγαίνουν και φωνάζουν για την ανωτερότητα του Ελληνικού γένους, πως δώσαμε τα φώτα και τη δημοκρατία στους βαρβάρους κτλ κτλ. Και αντικειμενικά το άρθρο δεν υπονοούσε κάτι τέτοιο οπότε και η δική μου αντίδραση ήταν υπερβολική.

        Προσωπικά δε βλέπω την πρόοδο και την γνώση ως προνόμιο ενός λαού. Νέες ανακαλύψεις, καινούρια τέχνη και μουσική είναι πράγματα που συλλογικά ως ανθρωπότητα μας ανεβάζουν ένα ακόμα σκαλί από τους μακρινούς προγόνους μας και πρέπει να επικροτείται ως τέτοιο. Για τους καλιτέχνες δεν ξέρω, αλλά ελάχιστους επιστήμονες έχω δει να έχουν τέτοια εθνικιστική έπαρση. Όχι πως δεν υπάρχουν αλλά ακόμα και να έχουν τέτοια αισθήματα γνωρίζουν πολύ καλά το συμφέρον τους από τις συνεργασίες που μπορεί να τους αποφέρουν επιστήμονες από άλλες χώρες.

        Τώρα όσον αφορά την μερίδα των Ελλήνων που ανέφερα στην πρώτη παράγραφο και που είναι πολύ μεγαλύτερη κατα μέσο όρο σε σχέση με άλλους λαούς, ναι λοιπόν με βγάζω απ’ έξω απο το συγκεκριμένο σύνολο, εκτός του τσουβαλιού και όσο μακρύτερα τόσο καλύτερα.

    • filntisi

      Εσυ αυτοπροσδιοριζεσαι ως εξυπνος?

      • Giorgos Zoulis

        Προφανώς! Προφανεστάτος! Προφαναστεράτος! Είδες; Δημιουργώ και νέες λέξεις!

        • filntisi

          Εισαι ολιγος,ολιγοτερος,ολιγοτατος,τιποτας!Ειδες?Μπορω και γω!

          • Giorgos Zoulis

            Βλέπω, βλέπω έναν άνθρωπο χωρίς χιούμορ.

          • Σκέλγος

            «τιποτας»

            Βλέπω άριστη χρήση της ελληνικής γλώσσας. Θα το λέω απ’ δω και πέρα σε όποιον θέλω να προσωπικά επιτίθεμαι όπως κάνεις εσύ σε κάποιον χωρίς λόγο. «Τίποτας»… δοξαστική έκφραση 5χρονου.

            «Ειδες?Μπορω και γω!»

            Οπότε υπερηφανεύεσαι πως μπορείς να αντιγράψεις σαν πεντάχρονο τις λέξεις του άλλου και να τις επαναλάβεις σε αξιολύπητα ασυνάρτητο «περιεχόμενο» χωρίς σκοπό, νόημα, λογική και ουσία σε ένα γελοίο παράλογο παρανοϊκό παραλήρημα… Ωραία…

            Και που υπάρχει ακριβώς το πρόβλημα αν ΞΕΡΕΙ πως είναι έξυπνος ακριβώς; Το έχει αναμφίβολα ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ παν-πολλές φορές με άρθρα του και τον λογική αναθεώρηση και το insight που έχει.

            Και μην ισχυρισθείς το «hurr durr αν ησαι εκσυπνως ντεν το λες» όπως έμμμ… όσοι άλλοι 1 εκ. γιατί θα αποδείξεις αυτό που ξεκαθάρισα πως είσαι το ίδιο με τα 5χρονα.

    • John Smith

      Θα έλεγα ότι μάλλον συμβαίνει το αντίθετο: οι Έλληνες είναι έξυπνοι. Πολύ έξυπνοι. Και επειδή είναι πολύ έξυπνοι νομίζουν ότι κανείς δεν μπορεί να τους κοροϊδέψει. Και επειδή υπάρχουν αρκετοί που μπορεί να μην είναι τόσο έξυπνοι αλλά είναι αρκετά πονηροί για να το εκμεταλλευτούν, τελικά μας τουμπάρουν και τους λέμε και ευχαριστώ -γιατί φυσικά δεν μας κορόιδεψαν, θα το καταλαβαίναμε αφού είμαστε τόσο έξυπνοι.

      Η πολλή εξυπνάδα μπορεί να αποδειχθεί χειρότερη απ’ τη βλακεία αν δεν ξέρεις να την χρησιμοποιήσεις σωστά.

  • Konstas

    Μια ένσταση στο άρθρο (κατά τα λοιπά συμφωνώ). Η τεχνολογία δεν οδηγεί πάντα σε θετικά αποτελέσματα. Όπως σε οποιονδήποτε τομέα, έτσι και εδώ, η τεχνολογία μπορεί να προσφέρει πολλά, μπορεί όμως και να βλάψει, ανάλογα με την χρήση που της κάνεις (χαρακτηριστικό παράδειγμα η πυρηνική ενέργεια). Η τεχνολογία δημιουργεί πάντοτε μεγαλύτερες ευθύνες και προκλήσεις σε σχέση με το παρελθόν. Αυτό είναι που είναι στο χέρι μας, δηλαδή πως θα την διαχειριστούμε και όχι το πόσο γρήγορα θα σπεύσουμε να υιοθετήσουμε την νέα τεχνολογία (γιατί αν δεν μπορούμε να την διαχειριστούμε, ίσως μερικές φορές και να είναι καλύτερα να την περιορίσουμε -βλ. και πάλι πυρηνική ενέργεια). Το να υπάρχει αντιλογία λοιπόν μπορεί να είναι και καλό, αρκεί να υπάρχει για τους σωστούς λόγους (συνήθως υπάρχει για ιδεοληπτικούς λόγους).

    Η βάσιμη ένσταση στην χρήση της τεχνολογίας (και δική μου προφανώς, για να την χαρακτηρίζω ως «βάσιμη») γεννάται όταν η χρήση της τεχνολογίας τείνει να γίνει κατά-χρηση. Ποιος πραγματικά συμφωνεί με αυτού του είδους «χρήσης» της τεχνολογίας όταν βλέπει μια παρέα έξω όπου όλοι ασχολούνται αποκλειστικά με το κινητό τους, χωρίς να ανταλλάξουν μια κουβέντα;

    Η κινητή τηλεφωνία, το chatting, η κοινωνική δικτύωση υπάρχει (με τις παρούσες τεχνολογικές συνθήκες), προκειμένου να μπορείς έυκολα, γρήγορα και φθηνά να διατηρείς μια ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ επαφή με άτομα με τα οποία αλλιώς θα την έχανες. Η τεχνολογία που διαθέτουμε είναι ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΗ για πραγματική κοινωνική επαφή. Τι συζήτηση μπορείς να κάνεις μέσω chat; Τι απόψεις μπορείς να ανταλλάξεις ακόμα και σε μια μακροσκελή τηλεφωνική συζήτηση; (να μην αρχίσω για το τι ποσοστό μιας επικοινωνίας καθορίζεται από άλλους παράγοντες πλην των λεγομένων) Ακόμα και με αυτό το skype, πόσο εύκολο είναι να κάνεις μια ουσιαστική συζήτηση, να ανταλλάξεις απόψεις, να αντιδικήσεις; Αναγκαστικά λοιπόν (λόγω των περιορισμών των τεχνολογικών δυνατοτήτων) οι συζητήσεις που κάνεις τείνουν να είναι πιο πρόχειρες, πιο επιφανειακές, πιο ρηχές.

    Bottomline : Η τεχνολογική επικοινωνία προσφέρεται για γρήγορη αλλά πρόχειρη επικοινωνία, δεν προσφέρεται (με τις παρούσες συνθήκες) για ουσιαστική επικοινωνία. Αν κάποιος την χρησιμοποιεί ως εργαλείο γι’ αυτό που ενδείκνυται, τότε όχι μόνο δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα αλλά αντίθετα είναι ιδιαίτερα χρήσιμη (π.χ. να δεις τι κάνει η μάνα σου, χωρίς να χρειάζεται νε περιμένεις μισή ώρα στο καρτοτηλέφωνο) . Τα προβλήματα αρχίζουν από την ψευδάισθηση (κυρίως των νέων, αλλά όχι μόνο) ότι η συγκεκριμένη επικοινωνία μπορεί να είναι κάτι παραπάνω και ότι μπορεί να υποκαταστήσει την πρόσωπο-με πρόσωπο. Εξαιτίας αυτής της κατάχρησης/αντικατάστασης της πραγματικής με επικοινωνία fast food (γρήγορα ναι, πρόχειρα ναι) δημιουργούνται προβλήματα αντικοινωνικότητας, ρηχότητας σκέψης, αδυναμίας έκφρασης κλπ.

    Υ.Γ. Προσωπικά θεωρώ πολύ περισσότερο «επικοινωνία» τις αμπελοφιλοσοφίες που ανταλάσσει κανείς έχοντας κατεβάσει μισό μπουκάλι ουίσκι, από την μιας ώρας νηφάλια συζήτηση στο skype.

    • Thanasis

      θα μου επιτρέψεις φαντάζομαι να διαφωνήσω.

      1. πυρηνική ενέργεια: ναι, δέχομαι ότι οι εικόνες που εμφανίζονται συνήθως είναι μετά από ατυχήματα. και κάθε άλλο παρά όμορφες είναι. αλλά, αν δούμε τη συνολική εικόνα, η εναλλακτική της πυρηνικής είναι οι συμβατικές μορφές. που και αυτές δεν είναι ούτε ότι καλύτερο από οικολογική πλευρά. είτε αναλύσουμε το φαινόμενο του θερμοκηπίου, είτε τις άμεσες περιβαλλοντικές και κοινωνικές επιπτώσεις (ανθρακωρύχοι που έχουν χάσει τη ζωή τους κάτω από τη γη, πετρελαιοκηλίδες που μολυναν ολόκληρα οικοσυστήματα και όλα αυτά τα «όμορφα»).
      2. οσο αφορά το chatting, μονο εγώ θυμάμαι παππούδες (και όχι μόνο, απλά για κάποιο λόγο αυτη ειναι η κυρίαρχη εικόνα που μου έχει μείνει) να καθονται σε καφενείο και να μη μιλάει ο ένας στον άλλο, παρα μόνο να διαβάζουν εφημερίδα. απλά τότε ήταν «οι παλιές καλές εποχές». και επίσης από τις πιο σοβαρές συζητήσεις που έχω κάνει τις έχω κάνει και πίσω από ένα πληκτρολόγιο. είτε γιατί αυτός που ήθελα να μιλήσω ειναι πολλά χιλιόμετρα μακρυά, είτε γιατί απλά έτυχε.

      και αν το δούμε πιο σφαιρικά, προφανώς για να υπάρχει τέτοια επικράτηση αυτού του είδους της επικοινωνίας είναι γιατί κάποιους τους καλύπτει. αν δεν τους κάλυπτε δεν θα είχε προχωρήσει. αν νομίζεις οτι δεν σε εκφράζει, είναι απόλυτα λογικό δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι, κανείς δεν σε υποχρεώνει να ακολουθήσεις. (για να μην παρεξηγηθούμε, δεν ειναι προσωπική επίθεση σε σένα, απλά έτυχε να μου δώσεις πάτημα)

      • Konstas

        Φυσικά να διαφωνήσεις, αλλά θα πρέπει να διαφωνήσω στην διαφωνία σου 🙂

        1. Για το θέμα της πυρηνικής ενέργειας. Γι’ αυτό προωθούνται ανανεώσιμες και καθαρές πηγές ενέργειας. Μέχρι να γίνουν περισσότερο αποτελεσματικές είμαστε αναγκασμένοι να καταφύγουμε είτε σε «βρώμικη» εξ ορισμού ενέργεια, είτε σε εν δυνάμει βρώμικη ενέργεια -όπως η πυρηνική σε περίπτωση ατυχήματος. Το πρόβλημά της είναι ότι ακόμα και αν ο κίνδυνος ατυχήματος είναι μικρός, σε περίπτωση που επέλθει οι συνέπειες μπορεί να είναι καταστροφικές. Γι’ αυτό και παρότι δεν την έχουμε εξοβελίσει, την έχουμε ΠΕΡΙΟΡΙΣΕΙ. Αν δεν είχε τους κινδύνους που έχει, ο κόσμος θα ήταν γεμάτος πυρηνικά εργοστάσια. Να λοιπόν μια περίπτωση που περιορίζουμε από μόνοι μας την εφαρμογή της τεχνολογίας γιατί δεν μπορούμε να την διαχειριστούμε ασφαλώς.

        2. Όσον αφορά τους ….παππούδες. Στο καφενείο οι παππούδες είχαν (κατά τη γνώμη μου φυσικά) την καλύτερη ευκαιρία για επικοινωνία που θα μπορούσε να τους παρουσιαστεί. Οι ίδιοι επέλεξαν να μην την εκμεταλλευθούν. Αυτό δεν σημαίνει ότι επειδή δεν εκμεταλλεύθηκαν την ευκαιρία αυτή, οι άλλοι τρόποι επικοινωνίας είναι καλύτεροι ή το ίδιο καλοί. Το ερώτημα είναι «θα επικοινωνούσαν με κάποιον αν είχαν γνώσεις Η/Υ και κινητών ή θα έκαναν το ίδιο πράγμα; -θα διάβαζαν πάλι εφημερίδα;». Θεωρώ ότι η απάντηση είναι προφανής: Θα έκαναν το ίδιο, απλώς θα διάβαζαν blog αντί για εφημερίδα (ένας λόγος που οι «καφενόβιοι» έχουν γίνει συνώνυμο των «χασομέρηδων»). Οι άνθρωποι πηγαίνουν εκεί να απομονωθούν και να πιουν καφέ (μακρία από την μουρμούρα της γιαγιάς ίσως, ή από συνήθεια ή απλώς για να υπάρχει κάποιος δίπλα τους). Επομένως δεν είναι θέμα τρόπου επικοινωνίας, είναι θέμα διάθεσης επικοινωνίας. Αν όμως έχεις την διάθεση για επικοινωνία, έχει διαφορά ο τρόπος με τον οποίο την κάνεις.

        Το θέμα «χιλιόμετρα μακριά» το έθιξα. Φυσικά, σε αυτές τις περιπτώσεις η τεχνολογία είναι ιδανικό μέσο, παρέχοντάς σου δυνατότητες που αλλιώς δεν θα είχες. Όχι μόνο δεν έχω ένσταση σε αυτό, αλλά το θεωρώ από τα μεγαλύτερα δώρα της τεχνολογίας. Το ερώτημα είναι και πάλι όμως : «Θα έκανες χειρότερη ή καλύτερη συζήτηση αν είχες την ευκαιρία να κάνεις την σοβαρή σου συζήτηση πρόσωπο με πρόσωπο;» Και επίσης : «Πόσο χρόνο σου πήρε να κάνεις αυτή την συζήτηση και πόσο χρόνο θα σου έπαιρνε αν την έκανες προσωπικά;»

        Πάρε παράδειγμα την δική μας συζήτηση, την οποία θέλω να την θεωρώ σοβαρή. Ξεκίνησε 3 μέρες πριν (!) και ακόμα συνεχίζεται. Το πιο πιθανό είναι ότι δεν πρόκειται να ολοκληρωθεί έχοντας πει ο καθένας μας όσα θα ήθελε και θα μπορούσε να πει. Θα έχουμε πει τα βασικά μας επιχειρήματα. Πόσο καλύτερο θα ήταν να γινόταν πρόσωπο-με πρόσωπο; Φυσικά, δεν γνωριζόμαστε, επομένως χωρίς την τεχνολογία αυτή η συζήτηση δεν θα υπήρχε καν. Αυτό όπως είπα το αναγνωρίζω , είναι μια ενδεικνυόμενη χρήση της τεχνολογίας, χρήση που σου παρέχει κάτι το ΕΠΙΠΛΕΟΝ. Η ένστασή μου είναι όταν κάποιος χρησιμοποιεί αυτόν τον τρόπο ή άλλους ανάλογους, ως υποκατάστατο της επικοινωνίας και όχι ως ΕΠΙΠΛΕΟΝ (π.χ. να προσπαθώ να κάνω αυτή τη συζήτηση με έναν φίλο μου από εδώ, ενώ μπορώ να την κάνω live)

        Και τέλος, να πω ότι φυσικά κανείς δεν με υποχρεώνει να ακολουθήσω αυτόν τον δρόμο, ούτε βεβαίως θέλω να επιβάλλω στους άλλους να ακολουθήσουν κάποιον άλλον δρόμο. Απλώς αναφέρω τι θεωρώ εγώ ως σωστό, ως αφορμή για κάποιον να σκεφτεί μήπως τελικά ο τρόπος που έχει επιλέξει του κάνει κακό. Όποιος θέλει το συμμερίζεται, όποιος δεν θέλει, ή διαφωνεί, ακολουθεί αυτό που ο ίδιος πιστεύει ως σωστό

        Υ.Γ. Συγγνώμη για το μακροσκελές του post μου, αλλά αυτά έχουν αυτοί οι τρόποι επικοινωνίας όταν θέλεις να αναπτύξεις απόψεις 😉

    • Σκέλγος

      «Η τεχνολογία δημιουργεί πάντοτε μεγαλύτερες ευθύνες και προκλήσεις σε σχέση με το παρελθόν.»

      Και εδώ είναι που κάνεις εντελώς λάθος… Για την ακρίβεια, η εξέλιξη της τεχνολογίας κάνει το ακριβώς αντίθετο απο αυτό.

      Όχι, οπότε ΔΕΝ φέρνει πολλές ευθύνες, αλλά το γεγονός είναι πως τις αφαιρεί ή τις δραματικά μειώνει με αποτέλεσμα στο τέλος να έχεις γελοιωδώς μεγάλο ελεύθερο χρόνο σε 1000-500 ή έστω σε επιθυμητές υποθέσεις 200 χρόνια απο τώρα.

      Και τα πράγματα έχουν γίνει υπερβολικά απλά που ακόμα και οποιοσδήποτε κατανοεί πως θεμελιακά δουλεύει ένα smartphone. Δεν είναι δα πως «απλά όταν η τεχνολογία εξελίζεται, οι πληροφορίες γίνονται πιο περίπλοκες». Το σκέφτεσαι ΟΛΟ εξαιρετικά απλοποιημένα και λάθος.

      Κράτα στο μυαλό σου αυτό: Η τεχνολογία δεν αναπτύσσεται…. Εξελίζεται. Είναι εντελώς άσχετοι ορισμοί.

      • Konstas

        Προφανώς με το «ορισμοί» εννοείς «όροι» και με το «εξελίζεται» εννοείς «εξελίσσεται». Εν πάσει περιπτώσει, δεν είναι «εντελώς άσχετοι» όροι αλλά συνώνυμοι. Το λένε τα λεξικά, το λέει και η Βουλή των Ελλήνων, όπου νομοθέτησε με τίτλο «Έρευνα, Τεχνολογική Ανάπτυξη και Καινοτομία και άλλες διατάξεις» ( http://www.hellenicparliament.gr/Nomothetiko-Ergo/Anazitisi-Nomothetikou-Ergou?law_id=272da2fa-7945-4e88-a9a4-4a485852d004 )…. οπότε δεν θα το κρατήσω στο μυαλό μου.

        Όσον αφορά την ουσία της διαφωνίας, φαίνεται να συγχέεις τον ελεύθερο χρόνο, ενδεχομένως και την εργασία, με τις ευθύνες. Τις ίδιες ευθύνες έχει ένας πλοίαρχος ενός σύγχρονου αεροπλανοφόρου με τις ευθύνες ενός πλοιάρχου μιας τριήρους; Τις ίδιες ευθύνες έχει ένας πολιτικός που καλείται να αποφασίσει την χρήση πυρηνικής ενέργειας στην χώρα του από έναν πολιτικό της αρχαίας Σπάρτης; Για να πάμε στο επίπεδο του καθημερινού ανθρώπου, τις ίδιες ευθύνες έχει ένας έμπορος του σήμερα με έναν έμπορο του μεσαίωνα; Τις ίδιες ευθύνες έχει ένας οδηγός αυτοκινήτου με έναν οδηγό κάρου;

        Όσο η τεχνολογία αναπτύσσεται (εξελίσσεται αν προτιμάς), είναι φυσιολογικό τα πράγματα να γίνονται πιο σύνθετα, αφού χρησιμοποιείς την τεχνολογία να να κάνεις περισσότερα πράγματα σε λιγότερο χρόνο. Μέχρι η τεχνολογία να δημιουργήσει τεχνητή νοημοσύνη ανάλογη ή ανώτερη της ανθρώπινης (αν τελικά την δημιουργήσει ποτέ), ο άνθρωπος θα καλείται να παίρνει όλο και πιο σύνθετες, όλο και πιο σημαντικές αποφάσεις, αποφάσεις που ούτε καν θα διανοούνταν στο παρελθόν ότι μπορεί να κληθεί να πάρει (να κλωνοποιήσουμε ανθρώπους ή όχι;). Αν δεν είναι αυτό αυξημένη ευθύνη τότε τι είναι;

        Υ.Γ. Δώσε εσύ ένα smartphone σε έναν 50+άρη χωρίς να του εξηγήσεις πως λειτουργεί και ρώτα τον αν καταλαβαίνει τίποτε.

      • John Smith

        Δεν είναι ακριβώς έτσι. Κάποιος υποχρεούται να δεχτεί σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο ζωής της εποχής του, είτε είναι η επιλογή του είτε όχι. Άρα αποκτά ευθύνες σε σχέση με την τεχνολογία της εποχής, που σε μια εποχή με λιγότερη τεχνολογία δεν θα είχε.

  • Γιώργος Μεταξάς

    Πιστεύω ότι η τεχνοφοβία (σε όλες τις εποχές) προέρχεται από το ότι μας αναγκάζει να μαθαίνουμε καινούργια πράγματα ή να αποκτούμε νέες δεξιότητες, και μας φοβίζει η προοπτική να μην καταφέρουμε να ανταποκριθούμε.
    Πάντως η εξέλιξη της τεχνολογίας απαιτεί και ισχυρότερες φιλοσοφικές βάσεις (κάτι στο οποίο δεν μας βοηθά η ίδια η τεχνολογία) για να αντιμετωπίσουμε τον καταιγισμό των νέων προϊόντων και των «επιταγών» του lifestyle.

  • leon06010

    Υποθέτω ότι είναι πρόβλημα των κάπως μεγαλύτερων σε ηλικία. Δεν νομίζω τα δεκατετράχρονα κ τα εικοσιπεντάχρονα να αναπολούν εποχές χωρίς κινητό, ίντερνετ κ μουτσούν-τεφτέρ. Γενικά οι άνθωποι αναπολούν την εποχή της νιότης τους αφού διαγράφουν τα κακά, αυτά που θεωρούν τουλάχιστον κ κρατούν αυτά που θεωρούν καλά. Βέβαια ένας άλφα εθισμός στο μουτσούν-τεφτέρ νομίζω υπάρχει. Κ αυτό το λέω εγώ που δεν το χρησιμοποιώ κ το σιχαίνομαι, έτσι που κατάντησε.
    (Το σκηνικό με το λεωφορείο χωρίς οδηγό το αφήνω ασχολίαστο: διάβασα γι’αυτό σε εφημερίδα κ μου πέσαν όλα τα μαλλιά. Πόση βλακεία κ σκοταδισμός πια;)

    • Giorgos Zoulis

      Θα έλεγα ότι μάλλον άνω των πενήντα βλέπω τέτοιες συμπεριφορές καθώς δε νομίζω ότι υπάρχουν πολλοί μέχρι και τα σαράντα που αναπολούν τις εποχές χωρίς Η/Υ, λάπτοπ, κινητό και ίντερνετ. Έτσι ήταν η δική μου νιότη και δε μου λείπει καθόλου.

      Το μουτσούν-τεφτέρ (παρεπιπτόντως πολύ καλός χαρακτηρισμός και στον τσιμπάω) μπορεί να γίνει όντως εθιστικός, ειδικά για ναρκισσιστικές προσωπικότητες. Αν αναλογιστείς ότι όλοι οι έφηβοι περνάνε μια τέτοια φάση, δεν είναι καθόλου άξιο απορίας που είναι πιο εμφανές σ΄αυτούς. Το καλό βέβαια είναι ότι άμα έχεις φίλους σε άλλες πόλεις και χώρες είναι ένας πιο διαδραστικός τρόπος να κρατήσεις επαφή σε σχέση με το email, άλλα όχι τόσο άμεσος και στιγμιαίος όπως το skype π.χ.

      Αυτό που πραγματικά θεωρώ ανούσια εφαρμογή είναι το tweeter.

  • Παναγιώτης

    «Από εμάς εξαρτάται.Μη περιμένετε βοήθεια από αλλού». Αυτό είναι όλα τα λεφτά.

    Ένα αντίστοιχο δημοσίευμα που κυκλοφορεί λέει για την ανατροφή των παιδιών και πως παλιά παίζαμε πετροπόλεμο, μπαίναμε 7-8 άτομα σε ένα αυτοκίνητο κτλ.

    Αν όμως δούνε το παιδί τους να παίζει πετροπόλεμο ή να βγαίνει από αυτοκίνητο με 7-8 άλλα άτομα… φταίει η εποχή που ζούμε…

    • Σκέλγος

      Κοίταξε… τα παιδιά παίζουν παιχνίδια αλάνας, αλλά πλέον όχι τόσο πολύ όσο παλιά. Το θεμά όμως είναι να χαμηλώσουν την εκτεταμένη χρήση των τάμπλετ, smartphone και κτλ. ή να τα απενεργοποιήσουν εντελώς.

      Δεν είχα κινητό όταν ήμουν στο Δημοτικό και πηγαίναμε πάντα να παίξουμε ποδόσφαιρο(Την λεγόμενη «μπάλα» δηλαδή) σε τσιμεντένιο δάπεδο με πέτρες και ξύλα για τέρματα. Ή Counter Strike με την παρέα( στα μετέπειτα 2000s).

      Το μόνο που είχαμε και δεν είχε τόση ραδιενεργή ακτινοβολία σαν τα smartphone ήτανε τα λεγόμενα Gameboy Advance και τάδε κονσόλες. Θυμάμαι πως το καλύτερο παιχνίδι όταν ήμουν Πρώτη Δημοτικού ήταν το να «πυροβολάς» ψηφιακές πάπιες στο Playstation-πριν-απο-το-Playstation1… κάτι τέλος πάντων(Νομίζω «Colour» λεγότανε).

      Μετά θυμάμαι πήρα κατευθείαν Playstation2 και παίζαμε τα λεγόμενα demo όπου αγάπησα το Tekken 4 και το Racket & Clark το 2004-2002(Μετά απο αυτό η μνήμη μου γίνεται κενή). Στο Playstation1 που δεν αγόρασα ποτέ παίζαμε Yu-Gi-Oh: Forbidden Memories και PES 2003.

      Καλές εποχές και παίζαμε με μέτρο. Δηλαδή το πολύ δύο ώρες και όχι κάθε μέρα αλλά κάποιες μέρες μια τυχαία εβδομάδα. Υπήρχαν εβδομάδες ή μήνες που είχαμε καιρό να πιάσουμε κονσόλα δηλαδή έως και 6 μήνες… γιατί παίζαμε «μπάλα».

      Τέλος πάντων, οι απαίσιες καθυστερημένες εποχές τότε ήτανε αρκετά περίεργες. Ο καθένας πανιβλάκας και εθισμένος με την μπάλα και σχεδόν τίποτα περισσότερο στη ζωή. Τίποτα δεν είχε σημασία παρά η «μπάλα». Άμα δεν ήξερες παράλογα ισχυριζόσουνα ως «άχρηστος». Τότε δεν μπορούσα να είμαι ο αρχηγός της μοίρας μου. Ζούμε σε χρυσές εποχές που καθορίζουμε την μοίρα μας και η γονική συναίνεση είναι ο φίλος μας.

      Όμως θυμόμαστε πράγματα που μας βολεύουν… απο την φύση μας.