Τι είναι πιo πιθανό: να πεθάνει κανείς από κεραυνό ή από αστεροειδή;

In Χωρίς κατηγορία by Γιώργος Γιώτης5 Comments

iowameteorΑφορμή γι αυτό το άρθρο μου δόθηκε από τα σχόλια φίλων στην ανάρτηση με τίτλο «35 συνηθισμένες παρανοήσεις» σχετικά με τους κεραυνούς και τις πιθανότητες.

Όσο εξωφρενικό και αν ακούγεται, ο θάνατος από αστεροειδή έχει σχεδόν διπλάσιες πιθανότητες να συμβεί.

Εκτιμάται ότι ένας μεγάλος αστεροειδής (σήμερα γνωστός ως Αντικείμενο Κοντά στη Γη) προσκρούει στη Γη κάθε ένα εκατομμύριο χρόνια. Από στατιστική άποψη, το γεγονός αυτό έχει ήδη καθυστερήσει.

«Επικίνδυνος» θεωρείται κάθε αστεροειδής που έχει διάμετρο μεγαλύτερη από 2 χλμ. Η δόνηση από την πρόσκρουση θα ισοδυναμούσε με εκείνη που θα προκαλούσε ένα εκατομμύριο μεγάτονοι εκρηκτικού ΤΝΤ. Στην περίπτωση που συνέβαινε κάτι τέτοιο, ο κατάλογος των θυμάτων θα ξεπερνούσε το ένα δισεκατομμύριο, επομένως η πιθανότητα θανάτου οποιουδήποτε ανθρώπου από αστεροειδή είναι μία στα έξι εκατομμύρια.

Η πιθανότητα θανάτου από κεραυνό μια οποιαδήποτε χρονιά είναι για το Ηνωμένο Βασίλειο περίπου μία στα δέκα εκατομμύρια, σχεδόν η ίδια με το να σε δαγκώσει οχιά.

22602Ο κεραυνός είναι ηλεκτρικό ρεύμα με τάση που φτάνει τα 30 εκατομμύρια βολτ. Η θερμοκρασία του αγγίζει τους 30.000° C, είναι δηλαδή πέντε φορές πιο καυτός από την επιφάνεια του ήλιου. Ένας κεραυνός ταξιδεύει με ταχύτητα που φτάνει τα 115 εκατομμύρια χιλιόμετρα την ώρα.

Ένας και μόνο κεραυνός φέρει ηλεκτρικό φορτίο έντασης 100.000 αμπέρ· η ενέργεια αυτή είναι αρκετή
για να ηλεκτροδοτήσει μια πόλη 200.000 κατοίκων για ένα λεπτό. Κάθε μέρα χτυπούν τη Γη παραπάνω από 17 εκατομμύρια κεραυνοί, δηλαδή περίπου 200 κεραυνοί το δευτερόλεπτο.

Οι κεραυνοί είναι περισσότεροι στις παραθαλάσσιες περιοχές, με συχνότητα εμφάνισης περίπου 2 κεραυνοί ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο το χρόνο. Δεν φαίνεται όμως να προκαλούν μεγάλη ζημιά: ο ηλεκτρισμός διαχέεται γρήγορα στην επιφάνεια της θάλασσας και έχει παρατηρηθεί ότι οι φάλαινες τραγουδούν χαρούμενα κατά τη διάρκεια μανιασμένων ηλεκτρικών καταιγίδων.

Οι κεραυνοί χτυπούν τους ανθρώπους δέκα φορές περισσότερο απ’ ό,τι θα έπρεπε με βάση τους νόμους των πιθανοτήτων.

Οι άντρες πέφτουν θύματα των κεραυνών έξι φορές πιο συχνά απ’ ό,τι οι γυναίκες.

Κάθε χρόνο σκοτώνονται από κεραυνό τρεις με έξι Βρετανοί και εκατό Αμερικανοί, επειδή πολλοί απ’ αυτούς μεταφέρουν ή φορούν κινητά αλεξικέραυνα όπως μπαστούνια του γκολφ, καλάμια του ψαρέματος με ίνες άνθρακα και σουτιέν με μπανέλες.

Σε περίπτωση που ξεσπάσει καταιγίδα ενώ βρίσκεστε στο ύπαιθρο, το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να απομακρυνθείτε από τα δέντρα περπατώντας στα τέσσερα με τον πισινό σας σηκωμένο ψηλά στον αέρα.

Πληροφορίες από «το βιβλίο της ολικής άγνοιας» \Ή ρίξτε μια ματιά  κι ΕΔΩ

Γιώργος Γ. – Antichainletter

  • atxgn

    Περισσότερα είδη έχουν εξαφανιστεί από αστεροειδή.

  • Γιώργος Μεταξάς

    Αν και έχω αναφερθεί σχετικά πρόσφατα στο ίδιο θέμα, θα ήθελα να επαναλάβω ότι η σύγκριση δεν είναι σωστή. Η πιθανότητα να χτυπήσει αστεροειδής τη Γη (σήμερα, γιατί στο κοντινό μέλλον θα υπάρχει δυνατότητα αντίδρασης) που θα είναι αρκετά μεγάλος για να προκαλέσει καταστροφή σε επίπεδο χώρας, είναι πολύ μικρή αλλά όχι μηδενική.
    Η πιθανότητα όμως να σκοτωθεί μεμονωμένο άτομο από κατ’ ευθείαν χτύπημα μικρού μετεώρου είναι ασήμαντη, και νομίζω ότι αναφέρεται μόνο ένα περιστατικό στα παγκόσμια χρονικά.
    Από την άλλη μεριά, οι κεραυνοί πέφτουν κυρίως σε συνθήκες καταιγίδας και σε προεξέχοντα σημεία. Αν λοιπόν κάποιος στη διάρκεια καταιγίδας με κεραυνούς και σε επίπεδο έδαφος καταφύγει κάτω από μεμονωμένο δένδρο, έχει αρκετές πιθανότητες να χτυπηθεί.
    Αν όμως μείνει στο αυτοκίνητο, ή στο σπίτι του, ή ζεί στη Σαχάρα, οι πιθανότητες είναι μηδενικές.
    Εξάλλου από κεραυνό σκοτώνονται ετήσια αρκετές δεκάδες, άν όχι εκατοντάδες, άνθρωποι.

  • Τασος

    «Σε περίπτωση που ξεσπάσει καταιγίδα ενώ βρίσκεστε στο ύπαιθρο, το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να απομακρυνθείτε από τα δέντρα περπατώντας στα τέσσερα με τον πισινό σας σηκωμένο ψηλά στον αέρα.» … και να βγάλετε και τα σουτιέν σας (με τις μπανέλες) 🙂

  • george

    Αν και στο πρηγουμενο αρθρο ήμουν αυτος που συμφωνουσε μαζι σου στα σχολια, εδω θα διαφωνησω λιγο στο τροπο που το παρουσιαζεις. Οκ σε διαστημα εκατομυριων χρονων λογω της μαζικοτητας με την οποια σκοτωνει ο αστεροειδης, οι κεραυνοι μοιαζουν γατακια βαση των λιγων πιθανοτητων που εχουν να σε σκοτωσουν. Αν ομως το ερωτημα ήταν κατα την διαρκεια μιας καταιγιδας ποιο ειναι πιθανοτερο να σε σκοτωσει? ο αστεροειδης ή ο κεραυνος ? ή έστω κατα την διαρκεια ενος χειμώνα (πχ το επομενου χειμωνα μετα τον τελευταιο αστεροειδη… 🙂 )
    Επίσης αν καθε αστεροειδης σκοτωνει 1 δις ανθρωπους και πεφτει καθε ενα εκατομυριο χρονια , τοτε πρεπει να υπολογισεις ολους τους πληθυσμους της γης που ζουν σε ενα εκατομυριο χρονια και πεθαινουν. Και καλυτερα να μετρησεις απο δω και περα για ενα εκατομυριο χρονια , και οχι απο εδω και πίσω . για να καταλαβεις τι εννοω με το τελευταιο , ενας αρχαιος αστεροειδης που μου ηρθε τωρα τυχαια στο νου δεν σκοτωσε κανεναν ανθρωπο (μονο δεινοσαυρους και διαφορα αλλα ζωα) 🙂 . Φιλικα όλα αυτα, και αναγνωριζοντας το σοβαρο ενδεχομενο να κανω λαθος…

    • John Smith

      Πρόκειται για μια περίπτωση στατιστικού λάθους. Όντως , αν δεις το θέμα καθαρά από μαθηματικής πλευράς, το αποτέλεσμα μοιάζει να ισχύει. Δεν λαμβάνονται όμως υπόψη άλλοι παράγοντες, όπως το γεγονός ότι η έρευνα για τους κεραυνούς περιορίζεται μόνο στην Αγγλία ενώ ο μετεωρίτης αφορά το σύνολο του πλυθισμού, ή ότι οι πτώσεις κεραυνών είναι σαφώς πιο απρόβλεπτες -άρα και πιο δύσκολο να τις αποφύγεις- από ότι οι πτώσεις μετεωριτών.