H ουσιώδης ένταση μεταξύ σκεπτικισμού και ευπιστίας

In Critical Thinking by Γιώργος Γιώτης16 Comments

hopeful-monster-2Είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε το ενδεχόμενο η επιστήμη και η επιστημονική έρευνα να σφάλλουν. Ωστόσο, σ’ αυτή την ατέλεια της επιστήμης κρύβεται το ισχυρότερο όπλο της — η ικανότητα αυτοδιόρθωσης.

Είτε πρόκειται για σφάλμα ειλικρινές ή εσκεμμένο είτε συντελείται κάποια απάτη συνειδητά ή κατά λάθος, συν τω χρόνω αυτή θα αποκαλυφθεί και θα αποβληθεί από το σύστημα, λόγω της απουσίας έξωθεν επαλήθευσης. Το φιάσκο της ψυχρής σύντηξης αποτελεί κλασικό παράδειγμα της ικανότητας του συστήματος να εντοπίζει και να αποκαλύπτει γρήγορα το σφάλμα.

Λόγω της σημασίας της αυτοεπανορθωτικής αυτής διαδικασίας, υπάρχει μεταξύ των επιστημόνων κάτι που ο νομπελίστας φυσικός του Caltech Ρίτσαρντ Φάυνμαν (R. Feynman) αποκαλούσε «αρχή της επιστημονικής σκέψης που αντιστοιχεί σε ένα είδος απόλυτης εντιμότητας — μια κάποια υπερβολή αυτοκριτικής». Ο Φάυνμαν έλεγε ότι «αν εκτελείς κάποιο πείραμα, οφείλεις να αναφέρεις καθετί που νομίζεις ότι θα μπορούσε να το καταστήσει αναξιόπιστο, όχι μόνον εκείνα που θεωρείς ότι λειτουργούν σωστά, δηλ. όλες τις άλλες αιτίες που θα μπορούσαν ενδεχομένως να εξηγήσουν τα αποτελέσματά σου».

bakker-why-believe-2Παρά τους εγγενείς αυτούς μηχανισμούς, η επιστήμη εξακολουθεί να αντιμετωπίζει προβλήματα και να υποπίπτει σε λάθη, για λόγους που ποικίλλουν, από τον ανεπαρκή μαθηματικό συμβολισμό έως την αυταπάτη. Όπως σημείωνε ο φιλόσοφος της επιστήμης Τόμας, «ουσιώδης ένταση» στην επιστήμη είναι εκείνη που υφίσταται μεταξύ της πλήρους αφοσιώσεως στην «καθεστηκυία τάξη» και της τυφλής αναζήτησης νέων ιδεών. Οι «αλλαγές παραδειγμάτων» και οι επιστημονικές επαναστάσεις εξαρτώνται από την κατάλληλη εξισορρόπηση των αντίθετων αυτών τάσεων. Όταν ικανός αριθμός μελών της επιστημονικής κοινότητας (ειδικά μεταξύ εκείνων που βρίσκονται σε θέσεις εξουσίας) αποφασίσουν να εγκαταλείψουν την επιστημονική «ορθοδοξία» χάριν της (μέχρι πρότινος) ριζοσπαστικής νέας θεωρίας, τότε και μόνο τότε μπορεί να επέλθει αλλαγή παραδείγματος .

DARWINΗ περίπτωση του Κάρολου Δαρβίνου αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα επιστήμονα που πραγματεύθηκε την ουσιώδη ένταση μεταξύ σκεπτικισμού και ευπιστίας. Ο ιστορικός της επιστήμης Φρανκ Σάλογουεϋ (Frank Sulloway) εντοπίζει τρία χαρακτηριστικά στη σκέψη του Δαρβίνου που βοηθούσαν τον μεγάλο φυσιοδίφη να βρίσκει ισορροπία:

α) Σεβόταν τη γνώμη των άλλων, αλλά δεν δίσταζε να αμφισβητεί τις «αυθεντίες» (γνώριζε από πρώτο χέρι τη θεωρία της «μεμονωμένης δημιουργίας» και όμως την ανέτρεψε με τη δική του θεωρία, της φυσικής επιλογής).

β) Έδινε ιδιαίτερη σημασία στα στοιχεία που έρχονταν σε αντίθεση με τις θεωρίες του (ο Δαρβίνος συμπεριέλαβε στην Καταγωγή των ειδών ένα κεφάλαιο με τίτλο «Δυσχέρειες της θεωρίας» — ως εκ τούτου οι αντίπαλοί του σπάνια κατόρθωσαν να εγείρουν κάποια αντίρρηση που ο ίδιος να μην είχε ήδη σε κάποιον βαθμό μελετήσει).

γ) Χρησιμοποίησε γενναιόδωρα τη συνεισφορά άλλων (το σύνολο της αλληλογραφίας του αριθμεί πάνω από 14.000 επιστολές, οι περισσότερες από τις οποίες περιλαμβάνουν εκτενείς ανταλλαγές απόψεων και ερωταπαντήσεις γύρω από επιστημονικά ζητήματα).

Ο Δαρβίνος έθετε συνέχεια ερωτήματα, μάθαινε συνεχώς, με αρκετή αυτοπεποίθηση ώστε να διατυπώνει πρωτότυπες ιδέες, αλλά και με αρκετή μετριοφροσύνη ώστε να αναγνωρίζει ότι μπορεί και να κάνει λάθος. «Συνήθως, η επιστημονική κοινότητα στο σύνολό της είναι εκείνη στην οποία εμφανίζεται η ουσιώδης αυτή ένταση μεταξύ παράδοσης και αλλαγής», παρατηρεί ο Σάλογουεϋ, «αφού οι περισσότεροι άνθρωποι τείνουν συνήθως προς τον έναν ή τον άλλο τρόπο σκέψης. Εκείνο που είναι σχετικά σπάνιο στην ιστορία της επιστήμης είναι η τόσο επιτυχής συνύπαρξη αυτών των δύο αντίθετων χαρακτηριστικών σε ένα μόνον άτομο» .

i-want-to-believeΌσον αφορά τα «παράξενα πράγματα», η ουσιώδης ένταση τοποθετείται μεταξύ του να είναι κανείς τόσο σκεπτικιστής, ώστε να προσπερνά τις επαναστατικές ιδέες, και του να είναι τόσο ανοιχτόμυαλος, ώστε να μπορεί να τον εξαπατήσει ο κάθε τσαρλατάνος. Η ισορροπία επιτυγχάνεται αναζητώντας απάντηση σε ορισμένα βασικά ερωτήματα:

  • Ποια είναι η ποιότητα των στοιχείων στα οποία στηρίζεται κάποιος ισχυρισμός;
  • Ποιο είναι το γνωστικό υπόβαθρο και τα «διαπιστευτήρια» εκείνων που διατυπώνουν τον εν λόγω ισχυρισμό;
  • Έχει τα αποτελέσματα που δηλώνει ότι έχει;

Όπως ανακάλυψα κατά τη διάρκεια της προσωπικής μου περιπλάνησης στον κόσμο της εναλλακτικής ιατρικής, της εφαρμογής εναλλακτικών θεραπειών και της χρήσης εναλλακτικών παρασκευασμάτων, πολύ συχνά τα διαθέσιμα στοιχεία είναι εξαιρετικά ελλιπή, το επιστημονικό υπόβαθρο και τα «διαπιστευτήρια» εκείνων που τα προτείνουν αμφισβητήσιμα, ενώ οι θεραπείες ή τα παρασκευάσματα δεν έχουν κατά κανόνα τα αποτελέσματα που υποτίθεται πως θα έπρεπε να έχουν.

Η τελευταία αυτή παρατήρηση ενδέχεται να είναι και η πιο κρίσιμη. Δέχομαι συχνά τηλεφωνήματα σχετικά με την αστρολογία. Οι συνομιλητές μου ζητούν συνήθως να μάθουν στοιχεία για τη θεωρία πάνω στην οποία βασίζεται η αστρολογία. Διερωτώνται αν η συζυγία ορισμένων πλανητών μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την ανθρώπινη μοίρα. H απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι βεβαίως αρνητική, αλλά το σημαντικότερο είναι πως δεν χρειάζεται να γνωρίζει κανείς τη θεωρία της βαρύτητας και τους νόμους που διέπουν την κίνηση των πλανητών για να κάνει μια αποτίμηση της αστρολογίας. Το μόνο απαραίτητο είναι να αναρωτηθεί αν λειτουργεί. Με άλλα λόγια, μπορούν οι αστρολόγοι να προβλέψουν ακριβώς και με συγκεκριμένο τρόπο την ανθρώπινη μοίρα; Όχι, δεν μπορούν. Κανένας αστρολόγος δεν προέβλεψε την πτώση του αεροπλάνου της TWA, πτήση 800• κανένας δεν προείδε τον καταστρεπτικό σεισμό στο Νόρθριτζ της Καλιφόρνιας. Συνεπώς, η θεωρία στην οποία βασίζεται η αστρολογία δεν έχει καμία σημασία, αφού η αστρολογία, απλούστατα, δεν μπορεί να κάνει αυτό που οι αστρολόγοι ισχυρίζονται ότι κάνει. Εξαφανίζεται αγκαλιά με τον εκατοστό πίθηκο.

*****

Από το βιβλίο του Michael Shermer «Γιατί οι άνθρωποι πιστεύουν σε παράξενα πράγματα «

Γιώργος Γ. – Antichainletter

Γιώργος Γιώτης

Γιώργος Γιώτης

Αρθρογράφος - Ερευνητής
Γιώργος Γιώτης
Σας δίνουμε τη δυνατότητα να σχολιάσετε τις αναρτήσεις μας, αλλά διατηρούμε το δικαίωμα να μη δημοσιεύσουμε το σχόλιο που θα περιέχει:

1. Απειλές, ύβρεις, συκοφαντίες και προσβολές.
2. Προσωπικά δεδομένα τρίτων.
3. Σχόλια, άσχετα με τη δημοσίευση.
4. Θεωρίες συνωμοσίας και hoaxes που παρουσιάζονται σαν πραγματικά με σκοπό να παραπλανήσουν.
5. Πολλαπλά, όμοια σχόλια. (Δημοσιεύουμε μόνο το ένα)
6. Διαφημίσεις προϊόντων ή υπηρεσιών.
7. Πολιτική Προπαγάνδα.
8. Κακόβουλα σχόλια από ψεύτικους χρήστες του disqus.
Επίσης σας παρακαλούμε τα σχόλια σας να μην είναι ιδιαίτερα μακροσκελή και σε άλλη γλώσσα ή με λατινικούς χαρακτήρες.
Ο καθένας φέρει την ευθύνη των όσων γράφει και οι διαχειριστές της σελίδας ellinikahoaxes ουδεμία νομική ή άλλη ευθύνη φέρουν. Στην περίπτωση που υπάρχει οποιοδήποτε πρόβλημα με σχόλιο αναγνώστη, παρακαλούμε να επικοινωνήσετε μαζί μας.
  • ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΙΑΓΚΟΣ

    Νομιζω οτι δεν μπορουμε να μιλαμε γενικα για επιστημες.
    Αλλο πραγμα ειναι η φυσικη και αλλο η ιστορια. Αλλο τα μαθηματικα και αλλο η κοινωνιολογια.
    Οταν καποιος φυσικος προτεινει μια θεωρια, ενα πειραμα ειναι συνηθως αρκετο για να αποδειξει αν εχει δικιο αυτος η καποιος αλλος που προτεινει μια θεωρια που προβλεπει αλλα αποτελεσματα.
    Αναγκαστικα ολοι θα συμφωνησουν.
    Σε αλλες επιστημες τα πραγματα ειναι πιο πολυπλοκα. Οι θεωριες δεν ειναι αποδειξιμες και τα συμφεροντα γυρω τους ειναι μεγαλυτερα.
    Μια λαθος φυσικη, δεν βολευει κανεναν. Μια λαθος κοινωνιολογια ομως μπορει να ευνοει καποιους.
    Οσο για το θεμα της ισορροπιας που πρεπει να διακρινει τους ανθρωπους μεταξυ της αρνησης των καινουργιων και της αποδοχης της καθε σαχλαμαρας, καλο θα ηταν να μπει και ο παραγοντας του χρονου.
    Πολλες φορες, το καλυτερο ειναι να μην παρεις αποφαση, αλλα αφου λαβεις υπ οψιν σου μια αποψη, να περιμενεις παρατηρωντας αν επαληθευεται η οχι.

    • Σκέλγος

      «Νομιζω οτι δεν μπορουμε να μιλαμε γενικα για επιστημες. »

      Τι εννοείς;

      «Αλλο πραγμα ειναι η φυσικη και αλλο η ιστορια.»

      Η «Ιστορία» δεν είναι επιστήμη. Η μελέτη της είναι.

      «Αλλο τα μαθηματικα και αλλο η κοινωνιολογια.»

      Ευχαριστώ που μου το είπες. Προηγουμένως ζούσα κάτω απο μια πέτρα και δεν είχα ιδέα ο,τι τα Μαθηματικά είναι εντελώς άσχετο κόνσεπτ απο τη Κοινωνιολογία.

      «Οταν καποιος φυσικος προτεινει μια θεωρια, ενα πειραμα ειναι συνηθως αρκετο για να αποδειξει αν εχει δικιο αυτος η καποιος αλλος που προτεινει μια θεωρια που προβλεπει αλλα αποτελεσματα.»

      Νομίζω εντάξει μέχρι εδώ…

      «Αναγκαστικα ολοι θα συμφωνησουν.»

      Εμ… όχι ακριβώς. Μάλλον πρέπει να κοιτάξεις τουλάχιστον σε επιφανειακό επίπεδο το θέμα.

      «Σε αλλες επιστημες τα πραγματα ειναι πιο πολυπλοκα.»

      Σε ποιές επιστήμες; Θεολογία; Δεν είναι τόσο πολύ «επιστήμη». Τουλάχιστον όχι όπως παρεξηγούμε τον όρο στην Ελλάδα. Θα πω πως έχει «επιστημονικές τάσεις¨».

      «Οι θεωριες δεν ειναι αποδειξιμες και τα συμφεροντα γυρω τους ειναι μεγαλυτερα.»

      Ολοκάθαρα κάνεις ΤΕΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΣΤΙΟ λάθος. Είσαι πέρα, μα ΠΕΡΑ απο ανυπέρβλητα ΛΑΘΟΣ στο υψιστο επίπεδο του «ανυπέρβλητου λάθους»

      Καταρχήν,… ξέρεις τι είναι η «θεωρία» στην επιστήμη; Για την ακρίβεια… μια *επιστημονική θεωρία» είναι «μια εποικοδομητικά τεκμηριωμένη εξήγηση κάποιου πλαισίου του φυσικού κόσμου που αποκτάτε μέσω της επιστημονική μεθόδου και έχει επανειλημμένα τεσταριστεί και επιβεβαιωθεί μέσω παρατήρησης και πειραματισμού». Αυτό ΕΙΝΑΙ μια επιστημονική θεωρία για αρχή.

      Είσαι μέσα στην πλήρη άγνοια. Άμα εννοούσες «επιστημονικές θεωρίες».

      «τα συμφεροντα γυρω τους ειναι μεγαλυτερα»

      Ώχ, όχι πάλι αυτές οι απόλυτα βλακώδεις ασυναρτησίες περί «συμφερόντων». Οκ, όλοι το σκεφτόμαστε βαθιά και έχουμε κάνει «διατριβή» μέσα στο κεφάλι μας απο τέτοια, ΑΛΛΑ…!

      Ισχυρίζοντας κάτι τόσο γελοίο στον κενό αέρα δεν κάνει απολύτως τίποτα περισσότερο παρά να σαμποτάρει την ίδια σου την μικρή γνώμη.

      Απαιτούνται στοιχεία για όλες τους γελοίους ισχυρισμούς.

      «Μια λαθος φυσικη, δεν βολευει κανεναν.»

      ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ

      Νομίζω «βολεύει» πολλούς… Μια ψευτο-φυσική θα βολέψει πολλούς θρησκευτικά φανατικούς Μουσουλμάνους, για παράδειγμα.

      «Μια λαθος κοινωνιολογια ομως μπορει να ευνοει καποιους.»

      Αν τα λες αυτά ως παραδείγματα. Πάσο.

      «Οσο για το θεμα της ισορροπιας που πρεπει να διακρινει τους ανθρωπους μεταξυ της αρνησης των καινουργιων και της αποδοχης της καθε σαχλαμαρας, καλο θα ηταν να μπει και ο παραγοντας του χρονου.
      Πολλες φορες, το καλυτερο ειναι να μην παρεις αποφαση, αλλα αφου λαβεις υπ οψιν σου μια αποψη, να περιμενεις παρατηρωντας αν επαληθευεται η οχι.»

      Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω,…νομίζω.

      Έχεις καλό λεξιλόγιο όμως και ξέρεις να το χρησιμοποιείς. Στο δίνω. Όμως προτιμώ αν είχες όσο καλή γραμματική όσο πλούσιο λεξιλόγιο.

      Οι τόνοι έμειναν στην άκρη… παρατημένοι… μόνοι… χωρίς συντροφιά. Ξέρω είναι πιο αποτελεσματικό μα αγαπώ την γλώσσα, ξέρεις.

      • ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΙΑΓΚΟΣ

        Για να αρχισουμε απο το τελος, οι τονοι ειναι σημαδακια που βοηθουσαν τους βαρβαρους να μαθουν Ελληνικα με την σωστη προφορα.
        Οτι προφορα απεμεινε στην γλωσσα μας, την γνωριζουν οι Ελληνες και δεν εχουν αναγκη τονων, οπως δεν ειχαν και οι αρχαιοι που δεν τονιζαν.

        Οι θεωριες στην επιστημη νομιζω οτι ξερω τι ειναι.
        Ο ορισμος που δινεις ειναι σωστος μεν, αλλα μου φαινεται οτι δημιουργει προβληματα. Η βαρυτικη θεωρια του Νευτωνα εχει απορριφθει τελικα απο τα καινουργια πειραματα και αντικατασταθηκε απο την σχετικοτητα.
        Παρολ αυτα δεν μπορει κανεις να πει οτι δεν ηταν «μια εποικοδομητικά τεκμηριωμένη εξήγηση κάποιου πλαισίου του φυσικού κόσμου που αποκτάτε μέσω της επιστημονική μεθόδου»
        Εγω θα προτιμησω να μην δωσω ορισμο αλλα να το πω με δικα μου λογια.

        Καποιος επιστημονας μαζευει στοιχεια και δια της λογικης αναλυσης η οπου μπορει δια των μαθηματικων που ειναι επισης λογικη αναλυση, καταληγει σε καποια συμπερασματα. Αυτο ειναι μια θεωρια.
        Επειδη ομως εχει αποδειχτει οτι πολλα μπορει να πανε στραβα ειτε παιρνωντας λαθος δεδομενα, ειτε κανοντας λαθη λογικα, καλο ειναι οπου μπορει η θεωρια να ελεγχεται απο το πειραμα και τις παρατηρησεις.
        Τελος μια θεωρια που περναει τα τεστ, πρεπει να εχει την ικανοτητα να προβλεπει γεγονοτα.

        Την θεωρια της σχετικοτητας ας πουμε δεν την δεχτηκαν ολοι παρα μονο οταν μπορεσε να εξηγησει με τεραστια ακριβεια την ανεξηγητη μεχρι τοτε ανωμαλια στην τροχια του Ερμη που οφειλοταν στην καμψη του φωτος απο την βαρυτητα του Ηλιου, πραγμα που δεν προεβλεπε η θεωρια της βαρυτητας του Νευτωνα.
        Πειραματα επισης επαληθευσαν την σχετικοτητα του χρονου.
        Κανενας δεν μπορει να εχει αντιρρησεις μετα απο τετοιες επαληθευσεις.

        Παρολ αυτα η θεωρια αυτη οπως και ολες οι αλλες ειναι ΛΑΘΟΣ, και το ξερουν ολοι. Παραμενει μια θεωρια.
        Εφοσον ομως δινει τα πιο ακριβη αποτελεσματα, ειναι η καλυτερη που εχουμε.
        Οταν και αν καποτε ανακαλυψουμε την Αληθεια, τοτε δεν θα ειναι μια θεωρια. Θα ειναι η πραγματικοτητα.

        Σιγουρα ομως, οι «θετικες» επιστημες διαφερουν απο αλλες περισσοτερο «θεωρητικες» οπως η ιστορια και η κοινωνιολογια.
        Ουτε πειραματα προς αποδειξη ειναι ευκολο να γινουν, ουτε η προβλεψη γεγονοτων ειναι τοσο ακριβης. Αναγκαστικα, τοσο τα σχετικα πειραματα, οσο και οι προβλεψεις τους ειναι ευκολο να δημιουργησουν διαφορετικες «σχολες».

        Δεν καταλαβαινω γιατι σου φαινεται βλακωδες το οτι γυρω απο αυτες τις επιστημες παιζονται κι αλλα συμφεροντα πλην των συνηθισμενων ακαδημαικων.
        Ενας καταξιωμενος φυσικος που εκανε καριερα με μια θεωρια, δεν θελει να παραδεχτει οτι βγηκε μια καλυτερη. Κατανοητο, αλλα μεχρι εκει.
        Κανενας δεν θα φτιαξει οπλα η δημοσια εργα με λαθος φυσικη.
        Ειναι ομως σιγουρο οτι ο Χιτλερ δεν χρησιμοποιουσε την ιδια κοινωνιολογια με τον Σταλιν και τον Τσωρτσιλ.
        Η καθε ιδεολογια που προσπαθει να επικρατησει, τραβαει την κοινωνιολογια και την ιστορια κατα το πως την συμφερει.
        Δεν ειναι καν απαραιτητο μια ιδεολογια να θελει το κοινο καλο της κοινωνιας. Επομενως ακομη κι αν ηταν σιγουρο και αποδεδειγμενο ποιος ειναι ο σωστος τροπος για να φτιαξεις μια κοινωνια, θα παρεμενε το θεμα οτι σχεδον κανενας δεν θελει να την φτιαξει.
        Ολοι θελουν να φτιαξουν μια κοινωνια στα μετρα τους που να εξυπηρετει τα συμφεροντα τους.

        Στην ιστορια τις τελευταιες δεκαετιες υπαρχει και κερδιζει εδαφος η αποψη οτι δεν χρειαζεται να ψαχνουμε την αληθεια, αλλα να δημιουργουμε την ιστορια κατα το συμφερον της ανθρωποτητας.
        Ο «συνωστισμος στην Σμυρνη» της Ρεπουση και η καλη ζωη που περνουσαν οι Ελληνες επι τουρκοκρατιας ειναι αποτελεσματα αυτης της θεωριας, γιατι φυσικα δεν μπορω να πιστεψω οτι πιστευουν αυτα που λενε.

        Υποτιθεται ομως οτι αυτα τα ψεμματα μειωνουν την εχθρα των δυο γειτονων λαων, προαγωντας την φιλια και την ειρηνη.

        • Σκέλγος

          «Για να αρχισουμε απο το τελος,»

          *αρχίσω

          Εγώ δεν συμμετάσχω στην συγγραφή του κειμένου σου. Υπενθύμιση πως δεν είμαστε στο Νηπιαγωγείο και δεν μου μαθαίνεις κάτι. Το αντίθετο γίνεται.

          «οι τονοι ειναι σημαδακια που βοηθουσαν τους βαρβαρους να μαθουν Ελληνικα με την σωστη προφορα.»

          Που το είδες αυτό; Τέλος πάντων, εντελώς ανώφελη αναφορά. Αν θες να ξέρεις, ναι, ξέρω πως οι Αρχαίοι Έλληνες έγραφαν με κεφαλαία.

          «Οτι προφορα απεμεινε στην γλωσσα μας, την γνωριζουν οι Ελληνες και δεν εχουν αναγκη τονων, οπως δεν ειχαν και οι αρχαιοι που δεν τονιζαν.

          Αυτό δεν υποτίθεται πως είναι φθηνή δικαιολογία να παραβιάσεις τους νόμους της γραμματικής και να κάνεις ο,τι θέλεις πάνω στην γλώσσα σαν να είναι προσωπική σου τουαλέτα;

          Όχι, δεν θα τρέξεις να φύγεις μακριά. Οι γραμματικοί κανόνες είναι γραμματικοί κανόνες. Και οι τόνοι είναι ΘΕΜΕΛΙΩΔΗΣ ΒΑΣΗ όσο και στην διατήρηση της θεμελιώδης σωστής προφοράς όσο και στην διαφοροποίηση κάποιο ομόγραφων λέξεων.

          «Οι θεωριες στην επιστημη νομιζω οτι ξερω τι ειναι.»

          Το «νομίζω ο,τι ξέρω τι είναι» είναι διαφορετικό απο το «ξέρω τι είναι», έτσι δεν είναι;

          Και όχι, δεν ξέρεις τι είναι. Επιμένοντας σε κάτι τέτοιο είναι ηλιθιότητα όταν είναι ολοφάνερο πως απόδειξες πως δεν ξέρεις.

          Πρέπει να παραθέσω ξανά τι είπες;

          «Ο ορισμος που δινεις ειναι σωστος μεν, αλλα μου φαινεται οτι δημιουργει προβληματα.»

          Άμα το λες εσύ…

          «Η βαρυτικη θεωρια του Νευτωνα εχει απορριφθει τελικα απο τα καινουργια πειραματα και αντικατασταθηκε απο την σχετικοτητα.»

          Εμμ… όχι το διαβάσεις ανάποδα. Η σχετικότητα επιβεβαιώνει ΑΚΟΜΗ περισσότερο την βαρυτική θεωρία.

          «Παρολ αυτα δεν μπορει κανεις να πει οτι δεν ηταν «μια εποικοδομητικά τεκμηριωμένη εξήγηση κάποιου πλαισίου του φυσικού κόσμου που αποκτάτε μέσω της επιστημονική μεθόδου»»

          Ναι, μπορεί. Μόλις το έκανα. Απλά δεν μπορείς να σκεφτείς ελάχιστα λογικά και βγάζεις φθηνές δικαιολογίες που είναι ατόφια ηλιθιότητα όπως η προηγούμενη.

          «Εγω θα προτιμησω να μην δωσω ορισμο αλλα να το πω με δικα μου λογια.»

          Αυτό θα οδηγήσει σε διαστρέβλωση… Οι λέξεις στο κείμενο έχουν κάποιον ειδικό ορισμό και ιδιότητα και δεν μπορείς να «παίζεις» με «δικά σου λόγια» γιατί δίνεις μη-αντικειμενικότητα στις λέξεις που ΔΕΝ είναι ολοκάθαρα έτσι καθόλου.

          «Καποιος επιστημονας μαζευει στοιχεια και δια της λογικης αναλυσης η οπου μπορει δια των μαθηματικων που ειναι επισης λογικη αναλυση, καταληγει σε καποια συμπερασματα. Αυτο ειναι μια θεωρια.»

          Όχι, υπεραπλοϊπειείς τον ορισμό οδηγόντας ξανά σε ΛΑΘΟΣ συμπεράσματα. Ξαναδιάβασε το κείμενο πριν την παρανοήσεις ξανά.

          Η επιστήμη ΔΕΝ είναι φιλοσοφία όπου μπορείς να παίξεις με ασυναρτησίες και λέξεις σαν να είναι παιδική χαρά. Η επιστήμη ΣΥΝΘΛΙΒΕΙ τις ασυναρτησίες στο έδαφος.

          «Επειδη ομως εχει αποδειχτει οτι πολλα μπορει να πανε στραβα ειτε παιρνωντας λαθος δεδομενα, ειτε κανοντας λαθη λογικα, καλο ειναι οπου μπορει η θεωρια να ελεγχεται απο το πειραμα και τις παρατηρησεις.»

          Ξανά… ΛΑΘΟΣ.

          Υπάρχουν φορές που η επιστημονική μέθοδος αποδεικνύει ΛΑΘΟΣ κάτι που προηγουμένως ήταν αληθινά γνωστό ως σωστό ΟΜΩΣ αυτό δεν οφείλεται σε λάθος δεδομένα ή κάτι τέτοιο. Απλά οι προηγούμενες θεωρίες δεν ήταν τόσο «σωστές» μα παρεξηγημένες, αλλά αυτό.

          Επίσης το «αποδεικνύω» είναι «δείχνω κάτι αλήθεια» και η επιστήμη. Επειδή όμως κάτι ξέρετε ως αλήθεια δεν σημαίνει πως είναι 100% τέλεια αδιαφιλονίκητο.

          Όμως η βαρύτητα είναι νόμος εκτός απο θεωρία… και είναι.

          «Τελος μια θεωρια που περναει τα τεστ, πρεπει να εχει την ικανοτητα να προβλεπει γεγονοτα.»

          Η θεωρία δεν «πέρναει τα τεστ». Έχεις διαβάσει κάτι για επιστήμη;

          «Την θεωρια της σχετικοτητας ας πουμε δεν την δεχτηκαν ολοι παρα μονο οταν μπορεσε να εξηγησει με τεραστια ακριβεια την ανεξηγητη μεχρι τοτε ανωμαλια στην τροχια του Ερμη που οφειλοταν στην καμψη του φωτος απο την βαρυτητα του Ηλιου, πραγμα που δεν προεβλεπε η θεωρια της βαρυτητας του Νευτωνα.»

          Οι απόψεις δεν έχουν καμία σημασία, εννοώντας ποιός την δέχτηκε ή όχι. Τότε επίσης υπήρχε φτωχή έρευνα.

          Η θεωρία επίσης της σχετικότητα τότε δεν ήταν ΚΑΝ θεωρία… μα ισχυρισμός.

          ‘Πειραματα επισης επαληθευσαν την σχετικοτητα του χρονου. Κανενας δεν μπορει να εχει αντιρρησεις μετα απο τετοιες επαληθευσεις.»

          Εμμ… όχι. Μπορεί να έχει ΠΟΛΛΕΣ αντιρρήσεις. Το θέμα είναι πως δεν μπορεί να παρθεί σοβαρά χωρίς στοιχεία.

          Και τα «στοιχεία» δεν είναι ένα μάτσο απο χαρτιά… θυμήσου το.

          «Παρολ αυτα η θεωρια αυτη οπως και ολες οι αλλες ειναι ΛΑΘΟΣ»

          Ω, σοβαρά; Όχι, απλά φτύνεις απεριόριστη ηλιθιότητα.

          «και το ξερουν ολοι.»

          Τώρα σταμάτησες να ακούγεσαι απλά παν-ηλίθιος και πήγες στο «ο πιο απεριόριστα γιγαντιαία παν-καθυστερημένος μπέμπης στο πανσύμπαν» επίπεδο.. και το ξέρουν όλοι και οφείλεις να το παραδεχτείς.

          Νίκησα; Δυστηχώς στο δεύτερο κομμάτι για την ακρίβεια είναι απολύτως σωστός…

          Reality Check: *και το ισχυρίζομαι εγώ

          Αυτό προφανώς ήθελες να πεις. Νομίζω πως δεν είσαι αρκετά σχεδόν μηδενικής νοημοσύνης να γράψεις κάτι τέτοιο παιδαριώδες και γενικώς νοητικά παν-καθυστερημένο στο άπειρο, έτσι; Αλλιώς τζάμπα σπατάλησα τον χρόνο μου δίνοντας σε τέτοιο γελοίο παρανοϊκό παραλήρημα ελάχιστη αξία που έγραψες.

          Το τελευταίο, εννοώντας το «το ξέρουν όλοι» είναι απλά ψυχωτικό παράλογο παραλήρημα… ένα άκυρο γελοίο σκουπίδι. Η γελοιότητα στο ύψιστο επίπεδο.

          Σαν ενήλικας κάτσε κάτω και σκέψου τι πληκτρολόγησες γιατί ντροπιάζεις τον εαυτό σου.

          Το γεγονός είναι πως το υπόλοιπο δεν είναι καν άξιο ασχολίας… είναι απλά ένα εσύ σε ένα παρανοϊκό ψυχωτικό παραλήρημα με απολύτως ΤΙΠΟΤΑ απο αυτό που είπα μα απλά σαν γελοία ψευτο-παιδεία που για την ακρίβεια είναι πλήρης άγνοια και απεριόριστη ανούσια βλακεία…

          Δεν ξέρεις καν τι είναι «πραγματικότητα» και «αλήθεια» και έχεις την γελοία αξιόγροθη αυθάδεια να φλυαρείς ένα μάτσο απο άκυρες γελοίες μαλακίες…. Ανάθεμα, ΟΧΙ δεν ξέρεις ολοκάθαρα το αναμφισβήτητο γεγονός είναι τι το ίδιο το «ξέρω» είναι. Όπως είπα σπατάλη χρόνου.

          Πήγαινε παίξε τον faux-ψυχολόγο παιδοτρίβη κάπου αλλού…

          • ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΙΑΓΚΟΣ

            Δεν καταλαβαινω γιατι πρεπει να απαντας σαν ψυχωτικη γεροντοκορη.

            Ελαχιστα εως καθολου μ ενδιαφερει βεβαια. Αν καποιος με βριζει και μου αποδειξει οτι μου αξιζει, του χρωσταω χαρη κι ας ειναι και ψυχοπαθης. Αν δεν εχει καποια επιχειρηματα λογικα, τοτε δεν αισθανομαι οτι πρεπει να παραξηγηθω εγω επειδη αυτος ειναι βλακας.

            Για να ξαναρχισουμε λοιπον αυτην την φορα απο την αρχη.

            Το «αρχισουμε» ειναι βασιλικος πληθυντικος και βεβαια σε καμια περιπτωση δεν θα εβαζα την υπογραφη μου σ ενα κειμενο που θα ειχες γραψει εστω και μια γραμμη εσυ.

            Εχω ενα ονομα να προστατεψω.

            Τα σημαδακια που λενε τονους και πνευματα επινοηθηκαν για τον λογο που σου ειπα. Εσυ βεβαια δεν κανεις ουτε αυτο που εκαναν οι βαρβαροι. Βαζεις απλως εναν τονο οπως γραφει η γραμματικη της δημοτικιας, γιατι αν σε ρωταγα να μου πεις τι «περισπαται» πανω απο ενα γραμμα που παιρνει περισπωμενη, η γιατι τα βραχεα δεν περισπωνται, αμφιβαλω αν θα το εβρισκες και με την βοηθεια του Google.

            Αμα μπλεξουμε και με τα πνευματα χαθηκαμε.

            Εγω απο την γραμματικη της μαλλιαρης θα προτιμησω να γραφω οπως ο Ομηρος και ο Αισχυλος και ας με κακολογησεις εσυ και ολοι οι μαλλιαρογραματισμενοι.

            Παμε (παλι βασιλικος πληθυντικος) παρακατω

            Εμμ… όχι το διαβάσεις ανάποδα. Η σχετικότητα επιβεβαιώνει ΑΚΟΜΗ περισσότερο την βαρυτική θεωρία.

            Δεν ξερω τι εννοεις εσυ λεγοντας βαρυτικη θεωρια.
            Εγω ειπα οτι η θεωρια του ΝΕΥΤΩΝΑ για την βαρυτητα αντικατασταθηκε απο την σχετικοτητα, οταν αυτη μπορεσε να εξηγησει πραγματα που η θεωρια του Νευτωνα δεν μπορεσε.
            Ο Νευτωνας προσθετε δυο ταχητες σαν απλο αθροισμα. Ειναι λαθος. Υπεθετε την επιταχυνση αναλογη με την δυναμη. Ειναι λαθος.
            Προφανως η θεωρια της σχετικοτητας ηταν πιο ακριβης και πιο κοντα στην πραγματικοτητα και ΟΠΩΣ ΟΛΟΙ (οσοι εχουν καποια σχεση με το θεμα) ΞΕΡΟΥΝ ειναι κι αυτη λαθος.

            Και ειναι λαθος, οχι γιατι το λεω εγω, αλλα γιατι δεν μπορει να εφαρμοστει σε ολο το φασμα της φυσικης. Γι αυτο στην φυσικη των υποατομικων σωματιδιων, βασιλευει η κβαντομηχανικη που ειναι εξ ισου ακριβης με την σχετικοτητα και εξ ισου λαθος για τον ιδιο λογο. Δεν εφαρμοζεται σε μεγαλα μεγεθη.

            Γι αυτο και οι επιστημονες ψαχνουν να βρουν ενοποιημενες θεωριες που να εφαρμοζονται και στα δυο πεδια.

            Η θεωρια των χορδων ειναι μια απο τις προσπαθειες.
            Η μηπως να μην την πω θεωρια γιατι δεν εχει επαληθευτει, αφου τα σχετικα πειραματα και παρατηρησεις ειναι προς το παρον και ισως για παντα ανεφικτα;
            Η θεωρια των πολλαπλων κοσμων που προτεινεται σαν εναλλακτικη της κβαντομηχανικης τι ειναι; Δεν ειναι θεωρια;

            Γραφεις

            Η επιστήμη ΔΕΝ είναι φιλοσοφία όπου μπορείς να παίξεις με ασυναρτησίες και λέξεις σαν να είναι παιδική χαρά. Η επιστήμη ΣΥΝΘΛΙΒΕΙ τις ασυναρτησίες στο έδαφος.

            Η επιστημη ειναι φιλοσοφια. Ουτε στην φιλοσοφια παιζει κανενας με τις λεξεις. Η διαφορα ειναι οτι το πεδιο της επιστημης ειναι πιο βατο και γι αυτο οι τσαρλατανισμοι ελεγχονται αμεσως.
            Η φυσικη και οι θετικες λεγομενες επιστημες ασχολουνται με μεγεθη απογυμνωμενα γι αυτο και στηριζονται στην μαθηματικη λογικη. Η φιλοσοφια ασχολειται με πραγματα μη μετρησιμα και με συσχετισμο πολλων παραμετρων, οπου ειναι δυσκολο να βγαλεις σιγουρο αποτελεσμα. Ειναι μια εξισωση με δεκαδες αγνωστους. Στα μαθηματικα δεν μπορει να λυσεις μια τετοια εξισωση. Εκει αναλαμβανει η φιλοσοφια, αλλα λογικα τα αποτελεσματα δεν εχουν την σιγουρια των μαθηματικων.
            Τα μαθηματικα ειναι στην ουσια το πιο ευκολο πεδιο για την λογικη.
            Αυτη ειναι και η αιτια που οι θεωρητικες επιστημες ειναι πιο δυσκολο να εχουν σιγουρα αποτελεσματα. Ειναι καπου αναμεσα στα θεματα που αφορουν την φιλοσοφια και τις θετικες επιστημες ασχολουμενες με απροβλεπτους ανθρωπους και οχι με νουμερα και φυσικες δυναμεις πληρως προβλεψιμες.

            Ελπιζω να μην σε εβγαλα παλι απο τα ρουχα σου και αντι βρισιες να γραψεις κατι λογικο που να δειχνει οτι εχεις εστω και αμυδρη γνωση του θεματος.

          • Remon_Kewl

            Έχεις μπερδέψει πράγματα. Το ότι η Νευτώνεια φυσική δεν εφαρμόζεται στις ίδιες περιπτώσεις με την θεωρία της Σχετικότητας, η οποία δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε υποατομικές κλίμακες, ή το ότι η κβαντομηχανική δεν εφαρμόζεται σε μακροσκοπικές κλίμακες, δεν τις κάνει λάθος. Αν ήταν λάθος, δεν θα χρησιμοποιούνταν ως βάσεις για τις επόμενες θεωρίες (Νευτώνεια->Σχετικότητα->Κβαντομηχανική), ούτε και θα τις διδασκόμασταν. Π.χ., η θεωρία του αιθέρα αποδείχτηκε λάθος, και ξεπεράστηκε εντελώς, μόνο μια αναφορά γίνεται σε αυτήν, και αυτή λόγω του πειράματος που την απέρριψε.

          • ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΙΑΓΚΟΣ

            Δεν νομιζω οτι μπερδευω τιποτα.
            Η Νευτωνεια φυσικη οπως ειπα, δεχεται οτι δυο ταχυτητες με την ιδια κατευθυνση προστιθενται σαν απλο αθροισμα. ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ.
            Επισης θεωρει την επιταχυνση αναλογη με την δυναμη. ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ. Θεωρει την μαζα, τον χρονο και τις διαστασεις ενος σωματος, μεγεθη ανεξαρτητα απο την κινηση τους. ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ.
            Εχει και πολλα αλλα ΛΑΘΗ, και γι αυτο αν και ακομη μπορει οχι μονο να διδασκεται αλλα και να χρησιμοποιειται οταν μιλαμε για μικρες ταχυτητες και βαρυτητες, δεν χρησιμοποιειται εκει που τα λαθη της γινονται μεγαλα και δινουν οχι μονο θεωρητικα, αλλα και πρακτικα λαθος αποτελεσματα.
            Δεν χρειαζεται να λαμβανουμε υπ οψιν μας την σχετικοτητα του χρονου η την αλλαγη μηκους και μαζας των σωματων που ειναι αμελητεα σε μικρες ταχυτητες και βαρυτητες, αλλα αυτο δεν σημαινει οτι η θεωρια που δεν τις λαμβανει υπ οψιν της ειναι σωστη.
            ΚΑτα τον ιδιο τροπο η θεωρια της σχετικοτητας και της κβαντομηχανικης ειναι επισης λαθος, αφου δεν μπορουν να εφαρμοστουν παντου.
            Η φυσικη ειναι μια και οι νομοι του συμπαντος οι ιδιοι σε μικρα και μεγαλα. Οταν δεν μπορει να εξηγησει καποιος γιατι οτι εφαρμοζεται στα μικρα δεν μπορει να εφαρμοστει στα μεγαλα, εχει μια λαθος θεωρια για το πως δουλευει το Συμπαν.
            Αλλωστε οπως ειπα και απο την αρχη, οταν θα εχουμε την σωστη θεωρια, δεν θα ειναι θεωρια, αλλα εξηγηση της πραγματικοτητας.
            Εχεις ακουσει να υπαρχει καποια θεωρια για το πως δημιουργειται η βροχη; Καποτε υπηρχαν πολλες. Τωρα δεν υπαρχουν γιατι δεν «θεωρουμε», αλλα ξερουμε.
            Η θεωρια του αιθερα αποριφθηκε με το πειραμα ακριβως που απεδειξε οτι το φως κινειται με την ιδια ταχυτητα ασχετως απο την κινηση του παρατηρητη, πραγμα που σημαινε οτι δεν μεταδιδοταν μεσα σε καποιο μεσο (οπως πχ ο ηχος στον αερα) , αλλα στο κενο. Αυτο εδωσε στον Αινσταιν την ιδεα του αδρανειακου παρατηρητη πραγμα που κατεληξε στην θεωρια της σχετικοτητας, αφου κρατωντας την ταχυτητα του φωτος σταθερη για καθε παρατηρητη ασχετα απο το πως κινειται ως προς την πηγη του, αναγκαστικα αλλαζει ο χρονος.
            Θα μπορουσα ομως να πω οτι αυτο που απορριφθηκε ηταν μια απο τις θεωριες περι του αιθερα, αφου τελικα το κενο μεσα στο οποιο κινειται το φως, μονο κενο δεν ειναι. Ο χωρος δεν ειναι κενο με την τρεχουσα εννοια και το κβαντικο κενο οπως λενε τον χωρο στον οποιο δεν υπαρχει υλη και ενεργεια, θα μπορουσε καλλιστα να ονομαστει και αιθερας.
            Αρα το φως μεταδιδεται πραγματι μεσα σε «κατι» και οχι στο κενο και ο αιθερας ειναι παλι στο προσκηνιο με το ονομα «κβαντικο κενο», η «χωροχρονικο συνεχες».

          • Remon_Kewl

            Πρώτον, το λακωνίζειν εστι φιλοσοφείν. Όταν γράφουμε πολλά δεν σημαίνει ότι είναι και σωστά. Δεύτερον, δεν καταλαβαίνεις όταν σου λέω ότι δεν καταλαβαίνεις. Η γενική θεωρία της Σχετικότητας δεν διέψευσε την βαρυτική θεωρία του Νεύτωνα, την συμπλήρωσε, εφόσον αν δεις η εξίσωση περιέχει βαρυτική σταθερά του Νεύτωνα. Η κβαντομηχανική επίσης δεν διέψευσε την θεωρία της σχετικότητας, αλλά την συμπλήρωσε. Το ίδιο γίνεται με της υπερχορδές, την υπερσυμμετρικότητα, κτλ κτλ.

            Φυσικά, η θεωρία του αιθέρα δεν έχει καμία σχέση ή ομοιότητα με το κβαντικό κενό ή τον χωροχρόνο.

          • ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΙΑΓΚΟΣ

            Κατ αυτην την λογικη, και ο Νευτωνας συμπληρωσε ολους τους προηγουμενους, οπως παραδεχοταν και ο ιδιος λεγοντας οτι μπορεσε να δει μακρυτερα γιατι παταγε σε ωμους γιγαντων.
            Τοο οτι ο χρονος δεν ειναι σταθερος δεν ειναι διαψευση της θεωριας που τον θεωρουσε σταθερο;
            Το οτι η δυναμη δεν ειναι αναλογη της επιταχυνσης δεν ειναι διαψευση;
            Η κβαντομηχανικη δεν συμπληρωσε την σχετικοτητα, αλλα εξηγησε πραγματα που μ αυτην δεν εξηγουνται.
            Θεωρεις οτι το μπαλωμα συμπληρωνει το ρουχο η οτι κλεινει μια τρυπα που υπαρχει σ αυτο;
            Μια θεωρια στην ουσια ειναι ενας τροπος για να αντιλαμβανομαστε τα πραγματα. Η σχετικοτητα και η κβαντομηχανικη δινουν διαφορετικη εικονα του κοσμου απο την Νευτωνια, αλλα και μεταξυ τους.

            Μονο μια περιγραφη του συμπαντος μπορει να ειναι σωστη και αυτη δεν την εχουμε βρει ακομη.
            Λακωνικα αυτο θα μπορουσα να το πω καπως ετσι.
            «Θεωριες απειρες, αληθεια μια».

  • John Smith

    Το ερώτημα είναι το εξής: εάν μια νέα θεωρία είναι δυνατόν να αποδειχθεί επιστημονικά, τότε γιατί η επιστημονική κοινότητα δεν θα την δεχτεί; Αν πάλι μιλάμε για υποθέσεις χωρίς επαρκή απόδειξη, με βάση ποιά κριτήρια πρέπει να διατυπώνονται ώστε να μπορούν να γίνουν δεκτές ως επιστημονικές θεωρίες;

    Έχω την αίσθηση ότι εδώ υπάρχει ένα λογικό σφάλμα: από τη μία παραδεχόμαστε ότι η επιστήμη δεν είναι αλάθητη και ότι ο προσωπικός παράγοντας (απόψεις, συμφέροντα κλπ) μπορεί να επηρεάσει κάποιες θέσεις, και από την άλλη δεχόμαστε ως σωστή επιστήμη ότι πει η πλειοψηφία των επιστημόνων, χωρίς να εξετάζουμε κατά πόσο αυτό είναι γνήσια επιστήμη ή προσωπική άποψη -έστω της πλειοψηφίας. Και δεν ξέρω πώς μπορεί κανείς να διαχειριστεί το γεγονός αυτό.

    • Σκέλγος

      «Αν πάλι μιλάμε για υποθέσεις χωρίς επαρκή απόδειξη, με βάση ποιά κριτήρια πρέπει να διατυπώνονται ώστε να μπορούν να γίνουν δεκτές ως επιστημονικές θεωρίες;»

      Απλά δεν υπάρχει «επαρκή απόδειξη». Η απόδειξη είναι απόδειξη και αυτό είναι το τέλος. Τι υποτίθεται σημαίνει «επαρκή» στο περιεχόμενο που αναφέρεις; Αυτό πέφτει στου καθενός την προσωπική γνώμη και είναι εντελώς άσχετο με την επιστήμη. 🙂

      Άμα δεν υπάρχει απόδειξη ή αποδείξεις τότε δεν είναι επιστημονική θεωρία μα απλά άποψη. Μήπως λες για τα επιστημονικά στοιχεία; Είναι σχεδόν εντελώς διαφορετικό πράγμα. Οι αποδείξεις σημαντικά δομούν αληθινά αναμφισβήτητα γεγονότα, τα στοιχεία όχι τόσο πολύ… Για την ακρίβεια τα στοιχεία είναι αυτά που έχουν ανάγκη «επάρκειας και αξιοπιστίας».

      «Το ερώτημα είναι το εξής: εάν μια νέα θεωρία είναι δυνατόν να αποδειχθεί επιστημονικά, τότε γιατί η επιστημονική κοινότητα δεν θα την δεχτεί;»

      Η επιστημονική θεωρία είναι *ΗΔΗ* αποδεδειγμένη. Αν η εν λόγω «επιστημονική κοινότητα» που δεν νομίζω να υπάρχει δεν την δεχτεί… η άποψη της το γεγονός είναι πως δεν έχει καμία ΑΠΟΛΥΤΩΣ σημασία. Η επιστήμη δεν «παίρνει» πλευρές. Απλά, αν είναι κάτι αλήθεια, θέλοντας δεν θέλοντας, θα ευλογήσει μια πλευρά. Μήπως αναφέρεσαι σε μια *γενική θεωρία*; Δηλαδή μια *λογική υπόθεση* που γίνεται και την χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητα μας;

      Οι επιστήμονες μπορεί να θέλουν ο,τι θέλουν… η θεωρία ισχύει, θέλουν δεν θέλουν. Παρεμπιπτόντως, σε ποιά «επιστημονική κοινότητα» αναφέρεσαι; Υπάρχουν πολλές χωρίς κάποια «*κεντρική «εξουσία»*» και μια ενιαία άποψη.

      • John Smith

        Όταν λέω επαρκή απόδειξη εννοώ το εξής: υπάρχουν περιπτώσεις που μια θεωρία με ελλειπή στοιχεία γίνεται δεκτή επειδή καλύπτει κάποια κενά, και παραμένει μέχρι κάποιος να προτείνει μια καλύτερη θεωρία. Στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτό που ονομάζουν κάποιοι «απόδειξη» είναι η ερμηνεία που ο κάθε επιστήμονας δίνει με βάση τα στοιχεία που έχει, συμπληρώνοντας τα κενά με προσωπικές του απόψεις. Προφανώς αν κάτι μπορεί να αποδειχθεί πειραματικά, τότε δεν υπάρχει περιθώριο αμφισβήτησης.

        Όταν μιλάω για «επιστημονική κοινότητα» εννοώ το σύνολο των ειδικών στο αντικείμενο που αφορά η εκάστοτε θεωρία, που η γνώμη τους έχει βαρύτητα όσον αφορά την ορθότητα ή όχι της θεωρίας αυτής. Αυτούς δηλαδή που περιμένω να με ενημερώσουν για το αν η νέα θεωρία στέκει ή όχι.

        Ουσιαστικά συμφωνούμε. Αυτό που θέλω να θίξω είναι ότι πολλές φορές κάποιοι παρουσιάζουν ως «επιστημονικά αποδεδειγμένο» κάτι που δεν είναι, και που μάλιστα δέχεται κριτική από ομάδες επιστημόνων, γιατί τους βολεύει στο να στηρίξουν τις απόψεις τους, ποντάροντας στο ότι κάτι το «επιστημονικά αποδεδειγμένο» δεν μπορεί να δεχτεί κριτική.

        • Σκέλγος

          Ωχ, εντάξει λάθος μου, φίλε.

    • Σκέλγος

      «λλη δεχόμαστε ως σωστή επιστήμη ότι πει η πλειοψηφία των επιστημόνων, χωρίς να εξετάζουμε κατά πόσο αυτό είναι γνήσια επιστήμη ή προσωπική άποψη -έστω της πλειοψηφίας. »

      Αν πραγματικά καλοϋποστηρίξουν την αδύναμη ισχυριζόμενη θέση τους και μιλάνε για αμφιλεγόμενα πράγματα όπως φιλοσοφία, γιατί όχι;

      Επίσης μπορεί να μην κατάλαβα καλά το σχόλιο σου, αλλά πιστεύω πως νομίζεις πως κάποιοι απο εμάς «πιστεύουμε το τάδε γιατί ο κορυφαίος επιστήμονας το είπε αγνοώντας τη επιστημονική θεωρία».

      Ανάθεμα, ΠΟΤΕ τέτοια υποκριτική παράλογη βλακεία μην μου περάσει απο το μυαλό. ΠΟΤΕ.

      • John Smith

        Εάν μιλάμε για φιλοσοφία, τότε ναι, προφανώς και μπορούν να την υποστηρίξουν. Όταν όμως κάποιος χαρακτηρίζει κάτι ως «επιστημονικά αποδεδειγμένο», συνήθως εννοεί πειραματικά αποδεδειγμένο, ή τουλάχιστον αυτό καταλαβαίνει ο πολύς κόσμος.

        Στο αν πιστεύω ότι «πιστεύετε το τάδε γιατί ο κορυφαίος επιστήμονας το είπε αγνοώντας τη επιστημονική θεωρία», προφανώς και όχι. Αυτό ακριβώς είναι και αυτό που με προβληματίζει: τι γίνεται στην περίπτωση που ο κορυφαίος επιστήμονας έχει δίκιο και η -μέχρι εκείνη τη στιγμή- επιστημονική θεωρία άδικο; Εάν η επιστημονική κοινότητα απορρίψει τη γνώμη του ενός βασιζόμενη σε προσωπικούς και όχι επιστημονικούς λόγους, υπάρχει κάποιος τρόπος να το διαπιστώσουμε;

        • Σκέλγος

          Εντάξει κανένα πρόβλημα.