Κίσινγκερ: Ο ελληνικός λαός είναι δυσκολοκυβέρνητος και γι΄ αυτό… καταρρίπτεται

In Chain Letters, Hoax, Urban Legends by Γιώργος Γιώτης12 Comments

NavaskyKissingerDavidLevineΣαν σήμερα, στις 27 Μαΐου του 1923, γεννήθηκε ένας από τους πιο «αγαπημένους» Αμερικανούς στην Ελλάδα. Ο Γερμανοεβραίος Χένρυ Άλφρεντ Κίσινγκερ... 

H πιο γνωστή δήλωση (ίσως κι η μοναδική που διάβασαν ποτέ οι περισσότεροι) του αγαπημένου μας πολιτικού για την Ελλάδα ήταν απλά… μια μούφα:

«Ο ελληνικός λαός είναι δυσκολοκυβέρνητος και γι΄ αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες. Τότε ίσως συνετισθεί. Εννοώ δηλαδή να πλήξουμε τη γλώσσα,τη θρησκεία,τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητά του να αναπτυχθεί, να διακριθεί,να επικρατήσει, για να μη μας ενοχλεί στα Βαλκάνια,να μη μας παρενοχλεί στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, κτλ. ».

  • ΨΕΥΔΕΣ

Γι αυτή την, αδιαμφισβήτητα ανυπόστατη, δήλωση έχουν γράψει αρκετοί επιφανείς και μη στο παρελθόν. Επιλέξαμε 3 άρθρα αξιόλογων αρθρογράφων

photo1 Γιάννης Μαρίνος – στην εφημερίδα το Βήμα

Μολονότι ο κ. Κίσινγκερ δεν διακρίνεται για φιλικά αισθήματα προς την Ελλάδα και βαρύνεται για εχθρική πολιτική κατά της χώρας μας και της Κύπρου, δεν έχει προβεί ποτέ στην προαναφερθείσα δήλωση. Και αυτό μπορώ να το βεβαιώσω κατηγορηματικά, καθώς εγώ ο ίδιος που της έδωσα ευρεία δημοσιότητα με την υπογραφή «Κριτόβουλος» στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο» διαπίστωσα τελικά ότι επρόκειτο για κατασκευασμένο από αγνώστους κείμενο για να ενοχοποιήσει τον αντιπαθή Αμερικανό διπλωμάτη.

Το δημοσίευμά μου εκείνο χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον από διακεκριμένους αρθρογράφους, όπως ο καθηγητής Χρήστος Γιανναράς, ο αείμνηστος Μάριος Πλωρίτης και ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας Χρ. Σαρτζετάκης με τον πιο ακραίο αρνητικό σχολιασμό. Αποτέλεσμα η αστραπιαία ένταξή του στο αντιαμερικανικό οπλοστάσιό μας ως και σήμερα.

Καθώς υπήρξαν αμφισβητήσεις της γνησιότητας του κειμένου, επιδόθηκα σε εμπεριστατωμένη διερεύνηση του θέματος και στις επαρχιακές εφημερίδες «Δικαίωμα» και «Χρόνος» που το είχαν πρωτοδημοσιεύσει και στην αγγλόγλωσση τουρκική εφημερίδα «Τurkish Daily Νews», από την οποία υποτίθεται ότι το αναδημοσίευσαν. Σε επιτόπια έρευνά μου στην Κωνσταντινούπολη με τη βοήθεια του εκεί συναδέλφου Αλκη Κούρκουλα, προέκυψε ότι στο φύλλο της 17.2.1997, όπου υποτίθεται ότι δημοσιεύθηκε η επίμαχη δήλωση, τίποτε σχετικό δεν υπήρχε. Κατόπιν αυτού έστειλα επιστολή στον κ. Κίσινγκερ ζητώντας του να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει τα αποδιδόμενα σε αυτόν ανθελληνικά σχόλια, που περιέχονταν σε ομιλία του σε εκδήλωση βράβευσής του. Μου απάντησε ως εξής:

« Αγαπητέ κύριε Μαρίνο. Ευχαριστώ για την επιστολή σας. Οσον αφορά το απόσπασμα που δημοσιεύσατε,ούτε τελετή βράβευσής μου υπήρξε, ούτε ομιλία μου και το προβαλλόμενο απόσπασμα είναι εξ ολοκλήρου αναληθές. Η όλη ιστορία είναι καθαρό εφεύρημα και αναμένω ότι θα προβείτε σε διόρθωση. Καθώς είσθε ο πρώτος που με πληροφορεί από πού προήλθε το δημοσιευθέν απόσπασμα, μόλις σήμερα είχα την ευκαιρία να προβώ σε διόρθωση προς την “Τurkish Daily Νews” και αυτό έπραξα. Ειλικρινά δικός σας. Χένρι Κίσινγκερ».

epistoli1Το ίδιο έπραξα αμέσως κι εγώ με εκτενές κείμενο στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο» στις 13.11.1997, με επιστολή μου στην «Καθημερινή» και με τηλεφωνήματα προς κάθε κατεύθυνση, καθώς η δήθεν δήλωση Κίσινγκερ είχε προκαλέσει και δημόσιες αντιπαραθέσεις, οξύτατες και υβριστικές μεταξύ κορυφαίων προσωπικοτήτων του τόπου. Δυστυχώς αγνοήθηκα. Το διαψευσθέν ως κείμενο Κίσινγκερ είχε εμπλουτίσει πια το οπλοστάσιο των αρεσκομένων σε συνωμοσιολογία νεοελλήνων κατά της υπερδύναμης και των ανθελληνικών σχεδίων της (όχι πάντοτε αβάσιμων πάντως), άρεσε ως όπλο της αντιαμερικανικής φιλολογίας και υπήρξε γενική άρνηση να το εγκαταλείψουν.

Μάλιστα κι εγώ, που καλοπίστως δημοσίευσα την ανύπαρκτη ομιλία Κίσινγκερ, αντιμετωπίστηκα εχθρικά στην προσπάθειά μου να αποκαταστήσω την αλήθεια. Η συκοφαντία αυτή άρεσε και επαναλαμβανόμενη έγινε εθνικό κεκτημένο. Πολύ περισσότερο που δικαίωσε και τον πάντοτε λατρευόμενο στην Ελλάδα Λένιν, ο οποίος φέρεται ειπών πρώτος ότι «αν θέλεις να αλώσεις έναν λαό, κατάστρεψε τη γλώσσα του».

kissingerel

2. Του Πάσχου Μανδραβέλη από την εφημερίδα Καθημερινή

Το περίεργο δεν είναι μόνο η αναπαραγωγή των μύθων περί Κίσιγκερ και ελληνικής γλώσσας . Πιο περίεργο είναι η ευκολία αναπαραγωγής  τους. Οχι μόνο στους καφενέδες, αλλά στα μεγάλα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ή ακόμη  και μέσα στη Βουλή.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες μια παραγωγή τύπου «Αλ τσαντίρι Νιουζ» θα έπρεπε να  έχει κάποιο τμήμα τεκμηρίωσης. Ή έστω μερικούς ανθρώπους που να εξετάζουν την  ακρίβεια όσων εκστομίζει ο εθνικός μας κωμωδός. Μιλάμε για την εκπομπή με τη  μεγαλύτερη ακροαματικότητα και πιθανότατα τις μεγαλύτερες εισπράξεις από τις  διαφημίσεις σήμερα στην τηλεόραση. Φευ! Στην Ελλάδα και η κωμωδία είναι του  ποδαριού: βρίσκουμε κάτι στο Διαδίκτυο, μας κάνει εντύπωση και το αμολάμε στο  πανελλήνιο. Ετσι χωρίς έλεγχο. Ούτε καν ένα στοιχειώδες τεστ λογικής. Τι επανέλαβε για πολλοστή φορά ο κ. Λάκης Λαζόπουλος στη δημοφιλή εκπομπή του; Οτι ο Κίσιγκερ δήλωσε πως «Ο ελληνικός λαός είναι ατίθασος και γι’ αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτιστικές του ρίζες. Τότε ίσως συνετιστεί.  Εννοώ δηλαδή τη θρησκεία, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητά του να αναπτυχθεί και να διακριθεί, να επικρατήσει, για να μη μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, να μη μας απασχολεί στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή τη νευραλγική περιοχή, μεγάλης στρατηγικής σημασίας για μας, για την πολιτική των ΗΠΑ».

Ωραία, ας υποθέσουμε ότι ο ελληνικός λαός είναι ατίθασος και ότι ο κ. Κίσιγκερ -που δεν έχει άλλη δουλειά- αποφάσισε να τον πλήξει. Γιατί να αποκαλύψει το σχέδιό του; Για να αμυνθούμε; Εστω ότι, παρά το γεγονός ότι είναι δαιμόνιος, του ξέφυγε. Πώς πλήττεται ένας λαός «βαθιά στις πολιτιστικές του ρίζες»; Πώς πλήττονται τα «τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα»; Υπάρχει κάποιο μυστικό υπερόπλο που θα μας αποκαλύψει ο κ. Λαζόπουλος; (Εδώ που τα λέμε, αν ψάξει λίγο περισσότερο στο Διαδίκτυο μπορεί να ανακαλύψει και τέτοιου τύπου ανοησίες). Κι έστω ότι πλήττονται τα «τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα» ενός λαού. Τα αποτελέσματα μιας τέτοιας επιχείρησης χρειάζονται δύο με τρεις γενιές. Δεν θα ήταν προτιμότερο να μας επιβάλει ένα εμπορικό εμπάργκο; Πιο αποτελεσματικό θα ήταν και πιο φθηνά θα του ερχόταν.

Το πρόβλημα φυσικά δεν είναι με τους μύθους. Κυκλοφορούν παντού και σε όλες τις γλώσσες. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο μύθος περί της επίσημης γλώσσας των ΗΠΑ (που παρά δύο ψήφους στο πρώτο Κογκρέσο θα ήταν η ελληνική) υπάρχει και για τα γερμανικά. Στη Γερμανία, όμως, αυτό δεν γίνεται μέρος του δημόσιου διαλόγου. Δεν αναμεταδίδεται από εκπομπές μεγάλης τηλεθέασης, παρά μόνο ίσως για να χλευαστεί. Και αν ποτέ κάποια εφημερίδα δημοσιεύσει πρωτοσέλιδο κάτι σαν τη φάρσα με το «χαρτονόμισμα των Σκοπίων που απεικονίζει τον Λευκό Πύργο», τρέχει γρήγορα να το διορθώσει. Στην Ελλάδα οι μύθοι παραμένουν ζωντανοί όχι μόνο διότι αναπαράγονται χωρίς έλεγχο. Κυρίως διότι δεν υποβάλλονται σε ένα στοιχειώδες τεστ λογικής. Oλα γίνονται πρόχειρα. Ακόμη και ο δημόσιος διάλογος…

kissen

3 . Το τρίτο άρθρο από τον Νίκο Σαραντάκο

Υποτίθεται ότι ο Κίσινγκερ τη δήλωση αυτή την έκανε σε ομιλία του το 1994 με την ευκαιρία της βράβευσής του από αμερικανούς επιχειρηματίες. Τουλάχιστον αυτό ισχυρίστηκε η Λιάνα Κανέλλη (μετέπειτα βουλευτής του ΚΚΕ) στο περιοδικό Νέμεσις που εκδίδει. Ως πηγή της η κ. Κανέλλη επικαλέστηκε δημοσίευμα της αγγλόφωνης τουρκικής εφημερίδας Turkish Daily News (της 17.2.1997)

Τον μύθο (διότι για μύθο πρόκειται) τον κατάπιαν αμάσητο πάρα πολλά έντυπα, δημοσιογράφοι, σχολιαστές, πολιτικοί αναλυτές. Δυστυχώς, ανάμεσά τους βρίσκονται και ονόματα που έχουν τιμήσει τα ελληνικά γράμματα –αλλά και διάφοροι αγύρτες που δεν ήθελαν καθόλου σπρώξιμο για να πεισθούν. Όσοι θέλετε τα ονόματα, σας παραπέμπω στο αναλυτικότατο ρεπορτάζ του Ιού, από το οποίο έχω πάρει άλλωστε και τα περισσότερα απ’ όσα γράφω εδώ.

Ζούμε σε μικρό κόσμο, κι έτσι ο ίδιος ο Κίσινγκερ δεν άργησε να πληροφορηθεί ότι κυκλοφορούσε πλαστή δήλωσή του. Η διάψευσή του δημοσιεύτηκε στα Πολιτικά Θέματα (13.6.97) αλλά φυσικά αγνοήθηκε από τα εθνικόφρονα παπαγαλάκια που αναμετάδιδαν το μύθο.Επιπλέον, όταν ζητήθηκε από την κυρία Κανέλλη να παρουσιάσει την πηγή της, εκείνη ισχυρίστηκε ότι το συγκεκριμένο φύλλο της τουρκικής εφημερίδας έχει γίνει άφαντο από τα γραφεία της εφημερίδας και από την ηλεκτρονική της έκδοση! Έτσι, καμιά τεκμηρίωση του μύθου δεν υπάρχει. Φυσικά, οποιοσδήποτε άνθρωπος έχει λίγο μυαλό στο κεφάλι του, καταλαβαίνει ότι είναι απολύτως αδύνατο ένας παμπόνηρος διπλωμάτης σαν τον Κίσινγκερ να ξεστομίσει τόσο ωμά λόγια! Ακόμα κι αν τα πίστευε αυτά, ποτέ δεν θα τα έλεγε –ή, αν τα έλεγε, θα τα γαρνίριζε με πολυπολιτισμικές και ανθρωπιστικές σάλτσες.

Κανονικά, ο παραλογισμός της υποτιθέμενης δήλωσης θα αρκούσε για να φανεί η πλαστότητά της, αλλά υπάρχει και κάτι άλλο. Όπως αποκαλύπτει ο Ιός, η πρώτη αναφορά για υποτιθέμενη δήλωση Κίσινγκερ δεν έγινε από την κυρία Κανέλλη αλλά από τον  δικηγόρο Θ. Σταυρόπουλο σε επιστολή του στις 26.1.1987 στην Ελευθεροτυπία. Επιχειρηματολογώντας υπέρ της ανάγκης να ξαναρχίσει η διδασκαλία των αρχαίων στο γυμνάσιο, ο επιστολογράφος παρέθεσε τη δήθεν δήλωση Κίσινγκερ, η οποία, κατ’ αυτόν, είχε ειπωθεί το 1973, αμέσως μετά τη σφαγή του Πολυτεχνείου!

Κόκκος αλήθειας;

Έχω κάπου ξαναπεί ότι οι περισσότεροι μύθοι έχουν μέσα τους έναν κόκκο αλήθειας. Στην προκειμένη περίπτωση, ο κόκκος αλήθειας είναι βέβαια τα κυνικά ιμπεριαλιστικά παιχνίδια των Αμερικανών στην Μεσόγειο και σε όλο τον υπόλοιπο πλανήτη. Ίσως όμως υπάρχει κι άλλος ένας κόκκος αλήθειας –τουλάχιστον έτσι υποστηρίζει ο πατέρας μου, ο συγγραφέας Δημήτρης  Σαραντάκος στο άρθρο αυτό, το οποίο έχει γραφτεί  στο περιοδικό Φιστίκι αρκετά χρόνια τώρα.

«Έλα όμως που ο Χένρυ Τζων Τεμπλ, λόρδος Πάλμερστον, είχε πεί ακριβώς τα ίδια λόγια, προσθέτοντας μόνο μετά τη λέξη «υπάκουος» τη φράση «σαν τους λαούς του Ινδοστάν». Και η δήλωση αυτή έγινε στο βρετανικό κοινοβούλιο το 1850, με αφορμή τα επεισόδια που έγιναν στην Αθήνα σε βάρος του βρετανού υπηκόου Πατσίφικου», υποστηρίζει ο πατέρας μου, ο οποίος θυμάται ότι το είχε διαβάσει σε άρθρο του Θέμου Κορνάρου την περίοδο μετά την Απελευθέρωση.

Για όσους δεν θυμούνται το επεισόδιο Πατσίφικο: το 1849 είχε απαγορευτεί το κάψιμο του Ιούδα το Πάσχα· υπεύθυνος για την απαγόρευση αυτή θεωρήθηκε (εσφαλμένα) ο Ντον Πατσίφικο, εβραίος πορτογαλικής καταγωγής που ζούσε στην Αθήνα, με αποτέλεσμα το εξαγριωμένο πλήθος να καταστρέψει το σπίτι του και να λεηλατήσει την περιουσία του, ενώ η αστυνομία αδιαφορούσε (ίσως επειδή ηγέτες του όχλου ήταν δυο υπουργοπαίδια). Ο Πατσίφικο ζήτησε αποζημίωση από την ελληνική κυβέρνηση, όμως το ποσό που ζητούσε κρίθηκε υπέρογκο. Όταν δεν μπόρεσε να αποζημιωθεί, ζήτησε την προστασία της Αγγλίας -ήταν άγγλος υπήκοος, αφού είχε γεννηθεί στο Γιβραλτάρ. Ο Πάλμερστον, που ήταν τότε Υπουργός Εξωτερικών, απάντησε με πρωτοφανή τρόπο: κήρυξε ναυτικό αποκλεισμό της Ελλάδας και προέβη σε συλλήψεις ελληνικών πλοίων και κατάσχεση του φορτίου τους ώστε να συγκεντρωθούν τα χρήματα για την αποζημίωση του Πατσίφικο. Ήταν μια από τις πρώτες εκδηλώσεις της λεγόμενης «διπλωματίας των κανονιοφόρων». Ο αποκλεισμός κράτησε δυο μήνες. Οι άλλες δύο εγγυήτριες δυνάμεις, Γαλλία και Ρωσία, διαμαρτυρήθηκαν για την δυσανάλογα βίαιη αντίδραση και τελικά το θέμα Πατσίφικο παραπέμφθηκε σε διαιτησία η οποία επιδίκασε στον αιτούντα πολύ χαμηλότερη αποζημίωση απ’ όσο ζητούσε. Όταν το επεισόδιο είχε τελειώσει, το θέμα συζητήθηκε στη Βουλή των Λόρδων, η οποία καταδίκασε τις ενέργειες του Πάλμερστον. Όμως, η Βουλή των Κοινοτήτων, στις 25 Ιουνίου 1850, αναίρεσε την απόφαση. Στη συζήτηση αυτή ήταν παρών ο Πάλμερστον που έβγαλε με την ευκαιρία αυτή έναν από τους διασημότερους λόγους του, με διάρκεια πεντέμισι ώρες, όπου δεν περιορίστηκε στην ελληνική υπόθεση αλλά συνόψισε όλη την εξωτερική πολιτική του. Ο λόγος έμεινε στην ιστορία με την ονομασία Civis Romanus sum (είμαι Ρωμαίος πολίτης) διότι ο Πάλμερστον υποστήριξε την αρχή ότι η Βρετανία πρέπει να προστατεύει ενεργητικά κάθε Βρετανό πολίτη στο εξωτερικό, όπως έκανε και η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Ο Πάλμερστον κέρδισε την ψηφοφορία αλλά και τη δυσαρέσκεια της βασίλισσας Βικτωρίας.

Ανέτρεξα στα πρακτικά της Βουλής των Κοινοτήτων. Όμως, ούτε στον λόγο του Πάλμερστον ούτε στη γενικότερη συζήτηση μπόρεσα να βρω το επίμαχο απόσπασμα ή κάτι που να συγγενεύει αρκετά. Δεν μπορώ να είμαι 100% κατηγορηματικός ότι έκανα σωστά την αναζήτησή μου (δεν διάβασα βέβαια και τις 1100 σελίδες!) αλλά θα με εξέπληττε να υπήρχε και να μου ξέφυγε. Ο λόγος του Πάλμερστον υπάρχει και σε πιο προσιτή μορφή, εδώ. Φυσικά, μπορεί η επίμαχη φράση να έχει ειπωθεί από τον Πάλμερστον σε άλλη ευκαιρία, όσο κι αν αυτό δεν είναι πολύ πιθανό. Πάντως, το σκαιό ύφος της υποτιθέμενης δήλωσης δεν είναι καθόλου αταίριαστο στην εποχή· ο ίδιος ο Πάλμερστον αποδεδειγμένα έχει πει, μιλώντας για την Κίνα και για τα κράτη της Λατινικής Αμερικής, ότι «αυτά τα μισοπολιτισμένα κράτη χρειάζονται ένα μπερντάχι κάθε οχτώ-δέκα χρόνια για να διατηρούνται στην τάξη» (These half-civilised governments all require a dressing down every eight or ten years to keep them in order). Οπότε, δεν αποκλείεται εντελώς να έχει ειπωθεί από τον Πάλμερστον η επίμαχη φράση αλλά δεν έχω καμιάν απόδειξη γι’ αυτό.

Επιστροφή στον Κίσινγκερ

Στις διαδικτυακές συζητήσεις, στα διάφορα φόρουμ, υπάρχουν πολλοί που απρόθυμα  παραδέχονται ότι μπορεί να είναι και μύθος η δήλωση Κίσινγκερ, αλλά ρωτούν: Τι σας ενδιαφέρει η υστεροφημία του γερακιού; Και να μην το είπε, αμφιβάλλετε ότι το σκέφτηκε ή ότι η αμερικανική πολιτική απέναντι στη χώρα μας είναι ιμπεριαλιστική και κυνική;

Θα απαντήσω μόνο για τον εαυτό μου· αν ενδιαφέρομαι για την αποκατάσταση της αλήθειας ασφαλώς δεν το κάνω για την  καλή φήμη του υπουργού του Νίξον· αυτήν μπορεί, αν θέλει, να την υπερασπιστεί ο ίδιος. Το κάνω, καταρχάς, γιατί θυμάμαι αυτό που έχει πει ο εθνικός μας ποιητής, ο κόντες Σολωμός, πως το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθινό.Και, δεύτερον, ασχολούμαι με το θέμα επειδή οι πλασιέδες της δήθεν δήλωσης Κίσινγκερ δεν την προωθούν για ακαδημαϊκούς λόγους, αλλά έχουν ο καθένας τους σκοπούς του, που με αφορούν άμεσα. Άλλοι, σαν τον πρώτο επιστολογράφο που την έφερε στη δημοσιότητα, τον δικηγόρο Σταυρόπουλο, θέλουν να πετύχουν να διδάσκονται όλο και περισσότερα αρχαία στα γυμνάσια και τα λύκεια, άλλοι προβάλλουν τη δήθεν δήλωση Κίσινγκερ σαν επιχείρημα εναντίον των προσπαθειών για χωρισμό εκκλησίας και κράτους, άλλοι επιστρατεύουν τον Κίσινγκερ για να φιμώσουν τις αντίθετες φωνές π.χ. σχετικά με τη μελέτη της ιστορίας ή για να στιγματίσουν σαν εθνικούς μειοδότες όσους διαφωνούν με την ακραία εθνικιστική γραμμή τους.

Οπότε, χρήσιμο είναι να ξέρουμε ότι η δήλωση Κίσινγκερ δεν υπήρξε ποτέ.

Γιώργος Γιώτης

Γιώργος Γιώτης

Αρθρογράφος - Ερευνητής
Γιώργος Γιώτης
Σας δίνουμε τη δυνατότητα να σχολιάσετε τις αναρτήσεις μας, αλλά διατηρούμε το δικαίωμα να μη δημοσιεύσουμε το σχόλιο που θα περιέχει:

1. Απειλές, ύβρεις, συκοφαντίες και προσβολές.
2. Προσωπικά δεδομένα τρίτων.
3. Σχόλια, άσχετα με τη δημοσίευση.
4. Θεωρίες συνωμοσίας και hoaxes που παρουσιάζονται σαν πραγματικά με σκοπό να παραπλανήσουν.
5. Πολλαπλά, όμοια σχόλια. (Δημοσιεύουμε μόνο το ένα)
6. Διαφημίσεις προϊόντων ή υπηρεσιών.
7. Πολιτική Προπαγάνδα.
8. Κακόβουλα σχόλια από ψεύτικους χρήστες του disqus.
Επίσης σας παρακαλούμε τα σχόλια σας να μην είναι ιδιαίτερα μακροσκελή και σε άλλη γλώσσα ή με λατινικούς χαρακτήρες.
Ο καθένας φέρει την ευθύνη των όσων γράφει και οι διαχειριστές της σελίδας ellinikahoaxes ουδεμία νομική ή άλλη ευθύνη φέρουν. Στην περίπτωση που υπάρχει οποιοδήποτε πρόβλημα με σχόλιο αναγνώστη, παρακαλούμε να επικοινωνήσετε μαζί μας.
  • Spiros Mpramis

    κι ομως εχει ειπωθει απο το υπουργειο εξωτερικων των ΗΠΑ, την δεκαετια του 50,
    οτι στην ελλαδα ο λαος δεν ειναι ωριμος να κυβερνηθει κατω υπο ομαλες συνθηκες
    οπως στις αλλες συμμαχες χωρες, λογο του εμφιλυου πολεμου…
    λογικο δεν ειναι να τους προβλημετιζει η κατασταση στην Ελλαδα, οταν εχουν επενδυση
    δισεκατομμυρια δολαρια;

  • bb

    Εαν έγινε ποτέ η δήλωση αυτή από τον Κίσιντζερ ή όχι μάλλον δεν θα αποδειχτεί ποτέ.

    Τα «στοιχεία»-δημοσιεύματα τρίτων (Μαρίνος κλπ) που δημοσιεύετε επ’ουδενί δεν αποδεικνύουν το «αδιαμφισβήτητα ανυπόστατο» της δήλωσης.

    Βέβαια δεν αποδεικνύεται με κάποιο τρόπο και το ότι πράγματι έχει γίνει. Οι δηλωσεις π.χ. της Κανέλη και του π. Μεταλληνού αποτελούν απόδειξη της ύπαρξης της δήλωσης Κίσιντζερ όσο αποτελούν και τα άρθρα των Μαρίνου και των υπολοίπων περί του αντιθέτου.

    Οπότε:

    ούτε ψευδές, ούτε αληθές αλλά ανοικτό το ζήτημα της δήλωσης Κίσιντζερ για τους Έλληνες…

  • ΕΛΕΟΣ

    λυπάμαι, αλλά δεν καταρρίπτεται.

  • Theodoros Thodoris

    Καταρχήν συγχαρητήρια για το site σας,θεωρώ ότι είναι ο,τι χρειάζεται για τον μέσο Έλληνα που είχε παντα μια ροπή προς τη φαντασιοπληξία και τώρα με την κρίση έχει καταφύγει εκεί για τα καλά.
    Όσον αφορά το θέμα με τον Κίσινγκερ,παλιότερα που το έψαχνα και ο ίδιος,συναντούσα συχνα ως απόδειξη ότι το είπε,το γεγονός ότι υπήρξε αυτήκοος μαρτυρας ο πατήρ Μεταλληνός,ο οποιος ακουγε την επιμαχη ομιλια στο ραδιο.Υπάρχει κάτι που να καταρριπτει και αυτή την αιτίαση;Βεβαια η λογική λέει ότι αν υπαρχουν μαρτυρες και κοινό και η δηλωση μεταδοθηκε στο ραδιο,η δηλωση δεν «διέρρευσε»,ούτε του «ξεφυγε» και επομενως θα ηταν αστεια η προσπαθεια να τη διαψευσει.

    • Προσθήκη, 22.4.2008

      Στην αναζήτηση του κόκκου αλήθειας που ίσως περιέχει ο μύθος Κίσινγκερ, πληροφορήθηκα δυο νέα στοιχεία, αν και χρονολογούνται και τα δύο από το 1997· ωστόσο, δεν έχω δει να επαναλαμβάνονται συχνά, οπότε ίσως είναι χρήσιμο να τα επαναλάβω εδώ.

      Καταρχάς, έχουμε μια «επιβεβαίωση» του μύθου· πράγματι, όπως διαβάζω σε διάφορα ελληνοκεντρικά ιστολόγια, ο π. Μεταλληνός, προσκαλεσμένος σε τηλεοπτική εκπομπή το 2003, δήλωσε ότι όχι μόνο υπάρχει η δήλωση Κίσινγκερ, αλλά και την άκουσε ο ίδιος με τ’ αυτιά του (αυτήκοος, που λέμε). Τον Σεπτέμβριο του 1974, διηγείται, άκουσε τον Παύλο Μπακογιάννη στην ελληνική του εκπομπή από το Μόναχο (όχι τη Ντόιτσε Βέλλε) να αναφέρει ότι ο Κίσινγκερ την προηγούμενη μέρα είχε πει αυτά κι αυτά στο Εμποροβιομηχανικό Επιμελητήριο Νέας Υόρκης.

      Με όλο τον σεβασμό προς τον π. Μεταλληνό, και παρά τον θαυμασμό για το μνημονικό του, η μαρτυρία του μάλλον αποδυναμώνει την αληθοφάνεια του μύθου. Διότι όταν ο ένας λέει 1973, ο άλλος 1974 και ο άλλος 1997, το συμπέρασμα είναι ή ότι ο Κίσινγκερ έβγαινε συνέχεια και έκανε άγαρμπες δηλώσεις (και καλά, το τρις εξαμαρτείν;) ή ότι και η πιο καλοπροαίρετη μνήμη ξεγελιέται –αφήνω ότι δεν θεωρώ όλους τους εμπλεκόμενους καλοπροαίρετους.

      http://www.sarantakos.com/language/kissinger.html

      • Theodoros Thodoris

        Ευχαριστώ!

  • ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΕΙΣΘΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΤΡΙΑ ΑΡΘΡΑ!!!!

    ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΜΙΚΡΗ ΕΡΕΥΝΑ «ΒΛΕΠΩ» ΟΤΙ Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΔΕΧΕΤΑΙ «ΕΠΙΘΕΣΗ» ΑΠΟ ΤΑ ΑΦΑΝΗ ΚΕΝΤΡΑ ΠΟΥ ΕΞΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΤΙΣ ΗΠΑ. ΣΩΣΤΑ ΛΕΕΙ Η ΠΑΡΟΙΜΙΑ «ΚΑΠΝΟΣ ΧΩΡΙΣ ΦΩΤΙΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ»!!!!

    Η ΜΗΠΩΣ ΑΥΤΑ ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΥΝ «ΣΤΟΙΧΕΙΑ»

    ΑΤΕΛΕΙΩΤΕΣ ΤΕΤΟΙΕΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ…

    ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΜΜΙΣΘΟΙ ΜΠΛΟΓΚΕΡ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΠΟΥ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΟΥΝ ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΚΑΠΟΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ Η ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΙΑΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΔΥΣΦΗΜΙΣΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ…… .

    ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΠΟΥ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΟΤΙ «ΚΑΠΟΙΟ ΛΑΚΚΟ ΕΧΕΙ Η ΦΑΒΑ»…….. ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΦΕΛΕΙΣ ……. ΟΙ ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΟΡΕΣ ΕΓΙΝΑΝ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΗ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΕΞΑΠΑΤΗΣΗΣ…

    «ΚΑΛΟΓΕΡΟΙ ΛΟΙΠΟΝ ΑΠΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΜΕ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΕ ΑΡΧΑΙΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ.. ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΠΕΡΙΕΡΓΟΙ ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΣΠΑΝΙΑ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΓΙΑ
    ΜΕΛΕΤΗ ΣΤΗΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ… ΚΑΙ ΣΧΙΖΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ ΜΕ «ΠΕΡΙΕΡΓΑ» ΣΤΟΙΧΕΙΑ.. ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ
    ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΟΝΑΧΟΙ ΕΠΙΤΗΡΗΤΕΣ!!!!

    ΚΑΝΤΕ ΜΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ΕΧΕΙ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ…

    http://eleftheri-epistimi.blogspot.gr/2014/09/blog-post.html

  • John Smith

    Η αλήθεια είναι ότι δεν με πολυνοιάζει τι μπορεί να είπε κάποιος ή όχι. Την πρόθεσή του την καταλαβαίνεις από τις πράξεις του, όχι από τα λόγια του.

    Θα διαφωνήσω όμως στον τρόπο με τον οποίο κάποιοι αντιμετωπίζουν τη διάψευση της συγκεκριμένης φράσης, άσχετα με το αν στην τελική έχουν δίκιο ή όχι. Για παράδειγμα, ο κ. Μαρίνος αναφέρει ότι «έστειλα επιστολή στον κ. Κίσινγκερ», λες και θα περίμενε κανείς από κάποιον που -για κάποιο λόγο- έκανε μια τέτοια δήλωση και αυτή διέρρευσε να μην την διαψεύσει. Όταν ρωτάς τον άμεσα ενδιαφερόμενο θα πρέπει να είναι για πράγματα που δεν θα είχε συμφέρον να πει ψέματα, αλλιώς η όποια δήλωσή του μπορεί εύκολα να απορριφθεί ως ψευδής.

    Για τον κ. Μανδραβέλη υπάρχουν τα εξής θέματα: αρχικά ρωτάει «γιατί να αποκαλύψει το σχέδιό του;» Αυτό θα ήταν μια εύλογη απορία εάν η δήλωση αυτή είχε γίνει σήμερα. Την εποχή όμως που έγινε δεν ήταν καθόλου σίγουρο ότι μπορούσε γρήγορα να γίνει γνωστή. Κάτι που πιθανώς είπε εναντίον μιας χώρας μπορούσε κάλλιστα να είναι υπέρ μιας άλλης, και η πρόθεση να ήταν να δημοσιευτεί μόνο στη χώρα αυτή.

    Επίσης η ερώτηση «πώς πλήττεται ένας λαός βαθιά στις πολιτιστικές του ρίζες» είναι μάλλον αφελής, και η απάντηση είναι απλή: πλήττεται όταν παραχαράσσεται η αλήθεια και επικρατεί το ψεύδος. Όταν κάποιοι προσπαθούν με ψέματα -και συχνά ανιστόρητα ψέματα- να πλήξουν τη μία ή την άλλη πλευρά, όταν το internet βρίθει μπουρδολογιών που είτε βάζουν τον Έλληνα λίγο πιο κάτω απ’ το Θεό είτε τον παρουσιάζουν σαν το χειρότερο πλάσμα στη γη -ανάλογα με την άποψη που θέλουν να περάσουν-, όταν αντί να αναζητάμε την πραγματικότητα μάθαμε να κρατάμε μόνο όσα μας βολεύουν, τότε αλλοιώνονται πολλά περισσότερα από τις πολιτιστικές μας ρίζες. Γινόμαστε ένας λαός έρμαιο της κάθε ακραίας άποψης, πρόθυμοι να δεχτούμε τα πάντα αρκεί να νιώσουμε καλά με τον εαυτό μας.

    Ομοίως ανόητη είναι και η ερώτηση «δεν θα ήταν προτιμότερο να μας επιβάλει ένα εμπορικό εμπάργκο;» τη στιγμή που υποτίθεται ότι κάτι γίνεται διακριτικά. Όπως βλέπουμε στο άρθρο του κ. Σαραντάκου, τέτοιες ενέργειες συχνά δημιουργούν περισσότερα προβλήματα από όσα λύνουν, ειδικά αν το θέμα πάρει διαστάσεις και εμπλακούν και άλλες χώρες. Φυσικά και θα ήταν προτιμότερη μια αθόρυβη λύση, έστω και αν έπαιρνε περισσότερο καιρό από μια άμεση.

    Κλείνοντας, τονίζω ακόμα μια φορά ότι δεν αμφισβητώ το ότι η συγκεκριμένη δήλωση μπορεί και να είναι ψευδής. Στο κάτω κάτω δεν μου χρειάζεται, αφού τα γεγονότα αποδεικνύουν και με το παραπάνω το ποιόν του Κίσινγκερ , και του κάθε Κίσινγκερ. Με νοιάζει όμως η κριτική πάνω σε ένα θέμα να γίνεται σωστά, και όχι να γίνονται λογικά άλματα με μόνο κριτήριο το αν έχουμε δίκιο ή όχι.

    • Κανονικά το κριτήριο περί του αν έχουμε δίκιο ή όχι αν δηλαδή κάτι είναι αληθινό ή ψεύτικο θα έπρεπε να ήταν το μόνο κριτήριο.
      Όμως αφού δεν ταιριάζει η πραγματικότητα με τις ιδεοληψίες σας, ας είναι. Μπορούμε να βάλουμε και άλλα ιδεολογικής φύσης κριτήρια…

      • John Smith

        Εάν το μόνο που θα αναφέρει κάποιος είναι αν μια ιστορία είναι αληθινή ή όχι, συμφωνώ απόλυτα ότι το αν είναι αληθινή ή ψεύτικη θα πρέπει να είναι το μόνο κριτήριο. Αυτό που με ενοχλεί είναι όταν κάποιοι, πατώντας πάνω σ’ αυτό τους το δίκιο, προχωρούν σε θέματα που ενδεχομένως θα δημιουργήσουν πρόβλημα αξιοπιστίας, ή -ακόμα χειρότερα- σε γενικεύσεις.

        Για να δώσω ένα παράδειγμα, στο πρώτο κείμενο ισχυρό στοιχείο ήταν η έρευνα στα αρχεία της εφημερίδας που υποτίθεται ότι δημοσίευσε τη δήλωση. Λάθος ήταν το ότι παρουσιάστηκε ως στοιχείο υπέρ η γνώμη του ίδιου του Κίσινγκερ -μια γνώμη που έτσι και αλλιώς ήταν περιττή, αφού το επίμαχο δημοσίευμα δεν υπήρχε-, ο οποίος θα μπορούσε κάλλιστα να πει ψέματα αφού κάτι τέτοιο θα ήταν προς το συμφέρον του. Ο πρώτος φανατικός που θα έβλεπε τη δήλωση αυτή θα απέρριπτε επιτόπου όλο το άρθρο, θεωρώντας το συντάκτη πιόνι των ξένων.

  • Γιώργος Μεταξάς

    Πολλά θα μπορούσαν να καταμαρτυρηθούν εναντίον του Κίσιγκερ, η έλλειψη διπλωματικής ικανότητας όμως δεν είναι ένα απ’ αυτά. Και θα ήταν χονδροειδές λάθος η έκφραση τέτοιων απόψεων από έναν διπλωμάτη (ένα λάθος που είναι χειρότερο και από έγκλημα, κατά τον Ταλεϋράνδο). Το θέμα είναι ότι όταν κάποια δήλωση ή άποψη επιβεβαιώνει την εικόνα που έχουμε για κάποιον ή για κάτι, γίνεται πολύ εύκολα και γρήγορα αποδεκτή, ενώ η διάψευσή της μάλλον «απογοητεύει».