Ρεφλεξολογία. Θεραπεία ή απάτη;

In Critical Thinking, Διατροφή - υγεία, Ψευτοθεραπείες by Γιώργος Γιώτης50 Comments

Μια υποτιθέμενη θεραπευτική τεχνική, κατά την οποία εφαρμόζεται με τα χέρια πίεση, στα πέλματα ή στις παλάμες, υποτίθεται ότι αντιμετωπίζει ή ακόμη και προλαμβάνει νόσους. Αλήθεια ή ψέμματα;

Η ρεφλεξολογία, γνωστή και ως “Θεραπεία των Ζωνών” ή «ανακλαστική ζωνοθεραπεία», βασίζεται στην ιδέα ότι για κάθε μέρος του σώματος υπάρχουν αντανακλαστικά σημεία στα πέλματα και στις παλάμες, οπότε η άσκηση πίεσης σε συγκεκριμένες περιοχές αυτών μπορεί να έχει θεραπευτικές ιδιότητες στα αντίστοιχα μέρη του σώματος.

Οι (περισσότεροι) υποστηρικτές της ισχυρίζονται ότι:

  • Το σώμα χωρίζεται σε 10 ζώνες (5 ζεύγη σε κάθε πλευρά του σώματος), οι οποίες διασταυρώνονται στην περιοχή του λαιμού.
  • Κάθε όργανο ή μέρος του σώματος αντανακλάται στα πέλματα και στις παλάμες.
  • Ο θεραπευτής μπορεί να διαγνώσει ανωμαλίες αισθανόμενος τη «ροή ενέργειας» στα χέρια ή τα πόδια.
  • Το μασάζ ή η άσκηση πίεσης σε κάθε περιοχή μπορεί να διεγείρει την ροή της ενέργειας, του αίματος, των θρεπτικών συστατικών και των νευρικών ερεθισμάτων στην αντίστοιχη ζώνη του σώματος και έτσι να ανακουφίσει παθήσεις στη συγκεκριμένη ζώνη.

Πολλοί «θεραπευτές» ισχυρίζονται ότι η ρεφλεξολογία στα πέλματα μπορεί να καθαρίσει το σώμα από τοξίνες, να τονώσει το κυκλοφορικό, να συμβάλλει στην απώλεια βάρους και να βελτιώσει την υγεία των οργάνων σε όλο το σώμα.

Άλλοι μιλάνε για επιτυχία στην θεραπεία ωταλγίας, αναιμίας, νυχτερινής ενούρησης,  βρογχίτιδας, σπασμών σε βρέφη, αιμορροΐδων, λόξιγκα, κώφωσης, απώλειας μαλλιών, εμφυσήματος, προβλημάτων προστάτη, καρδιακών προβλημάτων, υπερθυρεοειδισμού, πετρών στα νεφρά, προβλημάτων στο συκώτι, πρόπτωσης του ορθού, κρυψορχίας, εντερικής παράλυσης, καταρράκτη κ.α.

Κάποιοι, ακόμη, ισχυρίζονται ότι  μπορεί να «ισορροπήσει την ενέργεια και να ενισχύσει την ίαση σε άλλα μέρη του σώματος». Ένας θεραπευτής ισχυρίστηκε μάλιστα ότι επιμήκυνε ένα πόδι που ήταν κατά μία ίντσα πιο κοντό από το άλλο!

  • ΨΕΥΔΟΕΠΙΣΤΗΜΗ

Ιστορικό
Οι χειρωνακτικές μαλάξεις στα πέλματα προκαλούν συνήθως ένα αίσθημα χαλάρωσης, γι’ αυτό μάλλον δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι τις συναντάμε σε διάφορους αρχαίους πολιτισμούς. Όμως η ρεφλεξολογία διαφέρει. Βασίζεται σε υποθέσεις του Γουίλιαμ Φιτζέραλντ (William Fitzgerald) ο οποίος, στις αρχές του εικοστού αιώνα, υποστήριξε ότι το σώμα χωρίζεται σε δέκα κάθετες ζώνες, κάθε μία από τις οποίες εντοπίζεται σε μια περιοχή του πέλματος. Ο Φιτζέραλντ και οι οπαδοί του δημιούργησαν χάρτες του πέλματος στους οποίους φαίνονταν οι περιοχές και τα όργανα στα οποία αντιστοιχούσαν.

Οι ρεφλεξολόγοι παίρνουν ένα σύντομο ιστορικό του ασθενούς και μετά εξετάζουν με τα χέρια τους το πόδι του. Αν αισθανθούν αντίσταση σε κάποια περιοχή είναι πιθανόν να «διαγνώσουν» πρόβλημα στο αντίστοιχο όργανο. Η επακόλουθη «θεραπεία» απαιτεί μαλάξεις υψηλής πίεσης στο συγκεκριμένο σημείο, οι οποίες, κατά τους ρεφλεξολόγους, αποκαθιστούν τη λειτουργία του προβληματικού οργάνου και τελικά βελτιώνουν την υγεία του ασθενούς ή αποτρέπουν την εκδήλωση νόσων.

Μια τυπική συνεδρία διαρκεί περίπου μισή ώρα ενώ η θεραπεία ολοκληρώνεται συνήθως σε δέκα ή περισσότερες συνεδρίες. Ακόμη και αν δεν υπάρχουν προβλήματα υγείας, πολλοί θεραπευτές συνιστούν τακτικές συνεδρίες συντήρησης για την πρόληψη ασθενειών.


Δεδομένα
Πολλοί ρεφλεξολόγοι ισχυρίζονται ότι οι πρακτικές τους μπορούν να ανακουφίσουν το στρες, ισχυρισμός ο οποίος ενδεχομένως να ισχύει όσον αφορά το καθημερινό στρες. Παρ’ όλ’ αυτά, πολλοί ρεφλεξολόγοι περιγράφουν το στρες με λίγο «παράξενους» όρους.  Οι Kevin και Barbara Kunz, για παράδειγμα, δηλώνουν:

Οι «αντανακλαστικές» περιοχές στα πέλματα του καθενός αντικατοπτρίζουν τη γενική κατάσταση της έντασής του, που οφείλεται στην καθημερινή προσαρμογή στο στρες. Τα σήματα του στρες στα πέλματα αποτελούν έναν οδικό χάρτη για τον ρεφλεξολόγο. Ανάλογα με το πού βρίσκονται σε ένα πόδι, αποτελούν μια ένδειξη ότι το στρες και οι συνέπειές του έχουν αρχίσει να συσσωρεύονται στα αντίστοιχα σημεία του σώματος.

Φυσικά, δεν υπάρχει κάποια επιστημονική βάση σε αυτούς τους ισχυρισμούς. Στην πραγματικότητα, οι υποτιθέμενες «ανακλαστικές οδοί» μεταξύ μιας συγκεκριμένης περιοχής του πέλματος και ενός συγκεκριμένου οργάνου απλά δεν υφίστανται.

Η ιδέα πως η εκδήλωση αντίστασης σε μια περιοχή του πέλματος αποτελεί αξιόπιστη ένδειξη προβλήματος σε ένα συγκεκριμένο όργανο (π.χ., νεφρούς) είναι εντελώς αβάσιμη. Επομένως, η τεχνική δεν τεκμηριώνεται βιολογικά.

Παρόμοιο σκεπτικό θα βρούμε επίσης στους ιριδιολόγους (που ισχυρίζονται ότι τα σημάδια στα μάτια αναπαριστούν ασθένειες σε όλο τα σώμα) αλλά και τους Ωτο-βελονιστές που «χαρτογραφούν» τα όργανα του σώματος στο αυτί. Η μεθοδολογία είναι ίδια, «πιέσεις» στα κατάλληλα σημεία…

Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι οι ρεφλεξολόγοι διαθέτουν αρκετούς διαφορετικούς χάρτες – δεν μπορούν καν να συμφωνήσουν μεταξύ τους για τον τρόπο εφαρμογής της θεραπείας τους.

Κλινικές δοκιμές έδειξαν ότι η ρεφλεξολογία δεν έχει καμιά διαγνωστική αξία. Η αποτελεσματικότητά της στην αντιμετώπιση συγκεκριμένων προβλημάτων υγείας έχει υποβληθεί σε επανειλημμένους ελέγχους. Αν και τα αποτελέσματα δεν συμφωνούν μεταξύ τους, δεν αποδεικνύουν γενικά ότι η θεραπεία είναι αποτελεσματική. Δεν έχουμε, επίσης, ενδείξεις ότι η τακτική ρεφλεξολογία μπορεί να αποτρέψει ασθένειες.

Το NCAHF,  δηλαδή το Εθνικό Συμβούλιο εναντίον της απάτης στον τομέα της υγείας στην Αμερική (National Council Against Health Fraud) επισημαίνει ότι η ρεφλεξολογία «βασίζεται σε μια παράλογη θεωρία και δεν έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζει την πορεία οποιασδήποτε ασθένειας… Οι ισχυρισμοί ότι η ρεφλεξολογία είναι αποτελεσματική για τη διάγνωση ή τη θεραπεία ασθενειών πρέπει να αγνοούνται».

Εκπαίδευση, «Πιστοποιητικά» και Νομικό κύρος.
Δεν απαιτείται επίσημη εκπαίδευση για να ασκήσει κανείς τη ρεφλεξολογία ή για να ονομαστεί ρεφλεξολόγος, διότι, απλούστατα, δεν αποτελεί αναγνωρισμένη, επιστημονικά και νομικά, ειδικότητα. Παρ’ όλ’ αυτά, κάποιες νοσοκόμες και μασέρ προσφέρουν και ρεφλεξολογία ως μέρος των αναγνωρισμένων πρακτικών τους. Υπάρχουν ιδιωτικές σχολές που κάνουν μαθήματα ή σεμινάρια και δίνουν μια βεβαίωση ή «πιστοποίηση» που αυτο-αναγνωρίζεται από τους ίδιους που την εκδίδουν (πχ από τους Συλλόγους Ρεφλεξολογίας, Σωματείο Ελλήνων Ρεφλεξολόγων, Reflexology in Europe Network, από την Πανελλήνια Ένωση Ρεφλεξολόγων).

Η πιο ευρέως διαφημισμένη πηγή εκπαίδευσης παγκοσμίως είναι το «International Institute of Reflexology» του St.Petersburg στη Florida των ΗΠΑ, που ισχυρίζεται ότι έχει 25.000 μέλη σε όλο τον κόσμο. Τα σεμινάρια με θέμα «Original Igham Method on Foot Reflexology» πραγματοποιούνται από τον ανιψιό της Ingham, τον Dwight Byers. Η βαθμίδα «Certified Member (Πιστοποιημένο Μέλος)» απαιτεί 200 ώρες θεωρίας καθώς και επιτυχία σε γραπτές εξετάσεις και πρακτικά τεστ.

Η διαδικασία πιστοποίησης δεν έχει ούτε νομική ούτε ιατρική αναγνώριση. Η ιστοσελίδα του ινστιτούτου αναφέρει:

Η Ingham Method of Reflexology χρησιμοποιείται κυρίως για να χαλαρώνει από την ένταση. Οι γιατροί συμφωνούν στο ότι το 75% των προβλημάτων υγείας συνδέεται με το στρες και την πίεση. Η ρεφλεξολογία βελτιώνει την αιμάτωση και την μετάδοση των νευρικών μηνυμάτων, και βοηθάει τη φύση να ομαλοποιηθεί. Το International Institute of Reflexology επιθυμεί να καταστήσει απόλυτα σαφές ότι δεν ισχυρίζεται ότι διδάσκει ιατρικές πρακτικές κανενός είδους, ούτε η Ingham Method of Reflexology στοχεύει στο να αντικαταστήσει τις κλασικές ιατρικές θεραπείες. Η ρεφλεξολογία είναι ένας μοναδικός τρόπος στο πεδίο της υγείας. Σκοπός της δεν είναι να θεραπεύσει ή να διαγνώσει οποιαδήποτε ιατρική διαταραχή αλλά να προωθήσει την καλύτερη υγεία και την ποιότητα ζωής όπως ένα πρόγραμμα γυμναστικής ή διατροφής. Οι πρακτικές της δεν θα πρέπει να συγκρίνονται με το μασάζ ή οποιοδήποτε άλλο είδος χειριστικής διαδικασίας.

Ένα φυλλάδιο για ένα σεμινάριο του Byers στο Big Sky Somatic Institute παραθέτει τα λεγόμενα:

Καθώς ο ρεφλεξολόγος δουλεύει με ένα σημείο ρεφλεξολογίας, προκαλεί την απελευθέρωση του στρες και της πίεσης στην αντίστοιχη περιοχή ή ζώνη του σώματος καθώς και μια γενικότερη χαλάρωση. Η απελευθέρωση της έντασης ξεμπλοκάρει τα νευρικά σήματα και βελτιώνει την αιμάτωση σε όλα τα μέρη του σώματος. Επειδή η ρεφλεξολογία δουλεύει από μέσα προς τα έξω, έχει επίσης και μια εξισορροπητική επίδραση σε κάθε αδένα, όργανο και μέρος του σώματος…

Η διάγνωση ή θεραπεία ασθενειών φυσικά αποτελεί άσκηση ιατρικής και θα ήταν παράνομη για οποιονδήποτε δεν έχει επαγγελματική άδεια να κάνει τέτοια πράγματα. Στην Ελλάδα η νομοθεσία ορίζει ρητά πως οποιοσδήποτε ασκεί ιατρικές πράξεις ή ισχυρίζεται πως πραγματοποιεί θεραπείες οποιουδήποτε είδους, οφείλει να είναι εφοδιασμένος με αντίστοιχη επίσημη άδεια.

Επίσης, υφίσταται ένα εμπόριο προιόντων ρεφλεξολογίας, όπως σανδάλια, πάτοι παπουτσιών, συσκευές μασάζ ποδιών, ξυλάκια, ακόμη και κάλυμμα για το τιμόνι του αυτοκινήτου. Για αρκετούς επιχειρηματίες η «εναλλακτική ιατρική» είναι μια άκρως επικερδής επιχείρηση και, απ’ ότι φαίνεται, η επινοητικότητα τους δεν έχει όρια. Τώρα, κατά πόσον αυτά έχουν κάποια εύλογη χρήση είναι στην κρίση του καθενός, μιας και δεν έχουν ελεγχθεί επιστημονικά. Τα μοναδικά τεκμήρια που παρουσιάζει ο κατασκευαστής (αν το κάνει κι αυτό) είναι συνήθως δηλώσεις ικανοποιημένων ασθενών και «ειδικών», οι οποίες δημιουργούν ένα λεπτό πέπλο αξιοπιστίας.

Πάντως οποιοσδήποτε ιατρικός ισχυρισμός για τέτοιες συσκευές θα τις καθιστούσε «ιατρικές συσκευές» κατά τον νόμο και επομένως παράνομες για διάθεση στην αγορά χωρίς έγκριση από τις αρμόδιες Υπηρεσίες (ΕΟΦ).

Ερευνητικά ευρήματα.
Παρόλο που οι ισχυρισμοί της ρεφλεξολογίας ως τώρα απέχουν από την επιστημονική πραγματικότητα, και το να τους ελέγξει κανείς ίσως φαίνεται χάσιμο χρόνου, κάποιοι ικανοί ερευνητές έχουν διεξάγει έρευνες.

  • Η πρώτη μελέτη που γνωρίζω είχε ως επιβλέποντα τον William T. Jarvis, Ph.D., έναν καθηγητή που δίδασκε μεθόδους έρευνας σε απόφοιτους του Loma Linda University. Χρησιμοποιώντας ερωτηματολόγια, ζητήθηκε από 70 συμμετέχοντες να δηλώσουν εάν είχαν προβλήματα υγείας σε οποιαδήποτε από 43 ανατομικές περιοχές τα τελευταία 10 χρόνια. Τα δεδομένα αυτά κατόπιν συγκρίθηκαν με τα ευρήματα ενός ρεφλεξολόγου, όπως τα είχε καταγράψει σε μία αναφορά. Τα αποτελέσματα δεν διέφεραν από αυτά που θα περίμενε κανείς εμπειρικά. Προκειμένου να εμποδίσουν τον ρεφλεξολόγο να κάνει ερωτήσεις ή να παρατηρήσει ανεπαίσθητα στοιχεία που θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν, ζητήθηκε από τους συμμετέχοντες στο πείραμα να παραμείνουν σιωπηλοί και τοποθετήθηκε μια κουρτίνα ώστε τα πόδια τους να είναι το μόνο μέρος του σώματος που μπορούσε να δει ο ρεφλεξολόγος.
  • Σε μία άλλη μελέτη, 35 γυναίκες με προεμμηνορυσιακό σύνδρομο ανατέθηκαν τυχαία σε ρεφλεξολόγους με ειδίκευση στα αυτιά, τα χέρια και τα πόδια, ή υποβλήθηκαν σε θεραπεία placebo που πραγματοποιήθηκε σε ψεύτικα σημεία ρεφλεξολογίας. Οι γυναίκες κατέγραφαν ημερησίως 38 πιθανά συμπτώματα που επιλέχθηκαν από προηγούμενα ερευνητικά ερωτηματολόγια σχετικά με το προεμμηνορυσιακό σύνδρομο. Το γκρουπ που έκανε κανονική θεραπεία ανέφερε σημαντικά λιγότερα συμπτώματα από το γκρουπ με την placebo θεραπεία, και αυτή η βελτίωση διατηρήθηκε για 2 μήνες μετά τη θεραπεία. Πολλές γυναίκες αυτού του γκρουπ αποκοιμιόντουσαν κατά τη διάρκεια των 30λεπτων συνεδριών και ανέφεραν ότι ένιωθαν να έχουν περισσότερη ενέργεια κατά τη διάρκεια της μέρας. Το γκρουπ με την placebo θεραπεία ανέφερε ότι θεωρούσε ότι έκανε πραγματική ρεφλεξολογία. Οι συγγραφείς σημειώνουν, παρ’ όλ’ αυτά, ότι ήταν πολύ δύσκολο να αναπτυχθεί αξιόπιστος έλεγχος του placebo γκρουπ, γεγονός που ενδεχομένως να αποτελεί ελάττωμα της έρευνας. Κανονικά, η ρεφλεξολογία είναι καταπραϋντική, αλλά η placebo θεραπεία περιγράφονταν «είτε ως ιδιαίτερα ελαφριά ή πολύ άγρια». Έτσι οι διαφοροποιήσεις θα μπορούσαν να είναι και διαφοροποιήσεις και στην ποιότητα του μασάζ που πραγματοποιούνταν. Η μελέτη καταλήγει ότι το μασάζ μπορεί να ανακουφίσει από τα συμπτώματα του προεμμηνορυσιακού συνδρόμου, αλλά δεν πιστοποιεί την υποτιθέμενη σύνδεση μεταξύ των σημείων ρεφλεξολογίας και των οργάνων του σώματος.
  • Σε μία άλλη μελέτη, 3 πεπειραμένοι ρεφλεξολόγοι εξέτασαν 18 ενήλικες σε μία ή περισσότερες από 6 συγκεκριμένες καταστάσεις που αναγνωρίστηκαν από το ιατρικό ιστορικό τους. Τα στοιχεία έδειξαν ότι δεν υπήρχε καμία σημαντική σχέση μεταξύ των ιατρικών διαγνώσεων των ασθενών και των ευρημάτων των ρεφλεξολόγων.
  • Μια άλλη μελέτη συνέκρινε τις επιπτώσεις της ρεφλεξολογίας στα πόδια, του απλού μασάζ και της συζήτησης σε 130 ασθενείς που είχαν κάνει γυναικολογικής φύσης εγχείρηση στην κοιλιά με ολική νάρκωση. Οι ασθενείς ρωτήθηκαν πώς αισθάνθηκαν και συλλέχθηκαν δεδομένα σχετικά με την γενική τους κατάσταση, την ένταση του πόνου, την κινητικότητα του εντέρου, την ούρηση και τον ύπνο από την ημέρα πριν το χειρουργείο μέχρι την 10η μέρα μετά από αυτό. Το απλό μασάζ φάνηκε να είναι μια χαλαρωτική, θετική εμπειρία, ενώ η ρεφλεξολογία στα πόδια είχε διάφορες στα αποτελέσματα, κάποια εκ των οποίων ήταν αρνητικά. Οι ερευνητές κατέληξαν ότι η ρεφλεξολογία στα πόδια δεν είναι αποτελεσματική σε οξείες, μετεγχειρητικές καταστάσεις της γυναικολογίας και μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να προκαλέσει κοιλιακό άλγος.
  • Μια άλλη μελέτη εξέτασε τον δημοφιλή ισχυρισμό ότι η ρεφλεξολογία βοηθάει στο βρογχικό άσθμα. Δέκα εβδομάδες κανονικής ή placebo ρεφλεξολογίας συγκρίθηκαν μέσω ελεγχόμενης δοκιμής σε 40 ασθενείς με άσθμα. Οι αντικειμενικοί έλεγχοι της λειτουργίας των πνευμόνων (μέγιστη ροή πρωί και βράδυ και εβδομαδιαία σπιρομέτρηση σε κλινική) δεν άλλαξαν. Οι υποκειμενικές βαθμολογίες (που περιέγραφαν τα συμπτώματα, τις β2-εισπνοές και την ποιότητα ζωής) καθώς και την βρογχική ευαισθησία στην ισταμίνη βελτιώθηκαν και στις δύο περιπτώσεις αλλά δεν βρέθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ του γκρουπ που έκανε κανονική ρεφλεξολογία και του γκρουπ που έκανε placebo. Οι ερευνητές κατέληξαν ότι δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι η ρεφλεξολογία έχει συγκεκριμένη επίδραση στο άσθμα πέρα από την επίδραση placebo.

Το 2010 το ιατρικό περιοδικό Maturitas δημοσίευσε μια συστηματική ανασκόπηση 23 τυχαίων ελεγχόμενων μελετών κατά την οποία πραγματοποιήθηκε έρευνα σε 6 ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων για να εντοπιστούν όλες οι σχετικές τυχαίες κλινικές δοκιμές. Η ποιότητα της μεθοδολογίας των δοκιμών ήταν συνήθως χαμηλή. Ακόμα και τα καλύτερα κλινικά στοιχεία δεν παρουσιάζουν πειστικά τη ρεφλεξολογία ως μία αποτελεσματική θεραπεία για οποιαδήποτε πάθηση.

Προβλήματα.
Η ρεφλεξολογία βασίζεται σε μία άτοπη θεωρία και δεν έχει αποδειχθεί ότι μπορεί να επηρεάσει την πορεία οποιασδήποτε ασθένειας. Όταν γίνεται προσεκτικά, η ρεφλεξολογία είναι ένα είδος ποδομασάζ που μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να χαλαρώσουν προσωρινά.

Όμως ισχυρισμοί περί διάγνωσης ή θεραπείας από λάθους ανθρώπους θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε καθυστέρηση λήψης της απαραίτητης ιατρικής φροντίδας εκεί που απαιτείται. Επίσης μπορεί να οδηγήσει σε άχρηστες ιατρικές εξετάσεις κάποιων που ανησυχούν άσκοπα λόγω των υποτιθέμενων ευρημάτων της ρεφλεξολογίας. Τα άτομα αυτά υποβάλλονται σε μια δαπάνη που μπορεί να τους είναι σημαντική. Το πιο επικίνδυνο, όμως, είναι ότι άτομα που πάσχουν από παθήσεις των οστών ή των αρθρώσεων των κάτω άκρων μπορεί να υποστούν βλάβη από τη συχνά μεγάλη πίεση που ασκείται κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

Κατά τα λοιπά, δεν έχουν αναφερθεί άλλοι κίνδυνοι.

Συμπέρασμα.
Η ιδέα πως η ρεφλεξολογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να διαγνωστούν προβλήματα υγείας έχει αποδειχτεί εσφαλμένη και δεν υπάρχουν πειστικές ενδείξεις ότι με αυτήν αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά ασθένειες. Η ρεφλεξολογία είναι δαπανηρή και δεν προσφέρει τίποτε περισσότερο απ’ όσα θα μπορούσατε να πάρετε από ένα απλό, χαλαρωτικό μασάζ.

Τέλος , ν’ αναφέρουμε ότι ένας λόγος που το μασάζ στα πέλματα μπορεί να είναι τόσο ευχάριστο και που σχετίζεται με σημαντική βελτίωση στη διάθεση κάποιου, είναι ότι η περιοχή του εγκεφάλου που συνδέεται με τα πέλματα βρίσκεται δίπλα στην περιοχή που συνδέεται με τα γεννητικά όργανα. Μπορεί να υπάρχει κάποια νευρωνική επικάλυψη. Ο νευροεπιστήμονας V.S. Ramachandran έγραψε για ένα άτομο του οποίου είχε ακρωτηριαστεί το ένα πόδι και που βίωνε οργασμό στα φαντασματικό του πέλμα (1998: 36-37). «Στους χάρτες σώματος του εγκεφάλου, τα γεννητικά όργανα είναι δίπλα στο πέλμα» σημειώνει, και εικάζει ότι αυτό μπορεί να εξηγεί και τα φετίχ που έχουν κάποιοι με τα πόδια». Επομένως ασχοληθείτε εσείς με τα πέλματα του/της συντρόφου σας και μπορείτε να σταθείτε τυχεροί… Σίγουρα πάντως δεν σας χρειάζεται κάποιος ειδικός!


Πηγές που χρησιμοποιήθηκαν:

quackwatch (Ευχαριστούμε για τη μετάφραση τη Φωτεινή Πατρώνα)

το βιβλίο των Simon Singh & Edzard Ernst «Θεραπεία ή απάτη»

ncahf.org William T. Jarvis, Ph.D Reflexology.

skepdic

Τυχαία ελεγχόμενη δοκιμή ρεφλεξολογίας για συμπτώματα εμμηνόπαυσης

Τυχαία ελεγχόμενη δοκιμή ρεφλεξολογίας για ακράτεια ούρων

Η αποτελεσματικότητα της ρεφλεξολογίας: συστηματική ανασκόπηση.

Ρεφλεξολογία και βρογχικό άσθμα.

  • John Smith

    «την προτεινει γιατι σε προβληματα οπως διαστρεμα του αστραγαλου ξερει οτι βοηθαει». Ο «Εναλλακτικός» δεν ξέρει ότι κάτι βοηθάει, γιατί πολύ απλά δεν είναι γιατρός. Εφόσον λοιπόν ο γιατρός δεν το προτείνει, τότε δεν το κάνουμε. Και εφόσον η ιατρική το ερεύνησε και είδε ότι δεν δουλεύει, δεν το διαφημίζουμε σαν κάτι που «κάνει ότι και η ιατρική αλλά καλύτερα».

    «O ρεφλεξολογος μασαζ στο πελμα κανει». Εάν έκανε μασάζ τότε η πρακτική του θα δούλευε όπως δουλεύει το μασάζ. Μόνο που δεν δουλεύει, γι’ αυτό και απορρίπτεται από την ιατρική. Δε συζητάω καν τις θεωρίες ότι έτσι «θεραπεύει ασθένειες».

    «ο σωστος εναλλακτικος δεν παριστανει τον ιατρο γιατι δεν ειναι». Εάν δεν είναι γιατρός, και παράλληλα κάνει κάτι που οι επιστημονικές έρευνες έδειξαν ότι δεν δουλεύει, τότε τι ακριβώς κάνει; Μήπως απλά μας κοροϊδεύει;

    «η χειρομαλαξη πελματος/μασαζ ειναι αναγνωρισμενη». Για πολλοστή φορά, αυτό που ο ρεφλεξολόγος κάνει δεν είναι μασάζ. Αν ήταν θα μπορούσε να μετρηθεί η αποτελεσματικότητά του όπως μετριέται στο μασάζ. Εδώ όμως αυτό δεν ισχύει. Αυτό που κάνει είναι ένα περίπου, του οποίου τα όποια «αποτελέσματα» αποδίδονται στο ότι αυτό που κάνει μοιάζει με μασάζ -επαναλαμβάνω: μοιάζει, δεν είναι.

  • John Smith

    Αν είναι «φανατισμός», τότε δείξε μου εσύ ποιοι «εναλλακτικοί» παραδέχονται τι πραγματικά κάνουν. Και όταν λέω τι πραγματικά κάνουν, εννοώ το να παραδεχτούν ότι οι πρακτικές τους έχουν μελετηθεί και απορριφθεί από την επιστήμη. Γιατί αυτό είναι ειλικρίνεια, όχι το «κάνω κάτι που έχει και επιστήμη μέσα άρα είναι εντάξει».

    Το ότι υπήρξε μια εποχή που ιατρική και μαγεία συνυπήρχαν δε σημαίνει ότι θα πρέπει να γυρίσουμε σ’ αυτήν. Εφόσον η ιατρική έχει πλέον απαλλαγεί από τη σαβούρα έτσι πρέπει και να μείνει. Δεν μπορεί λοιπόν να έρχεται ο μάγος και να λέει «κάνω κάτι που κάνουν και οι επιστήμονες, απλά το ανακατεύω με δέκα άλλα». Εάν μια πρακτική χρησιμοποιείται από την ιατρική θα πρέπει να εξασκείται από γιατρούς, όχι από μάγους και απατεώνες που την εφαρμόζουν στο περίπου.

  • John Smith

    «Δηλαδη η χειρομαλαξη πελματος αποδειχθηκε οτι δεν εχει ευεργετικη δραση». Για πολλοστή φορά, δε συζητάμε για μασάζ. Συζητάμε για μια συγκεκριμένη πρακτική, η οποία μελετήθηκε και απέτυχε να δώσει αποτελέσματα. Υποτίθεται ότι διάβασες το άρθρο.

    • Let there be Life

      H συγκεκριμενη πρακτικη μονο μασαζ στα πελματα κανει.
      Απετυχε να δωσει συγκεκριμενα αποτελεσματα για συγκεκριμενες ασθενειες/συμπτωματα, οχι για ολα τα προβληματα που βοηθαει οπως μυοσκελετικα προβληματα του πελματος.

      • John Smith

        Η συγκεκριμένη πρακτική ισχυρίζεται ότι κάνει πολύ περισσότερα. Αν κάνει «μόνο μασάζ», τότε είναι άχρηστη, αφού μασάζ κάνουν ήδη οι φυσιοθεραπευτές. Επίσης, όταν θα δώσει θετικά αποτελέσματα κάπου, τότε θα το συζητήσουμε. Μέχρι τότε ισχύει το ότι δοκιμάστηκε και απέτυχε.

  • John Smith

    «ξαρτατε απο την ευσινειδησια του εκαστοτε ανθρωπου ειτε ιατρου ειτε εναλλακτικου». Και ποια ακριβώς είναι η ευσυνειδησία κάποιου που παρουσιάζει μια μέθοδο που έχει αποτύχει να δώσει αποτελέσματα ως «θεραπεία»; Λυπάμαι, αλλά ο «εναλλακτικός» χώρος λέει ψέματα, και αυτό είναι απόλυτο. Εκτός και αν μου βρεις «εναλλακτικούς» που να παραδέχονται ότι αυτό που κάνουν δεν είναι επιστήμη και ότι οι έρευνες που έγιναν δεν έδωσαν θετικά αποτελέσματα, οπότε θα πρέπει να μας εξηγήσει με ποια λογική προτείνει κάτι τέτοιο ως «θεραπεία».

    «Το ποιο; Την χειρομαλαξη πελματος που ειναι επιστημονικα κατοχυρωμενη;» Ο ρεφλεξολόγος δεν κάνει μασάζ. Η πρακτική του βασίζεται καθαρά στη μεταφυσική. Άρα το όποιο αποτέλεσμα ή είναι τυχαίο ή κλεμμένο.

    «Οταν ενας ασθενης ανακουφιζεται απο τον πονο μεσω μιας επιστημονικης πρακτικης χειρομαλαξης πελματος χεστηκε για τη θεωρια του ρεφλεξολογου». Άρα κατά τη γνώμη σου δεν πειράζει που κάποιος παριστάνει το γιατρό χωρίς να είναι, αρκεί που «έχει αποτελέσματα». Μόνο που δεν έχει. Εάν είχε τότε θα ήταν αναγνωρισμένη ιατρική πρακτική. Και το να πάει κάποιος σε έναν τσαρλατάνο γιατί «έχει αποτέλεσμα», χωρίς να μπορεί να ελεγχθεί αν το «αποτέλεσμα» αυτό όντως υπάρχει, εγκυμονεί σοβαρότατους κινδύνους.

  • Let there be Life

    Την πρωτη παραγραφο με το -10 δεν την καταλαβαινω νοηματικα ισως ξανα διατυπωστε τι εννοειται. Σας εξηγησα οτι δεν σχετιζεται παντα ενα λαθος αρχικο δεδομενο με ενα τελικο συμπερασμα. Αλλες φορες ναι αλλες οχι αναλογος το συμπερασμα.

    Το οτι εγινε ορθος μια επισυμανση για το ειδος του κυριως ιστου που αποβαλλεται δεν αναιρει την απορριψη και του λιγοτερου μυικου ιστου. Επι της ουσιας η επισυμανση αυτη ομως δεν επηρεαζει την υπαρκτη ανακλαστικη επιδραση στους μυς της μεσης και τη viscetosomatic λειτουργια που ειναι και το ζητουμενο του θεματος και τη πιθανη συσχετιση με τη ρεφλεξολογια.
    Το οτι ειναι λογικοφανη ειναι δικο σας συμπερασμα εφοσον σας εξηγησα την viscerosomatic λειτουργια καθως και τα ανακλαστικα παραδειγματα που ειναι επιστημονικα. Ποτε δεν ειπα οτι ετσι ακριβως λειτουργει η ρεφλεξολογια απλα παρεθεσα μια πιθανη λογικη και επιστημονικη εξηγηση και εκανα μια πιθανη συσχετιση εφοσον τη ζητησατε. Δεν ειμαι αρμοδιος να σας αποδειξω πως ακριβως λειτουργει το ρεφλεξολογικο μασαζ ουτε ισχυριστηκα ποτε κατι τετοιο. Αν εχετε καλυτερη θεωρια παραθεστε τη αλλιως συνεχιστε να πιστευετε οτι το μασαζ στο πελμα εχει μόνο τοπικη δραση και καθολου πιθανη επιδραση στα οργανα ή στο υπολοιπο σωμα.

    • Γλουπ!!!

      Στο παράδειγμά σας με την πορτοκαλιά, ξεκινάτε από ένα σύμπτωμα («κάψιμο») και μια αυθαίρετη ερμηνεία και καταλήγετε σε συμπεράσματα που τα χαρακτηρίζετε ορθά. Αν όμως ξεκινήσετε από σωστά δεδομένα τότε σε καμιά περίπτωση δεν είναι τα συμπεράσματα ορθά. Κάπως έτσι ερμηνεύει και η ρεφλεξιολογία τα αποτελέσματά της.

      απλα παρεθεσα μια πιθανη λογικη και επιστημονικη εξηγηση

      Αυτή είναι η λογικοφανής εξήγηση, αφού έχει ελλειπή ή και διαστρεβλωμένη επιστημονική βάση.

      Αν εχετε καλυτερη θεωρια παραθεστε τη αλλιως συνεχιστε να πιστευετε οτι το μασαζ στο πελμα εχει μόνο τοπικη δραση και καθολου πιθανη επιδραση στα οργανα ή στο υπολοιπο σωμα.

      Το θέμα δεν είναι τι πιστεύω εγώ, αλλά τι έχει και τι δεν έχει αποδειχτεί επιστημονικά.

      • Let there be Life

        Στο παραδειγμα με το καψιμο ξεκιναω απο το συμπτωμα σωστα αλλα η ερμηνεια δεν ειναι αυθαιρετη & τα συμπερασματα (οτι καηκε απο το κρυο, την ημερομηνια που καηκε, οτι καιγεται στο -15) γιατι και τα τρια ειναι σωστα.
        Αν ξεκινουσα με το σωστο δεδομενο που ειναι η πραγματικη θερμοκρασια που καηκε δηλαδη το -5 και οχι -15, παλι στα ιδια συμπερασματα θα κατεληγα (οτι καηκε απο το κρυο, καηκε τη συγκεκριμενη ημερομηνια, καιγεται στους -15)
        Οποτε εφοσον καταληγω στο ιδιο συμπερασμα επειδη δρουν οι πραγματικοι νομοι της φυσης (ασχετος με τη θερμοκρασια που λανθασμενα νομιζω εγω το -15), τοτε εκ του σωστου αποτελεσματος το τι νομιζω εγω ειναι δευτερευουσας σημασιας εφοσον η κυριως ερμηνεια (κρυο στους – βαθμους & σωστη ημερομηνια που καηκε) ειναι σωστη.
        Αλλωστε το παραπανω παραδειγμα περιγραφει πως αναθεωρειται η ιδια η επιστημη και προχωραει μπροστα. Με τη παροδο του χρονου κατανοει με μεγαλυτερη ακριβεια τα αρχικα δεδομενα, τα αναπροσαρμοζει και φτανει σε πληρεστερα και ορθοτερα συμπερασματα. Δεν ξεκιναει παντα με τα σωστοτερα δεδομενα και συνηθως ξεκιναει απο το συμπτωμα και προσπαθει να αποδωσει λογικες θεωρειες για την αιτια.
        Οποτε οταν τη στιγμη που παταει ο ρεφλεξολογος ενα σημειο στο πελμα που ειναι ερεθισμενο και σκληρο και ταυτοχρονα με τη χαλαρωση του αισθανομαι χαλαρωση στο εντερο και ταυτοχρονα ακουω την περισταλση ηχο του εντερου (αρα δεν ειναι στη φαντασια μου εφοσον ακουω και τον ηχο) και κατοπιν μετα απο λιγο πηγαινω να αφοδευσω (κατι που δεν γινοταν επι 3 ημερες) τοτε ως επιστημονικο μυαλο ωφειλω να ψαξω να βρω συσχετισμο και πιθανη αιτια. Τωρα οταν αυτο επαναλαμβανεται και περιγραφεται και οτι συμβαινει βιωματικα και σε αλλους ανθρωπους, τοτε υπαρχουν ενδειξεις και αυξανονται οι πιθανοτητες οτι με τη μαλαξη του πελματος με καποιο τροπο επηρεαζεται η περισταλση του εντερου. Αν οντως υπαρχει καποιος βιολογικος συσχετισμος και επιδραση, ενεξαρτητα με την ερμηνεια που θα δωσω εγω (ροη ενεργειας, μεσημβρινοι, τσακρα κ.α) το βιολογικο φαινομενο και η συσχετιση θα εξακολουθησει να ηφισταται και να δινει το ιδιο αποτελεσμα επαναλαμβανομενα σε διαφορετικους ανθρωπους και να ανακουφιζεται η δυσκοιλιοτητα που επι του πρακτεου εχει και τη μεγαλυτερη ουσια.
        Αν τωρα δεν μπορει ακομα να αποδειχτει επιστημονικα η σωστη αιτια και η ερμηνεια
        του φαινομενου, δεν σημαινει οτι αυτο δεν υφισταται απλως η επιστημη δεν καταφερε ακομη να βρει την αιτια του ή να αποδειξει οτι υπαρχει.
        Οποτε σε ορισμενα θεματα μας συμφερει να πιστευουμε σε ενδειξεις η λογικοφανεις θεωριες πριν ακομα τα αποδειξει ακραδαντα η επιστημη τις επομενες γενιες.
        Καποτε υπηρχαν ενδειξεις και λογικοφανεις ερμηνιες οτι το τσιγαρο βλαπτει και συμβαλλει στο καρκινο του πνευμονα. Τοτε δεν αποδεικνυοταν επιστημονικα και καποιοι επελεξαν να το πιστεψουν και να μην καπνιζουν και σημερα 60 χρονια αργοτερα ζουν 90 χρονων χωρις καρκινο του πνευμονα. Αλλοι συναδελφοι τους συνεχιζαν να καπνιζουν εφοσον δεν ειχε αποδειχτει ακομα επιστημονικα και ακουγαν Ιατρους να συστηνουν το καπνισμα και να το διαφημιζουν αγνοωντας τις ενδειξεις και τις λογικοφανεις θεωριες και τωρα αντι να ζουν 90 χρονων πεθαναν απο καρκινο του πνευμονα στα 65 τους.
        Με αλλα λογια οταν καποιος εχει μεσο ορο ζωης 80 χρονια (ενω μπορει να φτασει και τα 120) καλειται να κανει τις επιλογες και να διαμορφωσει τα πιστευω του αμεσα. Δεν μπορει να περιμενει παντα τις αποδειξεις της επιστημης γιατι θα ειναι αργα. Οποτε προτιμαει σε τομεις να στηριζεται σε ενδειξεις, ανεκδοτες αποδειξεις και λογικοφανη πιστευω για να προφυλαξει την υγεια του & να διατηρησει τη καλυτερη δυνατη ποιοτητα ζωης του.
        Οποτε οταν ξαναβιωσει 3 ημερες δυσκοιλιοτητα λογο στρες αντι να παει στο ιατρο γαστρεντερολογο θα προτιμησει να παει στο ψευδοεπιστημονα ρεφλεξολογο με τη λαθος θεωρια του, γιατι απο προηγουμενη εμπειρια ξερει οτι χαλαρωνοντας το πελμα του με 30λεπτη χειρομαλαξη πελματος υπαρχει σοβαρη πιθανοτητα να χαλαρωσει το εντερο του και να γινει η απαιτουμενη περισταλση.
        Τωρα αν ενας Γλουπ στο disqus διαφωνει με τη πιθανοτητα συσχετισης ή με την οποια πρακτικη αξια του ρεφλεξολογικου μασαζ στο πελμα, δεν εχει καμια αξια γιατι η διαφωνια του δεν θα βοηθησει στη δυσκοιλιοτητα (πιθανοτατα το αντιθετο) ουτε θα αποτρεψει την δημιουργια ζητησης για την πρακτικη υπηρεσια του τσαρλατανου ρεφλεξολογου. Αυτο που ισως το αποτρεψει ειναι οταν ενας γαστρεντερολογος ιατρος αποφασισει να κανει αποδοτικες χειρομαλαξεις στο εντερο και στα πελματα σε λογικη τιμη για να βοηθησει τη 3ημερη δυσκοιλιοτητα του.

        • Γλουπ!!!

          Προφανώς και δεν έχει καμιά αξία η διαφωνία ενός φτωχού Γλουπ!!! για τη ρεφλεξολογία. Αυτό που έχει αξία είναι πως επιστημονικά δεν έχει αποδειχτεί πως η ρεφλεξολογία θεραπεύει. Τελεία.

          • Let there be Life

            Το «φτωχού» αχρείαστο δεν προσφέρει κάτι και δεν είναι κάτι που εννόησα. Αυτό που έχει αξία είναι πως επιστημονικά ή χειρομάλαξη, την οποία επιλέγει να χρησιμοποιεί και η «ρεφλεξολογία» έχει ευεργετικά αποτελέσματα στο ανθρώπινο σώμα και τη λειτουργία του. Τελεία

  • Anastasia Pepa

    Ανακριβές άρθρο γεμάτο κομπλεξισμό και κακεντρέχεια. Για να δούμε τις »δημοκρατικές» ευαισθησίες της ιστοσελίδας σας. Θα εγκρίνεται για δημοσίευση το ποστ μου; (Σώζω με το PrntScr) το ποστ μου. Η επιστήμη σας έχει
    καταξεφτιλίσει. Διάβασε το άρθρο με τίτλο: »Η Mayo Clinic
    αποδέχεται τη ρεφλεξολογία, τα ELLINIKA HOAXES όχι! “Several studies
    funded by the National Cancer Institute and the National Institutes of
    Health indicate that reflexology may reduce pain and psychological
    symptoms, such as anxiety and depression, and enhance relaxation and
    sleep. Studies also show that reflexology may have benefits in
    palliative care of people with cancer.” Δημοσίευμα της Telegraph με
    τίτλο “Reflexology ‘as effective as pain killers” (Η ρεφλεξολογία τόσο
    αποτελεσματική όσο τα παυσίπονα). Φαντάζομαι να εμπιστευόμαστε πιο πολύ
    την Telegraph από τα ELLINIKA HOAXES! Ψευδοεπιστήμη είναι να
    αρνείσαι την επιστήμη! Και αυτό κάνετε εδώ, κύριοι! http://mariosdimopoulos.com/reflexology/%ce%b7-mayo-clinic-%ce%b1%cf%80%ce%bf%ce%b4%ce%ad%cf%87%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%b7-%cf%81%ce%b5%cf%86%ce%bb%ce%b5%ce%be%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%af%ce%b1-%cf%84%ce%b1-ellinika-hoaxes/

  • John Smith

    «Λέω μακάρι να υπήρχαν μόνο Ιατροί και εσύ μου απαντάς ότι οραματίζομαι τους εναλλακτικους να πάρουν στα χεριά την ιατρική». Για πες μας όμως, πώς εννοείς εσύ τους γιατρούς; Αυστηρά επιστήμονες, που απορρίπτουν οτιδήποτε δεν μπορεί να αποδειχθεί επιστημονικά, ή μήπως «εναλλακτικούς» που θα δανείζονται από την ιατρική ότι τους βολεύει; Γιατί με βάση αυτά που γράφεις προκύπτει το δεύτερο. Όσο για το «θα συνεργαστούν με τους εναλλακτικους», προφανώς και δεν θα το κάνουν. Για να χαρακτηριστεί μια πρακτική ως «εναλλακτική» πάει να πει ότι προσπάθησε να περάσει ως ιατρική, απέτυχε, και τώρα προσπαθεί να καπηλευθεί την ιατρική. Άρα γιατί θα πρέπει κάποιος γιατρός να συνεργαστεί με κάποιον απατεώνα;

    1) «Το ότι κάτι έχει αποτύχει σε συγκεκριμένο εξεταζόμενο αντικείμενο, σε συγκεκριμένες έρευνες σημαίνει ότι έχει αποτύχει μόνο στο εξεταζόμενο αντικείμενο και όχι απαραιτητα συνολικά ως πρακτική». Όταν θα αποδειχθεί ότι υπάρχει έστω και ένας τομέας στον οποίο να δουλεύει καλύτερα από την ιατρική, τότε θα το συζητήσουμε. Οι «εναλλακτικοί» που ισχυρίζονται ότι η πρακτική τους δουλεύει οφείλουν να μας αποδείξουν και το πού δουλεύει, ώστε να γίνουν μετά οι ανάλογοι έλεγχοι. Και εκεί συνήθως είναι που σταματάει το παραμύθι των δήθεν «θεραπειών», για να αρχίσει το παραμύθι της «κακιάς ιατρικής που κρατάει τον κόσμο άρρωστο για τα λεφτά ενώ μπορούσε να τους σώσει».
    2) «Για τη ρεφλεξολογια πιστεύω ότι το θεραπευτικό αποτέλεσμα οφείλεται σε επιστημονική εξήγηση». Και η οποία είναι ποια ακριβώς; Γιατί όταν αφενός η θεωρία τους βασίζεται στη μεταφυσική, και αφετέρου η επιστήμη έχει αποδείξει ότι η πρακτική αυτή δεν δουλεύει, τι είδους επιστημονική ερμηνεία μπορεί να υπάρχει;
    3) «στην προσπάθεια της να το διορθώσει οφείλει να κρατήσει οτιδήποτε είναι πρακτικά χρήσιμο και αληθινό από τις εναλλακτικές πρακτικές». Μόνο που -και ναι, είμαι απόλυτος σ’ αυτό- δεν υπάρχει τίποτα απολύτως το «χρήσιμο και αληθινό» στις «εναλλακτικές» πρακτικές. Πρόκειται είτε για πρακτικές κλεμμένες από την ιατρική και επενδεδυμένες με μεταφυσικές θεωρίες, είτε για πρακτικές που δεν δουλεύουν. Αν υπήρχε οτιδήποτε το χρήσιμο, η ιατρική θα το είχε αποδεχτεί ήδη.

    • Let there be Life

      Ιατρικη θεωρω τη πραξη της διαγνωσης, θεραπειας, προληψης της ασθενειας που προαγει αποδοτικοτερα την υγεια του ανθρωπου με τη μικροτερη δυνατη ή πιθανη παρενεργια, και λαμβανοντας υποψη και το οικονομικοτερο δυνατο κοστος.
      Το μοντελο της εφαρμοσμενης συνχρονης ιατρικης αλλαξε αρκετα σε σχεση με αυτο που ηταν παλαιοτερα.
      Π.χ Καποτε η Ιατρικη για το διαστρεμα στον αστραγαλο θα εφαρμοζε εξιδεικευμενο μασαζ για να το βοηθησει να επουλωθει και να μειωσει το πονο. Τωρα αυτο τινει να μην εφαρμοζετε απο την συνχρονη ιατρικη και προτιματε συνηθως ενα αντιγλεγμονωδες. Αυτο δημιουργει ενα κενο. Χρησιμοποιειτε ενα φαρμακο με παρενεργιες αλλα και λογο ευκολιας αντι της χειρομαλαξης. Για μενα αυτο δεν λεγεται αποδοτικοτερη ιατρικη πραξη για το συγκεκριμενο προβλημα συμφωνα με τον αρχικο ορισμο που εδωσα. Λοιπον αυτο το κενο ερχεται να το καλυψει ενας που αυτονομαζεται ρεφλεξολογος (με μια θεωρια γεματη ανακριβιες) που ομως παρεχει ενα εξιδεικευμενο μασαζ που βοηθαει το διαστρεμμα να επουλωθει αποδοτικοτερα απο το αντιφλεγμονωδες φαρμακο. Tωρα ενας Ιατρος που το συνειδητοποιει αυτο οτι η πρακτικη του ρεφλεξολογου ειχε αποδοτικοτερο αποτελεσμα (παρολο που η θεωρια του δεν στεκει) στη συγκεκριμενη περιπτωση σε σχεση με το αντιφλεγμονωδες εχει τις εξης επιλογες κατα τη γνωμη μου.
      1. Μαθαινει και εκπαιδευεται απο σεμιναριο ο ιδιος να κανει εξιδεικευμενη μαλαξη πελματος ωστε να την εφαρμοζει εκεινος οπως θα εκανε πολυ παλαιοτερα ενας ιατρος. Σε αυτη τη περιπτωση δεν εχει νοημα η υπαρξη του ρεφλεξολογου. Ο ρεφλεξολογος καταργειται.
      2. Συνεργαζεται και συστηνει στον ασθενη του να λαβει μασαζ πελματος απο ενα ρεφλεξολογο (η αλλο εναλλακτικο π.χ οστεοπαθητικο) ο οποιος εχει λαβει και καποια στοιχειωδη βασικη ιατρικη επιστημονικη γνωση.
      Δεν το συστηνει σε φυσικοθεραπευτη γιατι γνωριζει οτι και του φυσικοθεραπευτη το μοντελο χειρομαλαξης εχει αλλαξει και θα χρησιμοποιησει μηχανηματα αντι για χειρομαλαξη. Οποτε σε αυτη τη περιπτωση την αποδοτικοτερη μαλαξη ως υπηρεσια θα την προσφερει αναγκαστικα ο ρεφλεξολογος. Σε αυτη την περιπτωση εχει νοημα η υπαρξη του ρεφλεξολογου.
      3. Οι φυσικοθεραπευτες επαναφερουν και το παλαιοτερο μοντελο και εφαρμοζουν και εκτεταμενη χειρομαλαξη πελματος εφαμιλης ποιοτητας με του ρεφλεξολογου κατοπιν ιατρικης υποδειξης. Σε αυτη τη περιπτωση καταργειται παλι ο ρεφλεξολογος και δεν εχει νοημα υπαρξης.

      Αν οι ιατροι περα απο τα φαρμακα, την ενχειρηση, το λειζερ, και τις ακτινοβολιες αποφασισουν να επαναχρησιμοποιησουν τις ειδικευμενες χειρομαλαξεις, μυοσκελετικες αναταξεις, βελονισμο, φυτικα βαμματα/βοτανα, κλυσματα/ νηστειες, διατροφικες συμβουλες, ασκησεις, συμβουλες αλλαγης τροπου ζωης κ.α τοτε δεν εχουν κανενα νοημα να υπαρχουν εναλλακτικοι. Ειναι αχρηστοι. Αν ομως δεν ειναι διατεθιμενοι οι ιατροι να επαναχρησιμοποιησουν το παλιο μοντελο τους και να ξαναδιδαχτουν αυτες τις πρακτικες τεχνικες που ξεχασαν τοτε δημιουργειται κενο και ζητηση και τοτε εχει νοημα η υπαρξη εναλλακτικων (φυσικοπαθητικοι, οστεοπαθητικοι, φυτοθεραπευτες, βελονιστες, υδροθεραπευτες,ρεφλεξολογοι κ.α) και η συνεργασια μαζι τους γινεται μονοδρομος.

      Ο μονος λογος υπαρξης των εναλλακτικων ειναι γιατι προσφερουν κατι ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΚΑΙ ΑΠΤΟ που ξεχασαν ή παραμερησαν να προσφερουν οι Ιατροι ως ωφειλαν. Κατι προσφερουν οι εναλλακτικοι το ετος 2017 για αυτο υπαρχουν και Bachelor & Master of science in naturopathy, osteopathy, acupuncture, herbal medicine, nutritional medicine με αναγνωρισμενα κρατικα πανεπιστημια που τα πιστοποιουν.

      Στα παραπανω παραδειγματα μπορεις να βρεις τις απαντησεις στα ερωτηματα που μου εθεσες.
      Οσο για το 2. Η επιστημονικη ερμηνεια της ρεφλεξολογιας βρισκεται στην ερμηνεια της επιδρασης του Μασαζ/Μαλαξης του πελματος.

      • John Smith

        «Ιατρικη θεωρω τη πραξη της διαγνωσης, θεραπειας, προληψης της ασθενειας που προαγει αποδοτικοτερα την υγεια του ανθρωπου με τη μικροτερη δυνατη ή πιθανη παρενεργια, και λαμβανοντας υποψη και το οικονομικοτερο δυνατο κοστος». Το ερώτημα όμως είναι ποιος ορίζει ποια είναι αυτή. Δέχεσαι ότι η ιατρική επιστήμη κάνει σωστά τη δουλειά της, και ότι όταν απορρίπτει μια πρακτική αυτό σημαίνει ότι η πρακτική αυτή δεν δουλεύει; Αν ναι, τότε γιατί δεν δέχεσαι το ότι η ιατρική απορρίπτει τις «εναλλακτικές» πρακτικές, αλλά ζητάς συνεργασία των δύο;

        «Ο μονος λογος υπαρξης των εναλλακτικων ειναι γιατι προσφερουν κατι ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΚΑΙ ΑΠΤΟ που ξεχασαν ή παραμερησαν να προσφερουν οι Ιατροι ως ωφειλαν». Όχι. Μπορεί να πάτησαν σ’ αυτό, αλλά ο λόγος ύπαρξή τους είναι ότι ισχυρίζονται ότι προσφέρουν μια «καλύτερη λύση», συχνά δε σε προβλήματα υγείας όπου η ιατρική δεν έχει ακόμα βρει θεραπεία -πχ καρκίνος. Ακόμα και αν η ιατρική ήταν 100% αποδοτική σε κάθε τομέα, οι «εναλλακτικοί» θα μπορούσαν να πουν το ίδιο παραμύθι για δήθεν «καλύτερες πρακτικές που η ιατρική αρνείται να δεχτεί γιατί θα χάσει λεφτά», και είναι σίγουρο ότι θα έβρισκαν κοινό. Αυτό μπορείς να το δεις και σήμερα, όπου δοκιμασμένες ιατρικές πρακτικές με σχεδόν σίγουρη επιτυχία παραμερίζονται γιατί «δεν είναι φυσικές», ή άλλες ανάλογες βλακώδεις τοποθετήσεις.

        Όσο για τα πανεπιστήμια, υπάρχουν πολλοί λόγοι που θα μπορούσαν να υπάρχουν τέτοια «προγράμματα», και κανένας τους δε θα είχε σχέση με επιστήμη. Ενδεικτικά αναφέρω μερικούς:
        α) Τα «πανεπιστήμια» είναι στην πραγματικότητα ιδιωτικές σχολές χωρίς καμία επιστημονική αναγνώριση.
        β) Τα «προγράμματα» μπαίνουν σφήνα από καθηγητές που ασχολούνται με το αντικείμενο, συχνά σε άσχετες με το αντικείμενο σχολές -μέγιστο παράδειγμα το πανεπιστήμιο Αιγαίου, με το «μεταπτυχιακό ομοιοπαθητικής» στο τμήμα μηχανολογίας.
        γ) Τα πανεπιστήμια βρίσκονται ή συνδέονται με χώρες στις οποίες τέτοιες πρακτικές εφαρμόζονται ως κάτι ανάμεσα σε ιατρική και θρησκευτική πρακτική -πχ Ινδία.
        Σε τέτοιες περιπτώσεις τα πράγματα είναι απλά: εάν κάποιος δέχεται ότι η επιστήμη ξέρει τη δουλειά της, τότε δεν μπορεί να δέχεται ως επιστημονικό -ή έστω «συμπληρωματικό»- κάτι που η επιστήμη απορρίπτει. Εάν θέλει να το ακολουθήσει λόγω πίστης είναι ελεύθερος να το κάνει, αλλά θα πρέπει να συνειδητοποιεί ότι αυτό που κάνει δεν είναι επιστήμη.

        • Let there be Life

          Όχι. Μπορεί να πάτησαν σ’ αυτό, αλλά ο λόγος ύπαρξή τους είναι ότι ισχυρίζονται ότι προσφέρουν μια «καλύτερη λύση

          Οχι Συνήθως ισχυρίζονται ότι προσφέρουν μια εναλλακτική, συπληρωματική, διαφορετική πρακτική αντιμετώπιση και διαχείριση των συμπτωμάτων και όχι καλύτερη ή χειρότερη λύση της Ιατρικής. Όπως είπα προσφέρουν αυτό που σταμάτησε να προσφέρει το συνχρονο Ιατρικό μοντέλο. Το τι είναι καλύτερη ή χειρότερη αντιμετώπιση την κρίνει ο ίδιος ο ασθενής εκ του αποτελεσματος ασχέτως με το τι ισχυρίζεται ο καθένας που του προσφέρει ή του πουλάει μια υπηρεσία. Όποτε όταν ο ασθενής κρίνει ότι τον βοηθάει μια συγκεκριμένη πρακτική (και όχι Θεωρία) και δεν την λαμβάνει από τον ιατρό του τότε την ζητάει αναγκαστικά από έναν εναλλακτικό που τη προσφέρει. Όταν δεν μένει ικανοποιημενος από τη πρακτική του σύγχρονου ιατρικού μοντέλου τότε στρέφεται σε μια εναλλακτική ή συμπληρωματικη πράξη την οποία σταμάτησε να την προσφέρει ο Ιατρός του.

          Δέχεσαι ότι η ιατρική επιστήμη κάνει σωστά τη δουλειά της, και ότι όταν απορρίπτει μια πρακτική αυτό σημαίνει ότι η πρακτική αυτή δεν δουλεύει;

          Η ιατρική επιστήμη κάποτε ως Ιατρική χρησιμοποιουσε συγκεκριμένες Ιατρικές πράξεις που βοηθούσαν τα συμπτώματα των ασθενειών. Από ένα σημείο και μετά αυτές τις επιστημονικες πρακτικές για λόγους όπως το κέρδος, η ευκολία, η τεχνολογία, η μη εκμάθηση αυτών των πρακτικών στις ιατρικές σχολές, τις αντικατεστησε με άλλες πράξεις και έπαψε να τις χρησιμοποιεί. Το ότι τις παραγκώνισε για τους παραπάνω λόγους δεν σημαίνει ότι δεν δουλεύουν εφόσον αυτές είναι μέρος της ιατρικής επιστήμης. Οπότε αυτές τις πράξεις τις προσφέρουν πλέον άλλοι ως ενναλακτικες ή συμπληρωματικες.
          Αυτό που δέχομαι ότι απορρίπτει είναι συγκεκριμένες μεταφυσικές θεωρίες κατάλοιπα της ημιμάθειας καθώς και υπερβολές και υποσχέσεις ανυπόστατες των εναλλακτικών και ορθός πράττει.

          Αυτό μπορείς να το δεις και σήμερα, όπου δοκιμασμένες ιατρικές πρακτικές με σχεδόν σίγουρη επιτυχία παραμερίζονται γιατί «δεν είναι φυσικές»

          Αναλόγως ποιος τις απορρίπτει. Αν τις απορρίπτει ο εναλλακτικός και πιέζει και αποφασίζει εκείνος για τον ασθενή τότε κακώς. Αν όμως ο ίδιος ο ασθενής επιλέγει για τους λόγους του κάτι το φυσικότερο αυτό είναι δικαίωμα του και ελευθεριά επιλογής ως ενήλικας και ας αναλάβει το κόστος τον επιλογών του. Ο καθένας μας έχει επιλογές τις βάζει κάτω τις αναλύει, τις ζυγίζει τα υπέρ και τα κατά και αποφασίζει. Επίσης λόγο τι ότι στο παρελθόν συγκεκριμένες ιατρικές πρακτικές (π.χ ένα φάρμακο) αρχικώς είχε δοκιμαστεί ως αποδοτικό και υπήρξε ενθουσιασμός, 10 χρόνια μετά λόγο άλλων ερευνών και πρακτικών παρενεργειών ανακαλείτε και καταργείται ως και επικίνδυνο. Οπότε μην κατηγορείς τους ασθενείς. Θέλουν να πειστούν σε βάθος χρόνου, εφόσον κάτι καινούριο και διαφορετικό πάντα φοβίζει από την αρχή των αιώνων και πολλές φορές εκ των υστέρων αναθεωρείτε. Ένα άλλο παράδειγμα είναι το τσιγάρο που αρχικώς θεωρούταν υγιεινό, διαφημιζότανε μάλιστα από τους ίδιους τους Ιατρούς και μισό αιώνα μετά φτάσαμε να το απαγορεύουμε και να γράφουμε ότι βλάπτει σοβαρά την υγεία.

          εάν κάποιος δέχεται ότι η επιστήμη ξέρει τη δουλειά της, τότε δεν μπορεί να δέχεται ως επιστημονικό -ή έστω «συμπληρωματικό»- κάτι που η επιστήμη απορρίπτει

          όπως εξήγησα η επιστήμη απορρίπτει κυρίως θεωρίες. Πρακτικές μάλιστα που είναι μέρος της δεν δύναται να τις απορρίψει. Π.χ απορρίπτει το μεταφυσικό μέρος της θεωρίας της ρεφλεξολογιας αλλά τη χειρομάλαξη του πέλματος που παρέχει ο ρεφλεξολόγος δεν δύναται να την απορρίψει διότι η πρακτική της χειρομάλαξης έχει επιστημονική εξήγηση. Αν απορρίψει μαζί με τη θεωρία και την πράξη της χειρομάλαξης του πέλματος τότε δυστυχώς δεν ξέρει την δουλειά της. Επίσης με το παράδειγμα του τσιγάρου ή του φαρμάκου που μετά από 10 χρόνια ανακαλέστηκε σου απέδειξα ότι δεν ξέρει πάντοτε η επιστήμη τη δουλειά της γιατί σε βάθος χρόνου πολλές φόρες αναθεωρεί τα συμπεράσματα της.

          Εάν θέλει να το ακολουθήσει λόγω πίστης είναι ελεύθερος να το κάνει, αλλά θα πρέπει να συνειδητοποιεί ότι αυτό που κάνει δεν είναι επιστήμη.

          Αν ακολουθήσει κάποιος μια χειρομάλαξη πέλματος ενός ρεφλεξολογου και ανακουφιστουν τα συμπτώματα του τότε αυτό που κάνει είναι επιστήμη διότι η τεχνική της μάλαξης έχει επιστημονική εξήγηση και δρα βιολογικά στα συμπτώματα του. Δεν κάνει κάποιος ρεφλεξολογια απαραίτητα λόγο πίστης στη ψευδό θεωρία της, αλλά λόγο την επιστημονικής πρακτικής επίδρασης της χειρομάλαξης πέλματος που αρνείται να τη πράξει ο σύγχρονος Ιατρός.

          Όσο για τα πανεπιστήμια, υπάρχουν πολλοί λόγοι που θα μπορούσαν να υπάρχουν τέτοια «προγράμματα», και κανένας τους δε θα είχε σχέση με επιστήμη

          Εφοσον στα προγράμματα αυτά διδάσκουν επιστημονες με PHD, διδάσκουν και εξετάζουν και Ιατροί, πολλά από τα modules είναι επιστημονικά και ιατρικά, υπάρχει κλινική αξιολόγηση από Ιατρούς καθώς και συνεργασία μαζί τους τότε παρέχουν και ιατρική επιστήμη καθώς και το πρακτικό μέρος που προανέφερα. Τώρα αν μέσα σε αυτό το πρόγραμμα διδάσκονται και κάποιες ψευδοθεωρίες δεν καθιστά το όλο πρόγραμμα άχρηστο ή αντιεπιστημονικο. Σε όλα τα προγράμματα υπάρχουν μαθήματα λιγότερο χρήσιμα. Με τα χρόνια και αυτά θα αποβάλλονται.

        • Let there be Life

          Όχι. Μπορεί να πάτησαν σ’ αυτό, αλλά ο λόγος ύπαρξή τους είναι ότι ισχυρίζονται ότι προσφέρουν μια «καλύτερη λύση

          Οχι Συνήθως ισχυρίζονται ότι προσφέρουν μια εναλλακτική, συπληρωματική, διαφορετική πρακτική αντιμετώπιση και διαχείριση των συμπτωμάτων και όχι καλύτερη ή χειρότερη λύση της Ιατρικής. Όπως είπα προσφέρουν αυτό που σταμάτησε να προσφέρει το συνχρονο Ιατρικό μοντέλο. Το τι είναι καλύτερη ή χειρότερη αντιμετώπιση την κρίνει ο ίδιος ο ασθενής εκ του αποτελεσματος ασχέτως με το τι ισχυρίζεται ο καθένας που του προσφέρει ή του πουλάει μια υπηρεσία. Όποτε όταν ο ασθενής κρίνει ότι τον βοηθάει μια συγκεκριμένη πρακτική (και όχι Θεωρία) και δεν την λαμβάνει από τον ιατρό του τότε την ζητάει αναγκαστικά από έναν εναλλακτικό που τη προσφέρει. Όταν δεν μένει ικανοποιημενος από τη πρακτική του σύγχρονου ιατρικού μοντέλου τότε στρέφεται σε μια εναλλακτική ή συμπληρωματικη πράξη την οποία σταμάτησε να την προσφέρει ο Ιατρός του.

          Δέχεσαι ότι η ιατρική επιστήμη κάνει σωστά τη δουλειά της, και ότι όταν απορρίπτει μια πρακτική αυτό σημαίνει ότι η πρακτική αυτή δεν δουλεύει;

          Η ιατρική επιστήμη κάποτε ως Ιατρική χρησιμοποιουσε συγκεκριμένες Ιατρικές πράξεις που βοηθούσαν τα συμπτώματα των ασθενειών. Από ένα σημείο και μετά αυτές τις επιστημονικες πρακτικές για λόγους όπως το κέρδος, η ευκολία, η τεχνολογία, η μη εκμάθηση αυτών των πρακτικών στις ιατρικές σχολές, τις αντικατεστησε με άλλες πράξεις και έπαψε να τις χρησιμοποιεί. Το ότι τις παραγκώνισε για τους παραπάνω λόγους δεν σημαίνει ότι δεν δουλεύουν εφόσον αυτές είναι μέρος της ιατρικής επιστήμης. Οπότε αυτές τις πράξεις τις προσφέρουν πλέον άλλοι ως ενναλακτικες ή συμπληρωματικες.
          Αυτό που δέχομαι ότι απορρίπτει είναι συγκεκριμένες μεταφυσικές θεωρίες κατάλοιπα της ημιμάθειας καθώς και υπερβολές και υποσχέσεις ανυπόστατες των εναλλακτικών και ορθός πράττει.

          • John Smith

            «Συνήθως ισχυρίζονται ότι προσφέρουν μια εναλλακτική, συπληρωματική, διαφορετική πρακτική αντιμετώπιση και διαχείριση των συμπτωμάτων». Δεν είναι έτσι, αλλά έστω. Λένε όμως αλήθεια; Η ιατρική διαφωνεί μαζί τους, γι’ αυτό και αρνείται να δεχτεί τις πρακτικές τους. Όταν λοιπόν κάποιος θα πρέπει να επιλέξει, εσύ τι του προτείνεις; Να προτιμήσει τη δοκιμασμένη κι ελεγμένη πρακτική, ή πρακτικές που δοκιμάστηκαν και επανειλημμένα απέτυχαν; Και ναι, δοκιμάστηκαν και απέτυχαν. Δεν πρόκειται για πρακτικές άγνωστες στην ιατρική, αλλά για πρακτικές που αποδείχθηκε ότι δεν δουλεύουν.

            «Από ένα σημείο και μετά αυτές τις επιστημονικες πρακτικές για λόγους όπως το κέρδος, η ευκολία, η τεχνολογία, η μη εκμάθηση αυτών των πρακτικών στις ιατρικές σχολές, τις αντικατεστησε με άλλες πράξεις και έπαψε να τις χρησιμοποιεί». Και κάπου εδώ αρχίζουμε τη γνωστή ιστορία των «κακών γιατρών» που «τα κάνουν όλα για το κέρδος». Λυπάμαι αλλά δεν πάει έτσι. Η ιατρική επιστήμη δεν πετάει ποτέ κάτι που λειτουργεί, εκτός εάν βρει κάτι καλύτερο για να το αντικαταστήσει. Ούτε οι πρακτικές αυτές είναι πρακτικές που «δούλευαν αλλά παραγκωνίστηκαν». Είναι πρακτικές που ποτέ δεν δούλεψαν.

        • Let there be Life

          Αυτό μπορείς να το δεις και σήμερα, όπου δοκιμασμένες ιατρικές πρακτικές με σχεδόν σίγουρη επιτυχία παραμερίζονται γιατί «δεν είναι φυσικές»

          Αναλόγως ποιος τις απορρίπτει. Αν τις απορρίπτει ο εναλλακτικός και πιέζει και αποφασίζει εκείνος για τον ασθενή τότε κακώς. Αν όμως ο ίδιος ο ασθενής επιλέγει για τους λόγους του κάτι το φυσικότερο αυτό είναι δικαίωμα του και ελευθεριά επιλογής ως ενήλικας και ας αναλάβει το κόστος τον επιλογών του. Ο καθένας μας έχει επιλογές τις βάζει κάτω τις αναλύει, τις ζυγίζει τα υπέρ και τα κατά και αποφασίζει. Επίσης λόγο τι ότι στο παρελθόν συγκεκριμένες ιατρικές πρακτικές (π.χ ένα φάρμακο) αρχικώς είχε δοκιμαστεί ως αποδοτικό και υπήρξε ενθουσιασμός, 10 χρόνια μετά λόγο άλλων ερευνών και πρακτικών παρενεργειών ανακαλείτε και καταργείται ως και επικίνδυνο. Οπότε μην κατηγορείς τους ασθενείς. Θέλουν να πειστούν σε βάθος χρόνου, εφόσον κάτι καινούριο και διαφορετικό πάντα φοβίζει από την αρχή των αιώνων και πολλές φορές εκ των υστέρων αναθεωρείτε. Ένα άλλο παράδειγμα είναι το τσιγάρο που αρχικώς θεωρούταν υγιεινό, διαφημιζότανε μάλιστα από τους ίδιους τους Ιατρούς και μισό αιώνα μετά φτάσαμε να το απαγορεύουμε και να γράφουμε ότι βλάπτει σοβαρά την υγεία.

          εάν κάποιος δέχεται ότι η επιστήμη ξέρει τη δουλειά της, τότε δεν μπορεί να δέχεται ως επιστημονικό -ή έστω «συμπληρωματικό»- κάτι που η επιστήμη απορρίπτει

          όπως εξήγησα η επιστήμη απορρίπτει κυρίως θεωρίες. Πρακτικές μάλιστα που είναι μέρος της δεν δύναται να τις απορρίψει. Π.χ απορρίπτει το μεταφυσικό μέρος της θεωρίας της ρεφλεξολογιας αλλά τη χειρομάλαξη του πέλματος που παρέχει ο ρεφλεξολόγος δεν δύναται να την απορρίψει διότι η πρακτική της χειρομάλαξης έχει επιστημονική εξήγηση. Αν απορρίψει μαζί με τη θεωρία και την πράξη της χειρομάλαξης του πέλματος τότε δυστυχώς δεν ξέρει την δουλειά της. Επίσης με το παράδειγμα του τσιγάρου ή του φαρμάκου που μετά από 10 χρόνια ανακαλέστηκε σου απέδειξα ότι δεν ξέρει πάντοτε η επιστήμη τη δουλειά της γιατί σε βάθος χρόνου πολλές φόρες αναθεωρεί τα συμπεράσματα της.

          • John Smith

            «Αν όμως ο ίδιος ο ασθενής επιλέγει για τους λόγους του κάτι το φυσικότερο αυτό είναι δικαίωμα του και ελευθεριά επιλογής». Αυτό προϋποθέτει ειλικρίνεια από μέρους του «εναλλακτικού», κάτι που ξέρεις πολύ καλά ότι δεν ισχύει. Ποτέ κανένας «εναλλακτικός» δεν παραδέχεται ευθέως ότι αυτό που κάνει δεν έχει την παραμικρή επιστημονική κατοχύρωση. Αντίθετα προσπαθεί να το κάνει να φαίνεται όσο το δυνατόν πιο «επιστημονικό».

            «Τη χειρομάλαξη του πέλματος που παρέχει ο ρεφλεξολόγος δεν δύναται να την απορρίψει διότι η πρακτική της χειρομάλαξης έχει επιστημονική εξήγηση». Φυσικά και μπορεί, γιατί αυτό που κάνει ο ρεφλεξολόγος δεν έχει σχέση με μασάζ. Αν έκανε μόνο μασάζ δε θα λεγόταν ρεφλεξολόγος. Το γεγονός ότι συνδυάζει μια επιστημονική πρακτική με τη θεωρία του καθιστά το σύνολο ακατάλληλο.

            «σου απέδειξα ότι δεν ξέρει πάντοτε η επιστήμη τη δουλειά της γιατί σε βάθος χρόνου πολλές φόρες αναθεωρεί τα συμπεράσματα της». Κλασσικό επιχείρημα άνευ νοήματος. Ναι, υπήρξαν φορές που η επιστήμη άλλαξε γνώμη, όπως και φορές που δεν άλλαξε. Μέχρι λοιπόν να αλλάξει στο συγκεκριμένο θέμα -εάν αλλάξει- εμείς κρατάμε ότι οι πρακτικές αυτές ανήκουν στο χώρο της ψευδοεπιστήμης.

          • John Smith

            «Αν όμως ο ίδιος ο ασθενής επιλέγει για τους λόγους του κάτι το φυσικότερο αυτό είναι δικαίωμα του και ελευθεριά επιλογής ως ενήλικας». Και πάλι ισχύει αυτό που είπα: σύμφωνοι, αρκεί να υπάρχει ειλικρίνεια. Και από μέρους των «εναλλακτικών» ποτέ δεν υπήρξε ειλικρίνεια.

            «Πρακτικές μάλιστα που είναι μέρος της δεν δύναται να τις απορρίψει». Εάν είναι ήδη μέρος της, τότε ο «εναλλακτικός» κλέβει επιστημονικές πρακτικές για να κάνει τη δική του πρακτική να «δουλέψει». Εάν πάλι πρόκειται για πρακτικές που δεν έχουν αποτέλεσμα, τότε προφανώς και η επιστήμη μπορεί να τις απορρίψει. Άλλη περίπτωση δεν υπάρχει, εκτός και αν πάμε στα κλασσικά σενάρια όπου «η κακιά επιστήμη κρύβει την αλήθεια». Η επιστήμη αποδέχεται όποια πρακτική έχει αποδείξει ότι δουλεύει, άρα αν δεν αποδέχεται κάτι σημαίνει ότι το κάτι αυτό δεν δουλεύει.

        • Let there be Life

          Εάν θέλει να το ακολουθήσει λόγω πίστης είναι ελεύθερος να το κάνει, αλλά θα πρέπει να συνειδητοποιεί ότι αυτό που κάνει δεν είναι επιστήμη.

          Αν ακολουθήσει κάποιος μια χειρομάλαξη πέλματος ενός ρεφλεξολογου και ανακουφιστουν τα συμπτώματα του τότε αυτό που κάνει είναι επιστήμη διότι η τεχνική της μάλαξης έχει επιστημονική εξήγηση και δρα βιολογικά στα συμπτώματα του. Δεν κάνει κάποιος ρεφλεξολογια απαραίτητα λόγο πίστης στη ψευδό θεωρία της, αλλά λόγο την επιστημονικής πρακτικής επίδρασης της χειρομάλαξης πέλματος που αρνείται να τη πράξει ο σύγχρονος Ιατρός.

          Όσο για τα πανεπιστήμια, υπάρχουν πολλοί λόγοι που θα μπορούσαν να υπάρχουν τέτοια «προγράμματα», και κανένας τους δε θα είχε σχέση με επιστήμη

          Εφοσον στα προγράμματα αυτά διδάσκουν επιστημονες με PHD, διδάσκουν και εξετάζουν και Ιατροί, πολλά από τα modules είναι επιστημονικά και ιατρικά, υπάρχει κλινική αξιολόγηση από Ιατρούς καθώς και συνεργασία μαζί τους τότε παρέχουν και ιατρική επιστήμη καθώς και το πρακτικό μέρος που προανέφερα. Τώρα αν μέσα σε αυτό το πρόγραμμα διδάσκονται ταυτόχρονα και ψευδοθεωρίες δεν καθιστά το όλο πρόγραμμα άχρηστο ή αντιεπιστημονικο. Σε όλα τα προγράμματα υπάρχουν μαθήματα λιγότερο χρήσιμα οπως και θεωρίες με λάθη. Με τα χρόνια και αυτά θα αποβάλλονται.

          • John Smith

            «αυτό που κάνει είναι επιστήμη διότι η τεχνική της μάλαξης έχει επιστημονική εξήγηση». Όχι. Αυτό που κάνει βασίζεται σε πρακτικές που δεν έχουν σχέση με επιστήμη. Εάν θέλει κάποιος να ακολουθήσει μια ιατρική πρακτική ακολουθεί μια ιατρική πρακτική, δεν πάει στον τσαρλατάνο που ανακατεύει ένα μέρος της πρακτικής αυτής με δέκα μέρη μεταφυσικής.

            «Τώρα αν μέσα σε αυτό το πρόγραμμα διδάσκονται ταυτόχρονα και ψευδοθεωρίες δεν καθιστά το όλο πρόγραμμα άχρηστο ή αντιεπιστημονικο». Υπάρχει μια φράση που λέει ότι αν σε ένα βαρέλι κρασί ρίξεις μια σταγόνα λάσπη θα πιεις λάσπη. Αυτό ισχύει κι εδώ: Εάν μέσα σε κάτι το επιστημονικό παρεισφρήσουν και ψευδοεπιστημονικές θεωρίες, το αποτέλεσμα είναι απορριπτέο, όσα επιστημονικά στοιχεία και αν περιέχει. Επιπλέον είναι και άχρηστο, αφού υπάρχει ήδη η επιστημονική προσέγγιση του θέματος.

  • Let there be Life

    Συνήθως άλλα όχι απαραίτητα. Αναλόγως το βαθμό λάθους, την σημαντικότητα του κάθε δεδομένου και το συσχετισμό του με το εκάστοτε συμπέρασμα καθώς και με το ίδιο το συμπέρασμα.

    Π.χ Λέω ως δεδομένο ότι η πορτοκαλιά έξω από το σπίτι μου πέρυσι το χειμώνα «κάηκε» διότι έκανε στης 30/12/2016 -15 βαθμούς Κελσίου. (ενώ στην πραγματικοτητα π.χ έκανε -5 βαθμούς Κελσίου)
    – Συμπέρασμα ότι οι πορτοκαλιά κάηκε λόγο Κρύου -> Σωστό (ασχέτως λάθους δεδομένου)
    – Συμπέρασμα ότι μια πορτοκαλιά καίγεται στους -15 -> Σωστό διότι καίγεται είδη στους -5 πόσο μάλλον στο -15 (ασχέτως λάθους δεδομένου).
    – Συμπέρασμα ότι η πορτοκαλιά κάηκε πέρυσι στης 30/12/2016. -> Σωστό διότι όντως κάηκε τότε (ασχέτως λάθους δεδομένου)
    – Συμπέρασμα ότι η συγκεκριμένη πορτοκαλιά κάηκε στους -15 ->
    Λάθος Διότι μόνο σε αυτή τη περίπτωση παίζει ρόλο το λάθος δεδομένο.

  • Let there be Life

    Ακομα καλυτερα διοτι ενας οστεοπαθητικος ειναι καλυτερα εκπαιδευμενος απο ενα ρεφλεξολογο….

  • Let there be Life

    Οι πονοι της περιοδου αν ηταν απλα απο σπασμους μονο της μητρας, ο πονος στη μεση δεν θα ηταν συνεχομενος αλλα περιοδικος αναλογος των σπασμων. Ειναι συνεχομενος ο πονος στη μεση διοτι υπαρχει μια διαρκης φλεγμονη και καταστροφη μυικου ιστου του τοιχωματος της μητρας και κατεπεκταση πυροδοτηση/ υπερευεσθησια του συγκεκριμενου νευρικου κυκλωματος. Επισης ο πονος στη μεση λογο των σπασμων της μητρας ανακλαστικος ειναι παλι σε μυες εκτος της μητρας.
    Οι ανακλαστικοι πονοι που περιγραφω ειναι πραγματικοι οχι φανταστικοι.
    Ο πονος στο χερι λογο μειωσης αιματωσης ανακλαστικος ειναι στο αριστερο χερι στο ιδιο σημειο. Οπως και με τη χολη -> ωμοπλατη, οπως με προβλημα στα νεφρα και το πονο στη μεση.
    Οι ανακλαστικες συνδεσεις μεσω του νευρικου συστηματος αναλογος με την παθολογια των οργανων και οι επιρροες που εχουν στο μυοσκελετικο συστημα δεν ειναι λογικοφανης προσπαθεια δικια μου αλλα ονομαζεται viscerosomatic / somatovisceral reflex.

    Σιγουρα συμβαινει και το αντιθετο και η καλυτερη αντιμετωπιση στο προβλημα να βρεθει στην ιατρικη πραξη και οχι στο ρεφλεξολογο. Αυτο δεν αναιρει ομως την οποια αξια μιας ρεφλεξολογικης πραξης για συγκεκριμενα προβληματα κατω απο συγκεκριμενες προυποθεσεις.

  • Let there be Life

    Ένας σωστά εκπαιδευμενος ρεφλεξολόγος μαθαίνει τις βασικές γνώσεις του μυοσκελετικου συστήματος του πέλματος. Οπότε αποκτά μια βασική ιδέα.

    Γιατί τα μηχανήματα
    – έχουν συγκεκριμένες ρυθμίσεις και δεν προσαρμόζονται στιγμιαία σε κλάσμα του δευτερολεπτου κατά τη διάρκεια της θεραπείας όπως το ανθρώπινο χέρι.
    – το μηχάνημα δεν έχει αισθητήρια και εγκέφαλο ώστε να λαμβάνει feedback από τους ιστούς και να προσαρμοζεται καταλλήλως (δύναμη, φορά, γωνία. βάθος μαλαξης κ.α).
    – Επίσης η ανθρώπινη μάλαξη έχει και συναισθηματικη ανθρώπινη φροντίδα αφής σε σχέση με ένα μηχάνημα.

    Δηλαδή εσύ προτιμάς να σε τρίψει (μάλαξη) ένα μηχάνημα ή ένα εξιδεικευμενο έμπειρο ανθρώπινο χέρι / μυαλό;

    • Antigonos Gonatias

      Στο τελευταίο,είναι στον άνθρωπο,φαντάζομαι.Για μένα,αν με το μηχάνημα γίνεται καλύτερη δουλεία,προτιμώ το μηχάνημα.

      Στο θέμα των μηχανημάτων κάνεις λάθος,και το λέω τόσο ως μηχανικός,όσο και σαν «ασθενής».Επίσης δεν μπορεί να μπει χέρι παντού,εκτός εγχείρησης.Απο κει και πέρα ένας φυσιοθεραπευτής δεν ασχολείται μόνο με μαλάξεις,και ναι υπάρχουν περιπτώσεις όπου δεν χρησιμοποιούνται μηχανήματα και δεν υπάρχει και λόγος ανάπτυξης πχ ασθενείς με «χοντρή» ζημιά στα άκρα αφότου έχουν περάσει μεγάλη περίοδο ακινησίας,χρειάζονται συγκεκριμένες ασκήσεις απο τον φυσ/τη για να επανέλθει η κινητικότητα τους.

      Τώρα,όσο για τις γνώσεις του ρεφλεξολόγου,σου έθεσα ένα ερώτημα παραπάνω……Όχι τίποτα άλλο,βαρίεμαι να κάθομαι να γράφω «σεντόνια»,και στα έχουν πει και οι προλαλήσαντες και το site.Απο κει και πέρα : ….

      https://uploads.disquscdn.com/images/78a3743897d778f81b84074fdaf28b497e4984e64e3155529d8a11d10d967fc5.png

      Πάντα φιλικά.

  • Antigonos Gonatias

    Για απλό μασάζ στην πλάτη ή στα πέλματα ξέρω και γω.Τα γνωρίζω εμπειρικά μιας και είναι κάτι που κάνω συχνά στο σπίτι εδώ και χρόνια. Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι γνωρίζω την οποιαδήποτε αιτία, όσες φορές και να το κάνω .Μιας και το κυρίως επιχείρημα σου αφορά το πόσες φορές κάνει κάτι συγκεκριμένο ο ρεφλεξολόγος , αυτό δεν σημαίνει οτι έχει γνώση και του τι κάνει και ,το κυριότερο, γιατί το κάνει.Ιδιαίτερα αν δεν υπάρχει κάποιο πιστοποιητικό γνώσεων από επιστημονικό φορέα.

    Σε ρεφλεξολόγο όχι δεν έχω πάει γιατί πολύ απλά δεν ήταν μέρος των «εντολών» ορθοπαιδικού.Τριών για την ακρίβεια,των οποίων τόσο η διάγνωση όσο και η αποθεραπεία ήταν η ίδια (γόνατο):συγκεκριμένες ασκήσεις και φυσιοθεραπεία.

    Και κάτι άλλο, γιατί είναι κακή ή χρήση ενός μηχανήματος, όταν γίνεται στοχευμένα ,με σταθερό ρυθμό και για όσο χρόνο χρειάζεται δεδομένης της κόπωσης και της δυσκολίας ακριβείας από πλευράς φυσιοθεραπευτή.Επίσης σε πληροφορώ ότι ένας σωστός φυσιοθεραπευτής χρησιμοποιεί συνδυασμό χεριών και μηχανημάτων ανάλογα με την περίπτωση.
    Και σου αντιτείνω: σου ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ ποτέ να πας σε ορθοπαιδικό και να σε στείλει για φυσιοθεραπεία;

    • Let there be Life

      Ο ρεφλεξολογος δεν κανει απλο μασαζ που κανεις και εσυ αλλα με διαφορετικο τροπο και πιεσεις. Μασαζ με μασαζ εχει διαφορα.
      Διοτι πολυ απλα αλλη επιδραση της χειρομαλαξης (οπως προσαρμοζεται κατω απο τη νοηση και εντολη ανθρωπινου μυαλου) και αλλη η επιδραση του μηχανηματος.
      Ο ρεφλεξολογος εχει σκοπο και στοχο για το πως να τριψει και γιατι και η πρακτικη εμπειρια που συσωρευει με την καθημερινη εφαρμογη και εξασκηση ειναι πολυτιμη.

      Εχω λαβει θεραπεια απο φυσιοθεραπευτη κατω απο παραπομπη ορθοπαιδικου, και δεν εμεινα ευχαριστημενος ουτε απο την ποιοτητα της θεραπειας (μηχανηματα & 5 λεπτα μαλαξη) ουτε απο το ανθρωπινο ενδιαφερον του φυσιοθεραπευτη προς τη λυση του μυοσκελετικου προβληματος μου. Αντιθετος η προσσεγιση ενος ρεφλεξολογου οπου ο ιδιος 30 λεπτα ασχολουταν με το ποδι μου με τα χερια του και εδεινε τον εαυτο του προσπαθωντας να βοηθησει ενω ταυτοχρονα συζητουσε και μου εδεινε προσωπικη αξια ως πασχοντα με εκανε να εκτιμησω αυτη την πρακτικη ασχετος με τη μη κατανοησημη & επιστημονικη θεωρια της.

  • John Smith

    Η πρακτική του «σωστά εκπαιδευμένου ρεφλεξολόγου» δεν παύει να είναι μια ψευδοεπιστημονική πρακτική, που αποδεδειγμένα δεν βοηθάει περισσότερο από ένα απλό μασάζ. Γιατί λοιπόν ο γιατρός να χρησιμοποιήσει έναν ψευδοεπιστήμονα ενώ υπάρχουν επαγγελματίες φυσιοθεραπευτές;

    • Let there be Life

      Γιατι οι φυσιοθεραπευτες
      1. Συνηθως δεν μπαινουν στο κοπο να κανουν μαλαξη πανω απο 5 λεπτα και αν, προτιμωντας τη χρηση μηχανηματων. Προτιμοτερο 30 λεπτα εξατομικευμενης χειρομαλαξης ρεφλεξολογου παρα 5 λεπτα ξεπετας και μηχανηματα που τα χειριζεται ο βοηθος του φυσικοθεραπευτη..
      2. Ο ρεφλεξολογος εκπαιδευεται εκτενεστερα στη μαλαξη ποδιου, πελματος. Η εξιδικευμενη μαλαξη περιεχει διαφορες τεχνικες και αναπτυγμενη αισθηση της αφης ωστε να καταλαβαινει αυτος που την εξασκει την ανταποκριση των ιστων κατα τη διαρκεια των πιεσεων.
      3. Ο ρεφλεξολογος αποκτα κλινικη εμπειρια πολλων πελματων εφοσον ολη μερα ασχολειται με πελματα και μαθαινει μεσω της συνεχης εξασκησης να τα χειριζεται πιο αποδοτικα. Ενας φυσιοθεραπευτης λιγες φορες ασχολειται με πελματα εφοσον ως επι το πλειστον ασχολειται με μεση, αυχενα, ωμους, γονατα κ.α

      Ψευδοεπιστημονικη φαινεται να ειναι η θεωρια και η εξηγηση. Ομως η καθεαυτη πρακτικη της 30λεπτης μαλαξεως και η επιδραση της στους ιστους εχει επιστημονικοτατη βιοχημικη επιδραση.

      • John Smith

        1) Εάν το πρόβλημα είναι ότι οι φυσιοθεραπευτές δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους, διορθώνεις τους φυσιοθεραπευτές. Δεν εισάγεις στην ιατρική κοινότητα τσαρλατάνους.

        2) Ο ρεφλεξολόγος δεν εκπαιδεύεται καλύτερα από τον γιατρό, γιατί πολύ απλά δεν εκπαιδεύεται ως γιατρός. Εκπαιδεύεται ως μάγος. Οι «μαλάξεις» που διδάσκεται βασίζονται σε δήθεν «ενεργειακές ροές», όχι σε σημεία νευρικών απολήξεων ώστε αυτό που κάνει να βοηθάει.

        3) Ισχύει το ίδιο με το προηγούμενο. Ο ρεφλεξολόγος δεν μπορεί να αποκτήσει κλινική εμπειρία, γιατί αυτό που κάνει δεν είναι ιατρική αλλά μαγεία.

        Το πράγμα είναι απλό: αν μέσα σ’ όλες αυτές τις ψευδοθεραπείες υπήρχε το παραμικρό επιστημονικό κομμάτι, η ιατρική θα το είχε προσλάβει και θα το χρησιμοποιούσε. Εάν δεν το κάνει σημαίνει ότι δεν πρόκειται για επιστήμη.

        • Let there be Life

          1. Τσαρλατανισμος σε βαθμο ειναι η θεωρια αλλα οχι η πρακτικη της ρεφλεξολογιας.
          Μπορεις να διακρινεις τη διαφορα;
          Δυσκολα να διορθωσεις τους φυσιοθεραπευτες οταν ως ιατρος πασχεις απο παρομοια προβληματα ξεπετας και ρουτινας και πλεον λειτουργεις κυριως ως μηχανη συνταγογραφισης & παραπομπης και λιγοτερο ως προσωπικος ιατρος που επεμβαινεις ο ιδιος πρακτικα στην μεθοδο θεραπειας και ενδιαφερεσαι ο ιδιος 30 λεπτα να εξηγησεις και να συμβουλεψεις των ασθενη σου πρακτικα πως και ο ιδιος μπορει να συμβαλλει στην αποθεραπεια του.
          Δυσκολα να αλλαξουν οι φυσιοθεραπευτες οταν αναγκαζονται δια νομου να αγοραζουν συγκεκριμενα μηχανηματα και πλεον στις σχολες περισσοτερο διδασκονται τη χρηση των μηχανηματων και ολο και λιγοτερο τις φυσικες τεχνικες χειρομαλαξης και ασκησεων.
          2. Ο σωστος ρεφλεξολογος μαθαινει την βασικη ανατομια και τις αποληξεις των νευρων. Ο ιατρος δεν διδασκεται την πρακτικη χειρομαλαξης των πελματων στο βαθμο που τη διδασκεται ο ρεφλεξολογος.
          3. Αποκτα κλινικη εμπειρια διοτι πρακτικα αυτο που κανει με τα χερια του και χαλαρωνει τα πελματα ανακουφιζοντας τον πονο και τα προβληματα εχει επιστημονικο αντικτυπο και δεν εχει σχεση με τη μαγεια. Αλλο το τι νομιζει οτι κανει με το μυαλο του (θεωρια), και αλλο το τι πραγματικα & ουσιαστικα συμβαινει με τα χερια του βιοχημικα στους ιστους των πελματων προς οφελος του πασχοντα.

          Το οτι δεν το κανει ωφειλεται σε αλλους πιθανους παραγοντες και λιγοτερο στη μη υπαρξη επιστημονικης αξιας της ρεφλεξολογικης χειρομαλαξης. Θα ηταν ενδιαφερον για εσενα να λαμβανες ρεφλεξολογια απο καλα εκπαιδευμενο ρεφλεξολογο του εξωτερικου (π.χ μεγαλης βρετανιας) οπου γνωριζει παραλληλα βασικη ανατομια και λιγη παθοφυσιολογια και ισως κατανοησεις μερος απο αυτα που περιγραφω.

          • John Smith

            1) Εάν η θεωρία είναι τσαρλατανισμός, τότε και η πρακτική είναι το ίδιο. Αν η πρακτική έχει κάτι σωστό, τότε το δανείζεται από κάπου αλλού. Επομένως ψάχνουμε αυτό το αλλού, όχι την αποδεδειγμένη ψευδοεπιστήμη.
            2) Ο σωστός ρεφλεξολόγος μαθαίνει τις «ενεργειακές ροές» και τους «ενεργειακούς μεσημβρινούς», τα οποία, παρά τους ισχυρισμούς τους, δεν έχουν καμία σχέση με νευρικές απολήξεις. Δεν υπάρχει λοιπόν περίπτωση να μάθει κάτι το ιατρικό, πολύ δε μάλλον να το μάθει καλύτερα από τους γιατρούς.
            3) Τη στιγμή που αυτό που κάνει στερείται επιστημονικής βάσης, δεν είναι δυνατόν να αποκτήσει κλινική εμπειρία. Είναι σαν να μου λες ότι εγώ αποκτώ κλινική εμπειρία στο να κουνάω το μαγικό ραβδί μου πάνω από τον ασθενή, επειδή βρέθηκαν κάποιοι να πουν ότι τους βοήθησε. Αν πρόκειται για placebo τότε η όποια «εμπειρία» δεν έχει καμία απολύτως αξία.

            Για να το πούμε τελείως απλά, ο ρεφλεξολόγος δεν στηρίζεται σε έναν επιστημονικό «χάρτη» του πέλματος για να εφαρμόσει την πρακτική του. Στηρίζεται σε έναν «χάρτη ενεργειακών ροών», οι οποίες στην πραγματικότητα δεν υφίστανται, και που καμία σχέση δεν έχουν με νευρικές απολήξεις. Αν τώρα τυχαίνει σε κάποιες περιπτώσεις να βοηθάει, πρόκειται είτε για placebo είτε καθαρά για σύμπτωση. Σε κάθε περίπτωση δεν πρόκειται για ιατρική πρακτική -δε συζητάω καν το να είναι καλύτερη από το ιατρικό μασάζ.

          • Let there be Life

            1. Όχι απαραίτητα, διότι μπορεί η θεωρία και η εξήγηση της να έχει λάθη όμως η πρακτική της μάλαξης εφαρμόζεται σε πολύ καλό βαθμό. Άλλο η θεωρεία και άλλο η πράξη (λέει ο λαός). Ναι το δανείζεται από αλλού αλλά το εφαρμόζει πολύ καλά ως πρακτική και αυτό έχει την αντικειμενικη αξία του.
            2. Κάνεις λάθος διότι ο σωστά εκπαιδευμενος ρεφλεξολογος μαθαίνει τη βασική ανατομία και παθολογια του πέλματος και φυσικά τις νευρικές απολήξεις.
            Δεν μαθαίνει μόνο τους «ενεργειακούς μεσημβρινούς».
            3. Όπως γνωρίζεις δεν πρόκειται για placebo διότι μιλάμε για μάλαξη μυών, ιστών, αιμάτωση, νευρική χαλάρωση κ.α. Τα παραπάνω συμβαίνουν για 30 Λεπτά. Οπότε όταν εφαρμόζονται τα παραπάνω σε διαφορετικά πέλματα ανθρώπων καθημερινά τότε αποκτιέται πρακτική εμπειρία. Ατυχές το παράδειγμα με το ραβδί διότι σε αυτό δεν υπάρχει κάτι το επιστημονικό πέρα την υποβολής και του placebo. Εδω όμως μιλάμε για 30 λεπτή ΜΑΛΑΞΗ με συγκεκριμένη τεχνική και όχι τυχαία.

            Το ότι ο χάρτης εξηγείτε λανθασμένα δεν σημαίνει ότι επί 30 λεπτά δεν επηρεάζονται οι νευρικές απολήξεις και οι μυς και αυτό έχει βιοχημικό αντίκτυπο στο σώμα. Σύμπτωση επεναλαμβανομενη παύει να είναι σύμπτωση διότι ο ρεφλεξολογος στοχεύει να χαλαρώσει μυικές εντάσεις που αντιλαμβανεται με την αφή του ασχέτως με τη θεωρία των μεσημβρινών. Placebo από μόνο του δεν είναι διότι μιλάμε όπως εξήγησα για μάλαξη και χαλάρωση.
            Μπορεί η ιατρική θεωρία να είναι πιο κοντά στη πραγματικότητα δεν σημαίνει όμως απαραίτητα ότι η πρακτική εφαρμογή της μάλαξης ότι θα είναι και ανώτερη διότι αυτό εξαρτάτε από διαφορετικους παράγοντες (διάρκεια, τεχνική, εμπειρία κ.α)

            Για να στο αποδείξω πήγαινε σε έναν τυχαίο ιατρό ορθοπαιδικο ή φυσιοθεραπευτη και ζητησε μαλαξη στο πελμα. Σύγκρινε την υπηρεσία (διάρκεια χρόνου, αίσθηση, αποτέλεσμα) με μια επίσης τυχαία συνεδρία ρεφλεξολογου.
            Σύγκρινε την υπηρεσία και των δυο και πες μου ποιος εφάρμοσε αποδοτικότερη μάλαξη στο πέλμα σου (και όχι Θεωρία).

          • John Smith

            1) Αν η θεωρία έχει λάθη τότε η πρακτική έχει κι αυτή λάθη. Δεν μπορεί κανείς να προτιμήσει ως θεραπεία κάτι το έστω μερικώς ιατρικό -που δε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι καν έτσι- από κάτι το πλήρως ιατρικό, πολύ δε μάλλον να το θεωρήσει και καλύτερο.
            2) Ο ρεφλεξολόγος δεν μπορεί να μάθει ιατρική, γιατί αυτό που κάνει δεν έχει ως βάση την ιατρική. Αν μαθαίνει ένα μέρος ίσα για να κάνει τη δουλειά του, ισχύει αυτό που είπα και πριν: δε θα προτιμήσω τον αυτοδίδακτο στο περίπου «ειδικό» από τον κανονικό γιατρό, όσο καλύτερος και αν προσπαθεί να παρουσιαστεί.
            3) Ομοίως κι εδώ: εάν υπάρχει κάποιο πραγματικό θεραπευτικό αποτέλεσμα, τότε αυτό είναι είτε τυχαίο είτε αποτέλεσμα «κλοπής» από την ιατρική. Δεν μου προσφέρει κάτι περισσότερο, αντίθετα μου προσφέρει λιγότερα αφού αντικαθιστά την ιατρική με μαγικές πρακτικές.

            Επίσης ο ρεφλεξολόγος δεν «αντιλαμβάνεται» κάτι «με την αφή του». Αυτό είναι καθαρά προσπάθεια του χώρου να παρουσιάσει την πρακτική του ως επιστήμη. Αν αυτό που έκαναν στηριζόταν αποκλειστικά σε επιστημονική έρευνα η ιατρική θα τους δεχόταν, και θα μιλούσαμε για γιατρούς και όχι για «εναλλακτικούς». Αν κάποιοι από αυτούς θεωρούν ότι έχουν αποκτήσει τόση εμπειρία ώστε να είναι καλύτεροι από τους φυσιοθεραπευτές, χωρίς όμως να βγαίνουν έξω από το χώρο της επιστήμης, μπορούν κάλλιστα να δώσουν εξετάσεις, να πάρουν πτυχίο φυσιοθεραπευτή, και να αφήσουν στην άκρη όλες αυτές τις ψευδοεπιστημονικές πρακτικές. Γιατί λοιπόν δεν το κάνουν;

          • Let there be Life

            Αδυνατεις να καταλαβεις την πραγματικοτητα πως αλλο η θεωρια και αλλο η πραξη, και οτι η πραξη εξαρταται απο διαφορετικους παραγοντες περαν της θεωρειας.

            Δοκιμασε το τεστ που σε προετρεψα να κανεις και οταν συγκρινεις τυχαια τις διαφορετικες πρακτικες εκ του αποτελεσματος και αποκτησεις προσωπικο βιωμα το ξανασυζηταμε.

            Μηπως ενας ρεφλεξολογος δεν γινεται φυσικοθεραπευτης για τους εξης λογους.
            – δεν θελει να υποχρεωθει να αγορασει μηχανηματα για να εχει αδεια;
            – δεν θελει να δουλεψει με το «μοντελο» των φυσικοθεραπευτων αλλα μονο με τα χερια του.
            – δεν θελει να δωσει παννεληνιες και να μετακομισει σε αλλο μερος αλλα θελει αμεσα να σπουδασει ενα αντικειμενο που τον ενφιαφερει, προσφεροντας μια συγκεκριμενη υπηρεσια κερδιζοντας τα προς το ζην.
            – διοτι ειχε κακη επειρια απο τη φυσικοθεραπεια και ο ιδιος βρηκε μεγαλυτερη ανακουφιση των συμπτωματων του στη ρεφλεξολογια;

            Μηπως ονομαζονται «εναλλακτικοι» και γιατι προσφερουν πραξεις τις οποιες θα επρεπε να τις προσφερουν οι ειδικοι και δεν το κανουν; μηπως επειδη καλυπτουν ενα κενο στο τομεα της υγειας το οποιο κενο δημιουργηθηκε απο την ελλειπη πραξη των ιατρων & φυσικοθεραπευτων. Μηπως τελικα περα απο τη ψευδοεπιστημη προσφερουν και κατι που εχει πραγματικα αναγκη ο ασθενης και δεν το λαμβανει απο τους ειδικους;

          • John Smith

            Η πράξη είναι εφαρμογή της θεωρίας. Αν εγώ φτιάξω μια θεωρία που να λέει ότι το μασάζ στα πόδια γίνεται με το να βάλεις τα χέρια στο κεφάλι δεν υπάρχει περίπτωση κάποιος να έχει αποτέλεσμα εφαρμόζοντάς την. Αν τώρα κάποιος επιλέξει να μην ακολουθήσει αυτά που λέω εγώ, τότε το αποτέλεσμα δεν μπορεί να αποδοθεί στη μέθοδό μου. Το ίδιο και εδώ: όταν η πρακτική μιλάει για «ροές ενέργειας» τις οποίες ο «θεραπευτής» δήθεν «χειρίζεται», τότε τα όποια αποτελέσματα δεν μπορούν να αποδοθούν στην πρακτική.
            Το να δοκιμάσω κάτι το οποίο απλά θα μου φάει τα λεφτά, ενώ ξέρω εκ των προτέρων ότι δεν θα έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα, είναι μάλλον ανόητο. Η επιστήμη ερεύνησε την πρακτική αυτή και απέδειξε ότι δεν δουλεύει, συνεπώς η όποια «προσωπική εμπειρία» είναι άνευ νοήματος. Ακόμα και αν νιώσω καλά, αυτό θα πρέπει να αποδοθεί σε παράγοντες άσχετους με την πρακτική.
            Όσο για τους λόγους, ας μην κοροϊδευόμαστε. Το ξέρεις κι εσύ όσο καλά το ξέρω κι εγώ ότι αν κάποιος ήθελε να είναι συνεπής ως προς την ιατρική επιστήμη δε θα άνοιγε δικό του μαγαζί γιατί «δεν θέλει το μοντέλο των φυσιοθεραπευτών». Οι ιατρικές πρακτικές δε βγαίνουν από το κεφάλι του καθενός. Προέρχονται από τη συνολική εμπειρία του ιατρικού χώρου, και δεν μπορεί ο καθένας να πετάει τα μισά γιατί «δεν του αρέσουν». Αν πάλι θέλει να κάνει τα δικά του και αυτά αποτυγχάνουν να δώσουν αποτέλεσμα, τότε δικαίως η ιατρική κοινότητα τον απορρίπτει.
            Επιπλέον βλέπω ότι σιγά σιγά αρχίζουμε τη γνωστή ιστορία: οι γιατροί δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους, γι’ αυτό εμφανίζονται οι «εναλλακτικοί», αλλά οι «εναλλακτικοί» είναι καλύτεροι και κάνουν περισσότερα από τους γιατρούς γιατί δεν ακολουθούν την ιατρική μεθοδολογία. Τα έχουμε ακούσει αυτά πολλές φορές, από δεκάδες υποστηρικτές των «εναλλακτικών» -μερικοί εκ των οποίον ήταν και οι ίδιοι «εναλλακτικοί»- και τίποτα από όλα αυτά δεν έχει βάση. Η ιατρική είναι συγκεκριμένη, τα όποια λάθη ενός μικρού αριθμού γιατρών δε δικαιολογεί την απόρριψή της, και φυσικά δε δικαιολογούν την εμφάνιση απατεώνων που εφαρμόζουν ψευδοεπιστημονικές πρακτικές. Αν στην ιατρική υπάρχει έλλειψη σε κάποιον τομέα δεν συμπληρώνουμε το κενό με τσαρλατάνους.

          • Let there be Life

            Οπως ειπα οταν και αν ποτε εφαρμοσεις το τεστ που προτεινα και αποκτησεις προσωπικη ευεργεσια σε προβλημα υγειας ισως κατανοησεις μερος αυτων που λεω.
            Μεχρι τοτε θα μιλας φανατισμενα και απορριπτηκα και κατα τη γνωμη μου δεν διαφερει η αντιληψη σου απο τους φανατισμενους εναλλακτικους που απορριπτουν καθε τι ιατρικο ως μιασμα.
            Το κενο υπαρχει οχι λογο λαθων μικρου αριθμου ιατρων αλλα λογο του γενικοτερου μοντελου που εχει παρεμερισει βασικες αρχες της ιατρικης και της υγειας.
            Μακαρι να υπηρχε μονο ενα μοντελο υγειας χωρις τσαρλατανισμους και μυθους. Μακαρι να υπηρχαν μονο ιατροι. Οσο ομως το κενο που προανεφερα υπαρχει και μεγαλωνει, τοσο περισσοτερο θα αυξανεται η ζητηση των ασθενων για «εναλλακτικες» προσεγγισεις. Δεν ξερω αν εχεις παρατηρησει οτι υπαρχει αυξηση των «ενναλακτικων» πρακτικων και μαλιστα πλεον εκπαιδευονται και με ιατρικες γνωσεις (ανατομια, παθολογια, φαρμακολογια). Στο εξωτερικο υπαρχουν πραγματικα πανεπιστημια που αποδιδουν Master και Βachelor OF SCIENCE σε «εναλλακτικες» προσεγγισεις και Ιατροι & κρατικοι φορεις συνεργαζονται μαζι τους. Μαλιστα ιατροι δεχονται οι ιδιοι για την υγεια τους καποιες «εναλλακτικες» υπηρεσιες και τις διδασκονται και οι ιδιοι σε σεμιναρια.
            Ενα ειναι σιγουρο οτι οσο περνανε τα χρονια ξεκαθαριζει το τοπιο και οτι αχρηστο αποβαλλεται και οτι αληθινο δυναμωνει. Τιποτα πραγματικα ωφελιμο της ιατρικης δεν θα αφαιρεθει, το αντιθετο.
            Οι εναλλακτικοι θα αποδεχθουν αρκετες επιστημονικες θεωριες απορριπτοντας τον μυθο και την υπερβολη και οι ιατροι θα αξιολογησουν την πρακτικη εφαρμογη καποιων συγκεκριμενων εναλλακτικων θεραπειων ωστε το κενο να καλυφθει.
            Ειδη γινεται αυτο στο εξωτερικο και θα γινει αργα ή γρηγορα και εδω.

          • John Smith

            Επειδή δεν έχει νόημα να επαναλαμβάνουμε τα ίδια κάθε φορά, να καταλήξουμε στα εξής:
            1) Δέχεσαι ότι κάτι το οποίο έχει αποτύχει να δώσει αποτελέσματα στις σχετικές έρευνες δεν μπορεί να ονομάζεται επιστήμη;
            2) Δέχεσαι ότι αν κάτι έχει θεραπευτικά αποτελέσματα χωρίς να είναι επιστήμη, τότε ή «κλέβει» από την επιστήμη ή μιλάμε για μεταφυσικές καταστάσεις;
            3) Δέχεσαι ότι εάν σε κάποιο τομέα της ιατρικής υπάρχει πρόβλημα στην εφαρμογή των πρακτικών, αυτό δεν διορθώνεται με την εφαρμογή ψευδοεπιστημονικών μεθόδων;
            Αν θέλεις να μιλάς για επιστήμη οφείλεις να τα δέχεσαι.

            Όσο για το υπόλοιπο κείμενό σου, αρχίζει πλέον και φαίνεται ξεκάθαρα το πού θέλεις να το πας: όχι μόνο παρουσιάζεις την ιατρική ως υποδεέστερη των «εναλλακτικών» πρακτικών, αλλά ουσιαστικά βάζεις τους «εναλλακτικούς» στη θέση της ιατρικής να διαλέξουν τι θα κρατήσουν. Στην ουσία ελπίζεις σε ένα μέλλον όπου η ιατρική θα περάσει στα χέρια των «εναλλακτικών», οι οποίοι θα κρατήσουν ότι θέλουν και θα συμπληρώσουν με τα δικά τους δόγματα. Και κάπου εδώ νομίζω ότι τελειώνει ο όποιος σοβαρός διάλογος, αφού μια τέτοια προσέγγιση είναι έξω από κάθε λογική.

          • Γλουπ!!!

            Στα πολλά σας -δεν για τους ρεφλεξιολόγους να προσθέσω ένα ακόμη:
            Δεν είχε τα «κότσια» (θέληση, νοημοσύνη, υπομονή) να πραγματοποιήσει τα παιδικά του όνειρα και φιλοδοξίες να γίνει γιατρός (σύνδρομο που το περνάνε πολλά παιδιά) και αυτό που κάνει είναι η υποκατάσταση 10-15 χρόνων σπουδών από άλλους επιστήμονες, με ένα 6μηνο σεμινάριο από άλλους ομοίους του.

  • John Smith

    Το κλειδί εδώ είναι αυτό που και εσύ περιγράφεις: «βοήθεια μέσω της χαλάρωσης μυών, χαλάρωσης του νευρικού συστήματος και ανακούφισης του πόνου», κοινώς μασάζ. Αυτό όμως είναι κάτι το ήδη γνωστό, και δεν έχει ανάγκη τη συνοδεία θεωριών για «ενεργειακούς μεσημβρινούς» και «ροές ενέργειας» -βασικές θεωρίες της ρεφλεξολογίας και άλλων «εναλλακτικών» πρακτικών. Αν η επιστήμη αναγνώριζε στη ρεφλεξολογία κάτι το πρωτότυπο θα το είχε ενστερνιστεί.

    • Let there be Life

      Το προβληματα ειναι δυο
      1. Η μεταφυσικη ερμηνεια και υπερβολη των ρεφλεξολογων & εναλλακτικων θεραπευτων που καλος πρεπει να αποβαλλεται.
      2. Η υπαρχουσα σε αρκετο βαθμο γνωστη απλη επιστημονικη θεωρηση η οποια δεν εφαρμοζεται ουτε αξιολογητε ουτε συστηνεται απο τους ιατρους.
      Π.χ ενας ιατρος ορθοπαιδικος ως επιστημονονας που σπουδασε 10-12 χρονια θεωρει ντροπιαστικο και ευτελες να χρησιμοποιησει τα πολυτιμα χερακια του να απελευθερωσει την πελματιαια απονευρωση (μασαζ) για να βοηθησει το διαστρεμμα μου αμεσα και προτιμα να γραψει 5 λεπτα ενα αντιφλεγμονωδες που δεν θα εχει το ιδιο αμεσο αποτελεσμα και θα πειραξει και το στομαχι.

      Επισης ο ρεφλεξολογος επειδη ειδικευεται στην πρακτικη εφαρμογη της μαλαξης & ενεργοποιησης των νευρωνων των πελματων ειναι ικανοτερος και πιο εμπειρος απο εναν ορθοπαιδικο να την εφαρμοσει, προς ωφελοε του ασθενους.

      Κατα τη γνωμη μου η λυση βρισκεται ειτε ο ορθοπαιφικος να αρχισει το σωστο εξειδικευμενο μασαζ ή να αποδεχτεί και να συστησει ενα ρεφλεξολογο ως ειδικοτερο και πιο αποδοτικο στη μαλαξη και χαλαρωση του πελματος και του ποδιου γενικοτερα.
      Το προβλημα πολλων επιστημονων ειναι οτι κολλανε στο μυθο και την υπερβολη και αντιδρουν, χανουν ομως ταυτοχρονα την ουσια και την ενδεχομενη μικρη ή μεγαλη λειτουργικη αξια των «εναλλακτικων» πρακτικων.
      Δεν ειναι η υγεια & η ανακουφιση παντα στο χειρουργιο, στο φαρμακο, στο λειζερ και στα μηχανηματα.

      • John Smith

        Ποτέ κανένας σωστός γιατρός δε θεωρεί «ντροπιαστικό και ευτελές» το να κάνει τη σωστή θεραπεία. Αν σου δίνει αντιφλεγμονώδες σημαίνει ότι αυτό χρειάζεσαι για την πάθησή σου.

        Επίσης ο ρεφλεξολόγος δεν είναι ειδικός σε τίποτα, καθώς οι πρακτικές του βασίζονται -όπως ήδη είπαμε- σε αποκρυφιστικές θεωρίες στερούμενες κάθε επιστημονικού υπόβαθρου. Αν θέλει να ειδικευτεί στο μασάζ μπορεί να αφαιρέσει τον τίτλο του ρεφλεξολόγου και τις θεωρίες του, και να είσαι σίγουρος ότι μια χαρά θα τον προτείνουν οι γιατροί.

        Για να το πούμε απλά, το θέμα δεν είναι «η υγεία και η ανακούφιση» σαν γενικές ιδέες. Το θέμα είναι να γίνεις καλά, έστω και αν η διαδικασία είναι επίπονη. Και αν ο γιατρός κρίνει ότι χρειάζεσαι εγχείρηση ενώ ο «εναλλακτικός» σου προτείνει εντριβές με μαντζουνόλαδο, τότε σκέψου αν θα προτιμούσες την «εύκολη λύση».

  • Γλουπ!!!

    Χμμμμ…….

    Μια άλλη μελέτη συνέκρινε τις επιπτώσεις της ρεφλεξολογίας στα πόδια, ……
    ……. Οι ερευνητές κατέληξαν ότι η ρεφλεξολογία στα πόδια δεν είναι αποτελεσματική σε οξείες, μετεγχειρητικές καταστάσεις της γυναικολογίας και μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να προκαλέσει κοιλιακό άλγος.

    Αν μπορεί να προκαλέσει κοιλιακό άλγος (πχ με λανθασμένη εφαρμογή) γιατί να μη μπορέσει (με σωστή εφαρμογή) να ελαττώσει το ίδιο άλγος αν υπάρχει???
    Νομίζω πως τουλάχιστον σε αυτό το σημείο μάλλον επιβεβαιώνεται η σύνδεση των περιοχών της πατούσας με τα μέρη του σώματος….

    • John Smith

      Η σύνδεση ίσως. Η σύνδεση μέσω «ενεργειακών μεσημβρινών» και «τσάκρα» όχι. Το θέμα είναι ότι αν μπορούσε να αφαιρέσει κανείς τα όσα μεταφυσικά έχει η εν λόγω πρακτική -βέβαια κάτι τέτοιο είναι αδύνατο τη στιγμή που η βάση της θεωρίας είναι μεταφυσική- αυτό που μένει είναι το μασάζ, κάτι που ήδη χρησιμοποιείται από την ιατρική. Ουσιαστικά έχουμε μια ήδη γνωστή επιστημονική μέθοδο κολλημένη πάνω σε ένα σωρό μεταφυσικές θεωρίες.

  • The Dutch

    Δηλαδή μου λέτε ότι ούτε αυτό κάνει δουλειά…;!!
    http://www.bobirakia.gr/bobirakia/kolie-kexribariou-odontofyias/4-kolie-odontofyias-apo-kexribari.html

  • leon06010

    Όπως το λέει και στην τελευταία παράγραφο, ένα μασαζάκι, ή έστω μασαζάρα, στα πέλματα είναι πάντα ευπρόσδεκτο, ασχέτως ασθενειών και ζωνών