Ο μύθος του τι απέγιναν οι Τούρκοι κομάντος που ανέβηκαν στα Ίμια το 1996

12

Η κρίση των Ιμίων κορυφώθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 31ης Ιανουαρίου. Στις 01:40 τουρκικές ειδικές δυνάμεις αποβιβάζονται στη Μεγάλη Ίμια (Δυτική). Σύμφωνα με δεκάδες άρθρα που κυκλοφόρησαν τα επόμενα χρόνια, η ολιγομελής τουρκική ομάδα, βρήκε το θάνατο υπό περίεργες συνθήκες που αποδόθηκαν είτε σε ελληνικό δάκτυλο, είτε ακόμη και σε πράξη του τουρκικού κράτους και των Αμερικανών που ήθελαν να τους σωπάσουν.

Στο tromaktiko.blogspot.gr πρόσφατα και στο newsbomb.gr σε ρεπορτάζ του Κώστα Χαρδαβέλα (δείτε εδώεδώ και εδώ) καθώς και σε δεκάδες άλλα άρθρα, διαβάζουμε:

Ποια είναι η αλήθεια;

Με τη Κρίση των Ιμίων, η Άγκυρα πέτυχε να «γκριζάρει» περιοχές του ανατολικού Αιγαίου, χωρίς (επισήμως) να ρίξει ούτε μια σφαίρα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι γείτονες πέτυχαν μια στρατηγική νίκη που θα έπρεπε να διδάσκεται στις στρατιωτικές ακαδημίες, διότι πέτυχε πολλά με ανύπαρκτο κόστος.

Αυτή η ελληνική ήττα, θα έπρεπε κάπως να «μετριαστεί» και ένας καλός τρόπος θα ήταν η άθελη ή ηθελημένη δημιουργία ενός μύθου, γύρω από τη τύχη των Τούρκων κομάντο που πάτησαν το πόδι τους σε ελληνικό έδαφος.

Στις 04:50 της 31ης Ιανουαρίου 1996, ελικόπτερο του Πολεμικού Ναυτικού αναφέρει ότι εντόπισε περί τους 10 Τούρκους κομάντος με τη σημαία τους. Δίνεται εντολή να επιστρέψει στη βάση του κι ενώ πετά μεταξύ των βραχονησίδων Πίτα και Καλόλιμνος αναφέρει βλάβη και χάνεται από τα ραντάρ. Αργότερα θα ανασυρθούν νεκρά και τα τρία μέλη του πληρώματος, ο υποπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο υποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος και ο αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός, σκοτώθηκαν.

Η Κρίση έληξε τα ξημερώματα τις 31ης Ιανουαρίου 1996 με την εντολή των Αμερικανών για την εφαρμογή του «No ships, no troops, no flags». Από εκείνη η τη στιγμή και μετά, το Αιγαίο «γκριζάρεται» στα μάτια της διεθνούς κοινής γνώμης. Η Άγκυρα όπως προαναφέραμε, καταφέρνει με μηδενικό ουσιαστικό κόστος, να βάλει πόδι στο Αιγαίο, προσθέτοντας ένα ακόμη θέμα στην ατζέντα των ελληνοτουρκικών διαφορών, ως αποτέλεσμα του ευφυούς σχεδιασμού μιας κρίσης που έπιασε την ελληνική πλευρά στον ύπνο.

Τι απέγιναν οι Τούρκοι κομάντος;

Λίγo αργότερα, γεννιέται ο μύθος πως η ομάδα των 12 Τούρκων στρατιωτικών, σκοτώθηκε σε πτώση ελικοπτέρου μερικές ημέρες μετά τη Κρίση των Ιμίων, κατόπιν σαμποτάζ που προκλήθηκε από πράκτορες. Μεταγενέστερες εκδοχές του μύθου κάνουν λόγο για μυστηριώδη αυτοκινητιστικά δυστυχήματα και ανεξήγητες εν ψυχρώ δολοφονίες.

Στις 15 Φεβρουαρίου 1996 συνετρίβη μέσα στον ναύσταθμο «Ακσάζ» ελικόπτερο τύπου S-70 και σκοτώνονται 5 άνδρες, ενώ τραυματίζονται άλλοι 9. Επρόκειτο (σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα) για 5 κομάντο που γύριζαν από πτήση στα Ίμια (Bülent Usta, Toprak Karıştır, İhsan Çakmak, Ahmet Selçuk and Aykut Tetik). Σε άλλο άρθρο το όνομα του Toprak Karıştır, αντικαθίσταται με αυτό του Ahmet Toprakkarıştıran.

Τα ελληνικά δημοσιεύματα υποστηρίζουν πως και οι 12 κομάντο σκοτώθηκαν σε πτώση ελικοπτέρου 17 ημέρες μετά τα γεγονότα των Ιμίων. Η Hurriyet Daily News όμως, υποστηρίζει πως σύμφωνα με έρευνα της Vatan, 2 από τους κομάντο είναι σήμερα (2012) στη φυλακή για διάφορες υποθέσεις (υποθέσεις Ενεργκεκον και Βαριοπούλα), ο αρχαιότερος εξ αυτών είναι συνταξιούχος και οι υπόλοιποι 9 υπηρετούν ακόμη στις Τουρκικές ΕΔ.

Σε συνέντευξη του τότε συντονιστή πλωτάρχη İz Metin στην Hurriyet (2012), πληροφορούμαστε πως οι κομάντος των Ιμίων, είναι οι Ali Turksen, Ercan Kirectepe, Hakan Caliskan, Sadettin Dogan (σκοτώθηκε το 2014), Salih Corekcioglu, Cavit Ozmen, Abdullah Arslan, Levin Keten, Lutfu Tokusoglu, Ibrahim Balcin, Hasan Arap και Tanel Erena. Κανένα από αυτά τα ονόματα δεν ταιριάζει με τις αναφορές για τους 5 πεσόντες κομάντο της συντριβής του ελικοπτέρου.

Η Milliyet, φιλοξένησε τον Ιανουάριο του 2016, συνέντευξη του επικεφαλής της τουρκικής ομάδας που ανέβηκε στα Ίμια το 1996, απόστρατου συνταγματάρχη Ali Türkşen, ο οποίος φαίνεται να επιβεβαιώνει την απώλεια των 5 συναδέλφων του στο αεροπορικό ατύχημα με το ελικόπτερο στις 15 Φεβρουαρίου 1996. Οι 5 νεκροί όμως δεν ήταν μέλη της ομάδας των 12 κομάντο, αλλά σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια περιπολίας στα Ίμια. Ο ελληνικός Τύπος εκείνη την εποχή είχε γράψει ότι έγινε δήθεν σαμποτάζ από Έλληνες πράκτορες στο ελικόπτερο που τους μετέφερε. Ουδέποτε όμως υπήρξε επιβεβαίωση και σε άρθρο της Milliyet του 2017, επαναλαμβάνεται ο ισχυρισμός.

Ο Ali Türkşen το 2008

O Ali Türkşen και ο Ercan Kirectepe σε πρόσφατη (2016) συνέντευξη στο NTV απεικονίζονται σε πλάνα του 1996, μετά το πέρας της αποστολής στα Ίμια.

Ο Türkşen σε συνέντευξη στο STAR (Φεβρουάριος 2017)

Ο Ercan Kirectepe σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, πλήρωσε με τη πιστωτική του κάρτα το καύσιμο για τα δυο φουσκωτά σκάφη που μετέφεραν την ομάδα στα Ίμια.

Αριστερά ο Ali Turksen και δεξιά ο Ercan Kirectepe

Από τα ανωτέρω καταλαβαίνουμε πως δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να υποστηρίζει πως οι 12 Τούρκοι κομάντο που ανέβηκαν στα Ίμια, σκοτώθηκαν από Έλληνες πράκτορες ή το ίδιο το τουρκικό κράτος. Το γεγονός πως οι επικεφαλής τους αποδεδειγμένα βρίσκονται εν ζωή, καταρρίπτει τον ισχυρισμό.

Θάνος Σιτίστας Επαχτίτης
Ακολουθήστε

Θάνος Σιτίστας Επαχτίτης

Διαχειριστής - Συντονιστής at ellinika hoaxes
Θάνος Σιτίστας Επαχτίτης
Ακολουθήστε
  • Senior

    Εντάξει το 0,01% έχει μια δόση αλήθειας αλλά είναι με 99,99% σάλτσα

    • nik1976

      γεναιόδωρο σε βρίσκω αλλά έστω πως είναι έτσι

  • COMMON LOGIC 28

    ΜΗΝ ΚΟΡΟΙΔΕΥΕΤΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ……ΟΣΟ ΓΙΑ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ……ΔΕΝ ΘΑ ΤΙΣ ΒΡΕΙΤΕ ΣΤΟ ΠΕΝΤΑΓΩΝΟ ΠΟΥ ΥΠΗΡΕΤΗΣΑΤΕ ΤΙΣ ΘΗΤΕΙΕΣ ΣΑΣ……..

    • Senior

      Στο Διδυμότειχο υπηρέτησα και η φήμη που υπήρχε μεταξύ των φαντάρων είναι οτι αν ακούσουμε τύμπανα στο ποτάμι να φύγουμε γιατί θα μας σκοτώσουν… Τέτοιες ιστορίες ένα σωρό…

      • COMMON LOGIC 28

        ΤΑ ΤΥΜΠΑΝΑ ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑΝ……..ΑΛΛΑ ΤΑ ΤΕΘΩΡΑΚΙΣΜΕΝΑ ΒΛΑΠΤΟΥΝ…….ΚΑΙ ΟΙ ΒΟΛΕΣ ΤΟΥΣ……ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΤΥΦΕΚΙΑ ΜΑΧΗΣ ΒΛΑΠΤΟΥΝ. ΕΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΟΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ, ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΑΘΟΡΥΒΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΤΥΜΠΑΝΟΚΡΟΥΣΙΕΣ.

        • Senior

          Για να το κλείσουμε εδώ άλλο θέλω να πω με τα τύμπανα αλλά δεν το κατάλαβες, για να μη το κουράζουμε ιστορίες από το στρατό υπάρχουν πολλές το 99.9% είναι μουφες

    • Yiannis M.

      Δεν κοροϊδεύω φίλε καθόλου τα έχω ζήσει αυτά. Δεν ξέρουν αυτοί οι βυσματίες – ενώ εμείς οι μπαρουτοκαπνισμένοι τα έχουμε φάει με το κουτάλι. Στο σπίτι έχω και κάτι σουτιέν από Τουρκάλες – λάφυρα από κάτι εισβολές που κάναμε τις νύχτες κάθε Τρίτη, Πέμπτη και Παρασκευή (Τετάρτες βλέπαμε ματσάκι στο ΚΨΜ).

  • ONHΣΙΜΟΣ

    Eδώ μάλλον καλό θα ήταν να ευχαριστήσεις τους τραπεζίτες.Είναι προσβολή να ευχαριστείς τον υπηρέτη και αν αγνοείς το αφεντικό.Όσο για το ψυχραιμία,ο γέλωτας είναι χρήσιμος για να το προσπεράσω.

  • Μ. Τ

    Θα μπορούσε κάλλιστα λόγω της καλύτερής μας θέσεως και της πρώιμης κατάληψης του νησιού να θεωρηθεί «θερμό επεισόδιο» και όχι «πολεμική πράξη» και εκεί θα έπαυε κάθε αμφιβολία γκριζαρίσματος.
    Ελπίζω να μη νομίζεις ότι τη σημαία την πήρε ο αέρας. Κανονική υποστολή έγινε. Οι τούρκοι κομμάντο που είχαν ανέβει στο νησί αιχμαλωτίστηκαν και αφοπλίστηκαν από Έλληνες ΟΥΚάδες. Με εντολή της πολιτικής ηγεσίας απελευθερώθηκαν και παραδόθηκαν τα όπλα. Αυτό ήταν και το μοιραίο λάθος τους. Τη συνέχεια τη γνωρίζει όλος ο κόσμος.

  • Yiannis M.

    Αντε ρε, πάλι δεν ξέρετε τι λέτε. Τις νύχτες εισβάλουν οι δικοί μας στη Τουρκία, μαχαιρώνουν καμπόσους κι επιστρέφουν. Ολα τα στρατόπεδα ξέρουν τις ιστορίες αυτές. Οπως κι αυτή του πρωινού φούρναρη.

  • Μ. Τ

    Διόρθωση: Στις ανώτατες στρατιωτικές ακαδημίες ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ ΗΔΗ ως τρανό παράδειγμα το πώς μια στρατιωτική και στρατηγική υπεροχή μπορεί να εκμηδενιστεί από λάθη της πολιτικής ηγεσίας. Η Ελλάδα είχε πρώτη μπει στο νησί, είχε πιάσει τις πιο στρατηγικές θέσεις, παρόλα αυτά, εντολές της πολιτικής ηγεσίας διέταξαν την εκκένωση του νησιού κλπ κλπ

    • Yiannis M.

      Οι στρατιωτικές ακαδημίες ας διδάξουν ό,τι κρίνουν σωστό. Και ας κρατήσουμε και δυό πράγματα κατά νού:

      Οι στρατιωτικές ακαδημίες ας κάνουν και λίγο αυτοκριτική – ειδικά σε ό,τι αφορά στη γνώση των γεγονότων, την εκτίμησή τους, τους χειρισμούς και τις εισηγήσεις. Οσο για τη θέση για «την Ελλάδα» που είχε «μπεί πρώτη στο νησί» κι είχε «πιάσει στρατηγικές θέσεις» καλύτερα να μη διδαχθεί στις στρατιωτικές σχολές. Αξιωματικούς υποτίθεται ότι πάμε να βγάλουμε, όχι πρόβατα.

      Ο πολιτικός χειρισμός μπορεί να δεχθεί αυστηρή κριτική. Και καλά θα κάνει διότι υπήρξαν προχειρότητες.

      Μα η ουσία είναι μία: πηγαίναμε για θερμό επεισόδιο με ρίσκο το πόλεμο ναί ή ού; Ερωτώ: Ναί ή ού;

      Ε, εάν ναί, εντάξει. Ας βομβαρδίζαμε, ας πολυβολούσαμε, ας σφάζαμε με τα μαχαίρια στα δόντια.

      Αν όμως όχι, τότε πράξαμε ορθά. Αξιοποιήσαμε την Αμερικανική παρέμβαση και έκλεισε το – θερμό – θέμα.

      Συγχρόνως, να παραδεχτώ ότι πράγματι, και ο χειρισμός του Παπανδρέου το 87 ήταν αντιστοίχως εξαιρετικός. Με τη διαφορά ότι εκεί, μετά την κινητοποίηση το θέμα δεν έφτασε στο σημείο να είναι όλοι με το δάχτυλο στη σκανδάλη επί εδάφους.

      Και κάτι τελευταίο: δεν πιστεύω να νομίζει κανείς ότι το θέμα των Ιμίων και των γκρίζων ζωνών, δημιουργήθηκε λόγω «αναποφασιστικότητος». Το θέμα αυτό είναι μια μακρόχρονη στρατηγική των Τούρκων και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζεται.

      Διότι εάν οι αγριάδες το έκλειναν, τότε γιατί δεν έκλεισε με την αποφασιστικότητα του 87; Ακριβώς διότι το θέμα είναι μακροχρονίου στρατηγικής και όχι νυκτερινού τσαμπουκά – με τον εθνικό κίνδυνο ενός πολέμου.